คำพยานของแหล่งที่มาของคริสตจักรยุคแรก.

การอ้างสิทธิ์ในพันธสัญญาใหม่ต่อการประพันธ์.

ตามธรรมเนียมปฏิบัติของสมัยนั้น, ไม่มีพระกิตติคุณใดระบุชื่อผู้แต่งอย่างชัดเจน. อย่างไรก็ตาม:

เอ) การแนะนำตัวของลุค (1:1-4) และพระราชบัญญัติ (1:1-2), ผสมผสานกับสไตล์การเขียนของพวกเขา, แสดงว่าสิ่งเหล่านี้เขียนโดยคนเดียวกัน, มีการศึกษาสูง, บุคคล. คำนำพระกิตติคุณบ่งบอกว่าเขาทราบถึงการมีอยู่ของบันทึกอื่นๆ ของพระเยซู’ ชีวิต, แต่กำลังพยายามนำเสนอบัญชีที่ได้รับการสั่งซื้ออย่างถูกต้องมากกว่าที่พยายามครั้งก่อน; ในขณะที่บทนำของกิจการแสดงให้เห็นว่าสิ่งนี้เขียนขึ้นเป็นผลสืบเนื่องของพระกิตติคุณ. เปลี่ยนจากบุคคลที่สามเป็นพหูพจน์คนแรก (สิ่งที่เรียกว่า 'เรา'’ ข้อความ) ในส่วนของกิจการบทต่างๆ 16, 20, 21, 27 และ 28 แสดงว่าเขาเป็นผู้ร่วมเดินทางของนักบุญ. พอล.

ข) พระกิตติคุณของจอห์นมีการอ้างอิงจำนวนมากถึงศิษย์ที่ไม่มีชื่อซึ่งเป็นที่รักของพระเยซูและผู้ที่พึ่งพาพระองค์ในอาหารมื้อสุดท้ายเพื่อถามตัวตนของพระเยซู’ ผู้ทรยศ. สาวกที่ไม่มีชื่อนี้ถูกระบุในจอห์น 21:20-4 เป็นแหล่งหลักสำหรับพระกิตติคุณ. เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ปีเตอร์, ใครมักถูกกล่าวถึงด้วยชื่อ: แต่คำอธิบายและเบาะแสอื่น ๆ เข้ากันได้ดีกับจอห์น, ใครไม่ได้ชื่ออย่างชัดเจนเช่นกัน. Epistles of John มีสาเหตุมาจากผู้เขียนคนเดียวกัน; แม้ว่าเขาจะไม่ได้รับการตั้งชื่ออีกครั้งในพวกเขา. จอห์นยังถูกระบุอย่างชัดเจนว่าเป็นผู้เขียนวิวรณ์: แม้ว่าสิ่งนี้จะไม่มีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับการอภิปรายในปัจจุบัน.

สะดวกแค่ไหน! การวิเคราะห์เชิงข้อความแสดงให้เห็นว่าการเปิดเผยไม่ได้เขียนโดยผู้เขียนพระกิตติคุณของจอห์น!

ค) มีข้อโต้แย้งทางวิชาการเล็กน้อยเกี่ยวกับสาส์นส่วนใหญ่ของนักบุญเปาโล, นอกจากทิโมธีและทิตัสแล้ว. จัดแสดงรูปแบบและเนื้อหาหลักคำสอนที่โดดเด่น และได้รับการระบุอย่างชัดเจนว่าเป็นผลงานของเขาเสมอ, จุดที่พอลอ้างว่าเป็นคุณลักษณะการตรวจสอบสิทธิ์ใน 2 เหล่านี้ 3:17. (โปรดทราบว่าสาส์นถึงชาวฮีบรูมี ไม่ อ้างสิทธิ์ในการประพันธ์ของ Pauline)

ง) ทั้งคู่ 1 และ 2 ปีเตอร์ระบุการประพันธ์ของพวกเขาอย่างชัดเจน. สิ่งนี้ได้รับการโต้แย้งโดยนักวิชาการบางคน, แม้ว่าจะยังคงเป็นมุมมองดั้งเดิมก็ตาม. แต่ถึงอย่างไร, เพื่อหลีกเลี่ยงข้อโต้แย้งที่ไม่จำเป็น จึงไม่มีการอ้างถึงในการอภิปรายในปัจจุบัน.

จ) สาส์นของยูดระบุว่าจดหมายนี้เขียนโดยยูดา, น้องชายของเจมส์. อย่างไรก็ตาม, มันมีหลักฐานโดยตรงเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับการฟื้นคืนพระชนม์, ดังนั้นจึงไม่ได้อ้างถึงในการสนทนานี้.

หลักฐานภายในที่เกี่ยวข้องกับการออกเดทของเอกสารในพันธสัญญาใหม่จะมีการหารือแยกกัน.

คำให้การของบรรพบุรุษคริสตจักรยุคแรก.

โพลีคาร์ป (ค.ศ. 69-155)

โพลีคาร์ป, อธิการแห่งสเมอร์นา, ได้รับการฝึกฝนเป็นการส่วนตัวจากอัครสาวกยอห์น, และถูกเผาบนเสาหลังจากเปิดเผยต่อสาธารณชนปฏิเสธที่จะละทิ้งศรัทธาของเขา. จดหมายที่เขียนถึงคริสตจักรในเมืองฟีลิปปี (อย่าสับสนกับจดหมาย NT ที่เขียนโดย Paul) คือสิ่งเดียวที่รอดจากงานเขียนของเขาเอง: แต่เขามีความสำคัญในฐานะแหล่งสำหรับนักเขียนดังต่อไปนี้.

ปาเปียส (ค.ศ. 60-140)

Papias เป็นอธิการของ Hierapolis ใน Phrygia, และเป็นนักเขียนที่มีผลงานมากมาย. งานเขียนของเขายังคงอยู่จนถึงทุกวันนี้โดยอาศัยการอ้างอิงจากนักเขียนคนอื่นๆ เท่านั้น, เช่น นักบุญยูเซบิอุส และอิเรเนอัส. Irenaus บอกเราว่าเขาเป็นเพื่อนของ Polycarp และเคยได้ยิน John เป็นการส่วนตัวด้วย. Eusebius อ้างถึงข้อความเดียวที่ Papias อธิบายว่าเขาจะถามคนที่เขาพบได้อย่างไรที่มีความรู้โดยตรงเกี่ยวกับอัครสาวกและผู้นำคริสตจักรยุคแรก. Eusebius ยังอ้างถึงข้อความต่อไปนี้โดย Papias:

'เครื่องหมาย, ได้กลายเป็นล่ามของปีเตอร์, เขียนลงทุกอย่างที่เขาจำได้อย่างถูกต้อง, อย่างไรก็ตามโดยไม่ต้องบันทึกสิ่งที่พระคริสต์พูดหรือทำ. เพราะเขาไม่ได้ยินพระเจ้า, เขาไม่ได้ติดตามเขา; แต่หลังจากนั้น, อย่างที่ฉันพูด, (เข้าร่วม) ปีเตอร์, ใครปรับคำแนะนำของเขาตามความต้องการ (ของผู้ฟังของเขา) แต่ไม่มีการออกแบบการให้บัญชีที่เชื่อมโยงของคำพยากรณ์ของพระเจ้า. ดังนั้นมาร์คก็ไม่ทำผิดพลาด, ในขณะที่เขาเขียนบางสิ่งในขณะที่เขาจำได้; เพราะเขาทำให้มันเป็นเพียงแค่ความระมัดระวังที่จะไม่ละเว้นสิ่งที่เขาได้ยิน, หรือลงข้อความอันเป็นเท็จในนั้น’

ปาเปียสยังถูกบันทึกไว้ว่าเป็นคำพูด:

'ถ้าอย่างนั้น, มัทธิวทรงเรียบเรียงพระโองการเป็นภาษาฮีบรู, และแต่ละคนตีความอย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้’

นักวิชาการแตกต่างกันว่าปาเปียสหมายความว่ามัทธิวเขียนเป็นภาษาฮีบรูหรือไม่, หรือในภาษาอราเมอิก, ภาษาถิ่นของชาวยิว.

Irenaeus (ค.ศ. 120-190)

Irenaus เป็นลูกศิษย์ของ Polycarp, ดังที่กล่าวข้างต้นเป็นศิษย์ของยอห์นเอง. เขาบันทึกสิ่งนั้น:

“มัทธิวยังออกพระกิตติคุณที่เป็นลายลักษณ์อักษรในหมู่ชาวฮีบรูในภาษาถิ่นของพวกเขาเองด้วย, ขณะที่เปโตรและเปาโลกำลังเทศนาที่กรุงโรม, และวางรากฐานของคริสตจักร. หลังจากที่พวกเขาจากไปแล้ว, เครื่องหมาย, ลูกศิษย์และล่ามของเปโตร, ยังได้ถ่ายทอดสิ่งที่เปโตรเทศนาไว้ให้เราเป็นลายลักษณ์อักษรด้วย. ลุคด้วย, สหายของพอล, บันทึกไว้ในหนังสือพระกิตติคุณที่พระองค์ประกาศ. หลังจากนั้น, จอห์น, สาวกของพระเจ้า, ผู้ซึ่งพิงอยู่ที่อกของเขา, พระองค์เองทรงเผยแพร่พระกิตติคุณในระหว่างที่เขาประทับอยู่ที่เมืองเอเฟซัสในเอเชีย’

Clement of Alexandria (ค.ศ. 155-220) พูดถึงมาร์คด้วย:

'เมื่อไร, ที่กรุงโรม, เปโตรประกาศพระวจนะอย่างเปิดเผยและประกาศข่าวประเสริฐโดยพระวิญญาณ, ผู้ชมจำนวนมากเร่งเร้ามาร์ค, ซึ่งติดตามพระองค์มาเนิ่นนานและระลึกถึงสิ่งที่ได้กล่าวไปแล้ว, เพื่อเขียนมันทั้งหมดลงไป. นี้เขาทำ, เผยแพร่พระกิตติคุณแก่ทุกคนที่ต้องการ’

สรุป

แม้ว่าผู้เขียนพระกิตติคุณจะไม่มีชื่ออยู่ในพันธสัญญาใหม่ก็ตาม, การแสดงที่มาแบบดั้งเดิมของพวกเขาได้รับการยืนยันจากบรรพบุรุษของคริสตจักรยุคแรก. เหล่านี้คือเจ้าหน้าที่ที่มีความใกล้ชิด, ความสัมพันธ์ที่ชัดเจนกับอัครสาวกและคริสเตียนรุ่นแรกคนอื่นๆ และพร้อมที่จะตายเพื่อคำพยานของพวกเขา.

ตามคำให้การของแหล่งข่าวในยุคแรกๆ เหล่านี้, มัทธิวเป็นพระกิตติคุณในพันธสัญญาใหม่แรกที่เขียน. เนื่องจากอิเรเนาส์กล่าวว่าได้เสร็จสิ้นแล้วในขณะที่เปโตรและเปาโลอยู่ที่กรุงโรม สถานที่นี้จึงทำให้พระกิตติคุณตามมามากที่สุด, ถ้าไม่ใช่ทั้งหมด, สาส์นของเปาโล (โรมเป็นจุดหมายปลายทางสุดท้ายของเปาโล).

เครื่องหมาย (โดยทั่วไปเรียกว่าจอห์นมาร์ก, สาวกจากกรุงเยรูซาเล็มซึ่งมีการกล่าวถึงหลายครั้งในกิจการ) เขียนหลังจากนั้นไม่นาน, ตามคำพยานของเปโตร. ลูกาเขียนพระกิตติคุณของเขาในเวลาต่อมา, ตามด้วยพระราชบัญญัติ, โดยยอห์นเป็นพยานคนสำคัญคนสุดท้ายในการฟื้นคืนพระชนม์ที่จะบันทึกไว้.

กลับไปที่บทความหลัก.