ද්රව්යය පහත පුළුල් මාතෘකා යටතේ සකස් කර ඇත:

ජයග්‍රහණය කිරීමට හෝ ගෙවීමට ස්වර්ගයට ආපසු යාමට මෙතැන ක්ලික් කරන්න, හෝ පහත ඕනෑම උප මාතෘකාවක් මත:

• දෙවියන්ගේ ශෝකය

  මම මේ පොතේ වැඩ කරලා තියෙන විදියට, මට ප්‍රකාශ කිරීමට සම්පූර්ණයෙන්ම අපොහොසත් වන එක් අත්‍යවශ්‍ය සත්‍යයක් පිළිබඳ වැඩි හැඟීමක් මට ඇත; දෙවියන් වහන්සේ ම එසේ ය දැනෙනවා අපි ගැන, සහ අපි කරපු වැරදි. අපි මෙම යථාර්ථයට මුහුණ දීමට පටන් ගත් විට පමණක් අපට එය අවබෝධ වීමට පටන් ගනී, මේ සියල්ල තුළ, වැඩියෙන්ම අසාධාරණයට ලක්ව ඇත්තේ දෙවියන් වහන්සේම ය.

  දෙවියන් තමයි අවසාන කලාකරුවා; ඔහුගේ නිර්මාණයේ සෑම අංශයකින්ම සමීප සහ උද්යෝගිමත් සතුටක් ලබා ගැනීම. ඔහු පරිපූර්ණ දෙමාපියෙක් ද වේ. ඔහු අපගේ ශරීර පමණක් මැව්වේ නැත, නමුත් අපගේ සියලු සිතුවිලි සහ හැඟීම් දනී. භෞතික අර්ථයෙන්, ඔහු ස්වයංපෝෂිත හා අනාරක්ෂිත ය. නමුත් ඔහුගේ විරුද්ධකාරයා වන සාතන්ට දෙවියන් වහන්සේට කෙලින්ම පහර දිය නොහැකි වුවද, දෙවියන් වහන්සේ ප්‍රිය කරන දේවලට පහර දිය හැකිය.

  අපි සාමාන්‍යයෙන් දෙවියන්ට වේදනාවක් සහ දුකක් දැනෙනවා කියලා හිතන්නේ නැහැ: නමුත් ඔහු එසේ කරයි. ඔහුගේ ප්‍රධාන සැලකිල්ල අපගේ හදවතයි. ආදරයට පුළුවන් නම් අපිව අන් අය වෙනුවෙන් හිතන්නවත් බැරි තරම් දුරක් යන්න, පරිපූර්ණ වනු ඇත, අනන්තය, දෙවියන්ට ආදරය අඩුයි? අනික අනිත් අය දුක් විඳිනවා දැක්කම අපිට රිදෙනවා නම්, එය දෙවියන් වහන්සේට තවත් රිදවන්නේ නැද්ද??

  දෙවිට විරුද්ධ වන අය ඔහුට අසාධාරණ ලෙස හැසිරීමට චෝදනා කිරීමට උත්සාහ කරති. නමුත් දෙවියන් වහන්සේ මේ ලෝකය නිර්මාණය කළේ අපගේ සතුට සඳහා ය, අපට තේරීමේ බලය ලබා දුන් අතර අසාධාරණ ඉල්ලීම් කළේ නැත. ඒ වුණත් අපි අපේ නොවන දේ අල්ලගන්න උත්සාහ කළා. අපගේ ක්‍රියාවන්ට ලැබිය යුතු යුක්තිය ඉටු නොකරන්නේ නම් දෙවියන් වහන්සේ යුක්තියේ බේරුම්කරු වන්නේ කෙසේද?? දෂ්ට කරන කෘමියෙකුට පහර දීමට අපි පසුබට වෙමුද?? නමුත් දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රේමය එතරම්ම උතුම්ය, අප විසින් ඇති කරන ලද සියලු ශෝකය නොතකා, අපගේ වැරදි ක්‍රියාවලට දඬුවම ගෙවීමට ඔහුගේ වරදක් නැති පුත්‍රයා වන යේසුස්ට ඉඩ දීමෙන් ඔහු තව තවත් දුක් විඳීමට සූදානම්ව සිටියේය.!

• අපාය දිනන්න?

  මෙතෙක් මිනිස් ජීවිතය බේරී ඇත: නමුත් අපේ ‘වාසනාව’ ඉවර වෙන්න ළඟද?? අපට වැඩි වැඩියෙන් පවසන අතර විශ්වයේ අපට වඩා ඉහළින් සිටින බුද්ධියක් හෝ සදාචාරාත්මක අධිකාරියක් නොමැත, අපි අපවම විනාශ කර ගැනීමේ තවත් ක්‍රම සොයමින් සිටිමු. අපි කොහොමද ඔච්චර මෝඩ වෙන්නේ?

  මේ ලෝකයේ ඇති අතිමහත් සංකීර්ණත්වය - අපගේ දැනුම දුරදිග යන තරමට - අපට වඩා විශාල අරමුණු ඇති බුද්ධියක් ගැන ධනාත්මකව කෑගසයි.. එහෙත් අපේ පරම්පරාවේ බොහෝ ‘බලපෑම් කරන්නන්’ අතර පවතින ආකල්පය වන්නේ ජීවිතය අහඹු අහඹු සිදුවීමක ප්‍රතිඵලයක් බවයි.. ඔවුන් තරයේ කියා සිටින්නේ දෙවි කෙනෙකු නොමැති බවයි, මරණයේදී, අපි සරලවම පැවැත්ම නතර කරමු. කෙටියෙන් කිවහොත්, මිනිස් ජීවිතය කිසි වටිනාකමක් නැති අනතුරක්.

  නමුත් ඇත්තටම කොහෙන්ද මේ බලාපොරොත්තු සුන්වීමේ සංස්කෘතිය? ඇත්තටම කවුද නූල් අදින්නේ? බයිබලය මානව වර්ගයාගේ පුරාණ සතුරාට යොමු දක්වයි, සාතන්. ආදරය පිළිකුල් කරයි, ඔහු එය දකින්නේ තමාගේම මාර්ගයක් ලබා ගැනීම සඳහා කේවල් කිරීමේ චිප් එකක් ලෙස භාවිතා කිරීම දුර්වලකමක් ලෙස ය.

  දේවල් වඩාත් නරක අතට හැරිය හැක? ඔවුන්ට හැකි බව දැකීමට බොහෝ පරිකල්පනයක් අවශ්ය නොවේ: ඉතින් ඇයි දෙවියනේ දැන්වත් මැදිහත් නොවන්නේ? මක්නිසාද යත්, තවමත් දෙවියන් වහන්සේ වෙත හැරී ස්වර්ගයට පිළිගැනීමට හැකි තවත් අය සිටින බැවිනි. ඔබ සහ ඔබගේ ආදරණීයයන් ඔවුන් අතර සිටිනවාද??

• නැත්නම් ගෙවන්න ස්වර්ගය?

  මෙතැන් පටන් අපි පරිපූර්ණ පරාර්ථකාමී ජීවිතයක් ගත කළත්, අපගේ පාපයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස දෙවියන්වහන්සේ අනතුරු අඟවා තිබූ මරණ දණ්ඩනය ඉවත් කිරීමට නොහැකි විය. දෙවියන් වහන්සේ අපට එරෙහි ඔහුගේ විනිශ්චය අත්හිටුවා ඇත්නම්, සාතන් එයම ඉල්ලා සිටිනු ඇත. නමුත් අපගේ ස්ථානය තෝරා ගැනීමෙන්, යේසුස් අපේ දඬුවම ගෙව්වා; සහ සාතන්, යේසුස් ලෙස’ අලුගෝසුවා, දයාව සඳහා හිමිකම් පෑමක් නොමැතිව ඉතිරි විය.

  වෙනත් කෙනෙකුගේ වැරදිවලට ​​වන්දි ගෙවීමට කිසිවෙකුට බල නොකළ යුතුය: නමුත් ආදරයේ උසස් මූලධර්ම, දයාව සහ සමාව යුක්තියේ ඉල්ලීම් තෘප්තිමත් කිරීමට සමත් වේ, තවදුරටත් වැරදි වැළැක්වීමේ මාර්ගයක් සොයා ගත හැකි බව සපයා ඇත.

  යේසුස් වහන්සේ’ සම්පූර්ණයෙන්ම නුසුදුසුයි, තවමත් සම්පූර්ණයෙන්ම ස්වේච්ඡාවෙන්, අප වෙනුවට තමාව පූජා කිරීම යුක්තියේ සියලු ඉල්ලීම් සඳහා පූර්ණ තෘප්තියක් ලබා දෙනවා පමණක් නොවේ. එය දෙවියන් වහන්සේ සමඟ ප්‍රේම සම්බන්ධයක් ඇති කරයි, එය යුග ගණනාවක් ගෙවී යන විට වඩාත් ශක්තිමත් හා ශක්තිමත් විය හැකිය…

කියවන්න …