Ná ceisteanna a fhreagairt nach bhfuil an oiread sin mar meditate ar na himpleachtaí a d'fhéadfadh imeachtaí agus fionnachtana anuas agus faoi láthair tá as ár ndearcadh ar an saol agus ar an domhan ina mairimid.
Más é an aiséirí bunús an chreidimh Chríostaí, cén fáth nár léirigh Íosa é féin níos poiblí ina dhiaidh sin? Agus ní bheadh cúrsaí níos fusa do chreidmhigh a bhfuil amhras orthu mar gheall ar ardú céime poiblí?
Gan plé ar scéal Aesop: ach seanfhocal Giúdach ag gearán go gcuireann Dia ar leanaí fulaingt ar son peacaí a dtuismitheoirí. An bhféadfadh Dia grámhar a leithéid a dhéanamh i ndáiríre?
Uaireanta athair le leanbh unruly, leanbh a chuireann sceimhle ar na páistí eile, Ní mór gníomh láidir a ghlacadh chun stop a chur leis an sceimhle. An dóigh leat go bhfuil an aincheist chéanna ag Dia linn? Conas a d'fhéadfadh na gníomhartha cosanta sin a imirt amach? An bhfuil grá, uaireanta de riachtanas, a ghlacadh ar aghaidh dian?
Is féidir le formhór na ndaoine a d'iarr Dia riamh smaoineamh ar amanna a bhfuil siad ag caoineadh, “Má tá tú ann, cén fáth nach dtaispeánann tú dom? Tá mé anseo agus ba mhaith liom a fháil amach!” Ach ní i gcónaí a thaispeánann Dia suas nuair a cheapann muid gur cheart dó. Agus ní cosúil go bhfuil sé cothrom. Mar sin, cén fáth go bhfuil sé?
An focal ‘lá’ ní fhaightear in Paidir an Tiarna aon áit eile sa litríocht Ghréagach atá ar marthain. Aontaíonn formhór na scoláirí nach é seo an t-aistriúchán ceart: ach tá siad roinnte ar cad ba cheart dó a bheith. Cén fáth é seo?
Má fheicimid duine a bhfuil tionchar aige/aici déan na caighdeáin a admhaíonn siad a bhrath, níl leisce ar an gcuid is mó againn muinín a bheith againn as an duine sin arís: táimid ag streachailt fiú lenár gcuimhní cinn ar a ndea-ghníomhartha san am atá caite. Ar cheart dúinn iad a dhíscríobh?
Ar roinnt ócáidí, daoine a raibh muinín mhór agam agus a raibh meas mór orthu mar chairde agus sár-Chríostaithe tar éis na caighdeáin a gheall siad go hoscailte a bhrath. Bhí an phian air uaireanta cosúil le scian casta i mo bhroinn. An féidir muinín a chur ar dhaoine dá leithéid arís?
Is minic a thugtar ar Iremiah fáidh ‘doom and gloom’.’ Fós féin, i lár sliocht ag séanadh peacaí Iosrael agus ag tabhairt foláireamh faoi bhreithiúnas a theacht, faighimid an spreagadh seo – forógra maidir le fíorfhoinse an chomhlíonta sa bheatha agus clár oibre Dé chun sinn a thabhairt isteach san áit sin.
Ceann de na rudaí is deacra dúinn a thuiscint ná an dóigh a mothaíonn sé i ndáiríre a bheith i do dhuine eile. Má bhuailim mo mhéar, Tá mé i gcruachás: ach má bhriseann tú do chos ní féidir liom é a mhothú. Ní féidir liom ach iarracht a dhéanamh comhbhá. Maidir linne, is dócha go bhfuil sé sin díreach chomh maith. Ach tá duine ann ar féidir leo a thuiscint go fírinneach…
Is ceist í a cuireadh, ní hamháin ag agnostic agus aindiachaithe, ach go leor ina bhfiosraitheoirí díomá agus fiú go leor creidimh, frustrachais faoi neamh-inrochtaineacht chuma Dé. Níl aon fhreagra amháin oiriúnach do gach cás: ach ba mhaith liom príomhsmaoineamh amháin a thairiscint a chabhróidh lenár dtuiscint