Socraítear an t-ábhar faoi na ceannteidil leathana seo a leanas:

Cliceáil anseo chun filleadh ar Ifreann chun Buaigh nó Neamh chun Íoc, nó ar aon cheann de na fo-ábhair thíos:

• Cén fáth go bhfuil Dia chomh dian?

  Na laethanta seo, Deirtear an oiread sin faoi ghrá agus faoi mhaithiúnas Íosa go dtuigimid go minic go bhfuil dearcadh níos liobrálaí aige i leith an pheaca ná mar a bhí ag Dia san am a chuaigh thart. Ach, go deimhin, tá a chaighdeáin i bhfad níos déine.

  Má thugann Íosa rabhadh dúinn faoi chinniúint fhéideartha níos measa ná bás, ansin ní mór dúinn a iarraidh, “Cén fáth a bhfuil Dia chomh foirfeach sin?” Cén fáth nach bhféadfadh Sé ach domhan a chruthú ina bhfuil grá againn go léir dá chéile – nó deireadh a chur leis an olc gan deireadh a chur leo siúd ba chúis leis? Is cinnte nach bhfuil an chuid is mó daoine chomh dona sin? Agus ní fhéadfaí deireadh a chur leis na fíor-dhrochshaothair gan phian? An bhfuil áibhéil á déanamh ar theagasc Íosa, nó ar thuigeamar dáiríre a dhéine a bhí an scéal?

• Dodhéanta an Ghrá Éigeantaigh

  Níor díluacháladh focal Béarla ar bith riamh níos contúirtí ná ‘love.’ Is iomaí cineál iompair nó mothúcháin a dtugaimid ‘love’ air.; agus úsáideann an teanga Gréigis roinnt focail éagsúla chun iad a idirdhealú. Ach is é an grá fíor atá ag teastáil ó Dhia ná áit a bhfuil daoine roghnaigh chun riachtanais daoine eile a chur os comhair a gcuid féin. Ní fuath é a namhaid deiridh: ach féinlárnacht agus neamhshuim. Sin grá den chineál seo, ní féidir neamh a bheith ar neamh.

  Ach tá 2 fadhbanna móra. Conas is féidir é a fhorfheidhmiú? Má tá forfheidhmeoir ann, conas a sheachnaíonn sé gníomhú as féinspéis? Agus conas is féidir le duine gníomhú as an ngrá mura bhfuil sé de shaoirse acu gan a roghnú?

• Bíseach fí an Olc

  Ba mhian le fir i gcónaí sochaí fhíorchóir a bheith acu. Fós féin, ainneoin dul chun cinn dochreidte intleachtúil agus teicneolaíochta, sibhialtachtaí ardú fós ach amháin chun mionú i chaos. Agus tá sé mar an gcéanna inár saol féin. Mar sin, cad é an bhunfhadhb? Olc féin-lárnach, cosúil le poll dubh imtharraingteach, Tá cineál a mhealladh dúinn; ionas go mbeidh, beagán ar bheagán, tosaímid ar é a fhulaingt agus a leithscéal; agus ansin é a chosaint, ag rá, “Sin díreach mar atáim.”

  De réir mar a fhásann crann, cruaíonn a craobhacha; mar sin bíonn marcanna an ama atá caite aige i gcónaí. Tá an rud céanna fíor dúinne; a bheith againn cad a roghnaíonn muid. Bhí Íosa i gcónaí ag tabhairt dúshlán dá lucht éisteachta roghanna a dhéanamh. Trí ár mbealach a roghnú seachas bealach Dé, déantar ár nádúr a shaobhadh. Mar gheall ar thionchar creimneach an uilc táimid mí-oiriúnach don neamh, agus rialaíonn sé sinn sa mhéid is go bhfágann ár n-iarrachtaí is fearr sinn in ann briseadh saor uaidh.

  D'fhéadfadh do thaithí féin ar an doimhneacht a thógann sé seo tú a bheith níos déine nó níos lú ná mise. Ach tá pianbhreith bháis orainn go léir ón ngalar marfach spioradálta seo. Ní féidir le haon duine againn a léann é seo a mhaíomh nach raibh sé mar thoradh ar ár roghanna féin. Agus, in ainneoin aon iarrachtaí féinfheabhsaithe sealadacha a dhéanaimid, i ndeireadh na dála ní rachaidh rudaí in olcas – mura ndéanann Dia féin idirghabháil.

  An féidir pointe gan filleadh a bheith ann? B’fhéidir: but one vital choice normally remains, for those who are willing …

Léigh ar aghaidh …