මෙනෙහි කිරීම

ඊසොප්ගේ ප්‍රබන්ධ පිළිබඳ සාකච්ඡාවක් නොවේ: නමුත් යුදෙව් හිතෝපදේශයක් මැසිවිලි නඟන්නේ දෙවියන් වහන්සේ දරුවන් තම දෙමාපියන්ගේ පව් සඳහා දුක් විඳීමට සලස්වන බවයි. ඇත්තටම ප්‍රේමණීය දෙවි කෙනෙකුට එහෙම දෙයක් කරන්න පුළුවන්ද??

විටෙක නොහික්මුණු දරුවකු සිටින පියෙකි, අනිත් ළමයින්ව භීතියට පත් කරන ළමයෙක්, භීෂණය නැවැත්වීමට දැඩි පියවර ගත යුතුයි. දෙවියන් වහන්සේ අප සමඟ එකම උභතෝකෝටිකයකට මුහුණ දෙන බව ඔබ සිතනවාද?? එම ආරක්ෂක ක්‍රියා කෙසේ ක්‍රියාත්මක විය හැකිද?? ආදරය කරයි, සමහර විට අවශ්යතාවයෙන්, දරුණු මුහුණක් ගන්න?

දෙවියන් වහන්සේ සොයා ගිය බොහෝ මිනිසුන්ට තමන් කෑගැසූ අවස්ථා ගැන සිතා ගත හැකිය, "ඔයා ඉන්නවා නම්, ඇයි ඔබ මට පෙන්වන්නේ නැත්තේ? මම මෙහි සිටින අතර මට දැන ගැනීමට අවශ්‍යයි!”එහෙත් දෙවියන් වහන්සේ අප සිතන විට ඔහු සැමවිටම නොපෙන්වයි. සහ එය සාධාරණ නොවන බව පෙනේ. ඉතින් ඇයි ඒක?

අපිට තේරුම් ගන්න අමාරුම දෙයක් තමයි ඇත්තටම වෙන කෙනෙක් වෙන්න දැනෙන දේ. මම ඇඟිල්ල ගැහුවොත්, මම වේදනාවෙන් සිටිමි: ඒත් ඔයා ඔයාගේ කකුල කැඩුනොත් මට ඒක දැනෙන්නේ නැහැ. මට උත්සාහ කළ හැක්කේ සංවේදනය කිරීමට පමණි. අපි වෙනුවෙන්, එය බොහෝ විට එසේම ය. නමුත් ඇත්තටම තේරුම් ගන්න පුළුවන් කෙනෙක් ඉන්නවා…

එය අසන ලද පැනයකි, අඥෙයවාදීන් සහ අදේවවාදීන් විසින් පමණක් නොවේ, නමුත් බොහෝ බලාපොරොත්තු සුන් වූ විමසන්නන් සහ බොහෝ ඇදහිලිවන්තයන් පවා, දෙවියන් වහන්සේට ප්‍රවේශ විය නොහැකි බව පෙනේ. සෑම නඩුවකටම සුදුසු තනි පිළිතුරක් නොමැත: නමුත් අපගේ අවබෝධය සඳහා උපකාර කළ හැකි එක් මූලික අදහසක් ඉදිරිපත් කිරීමට මම කැමැත්තෙමි