ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ.

ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਅਕਸਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਈਸਾਈ ਗ੍ਰੰਥ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਪਰ ਹੁਣ ਉਪਲਬਧ ਸਬੂਤਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਇਹਨਾਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਦਾ ਸਬੂਤ ਸਮਾਨ ਉਮਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ. ਮੁੱਖ ਦਲੀਲਾਂ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਵਧੇਰੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਚਰਚਾਵਾਂ ਲਈ ਲਿੰਕ 'ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ.

1. ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਕਾਰਨ.

ਕਈ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਘੱਟ ਹੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਪਰ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ, 'ਉੱਚ ਆਲੋਚਕ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਆਪਕ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ. ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਕੂਲਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ 100 ਸਾਲ. ਪਰ, ਹੋਰ ਤਾਜ਼ਾ ਖੋਜਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਅੱਜ ਕੱਲ, ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਯਿਸੂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਲਿਖੇ ਗਏ ਸਨ’ ਪਹਿਲੇ ਚੇਲੇ.

2. ਉਸ ਯੁੱਗ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ.

ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਮਸੀਹੀ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੋਚੀਏ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਕੀ ਇਹ ਲਿਖਤਾਂ ਮੂਲ ਦੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਕਲ ਹਨ?? ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਅਕਸਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਹਵਾਲੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਪਰ ਇਹ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਲਤ ਹਨ. ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਬੂਤ ਮੌਜੂਦ ਹਨ. ਇਸਦੀ ਤੁਲਨਾ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਬੂਤਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਅਤੇ ਇਹ ਕੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਈਸਾਈ ਲਿਖਤਾਂ ਉਸ ਯੁੱਗ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਕਿਤਾਬ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹਨ. ਸਰ ਫਰੈਡਰਿਕ ਕੇਨਿਯਨ (ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਅਨ) ਇਹ ਕਿਹਾ:

“… the last foundation for any doubt that the Scriptures have come down to us substantially as they were written has now been removed. Both the authenticity and the general integrity of the books of the New Testament may be regarded as finally established.”

“… ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ੱਕ ਦਾ ਅੰਤਮ ਆਧਾਰ ਹੁਣ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰ ਹਨ ਉਹ ਅਸਲ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹਨ. ਈਸਾਈ ਲਿਖਤਾਂ ਅਸਲੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਤੱਥ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।”

3. ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਚਰਚ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਸਬੂਤ.

ਇਹ ਉਹ ਲੋਕ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਸੂਲਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਚਰਚ ਦੇ ਹੋਰ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦਾ ਨਿੱਜੀ ਗਿਆਨ ਸੀ. ਉਹ ਆਪਣੀ ਗਵਾਹੀ ਲਈ ਮਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ. ਇਹ ਸਰੋਤ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੌਲੁਸ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਿੱਠੀਆਂ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਹਨ. ਫਿਰ, ਮੈਥਿਊ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਲਿਖੀ. ਅਗਲਾ, ਮਾਰਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਲਿਖੀ. (ਉਸਨੇ ਪੀਟਰ ਲਈ ਦੁਭਾਸ਼ੀਏ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।) ਲੂਕਾ ਅਕਸਰ ਪੌਲੁਸ ਨਾਲ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦਾ ਸੀ. ਲੂਕਾ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਲਿਖੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ. ਆਖਰੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਯੂਹੰਨਾ ਰਸੂਲ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ.

4. ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਪਾਠਾਂ ਦੀਆਂ ਅਨੁਮਾਨਿਤ ਤਾਰੀਖਾਂ.

ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲੂਕਾ 63-70 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ 60CE ਬਾਰੇ ਮਾਰਕ ਕਰੋ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ 90 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ. ਕੁਝ ਤਾਜ਼ਾ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ: ਮਾਰਕ 50CE, ਮੱਤੀ 55 ਈ, ਲੂਕਾ 59 ਈ, ਐਕਟ 63 ਈ. ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੇ.ਏ.ਟੀ. ਰੌਬਿਨਸਨ ਅਤੇ ਥੀਅਰਿੰਗ, ਹੁਣ ਸੁਝਾਅ ਦਿਓ ਕਿ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਮਰਕੁਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ. ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਈਸਾਈਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੇ ਪਾਠਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ।.

ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਮੁਢਲੇ ਈਸਾਈ ਚਰਚਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖੀਆਂ ਚਿੱਠੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਏ ਹਨ. ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੰਦੇਹਵਾਦੀ ਪੌਲੁਸ ਦੀਆਂ ਚਿੱਠੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਹਨ। ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚਿੱਠੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤਾਰੀਖਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।.

51ਸੀ.ਈ – 1 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ

52ਸੀ.ਈ – 2 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ

53ਸੀ.ਈ – ਗਲਾਟੀਆਂ

55ਸੀ.ਈ – 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ, 2 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ

57ਸੀ.ਈ – ਰੋਮੀ

60ਸੀ.ਈ – ਕੁਲਸੀਆਂ, ਅਫ਼ਸੀਆਂ, ਫਿਲੇਮੋਨ

61ਸੀ.ਈ – ਫਿਲੀਪੀਆਈ

5. ਈਸਾਈ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ?

ਪਹਿਲੀ ਸਦੀ ਵਿਚ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਈ ਯੋਜਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੂਜੀ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ. ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਜਾ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ. ਕੁਝ ਨਕਲੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਝੂਠੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਸਨ. ਇਸ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ. ਦੂਜੀ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਆਪਕ ਸਹਿਮਤੀ ਬਣ ਗਈ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਇਸ ਸੂਚੀ ਦੀ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਈਸਾਈਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ. ਬਾਕੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਦੂਜੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਾਂ ਸ਼ੱਕੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਦੀ.

6. ਕੀ ਇੰਜੀਲ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਨਕਲ ਕੀਤੀ ਹੈ?

ਜੌਹਨ ਦੀ ਇੰਜੀਲ ਬਾਕੀ ਤਿੰਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੀ ਹੈ. ਜੌਨ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ. ਪਰ ਮੈਥਿਊ, ਮਰਕੁਸ ਅਤੇ ਲੂਕਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਵਾਲੇ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਹਨ. ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਨ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਸਾਂਝੇ ਸਰੋਤ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਹੈ. ਪਰ ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਿਤਾਬਾਂ ਕਿਵੇਂ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਵਿਚਾਰ ਹਨ. ਇੱਕ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮੈਥਿਊ ਅਤੇ ਲੂਕਾ ਨੇ ਮਰਕੁਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਨਿਰੀਖਣ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ. ਪਰ ਹਰ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅੰਤਰ ਹਨ. ਇੱਕ ਇੰਜੀਲ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਤੋਂ ਨਕਲ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸਿਧਾਂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਅੰਤਰਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ.

7. ਯਿਸੂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਖਾਤੇ.

ਲੂਕਾ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਅਤੇ ਲਿਖਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਥਿਊ, ਮਰਕੁਸ ਅਤੇ ਲੂਕਾ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ. ਉਹ ਮੁਢਲੇ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੀ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਕੁਝ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਿਖਾਈਆਂ ਜੋ ਇੰਜੀਲਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੀਆਂ ਸਨ. ਪਰ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਬੂਤਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਹਨ. ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪੱਖਪਾਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ. ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਅਸਲੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਯਿਸੂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਦੱਸਦੇ ਹਨ. (ਇਸ ਲੇਖ ਵਿਚ ਵੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ‘Q’, ‘The Gospel of Thomas’ ਅਤੇ ‘The Gospel of Sayings’.)

8. ਜੇ ਇੰਜੀਲ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਸਰੋਤਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਕੀ ਇਹ ਇੰਜੀਲਾਂ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ?

ਕੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੇ ਲੇਖਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣਗੇ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੇ ਲਿਖੀਆਂ ਸਨ? ਜ਼ਰੂਰ – ਬਸ਼ਰਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸਨ. ਉਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਜੀਲ ਯਿਸੂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਵਰਣਨ ਹੈ. ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਬੂਤ ਹਨ ਕਿ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਤੱਥਾਂ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਗਿਆਨ ਸੀ. ਭਾਸ਼ਾਈ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੁਆਰਾ ਇਸਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਪਾਠਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਚਸ਼ਮਦੀਦ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ. ਅਤੇ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜੋ ਬਾਅਦ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ ਲਈ ਗੁਆਚ ਗਈ ਸੀ.