[pm_teideal]
Ach má thagann sé go léir síos go dtí ár roghanna féin, ansin cén fáth, am tugtha, nach féidir linn a fheabhsú? Nár mhaith leis an gcuid is mó againn grá agus grá a bheith againn? Mar sin cén fáth a bhfuil claonadh dúchasach ag drochghníomhartha méadú i bíseach anuas?
Cliceáil anseo chun filleadh ar Ifreann chun Buaigh nó Neamh chun Íoc, nó ar aon cheann de na fo-ábhair thíos:
Cinnte, má thagann sé go léir síos go dtí ár roghanna féin, ansin níl le déanamh againn ach an chiall a fheiceáil; agus, am tugtha, nach féidir linn a fheabhsú? B'fhéidir go bhfuil roinnt 'úlla dona;’ ach níl an chuid is mó againn ag iarraidh grá agus grá a bheith againn? Fíor – déanaimid. Ach dá mbeadh sé chomh simplí sin, cén fáth gur theip ar na mílte bliain seo go léir sochaí fhíorcheart a tháirgeadh? Bhí brionglóid agus fonn ag fir ar idéal den sórt sin agus bhain siad triail as an gcóras seo nó leis an gcóras sin le céimeanna éagsúla ratha. Tá sé á mhaíomh go minic go mbeimis ann go luath – ach amháin chun sibhialtachtaí agus impireachtaí a fheiceáil ag titim i gcaos arís.
Agus an rud a fheicimid á athachtú i gcónaí sa tsochaí dhaonna feicimid ag tarlú arís agus arís eile inár saol féin. Níl an chuid is mó againn ach ró-eolach ar an gcás ar chuir Naomh Pól síos uirthi i [x]Romans 7:21-24[/x]:
Mar sin faighim an dlí seo ag obair: Cé gur mhaith liom a dhéanamh go maith, tá an t-olc ceart ansin liom. Óir is aoibhinn liom i mo dhuine istigh dlí Dé; ach feicim dlí eile ag obair ionam, ag cogadh in aghaidh dhlí m'intinne agus ag déanamh príosúnach do dhlí an pheaca ag obair laistigh díom. Is fear trua mé! Cé a tharrtháil mé ón gcorp seo atá faoi réir báis?
Mar sin, cad é an bhunfhadhb? Go simplí, olc propagates olc; agus, in éagmais aon chríche aontaithe, tá claonadh nádúrtha ag gach rud i dtreo staid neamhord méadaitheach.
- Tit do Tat. Nuair a chaitear go héagórach linn, ba mhaith linn díoltas; agus mura ndéanfaidh daoine eile sinn a dhíoghail nó a íoc ar ais linn, is minic a lorgóimid dúinn féin é.
- Betrayal Breeds Ill Will. Fiú mura n-iarraimid díoltas, tá sé deacair maithiúnas a thabhairt agus níos deacra fós grá a thabhairt don té a rinne éagóir orainn.
- Tá Féiniúlacht níos Simplí. ‘Féach ar uimhir 1’ is uasaicme i bhfad níos éasca é a thuiscint agus a leanúint.
- Déanann mí-úsáid díluacháil orainn. Is minic a bhíonn, thar thréimhse ama, is mí-úsáideoirí iad siúd a ndearnadh mí-úsáid orthu. Tá náire istigh ann a chuireann faoi deara go minic go ndéanann na daoine a ndéantar mí-úsáid orthu iarracht a dhéanamh údar nó normalú a dhéanamh, cad a tharla; nó bailíochtú a lorg ó dhaoine eile — fiú ón lucht mí-úsáide bunaidh.
- Tá cumhacht addictive. Is maith linn an mothú go bhfuil smacht againn - fiú nuair nach bhfuilimid i ndáiríre - agus déanaimid ár ndícheall é a choinneáil mar sin.
- Déanann grá Leochaileach sinn. Tá na daoine a bhfuil grá acu á gcur ar bun chun gortaítear iad agus go mbainfear leas astu. Cé a chosnóidh iad?1
Ar chiall amháin, tá olc sách cosúil le domhantarraingthe. Is é an rud is troime, is amhlaidh is mó a bhíonn sé ag tarraingt na rudaí timpeall air; ag éirí níos troime agus níos troime go dtí faoi dheireadh go mbeidh sé ina pholl dubh, príosúnú ar gach rud a thagann ró-ghar. Cé go bhfuil an chuid is mó againn nach dtaitníonn istigh leis an olc, fós tá sórt mealladh aige dúinn; ionas go mbeidh, beagán ar bheagán, tosaímid ar fhulaingt agus ar chomhréiteach leis; ansin gabh mo leithscéal agus déan é a chosaint ar deireadh, ag rá, “Sin díreach mar atá mé.” Agus ceann de na dlíthe is bunúsaí san fhisic, prionsabal an eantrópachta, insíonn sé sin dúinn, má fhágtar leis féin é, díghrádaíonn aon chóras ard-eagraithe go nádúrtha go staid mhéadaitheach neamhord. 2
Bímis mar A Roghnaímid
De réir mar a fhásann crann, cruaíonn a craobhacha. Cé gur féidir é a athmhúnlú trí bhearradh agus athfhás, leanann sé ar aghaidh ag iompar marcanna an ama atá caite aige. Tá an rud céanna fíor maidir le carachtar an duine; táimid i gcónaí á múnlú ag ár gcúinsí agus ag ár bhfreagraí orthu. Ach tugtar faoi deara go coitianta go bhféadfadh taithí saoil an-chosúil a bheith ag beirt agus go n-eascróidh siad an-difriúil fós. Eascraíonn cuid acu as drochíde le dearcadh an-searbh agus casta: daoine eile a bhfuil cumas iontach dearfach acu, maithiúnas agus comhbhá. Braitheann sé conas a roghnaíonn muid freagra a thabhairt. Ach an é sin an scéal ar fad? Is féidir brainse crann a oiliúint nó a phinnáil síos i gcruth ar leith; féadfaidh an crann titim fiú: ach chomh fada agus a fhanann a fhréamhacha sa talamh b'fhéidir go dtógfaidh sé go dtí an spéir arís. Cé chomh mór agus is féidir linn sinn féin a athchóiriú? Tá dearcthaí difriúla ag diagóirí Críostaí ar an gceist seo.
Truailleadh iomlán – Dearcadh Calvinach
I gciorcail diagachta Calvinistic, tugtar ‘Total Depravity’ ar thoradh na bíseach anuas seo’ nó ‘Géibheann na hUachta.’ Cuireann sé in iúl an réadú go, ós rud é gur chaill Ádhamh a bhunchaidreamh le Dia, tá an nádúr daonna lagaithe agus truaillithe chomh mór sin nach bhfuil ar ár gcumas maireachtáil ar bhealach a thaitníonn le Dia. Tá gach rud a dhéanaimid - díreach síos go dtí ár mianta is doimhne - truaillithe ag peaca agus féiniúlacht. Tá fiú ár ngníomhartha is uaisle truaillithe ag cúiseanna bréagacha. Ón dearcadh seo, níl aon rud is féidir linn a dhéanamh chun bhfabhar Dé a thuill. Is gníomh glan é a thrócaire, grásta neamhthuillte ar thaobh Dé. Fiú má roghnaíonn sé maithiúnas a choinneáil siar agus sampla a dhéanamh dínn, ní mó ná sin atá tuillte againn agus go bhfuil Sé, mar Bhreitheamh, i dteideal éileamh. Múintear na prionsabail seo go soiléir sa Scrioptúr.
óir a dubhairt Sé re Maoise, “Déanfaidh mé trócaire ar an té a dhéanfaidh mé trócaire, agus déanfaidh mé trua leis an té a bheidh trua agam.” Mar sin ní hé an té atá toilteanach é, ná an ceann a rith, ach de Dhia, an té a thaispeánann trócaire. óir a deir an Scrioptúr le Pharaoh, “Fiú chun na críche céanna seo d'ardaigh mé suas tú, go dtaispeánfainn mo chumhacht ionat, agus go ndéanfaí m'ainm a fhógairt ar fud an domhain go léir.” Dá bhrí sin déanann sé trócaire ar an té a dhéanfaidh sé trócaire, agus a mbeidh Sé, Cruann sé. ([x]Rom 9:15-18[/x])
An Tábhacht a bhaineann le Saorthoil – Dearcadh Airméinis
Ar an lámh eile, Críostaithe a ghlacann ‘Airméinis’ dearcadh béim a chur ar an tábhacht leanúnach a bhaineann le rogha phearsanta. seo, freisin, Múintear go soiléir é sa Scrioptúr.
Anois, dá bhrí sin, eagla an Tiarna, agus fónamh dó i bhfíréantacht agus i bhfírinne. Cuir uait na déithe a ndearna bhur n-aithreacha seirbhís dóibh thar an Abhainn, san Éigipt; agus déan seirbhís don Tiarna. Más olc leatsa seirbhís a thabhairt don Tiarna, roghnaigh an lá seo a bheidh tú ag freastal; cibé acu na déithe a ndearna bhur n-aithreacha seirbhís dóibh a bhí lastall den Abhainn, nó déithe na nAmórach, ina bhfuil tú i do chónaí: ach mar dom féin agus mo theach, déanfaimid seirbhís don Tiarna. ([x]Jos 24:14-15[/x])
Mar an gcéanna, Bhí Íosa i gcónaí ag tabhairt dúshlán dá lucht éisteachta roghanna a dhéanamh.
‘Lean mé, agus déanfaidh mé iascairí fear daoibh.’ ([x]Mt 4:19[/x])
‘Fiafraigh, agus tabharfar duit é. Iarracht, agus gheobhaidh tú. Cnoc Mhuire, agus osclófar duit é.’ ([x]Mt 7:7-7[/x])
‘Ansin dúirt Íosa leis an Dáréag, “Ar mhaith leat freisin imeacht?” ‘ ([x]Joh 6:67[/x])
Ach, i ndáiríre, tá na codarsnachtaí diagachta díreach os coinne gnéithe den fhadhb chéanna. Mar dhaoine daonna, déanta in íomhá Dé, tugadh cumhacht rogha pearsanta dúinn; ionas go mbeadh an tsaoirse againn bealach an ghrá a roghnú. Táimid freagrach as ár roghanna: ach trínár mbealach a roghnú in ionad shlí Dé tá ár ndúl saobhadh faoi thionchar an uilc. Fágann a thionchar creimneach muid mí-oiriúnach don neamh, agus rialaíonn sé sinn sa mhéid is go bhfágann ár n-iarrachtaí is fearr sinn in ann briseadh saor uaidh.
Ní bhaineann an cheist maidir le cé a rinne an t-olc is mó - nó cé a rinne an reiligiún is mó. Tá pianbhreith báis le sárú againn go léir ón ngalar marfach spioradálta seo. Ní féidir le duine againn a mhaíomh nach raibh sé mar thoradh ar ár roghanna féin; agus, in ainneoin aon iarrachtaí féinfheabhsaithe a dhéanfaimid, ar deireadh thiar is féidir le rudaí dul in olcas – mura ndéanann Dia féin idirghabháil.
Cad ansin? An bhfuil muid níos fearr ná iad? Níl, ar aon chaoi. óir thugamar rabhadh roimhe seo do Ghiúdaigh agus do Ghréagaigh, go bhfuil siad go léir faoin bpeaca. Mar atá sé scríofa, “Níl aon duine righteous; no, ní haon. Níl aon duine a thuigeann. Níl aon duine a lorgaíonn tar éis Dé. Tá siad go léir iompaithe ar leataobh. Tá siad le chéile a bheith unprofitable. Níl aon duine a dhéanann maith, no, ní, oiread agus a haon.” ([x]Rom 3:9-12[/x])
Doimhneacht na hImeartha
Tá saolta cothrom-fothain ag an gcuid is mó againn. Is annamh a bhuailimid go díreach le marfóir srathach, rapist nó céasadh; i bhfad níos lú taithí áiteamh tromchúiseach a bheith ar cheann sinn féin. B’fhearr linn i bhfad grá agus grá a bheith againn. Go han-mhinic, b'fhéidir go mbeimid chomh frustráilte agus chomh feargach le duine éigin go bhféadfaimis a rá go hachomair, ‘Bhraith mé mar é a mharú:’ ach is annamh a bhíonn i gceist againn i ndáiríre. Ó am go chéile, nuair a amharc ar scannán uafáis, b'fhéidir go bhfaighidh muid amach gurb é an fionraí a chuireann ar ár gcuid gruaige seasamh ar an deireadh, i roinnt céadfaí, spreagúil agus spreagúil. Ach is beag duine againn a sheachnaíonn radharcanna na cruálachta gan staonadh, Nuair a chonaiceamar fulaingt daoine eile, déantar ár gcomhbhá nádúrtha a mhúscailt, ionas nach dtosaímid ag breathnú ar dheacracht an duine eile; ach freisin a bhraitheann ar a bpian.
Ar an lámh eile, cuireann comhbhá ar ár gcumas a shamhlú de ghnáth, agus roinn isteach, áthas daoine eile; bíodh sé ag teacht abhaile do dhuine atá gar duit nó ag scóráil cúl a bhuaigh. Cuireann sé ar ár gcumas freisin mothúcháin áthais agus iontais a shamhlú fiú nuair nach bhfuil againn ach breathnóirí, seachas rannpháirtithe sa taithí. Don chuid is mó againn, ach amháin má táimid ag fulaingt ó dúlagar, déantar ár gcomhbhás a mheá sa treo go mbeidh sé níos éasca spreagadh a fháil ó dhaoine eile ná díspreagadh. Tá an dearfacht nádúrtha seo an-tairbheach: ach fágann sé sinn le rud éigin dall ar a bhfuil an t-olc i gceist. Tá easpa tuisceana againn ar na bealaí inar féidir leis an olc dul i bhfeidhm ar ár saol.
Má fhiafraíonn muid cad é an éifeacht is dócha a bheidh ag duine ar thaithí duine le duine ar ghrá Íosa, déarfaidh beagnach gach duine leat go mbeidís ag súil go mbeadh daoine chomh mór sin faoi ghrá go mbeadh tionchar go deo orthu chun aithris a dhéanamh ar a charachtar. Ach, aisteach, ní hé sin a deir Íosa féin.
Is é seo an breithiúnas, go bhfuil an solas tagtha isteach sa domhan, agus bhí grá ag fir don dorchadas seachas don solas; óir ba olc a n-oibreacha. Óir gach duine a dhéanann olc is fuath leis an solas, agus ní thagann sé chun solais, ar eagla go nochtfaí a shaothair.” ([x]Joh 3:19-21[/x])
Má tá fuath ag an domhan ort, tá a fhios agat go bhfuil fuath aige dom sular thug sé fuath duit. Dá mba den domhan tú, ba bhreá leis an domhan a chuid féin. Ach toisc nach bhfuil tú den domhan, ós rud é gur roghnaigh mé as an domhan thú, dá bhrí sin is fuath leis an domhan thú. Cuimhnigh ar an bhfocal a dúirt mé leat: ‘Ní mó seirbhíseach ná a thiarna.’ Má rinne siad géarleanúint orm, déanfaidh siad géarleanúint oraibh freisin. Má choinnigh siad mo bhriathar, coimeádfaidh siad mise freisin. Ach na rudaí seo go léir a dhéanfaidh siad chun tú ar son m'ainm, óir níl aithne acu ar an té a chuir uaidh mé. Más rud é nach raibh mé tar éis teacht agus labhairt leo, ní bheadh peaca acu; ach anois níl aon leithscéal acu as a bpeacaí. An té a bhfuil fuath aige dom, is fuath le m'Athair freisin. Mura ndearna mé ina measc na hoibreacha a rinne éinne eile, ní bheadh peaca acu. Ach anois tá siad feicthe agus fuath acu dom féin agus do m'Athair araon. Ach tharla sé seo ionas go gcomhlíonfaí an briathar a bhí scríofa ina ndlí, ‘Bhí fuath acu dom gan chúis.’ ([x]Joh 15:18-25[/x])
Ní hamháin go nochtann solas áilleacht: nochtar sé gránna agus taispeánann sé dúinn rudaí ceilte mar atá siad i ndáiríre. Soilseoidh an solas is lú fós fiú sa dorchadas is doimhne; agus beidh an dubh is dorcha le feiceáil fiú níos dubh i gcomparáid. Mar sin, d'aon chréatúr a chónaíonn sa dorchadas de ghnáth, Is é an freagra instinctive nuair a nochtar do solas tobann eagla agus a sheachaint.
Cailliúint comhbhá
Is minic go gcailltear comhbhá do dhaoine eile an chéad taismeach ó thionchar an uilc inár saol. Is é seo an tactic is fearr le haghaidh deighilt cur sa tsochaí trí 'iad' a chothú’ agus ‘sinn’ dearcadh; ina bhfuil ‘siad’ ar bhealaí éagsúla ar lú luach agus nach bhfuil chomh fiúntach le meas ná ‘muid’ bhfuil. Mar sin éiríonn muid buartha fúinn féin agus neamhshuim ar mhothúcháin agus ar leas na ndaoine thart orainn. Bí ar an eolas le do thoil, ach, nach gá go léiríonn sé seo ceist mhorálta nó spioradálta. Is furasta ‘spotaí cothroma mothúchánacha’ a bheith mar thoradh ar bhreoiteacht agus tuirse’ ó am go chéile. Mar sin sos tamall agus tabhair spás do do chorp agus d’intinn téarnamh: ach má leanann an fhadhb, cabhair a lorg.
Ag fáil ‘cic’ as éilliú
Tá sé seo i bhfad níos tromchúisí, agus is féidir go leor foirmeacha a bheith ann. Is minic go mbíonn sceitimíní ann agus tú ag gabháil do ghníomhartha contúirteacha. Tabhair faoi deara gur féidir iad seo a bheith measartha neamhchiontach freisin; mar a ghlacadh turas ar Gabha Dubh Mór: ach an Rush adrenaline, nó imoibrithe fisiceacha eile, is féidir go dtiocfadh iompraíochtaí andúile go héasca.
Náire agus Cosanta
Faoin am seo, tá a fhios agat go bhfuil rud éigin mícheart: ach ní bheidh tú ag iarraidh é a admháil. Féachann tú le leithscéalta a dhéanamh as do chuid peacaí. Ar thaobh amháin, tá tú ag tosú a ghrain ort féin agus ar an láimh eile, seachas cur i gcoinne, Tosaíonn tú a chreidiúint nach féidir leat cabhrú le bheith mar atá tú: mar sin b'fhéidir go mbeifeá féin chomh maith’ agus indulge do mianta.
Mo Theistiméireacht
Is fuath liom a bheith ag caint faoi seo: ach seo cad a tharla dom. Bhí mé an-íogair mar leanbh agus rinne mé bulaíocht mar ‘cissy’ agus ‘leanbh caoin’ ó go han-luath. D'fhreagair mé trí mé féin a chruachadh d'aon ghnó i dtreo daoine eile agus a bheith ina uaigneas. Chun cúrsaí a dhéanamh níos measa, Bhí fadhb agam maidir le fliuchadh na leapa, rud nár mhiste liom a nochtadh do mo chomhghleacaithe riamh. Lean sé seo isteach i mo dhéagóirí, ag méadú mo leithlis; agus tháinig níos suntasaí ar ininsint na homaighnéasachta. D'ordaigh an dochtúir roinnt táibléad (testosterone, Smaoiním ar) mar iarracht stop a chur leis an leaba a fhliuchadh. Ba é an toradh ná caithreachas an toirt! Bhí an oiread sin faitíos orm tar éis 2 oícheanta dhiúltaigh mé a thuilleadh a ghlacadh. Níor stop an fliuchadh leapa: ach ní raibh an erections agus fiosracht go luath i gceannas mé isteach féin-spreagadh mar bhealach a aimsiú faoiseamh sealadach. Is fuath liom é: ach bhí mé hooked.
Ag déanamh cúrsaí i bhfad níos measa, ach, ba é seo an t-am nuair a bhí an nuacht faoi na Dúnmharuithe Moors díreach ag briseadh. Go hiondúil, Is beag nochtadh a bhí agam ar ábhar pornagrafach nó brónach: ach ag an am sin ba ghnách liom thart ar leathuair a chloig a chaitheamh gach maidin i mo shuí idir sraitheanna nuachtáin ar an traein agus ar an mbus, ag dul go mionsonrach faoi conas a rinneadh na coireanna seo, na dúnmharfóirí’ taitneamh a bhaint as brón agus fonn an ‘choir foirfe’ a dhéanamh. Chas sé m'intinn: agus fuair mé fantasizing mé féin faoi cad a bheadh sé cosúil le inflict mí-úsáid den sórt sin ar dhaoine eile. Agus an t-am ar fad ar an ‘gá’ mar bhí spreagadh gnéasach ag fás go dtí nach raibh mé in ann dul trí lá gan é.
Tá faitíos orm smaoineamh ar an deireadh a bheadh leis sin: ach le trócaire níor chuaigh sé thar chéim na pleanála. An bhliain chéanna sin bhí teagmháil agam le cumhacht oibre míorúiltí Íosa a chuir ina luí orm faoi dheireadh a réaltacht; agus d’iarr mé air a bheith ina Thiarna ar mo shaol. Ar feadh cúpla lá stop na héigeantais: ach ansin ar ais le fórsa trucail deich tonna. Ach sna cúpla lá sin bhí rud fíorthábhachtach foghlamtha agam: Dúradh liom go bhféadfadh na héigeantais a bhraith mé a bheith mar thoradh ar ngéibheann demonic. Bhí sé sin cosúil le piseog amaideach domsa – ach amháin gur mheaitseáil na hairíonna. Rinne mé iarracht cur i gcoinne, ach gan aon éifeacht. Mar fhocal scoir, in éadóchas do ghuidh mé, “jesus, mura ndéileálann Tú leis seo beidh mé i bhfostú leis ar feadh mo shaoil!” Ansin dúirt mé é, “In ainm Íosa, éirí amach!” Mhothaigh mé rud éigin ligthe as cúl mo chinn; agus i faoi 40 soicind a bhí mé saor in aisce,. Leagan mé díreach ann go foirfe socair agus suaimhneach, ag smaoineamh, “Cad a tharla?” Tá mé saor ó shin i leith.
Ní chiallaíonn sé seo nár thug mé aghaidh ar chathú gnéis ó shin. Thóg na scars meabhrach agus mothúchánacha blianta le leigheas. Shíl mé nach mbeinn in ann gnáthchaidreamh gnéis a láimhseáil agus bheartaigh mé fanacht singil don chuid eile de mo shaol: ach bhí plean níos fearr ag Dia. Rinne mo bhean chéile agus mé féin ceiliúradh ar 50 bliain ár bpósta le déanaí! Tá againn faoi láthair 3 leanaí agus 3 gariníonacha.
An bhfuil Pointe Gan Fhilleadh?
Tugann sé seo sinn chuig ceist ríthábhachtach: “An bhfuil pointe ar bith ar ais?” An féidir le bíseach anuas an uilc pointe a bhaint amach nach féidir é a stopadh; nó, ar a laghad, nuair nach féidir stop a chur leis gan a lucht déanta a mhilleadh? Nó, níos measa fós, an bhfuil sé shamhlú go, cosúil le roinnt poll dubh ghastly, an t-olc agus na daoine a ghlac leis, beidh siad ann i gcónaí i gcuid dúnta éigin de chruthú Dé?
Ag féachaint ar an domhan thart orainn, níl aon ghanntanas léaráidí nádúrtha den ‘point of no return’’ nó ‘fána sleamhain’ prionsabal; mar sin ní féidir linn a chur as an áireamh go héasca go bhféadfadh sé seo a bheith i bhfeidhm sa réimse morálta freisin. Agus tugann teagasc Íosa agus a dheisceabail maidir le hifreann le fios go láidir go bhféadfadh sé seo a bheith fíor. Tuigimid go nádúrtha ón smaoineamh. Cínte, dá mhéad a smaoinímid ar chineáltas agus ar ghrá Dé is ea is treise a éiríonn an smaoineamh agus is ea is lú a theastaíonn uainn a chreidiúint go gcruthódh Dia a leithéid de chruinne riamh. Ach, cad a tharlóidh mura raibh aon rogha inmharthana ann i ndáiríre? Cad a tharlaíonn má ar an gcaidreamh idir grá, is fíor-rogha agus an t-olc mhorálta nach féidir grá a bheith ann gan an t-olc a bheith ann?
Rogha Riachtanach Amháin Is Féidir Linn a Dhéanamh
Ach, cé go bhfuil muid gan chumhacht chun sinn féin a shábháil, tá rogha ríthábhachtach amháin fágtha againn, más mian linn i ndáiríre é. Is é sin caoineadh ar Dhia chun trócaire. Ach is é sin an dá cheann is deacra agus an rogha is éasca a dhéanfaidh tú riamh.
An Rogha is deacra riamh
Gan cúnamh Dé, nach bhfuil an rogha seo ach crua; tá sé dodhéanta. Is é sin toisc go mbeidh tú ag teacht go díreach suas i gcoinne fórsa anuas an uilc atá ag méadú go seasta ar a thionchar ó bhí tú i do leanbh. Gheobhaidh tú gach cineál áiteamh agus argóint ag rá leat gan é a dhéanamh; go bhfuil tú faoi cheangal a theipeann; nó go dteastaíonn níos mó ama uait le d’intinn a dhéanamh suas. Go simplí, ní bheidh tú ag iarraidh é seo a dhéanamh ar chor ar bith, nó eile beidh tú ag iarraidh go rúnda cloí leis an smaoineamh gur féidir leat é a dhéanamh leat féin, do bhealach. Tá sé náireach; admháil phoiblí de do theip féin; breithiúnas in aghaidh tú féin; pianbhreith báis i gcoinne d'uaillmhianta agus do phleananna go léir; do chearta féin a thabhairt suas’ agus 'saoirsí'. Agus, chun cúrsaí a dhéanamh níos measa, ní bheidh tú in ann aon chreidmheas a éileamh air; ní bheidh tú in ann a mhaíomh go bhfuil tú ar a laghad i dteideal trócaire Dé a éileamh. Is é an trócaire díreach sin; níl sé tuillte — go hiomlán de rogha an té a thugann é.
An Rogha is Éasca Riamh
Ach, ar an láimh eile, tá sé gan chiall. “Ní amadán ar bith é a thugann an méid nach féidir leis a choinneáil chun an méid nach féidir leis a chailleadh a fháil.”3 Ar an taobh eile de do chuid ‘saoirsí ceaptha a thabhairt suas’ agus ag fáil bháis de réir do shean-uaillmhianta agus mianta gheobhaidh tú fíor-shaoirse agus flúirseach, an bheatha shíoraí ina iomláine ([x]Jn 8:36[/x] & [x]10:10[/x]). Cé go dtagann tú chuig Íosa mar rud ar bith níos mó ná beggar undeserving, is é an freagra atá aige ort, “An té a thiocfaidh chugam ní chaithfidh mé amach ar bhealach ar bith” ([x]Jn 6:37[/x]). Agus nuair a bheidh tú tar éis teacht, agus tá sé tar éis teacht isteach i do shaol, tugann sé an ceart duit a bheith mar dhuine de chlann Dé féin ([x]Jn 1:12-13[/x]).
Fonótaí
- Déantar tuilleadh plé ar an bpointe seo sa chaibidil dheireanach, faoin gceannteideal, ʻAn Breitheamh Foirfeʼ. Nó, le haghaidh plé níos mionsonraithe féach ʻTá Seaimpín de dhíth ar Ghráʼ ag https://saol.liegeman.org/love-needs-a-champion/.
- Ar ndóigh, cuireann sé seo rúndiamhra roimh eolaithe fisiceacha; toisc go bhfuil córas amháin ann a d'éirigh leis an treocht seo a chomhrac go seasta: forbairt na beatha, Chonaic agus intleacht. Maíonn daoine áirithe nach bhfuil anseo ach aisghabháil shealadach agus tá anord deiridh ag fanacht linn go léir. Ach stopann daoine eile le machnamh a dhéanamh ar an bhféidearthacht go dtugann an t-ordú dochreidte seo ar fad le fios go bhfuil smacht ag dlí agus cuspóir i bhfad níos airde ar ár gcinniúint..
- Athfhriotail ó dhialann James Elliot; duine de chúigear misinéirí Críostaí a fuair bás agus iad ag iarraidh teagmháil a dhéanamh le treibh iargúlta Eacuadór.
Cliceáil anseo chun filleadh ar Ifreann chun Buaigh nó Neamh chun Íoc.
Téigh: Maidir Íosa, Leathanach Baile Liegeman.
Leathanach chruthú le kevin King