[pm_teideal]
Na laethanta seo, Deirtear an oiread sin faoi ghrá agus faoi mhaithiúnas Íosa go dtuigimid go minic go bhfuil dearcadh níos liobrálaí aige i leith an pheaca ná mar a bhí ag Dia san am a chuaigh thart. Ach, go deimhin, tá a chaighdeáin i bhfad níos déine.
Cliceáil anseo chun filleadh ar Ifreann chun Buaigh nó Neamh chun Íoc, nó ar aon cheann de na fo-ábhair thíos:
Má anailís teanga ar Íosa’ theagasc claonadh a dhaingniú, seachas a shéanadh, gur thug Íosa foláireamh dúinn go deimhin faoin bhféidearthacht uafásach go mbeadh cinniúint níos measa ná bás, ansin ní mór dúinn a iarraidh, “Cén fáth?” Cén fáth go gcaithfidh Dia a bheith ina foirfeach mar sin? Agus cén fáth nach bhféadfadh Dia uilechumhachtach ach domhan a chruthú ina bhfuil grá ag gach duine do gach duine eile? Cén fáth nach féidir leis deireadh a chur leis an olc gan deireadh a chur leo siúd a dhéanann gníomhartha olc? B'fhéidir go n-aontaímid go bhfuil cuid acu chomh holc sin go gcaithfear iad a dhíchur: ach is cinnte nach bhfuil formhór na ndaoine go olc? Agus in aon chás, nach bhféadfaí deireadh a chur leis na fíor-dhrochshaothair gan phian? Nach measa an pionós ná an choir féin?
Tá Íosa’ teagasc ar an gceist seo áibhéil, nó ar thuigeamar dáiríre a dhéine a bhí an scéal? Chun tús a chur le freagraí na gceisteanna seo a thuiscint ní mór dúinn breathnú i bhfad níos dlúithe ar Íosa’ teagasc…
An Gá le hAithrí
jesus’ Tosaíonn ministreacht le teachtaireacht Eoin Baiste, á rá leis na daoine go gcaithfidh siad aithrí a dhéanamh, toisc go bhfuil an Meisias ag teacht. Tosaíonn an Dea-Scéal leis an Drochscéal: Tá Dia ag teacht agus nílimid in aon staid oiriúnach bualadh leis.
Dúirt sé dá bhrí sin leis an tslua a chuaigh amach chun a bhaisteadh aige, “Tá tú sliocht na vipers, a thug rabhadh daoibh teitheadh ón fhearg atá le teacht? Tabhair amach dá bhrí sin torthaí ar fiú aithrí iad, agus ná tosaigí ar a rádh eadraibh féin, ‘Tá Abrahám againn mar athair againn;’ óir a deirim ribh go bhfuil Dia in ann clann a thógáil suas d'Abrahám de na clocha seo! Fiú amháin anois tá an tua ag bun na gcrann freisin. Dá bhrí sin gearrtar síos gach crann nach dtugann toradh maith, agus a chaitheamh isteach sa tine.”([x]Lúc 3:7-9[/x].)
Nocht Matthew é sin, i dtosach, D’aontaigh na Fairisínigh agus na Sadúcaigh an-chreidimh le teachtaireacht Eoin ([x]Mata 3:7[/x]). Ach ansin thosaigh sé ag ionsaí a bpeacaí; agus thosaigh siad ag smaoineamh ar an dara ([x]Jn 1:19-25[/x]).
Tar éis ghabháil Eoin, Tháinig Íosa isteach sa Ghailíl ag seanmóireacht an Dea-Scéala faoi Ríocht Dé agus ag scaoileadh daoine saor ([x]Lk 4:18-19[/x]). Ach, díreach cosúil le Seán, lean sé ag cur béime ar an ngá atá le aithrí ([x]mk 1:14-15[/x]).
Ardú an Chaighdeáin
Ach anseo ní mór dúinn aghaidh a thabhairt ar an bhéim in Íosa’ aireacht a thagann salach ar a lán de léiriú nua-aimseartha a theagasc. Na laethanta seo, Deirtear go leor faoi Íosa’ maithiúnas, grá agus toilteanas neamhaird a dhéanamh ar theipeanna daoine san am atá caite. Is é an tuiscint a gineadh ná go bhfuil dearcadh níos liobrálaí ag Íosa i leith an pheaca ná mar a bhí ag Dia san am a chuaigh thart: ach níl sé seo fíor go simplí.
“Ná ceap gur tháinig mé chun an dlí nó na fáithe a scrios. Níor tháinig mé a mhilleadh, ach a chomhlíonadh. Don chuid is mó cinnte, Deirim leat, go dtí go n-imeoidh neamh agus talamh, ní rachaidh fiú litir amháin is lú nó stróc beag bídeach amháin ón dlí ar aon bhealach, go dtí go mbeidh gach ní i gcrích. An té, mar sin, brisfidh sé ceann de na haitheanta is lú sin, agus daoine eile a mhúineadh chun é sin a dhéanamh, ar a laghad i Ríocht na bhFlaitheas; ach an té a dhéanfas agus a mhúinfidh iad, gairfear mór i Ríocht na bhFlaitheas é. Chun a deirim ribh go mura bhfuil do righteousness sháraíonn sin na scríobhaithe agus na bhFairisíneach, níl aon bhealach a rachaidh tú isteach i Ríocht na bhFlaitheas.” ([x]Mata 5:17-20[/x])
jesus’ tá caighdeáin i bhfad níos déine i ndáiríre. Fíor, tá sé indifferent nó fiú scanrúil i dtreo seó amach agus láithrithe (féach, mar shampla, [x]Mata 15:1-20; mk 2:23-28[/x]). Agus taispeánann sé ullmhacht dochreidte chun fiú na peacaí is tromchúisí a mhaitheamh ([x]Jn 8:3-11; Lk 19:2-10; Lk 23:39-43[/x]). Ach nuair a thagann sé chun dearcadh isteach an chroí, tá sé i bhfad níos déine.
“Tá sé cloiste agat go ndúradh leis na seandaoine é, ‘Ní dhéanfaidh tú dúnmharú;’ agus ‘An té a dhúnmharóidh, beidh sé i mbaol an bhreithiúnais.’ Ach deirim libh, go mbeidh gach duine a bhfuil fearg air lena dheartháir gan chúis i mbaol an bhreithiúnais; agus an té a déarfaidh lena bhráthair, ‘Raca!’ beidh sé i mbaol na comhairle; agus cibé duine a déarfaidh, ‘Amadán tú!’ i gcontúirt teine Gehenna. ([x]Mata 5:21-22[/x]. Féach freisin [x]Mt 5:23-48[/x].)
An bhfuil gach bóthar mar thoradh ar Dhia?
Is focal coitianta é seo; agus ba mhaith le gach duine ach an duine is neamhfhóirithinte againn a cheapadh go raibh sé fíor. Ba mhaith linn é sin a chreidiúint, is cuma cé chomh maith nó chomh dona a dhéanaimid, beidh muid go léir suas go deireadh ar neamh. Ach, aon uair pléitear an smaoineamh seo, Séanann Íosa go daingean é.
“Ní gach duine a deir liom, ‘A Thiarna, Tiarna,’ rachaidh isteach i ríocht na bhflaitheas, ach an té a dhéanann toil m'Athar atá ar neamh. Déarfaidh go leor liom an lá sin, ‘A Thiarna, Tiarna, nach ndearnamar fáidheoireacht i d'ainm agus i d'ainm na deamhain a thiomáin amach agus a lán míorúiltí a dhéanamh i d'ainm?’ Ansin inseoidh mé go soiléir iad, ‘Ní raibh aithne agam ort riamh. Ar shiúl uaim, sibhse a dhaoine uilc!'” ([x]Mata 7:21-23[/x]).
“Isteach tríd an geata caol. Óir is leathan an geata agus is leathan an bóthar as a dtagann scrios, agus téann go leor isteach tríd. Ach is beag an geata agus caol an bóthar atá mar thoradh ar an saol, agus ní fhaigheann ach cúpla é.” ([x]Mata 7:13-14[/x])
D'iarr duine éigin air, “Tiarna, nach bhfuil ach roinnt daoine ag dul a shábháil?” Dúirt sé leo, “Déan gach iarracht dul isteach tríd an doras cúng, mar go leor, Deirim leat, déanfaidh sé iarracht dul isteach agus ní bheidh siad in ann. Nuair a éiríonn úinéir an tí agus dúnann sé an doras, seasfaidh tú amuigh ag bualadh agus ag pléadáil, ‘A dhuine uasail, oscail an doras dúinn.’ Ach freagróidh sé, ‘Níl aithne agam ort nó cárbh as duit.’ Ansin déarfaidh tú, ‘D’itheamar agus d’ólamar leat, agus mhúin tú inár sráideanna.’ Ach freagróidh sé, ‘Níl aithne agam ort nó cárbh as duit. Ar shiúl uaim, a dhaoine uilc!’ Beidh gol ann, agus gnashing fiacla, nuair a fheiceann tú Abraham, Isaac agus Iacób agus na fáithe go léir i ríocht Dé, ach caithtear sibh féin amach. Beidh daoine ag teacht ó thoir agus thiar agus thuaidh agus theas, agus glacfaidh siad a n-áiteanna ag an bhféile i ríocht Dé. Go deimhin tá na daoine deiridh a bheidh ar dtús, agus ar dtús cé a bheidh deireanach.” ([x]Lúc 13:23-30[/x])
D'fhreagair Íosa, “Is mise an bealach agus an fhírinne agus an bheatha. Ní thagann aon duine go dtí an tAthair ach tríomsa.” ([x]Joh 14:6[/x])
Fós féin, ag an am céanna, Léiríonn Íosa go seasta a Athair nach dteastaíonn uaidh aon duine bás a fháil (e.g. [x]Mt 18:10-14[/x]). Mar sin, má tá Dia uilechumhachtach, cén fáth nach féidir leis é a chosc?
An ‘Scuab Leathan’ den Scrioptúr
Ceart ó thús a mhinistreacht, Dúirt Íosa lena dheisceabail go dtiocfadh go leor fáithe bréige agus múinteoirí agus iad ag iarraidh a theagasc a shaobhadh agus daoine eile a threorú ar seachrán (e.g. [x]mk 13:22-23[/x], [x]Mt 7:15[/x], [x] Lk:21:8[/x]). Thug sé foláireamh dóibh go háirithe gan ligean dóibh féin a bheith ina dtost ag eagla nó ag tabhairt aird mhíchuí ar thuairimí an duine:
Óir an té a mbeidh náire ormsa agus as mo bhriathra sa ghlúin adhaltranach agus pheacach seo, beidh náire ar Mac an Duine freisin, nuair a thagann sé i nglóir a Athar in éineacht leis na haingil naofa.” ([x]Mar 8:38[/x])
Ar an drochuair, is beag teagasc scrioptúr a cuireadh faoi mhífhaisnéis níos forleithne, ná Íosa’ teagasc ar ghrá agus ar bhreithiúnas. Is é an toradh atá air ná go bhfuil an eaglais Chríostaí roinnte go mór ina dhá champa freasúra – iad siúd atá chomh cainteach ina n-áitiú ar bhreithiúnas Dé go gcoimeádann formhór na neamh-Chríostaithe chomh fada uathu agus is féidir: agus iad siúd nach leomh a thabharfadh le fios go ndéanfadh Dia idirghabháil go deo chun pionós a ghearradh ar an olc. Is é an rud is measa ná go samhlaíonn an dá ghrúpa go bhfuil siad ag cloí leis an rud ar a dtugann siad ‘scuab leathan na scrioptúr’;’ cé go bhfuil gach ceann chomh dírithe ar thaobh amháin nó ar an taobh eile nach n-aithníonn an dá cheann na scrioptúr a nochtann an taobh eile den phictiúr.1
Breithiúnas agus Trócaire
Fíor ‘leathan leathan na scrioptúr’ gurb é Dia foinse deiridh agus cosantóir an dá ghrá agus ceartais. Tá an dá rud doscartha; ag comhaireachtáil i staid leanúnach teannais dheonaigh, cothromaíocht a choinneáil idir ár mianta pearsanta agus mianta daoine eile. seo, go bunúsach, is é atá i gceist le grá; ag cur mar an gcéanna, nó níos mó fós, luach ar mhianta agus ar mhothúcháin daoine eile mar a dhéanann tú leat féin.
Dá bhrí sin cibé rud is mian leat ag fir a dhéanamh leat, déanfaidh tú leo freisin; óir is é seo an dlí agus na fáithe. ([x]Mata 7:12[\x])
Mhúin agus léirigh Íosa na prionsabail seo é féin; ag cur ár gcuid riachtanas os comhair a chuid féin de shíor; sásta a shaol féin a leagan síos, beag beann ar chostas, chun sinn a spáráil ón gcáineadh a bhí tuillte againn. Ach ag an am céanna, mar ár gcosantóir, tagann pointe ina gcaithfidh sé idirghabháil a dhéanamh chun sinn a chosaint ó ghníomhartha na ndaoine a dhéanfadh dochar dúinn. Ach is rogha thar a bheith deacair é seo, mar a fheicfimid…
Am an Fhómhair
Ceann de na príomh-scuabadh leathan’ téamaí atá in Íosa’ is é an teagasc fómhar agus torthúlacht.
Chuir sé parabal eile os a gcomhair, ag rá, “Tá Ríocht na bhFlaitheas cosúil le fear a chuir síol maith ina réimse, ach cé gur chodail daoine, tháinig a namhaid agus chuir sé fiailí corcair i measc na cruithneachta, agus d'imthigh. Ach nuair a d'éirigh an lann agus thug sé torthaí amach, ansin tháinig na fiailí darnel freisin. Tháinig seirbhísigh an tighe agus dubhairt siad leis, ‘A dhuine uasail, nár chuir tú síol maith i do pháirc? Cad as a tháinig an diabhal seo??’ “Dúirt sé leo, ‘Tá namhaid déanta seo.’ “D'iarr na seirbhísigh air, ‘Ar mhaith leat go rachaimid chun iad a bhailiú?’ “Ach dúirt sé, ‘Ní hea, ar eagla b'fhéidir agus tú ag bailiú na fiailí daille, root tú suas an cruithneacht leo. Lig don dá fhás le chéile go dtí an fómhar, agus in am an bhuaint inseoidh mé do na buanaithe, “Ar dtús, bhailiú suas na fiailí darnel, agus ceangail i bundles iad chun iad a dhó; ach cruinnigh an cruithneacht isteach i mo scioból.” ‘ ” ([x]Mata 13:24-30[/x])
Ansin chuir Íosa na daoine ar shiúl, agus chuaigh sé isteach sa teach. Tháinig a dheisceabail chuige, ag rá, “Mínigh dúinn parabal fiailí corracha na páirce.” D'fhreagair sé iad, “An té a chuireann an síol maith is é Mac an Duine é, Is é an réimse an domhain; agus an síol maith, is iad seo clann na Ríochta; agus is iad na fiailí darnel clann an olc. Is é an diabhal an namhaid a chuir iad. Is é an fómhar deireadh na haoise, agus is aingil iad na buanaithe. Mar sin cruinnítear na fiailí daran agus dóitear iad le tine; mar sin beidh sé i ndeireadh na haoise seo. Seolfaidh Mac an Duine a chuid aingeal amach, agus baileoidh siad as a Ríocht gach ní is cúis le tuisleadh, agus iad siúd a dhéanann aincheart, agus cuirfidh sé isteach san fhoirnéis tine iad. Beidh gol agus gnashing fiacla. Ansin beidh na cearta ag taitneamh mar an ghrian i Ríocht a nAthair. An té a bhfuil cluasa aige chun cluinstin, lig dó éisteacht. ([x]Mata 13:36-43[/x])
Labhair sé leo go leor rudaí i parabail, ag rá, “Féuch, chuaigh feirmeoir amach ag cur. Agus é ag cur, thit roinnt síolta le taobh an bhóthair, agus tháinig na héin agus d'ith iad. Thit cuid eile ar thalamh creagach, áit nach raibh mórán ithreach acu, agus láithreach d'éirigh siad suas, mar ní raibh aon doimhneacht talaimh acu. Nuair a bhí an ghrian éirithe, bhí siad scorched. Toisc nach raibh aon fhréamh acu, d'éirigh siad as. Thit cuid eile i measc dealga. D'fhás na dealga suas agus chonnaic siad iad. Thit cuid eile ar ithir mhaith, agus thug sé torthaí: céad uaire an oiread, seasca éigin, agus cuid tríochad. An té a bhfuil cluasa aige chun cluinstin, lig dó éisteacht.” [x](Mata 13:3-9)[/x]
“Éist, ansin, parabal an fheirmeora. Nuair a chloiseann aon duine focal na Ríochta, agus ní thuigeann sé, tagann an t-olc, agus sciob sé uaidh an méid atá curtha ina chroí. Seo an rud a cuireadh le taobh an bhóthair. Cad a cuireadh ar na háiteanna creagach, seo é an té a chloiseann an briathar, agus láithreach le háthas faigheann sé é; fós níl aon fhréamh aige ann féin, ach maireann sé ar feadh tamaill. Nuair a thagann cos ar bolg nó géarleanúint mar gheall ar an bhfocal, láithreach stumbles sé. Cad a cuireadh i measc na dealga, seo é an té a chloiseann an briathar, ach cuireann cúramaí na haoise seo agus mealltacht an tsaibhris an briathar ar aghaidh, agus éiríonn sé gan toradh. Cad a cuireadh ar an talamh maith, seo é an té a chloiseann an briathar, agus tuigeann sé é, is cinnte a iompraíonn torthaí, agus tugann sé amach, céad uaire an oiread, seasca éigin, agus cuid tríochad.” (Mata 13:18-23)
Ná deir tú, ‘Tá ceithre mhí fós go dtí an fómhar?’ Féuch, Deirim leat, tóg suas do shúile, agus féach ar na páirceanna, go bhfuil siad bán le haghaidh fómhar cheana féin. An té a bhainfidh amach faigheann sé pá, agus cruinníonn torthaí chun na beatha síoraí; go ndéana an té a chuireann, agus an té a bhuaineann, gairdeachas le chéile. Le haghaidh seo tá an rá fíor, ‘Críonann duine, agus sroicheann ceann eile.’ Chuir mé chugat chun an rud nár shaothraigh tú a bhaint as. Tá saothair ag daoine eile, agus chuaigh sibh isteach ina gcuid saothair.” ([x]Joh 4:35-38[/x])
Leagann na soiscéil go léir béim ar an teachtaireacht seo, á dhéanamh soiléir go flúirseach sin:
a) Is torthúlacht é ionchas Dé uainn; cé go bhfanfaidh sé go foighneach go dtí an fómhar;
b) go gcríochnóidh ár gcuid ama ar an domhan seo le measúnú críochnúil ar a mhéid a tháirg ár saol na torthaí inmhianaithe; agus
c) go ndiúltófar dóibh siúd a chaith a saol gan déanamh amhlaidh.
Fonótaí
- Ar cheann de na samplaí is luaithe agus is foircní den chineál seo de theagasc polaraithe bhí an heresy Marcionite, arna mholadh ag Marcion de Sinope, c. 144Fógra. Bhí Marcion chomh diongbháilte sin gurbh é Íosa an-chorp de thrócaire Dé gur dhiúltaigh sé a chreidiúint go bhféadfadh na scrioptúr a bhí ag déileáil le breithiúnais Dé in aghaidh an pheaca teacht ón bhfoinse chéanna.. Ina áit sin, dhiúltaigh sé an Sean-Tiomna ar fad agus an chuid is mó den Nua, (seachas soiscéal Lúcás agus eipistéil Phóil), mar theagasc bréagach ó dhia tíoránta’ a rinne iarracht sinn a chur faoi smacht.
Cliceáil anseo chun filleadh ar Ifreann chun Buaigh nó Neamh chun Íoc.
Téigh: Maidir Íosa, Leathanach Baile Liegeman.
Leathanach chruthú le kevin King