Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν ποτέ αναζητήσει τον Θεό μπορούν να σκεφτούν στιγμές που έχουν φωνάξει, «Αν είσαι εκεί, γιατί δεν μου δείχνεις? Είμαι εδώ και θέλω να μάθω!Ωστόσο, ο Θεός δεν εμφανίζεται πάντα όταν νομίζουμε ότι πρέπει. Και δεν φαίνεται δίκαιο. Γιατί λοιπόν είναι?
Η λέξη «καθημερινά’ στην προσευχή του Κυρίου δεν υπάρχει πουθενά αλλού στη σωζόμενη ελληνική λογοτεχνία. Οι περισσότεροι μελετητές συμφωνούν ότι αυτή δεν είναι η σωστή μετάφραση: αλλά διχάζονται για το τι θα έπρεπε να είναι. Γιατί είναι αυτό?
Αυτή η ανάρτηση προκύπτει από σχόλια στο άρθρο, «Ο Ιησούς Πέθανε Αλήθεια?’ και εξηγεί περισσότερα για τη χριστιανική έννοια του θανάτου.
Αν δούμε κάποιον σε θέση επιρροής να προδίδει τα πρότυπα που ομολογεί, οι περισσότεροι από εμάς δεν είμαστε απλώς απρόθυμοι να εμπιστευτούμε ξανά αυτό το άτομο: παλεύουμε ακόμη και με τις αναμνήσεις μας από τις προηγούμενες καλές τους πράξεις. Θα έπρεπε απλώς να τα διαγράψουμε?
Σε αρκετές περιπτώσεις, άνθρωποι που εμπιστεύτηκα βαθιά και θαύμαζα ως φίλοι και εξαιρετικοί Χριστιανοί έχουν προδώσει τα πρότυπα που ομολογούσαν ανοιχτά. Ο πόνος του ήταν κατά καιρούς σαν ένα μαχαίρι στριμμένο στο έντερο μου. Είναι δυνατόν να εμπιστευτείς ποτέ ξανά τέτοιους ανθρώπους?
Μια συζήτηση για το Goodreads έθεσε πρόσφατα το μάλλον ενδιαφέρον ερώτημα: γιατί η ιστορία του Λαζάρου που αναστήθηκε από τους νεκρούς εμφανίζεται μόνο στο ευαγγέλιο του Ιωάννη? Παρά όλα αυτά, στο πρόσωπο του, αυτός ήταν ο Ιησούς’ το μεγαλύτερο θαύμα: οπότε αν συνέβη πραγματικά, πώς και οι άλλοι συγγραφείς ευαγγελίων δεν το αναφέρουν?
Ο Ιερεμίας είναι συχνά γνωστός ως προφήτης της «καταστροφής και της καταστροφής».’ Ακόμη, στη μέση ενός αποσπάσματος που καταγγέλλει τις αμαρτίες του Ισραήλ και προειδοποιεί για την επερχόμενη κρίση, βρίσκουμε αυτό το διαμάντι της ενθάρρυνσης – ένα μανιφέστο σχετικά με την αληθινή πηγή εκπλήρωσης στη ζωή και την ατζέντα του Θεού για να μας φέρει σε αυτό το μέρος.
Ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που μπορούμε να καταλάβουμε είναι πώς πραγματικά νιώθεις να είσαι κάποιος άλλος. Αν χτυπήσω το δάχτυλό μου, Είμαι σε αγωνία: αλλά αν σπάσεις το πόδι σου δεν το νιώθω. Μπορώ μόνο να προσπαθήσω να συμπονήσω. Για μας, μάλλον είναι το ίδιο καλά. Αλλά υπάρχει κάποιος που μπορεί πραγματικά να καταλάβει…
Είναι ένα ερώτημα που έχει τεθεί, όχι μόνο από αγνωστικιστές και άθεους, αλλά πολλοί απογοητευμένοι ερωτών και μάλιστα πολλοί πιστοί, απογοητευμένος από τη φαινομενική απρόσιτη κατάσταση του Θεού. Δεν υπάρχει ενιαία απάντηση κατάλληλη για κάθε περίπτωση: αλλά θα ήθελα να προσφέρω μια βασική σκέψη που μπορεί να βοηθήσει στην κατανόησή μας
Μια πρόσφατη συζήτηση στην ομάδα «Books and Authors» του LinkedIn έθεσε ερωτήματα σχετικά με τον πολλαπλασιασμό των βιβλίων και των ιστολογίων, μερικά από τα οποία είναι από άτομα πολύ περιορισμένης λογοτεχνικής ικανότητας; και με έκανε να θυμάμαι κάποιον που γνώρισα πριν από πολλά χρόνια…