Próbując zrozumieć ludzką odpowiedzialność moralną, musimy zacząć od przyznania, że ​​nasze własne punkty widzenia są prawie na pewno silnie stronnicze. W naturalny sposób doceniamy zarówno ludzkie przyjemności i wygody, jak i te zadania, które uważamy za bardziej uciążliwe; i odpowiednio je cenić lub deprecjonować.

Ale żyjemy w bardzo złożonym środowisku, wzajemnie powiązany świat, którego prawidłowe funkcjonowanie zależy od naszej zdolności rozpoznawania wartości myśli i uczuć innych. Jego złożoność jest taka, że ​​żaden zwykły śmiertelnik nie jest w stanie kategorycznie stwierdzić, kiedy powinniśmy służyć innym, a kiedy pozwolić, aby oni służyli nam.. Więc, jeśli zaprzeczasz istnieniu Boga, możesz równie dobrze powiedzieć, że nie ma sensu dalej czytać tego artykułu; bo kto inny będzie cię pociągał do odpowiedzialności za twoje czyny? Ale jeśli takie jest twoje stanowisko, to w takim razie, zanim przestaniesz czytać, rozważ to: żadna najwyższa sprawiedliwość nie będzie pociągać nikogo innego do odpowiedzialności. Jakakolwiek osoba lub grupa będzie sprawować władzę w danej sytuacji, wygra; czy to religijne czy niereligijne, czy miły, czy okrutny.¹

Ale jeśli to Bóg będzie nas wszystkich pociągał do odpowiedzialności, wtedy tak naprawdę powinniśmy wiedzieć, a nie to, co my lub ktokolwiek inny myśli o tym, co powinno się wydarzyć: ale co myśli sam Bóg.

Nie jesteśmy tak mądrzy jak Bóg

Nie wiemy, kto napisał Księgę Hioba: ale uważa się, że jest bardzo starożytny. Jednak głębokość zrozumienia zarówno ludzkiej, jak i boskiej natury jest bardzo głęboka. Krótko mówiąc, fabuła wygląda tak…

Hiob jest najmądrzejszy, najmilszym i najbardziej bogobojnym człowiekiem swojego pokolenia. Z tego powodu Bóg ma w nim wielkie upodobanie i bardzo mu błogosławi. Prowadzi to jednak do sporu między Bogiem a Szatanem; gdzie Szatan upiera się, że oddanie Hioba Bogu wynika wyłącznie z błogosławieństw, jakie otrzymuje. Zatem Bóg ostatecznie daje szatanowi pozwolenie, aby zrobił z Hiobem, co mu się podoba, niewiele, żeby odebrać mu życie. Hiob traci cały swój majątek i wszystkie swoje dzieci, dopóki nie zostanie zupełnie sam, pokryte bolesnymi wrzodami, z jedynie gorzkim posmakiem, narzekająca żona na towarzystwo. Ale to nie koniec. Przyjaciele przychodzą go pocieszyć; I, widząc jego okropny stan, dochodzą do wniosku, że musiał zrobić coś okropnego, żeby na to zasłużyć, i zaczynają namawiać go do przyznania się do winy. Stanowisko, Tymczasem, ciągle upiera się, że jest niewinny: ale pośród jego protestów jego argumentacja stopniowo zmienia się, “Nie rozumiem: ale nadal ufam Bogu,” - Do, “Dlaczego Bóg przynajmniej się nie wyjaśni?”

Wreszcie, Bóg wtrąca się w przemówieniu, w którym żąda, aby Hiob wyjaśnił kilka kwestii (Dobrze, raczej dużo, Właściwie) z tajemnic stworzenia; w istocie mówiąc, “Jak myślisz, kim jesteś, aby móc zrozumieć, dlaczego to robię?” Hiob rozumie, o co chodzi, przeprasza i modli się o przebaczenie za swoich niepomocnych przyjaciół. W tym momencie, próba się skończyła, a Hiob stał się znacznie bardziej błogosławiony niż kiedykolwiek wcześniej.

Ale — zrozum to — Boże nigdy wyjaśnia Hiobowi, dlaczego to wszystko się wydarzyło. Nasze zrozumienie i logika po prostu nie wystarczą, aby zgłębić wszystkie Boże plany i cele. Autor daje jednak wgląd w wyższy cel Boga w tej sprawie, pozostawia nas z takim przekonaniem, chociaż Bóg jest ostatecznie sprawiedliwy i chce nam błogosławić, są chwile, kiedy po prostu nie będziemy w stanie zrozumieć, dlaczego On robi pewne rzeczy. W takich chwilach najlepszą rzeczą, jaką możemy zrobić, to po prostu nadal Mu ufać.

Ponieważ Niebiosa są wyższe

W innym miejscu, Prorok Izajasz słyszy, jak Bóg to tak przedstawiał:

“Bo moje myśli nie są twoimi myślami, ani wasze drogi nie są moimi drogami,” mówi Jahwe. “Bo jak niebiosa są wyższe niż ziemia, tak i moje drogi są wyższe niż wasze drogi, i moje myśli niż twoje myśli.” (Isaiah 55:8-9)

Przez całe życie byłem zafascynowany nauką, jedną z najciekawszych rzeczy, jakie zaobserwowałem, jest to, tym więcej ludzkość odkrywa, im więcej odkrywamy, że nie wiemy. Kiedyś naukę definiowano jako „poszukiwanie prawdy”.:’ współcześnie definiuje się je skromniej jako „poszukiwanie mniejszych wątpliwości”.’ W czasach Izajasza człowiek myślał, że nasz świat jest jedynym światem. Potem odkryliśmy, że jesteśmy jedną z kilku planet krążących wokół Słońca. Następnie zdaliśmy sobie sprawę, że nasze słońce jest jednym z milionów w gigantycznej galaktyce. Nie tak długo przed moimi narodzinami, sądzono, że nasza jest jedyną galaktyką; wtedy to był tylko jeden z milionów (Jest, nie – zrób to 2 milion milionów); potem, że cały wszechświat faktycznie się rozszerzał, a teraz naukowcy zastanawiają się, czy istnieje w ogóle nieskończona liczba wszechświatów! Człowiek, z zaledwie 1.2 litrów przestrzeni poznawczej, ma powody do dumy ze swoich osiągnięć intelektualnych: ale jeśli w ogóle ma jakąkolwiek prawdziwą mądrość, ma jeszcze więcej powodów, aby pokornie przyznać się do swojej niższości w porównaniu z jakimkolwiek intelektem zdolnym to wszystko pojąć!

Niebezpieczeństwa filozofii

Naprawdę dużym problemem filozofii ludzkiej jest to, że koncentruje się ona na człowieku, postrzeganie największego możliwego dobra jako tego, które przynosi najbardziej pożądany rezultat, z ludzkiego punktu widzenia. Kiedy więc upieramy się przy ocenie pojęć takich jak słuszność, zło, sprawiedliwość i ostateczne szczęście przez pryzmat egocentrycznych interesów ludzkich, możemy skończyć ze zniekształconą perspektywą i błędnymi wnioskami.

Biorąc tekst w kontekście

Musimy więc po prostu sprawdzić wypowiedzi biblijne na ten temat, a to da nam wszystkie odpowiedzi, jasne i proste – prawda? Jest, NIE. Całe Pismo Święte zostało natchnione przez Boga: ale zostało to nagrane przez mężczyzn, używając ludzkiego języka i pojęć, które ograniczają się do naszego ludzkiego doświadczenia rzeczy i mogą również podlegać wpływowi naszych ludzkich reakcji i emocji. Ponadto, Znaczenia i koncepcje słów często zmieniają się z biegiem czasu. Musimy więc zapytać, kto co powiedział lub zrobił, Kiedy; i co dokładnie rozumieli jako znaczenie tych słów i wydarzeń? Czy dobrze je zrozumieli, i czy zrozumieliśmy przesłanie, które Bóg nam przekazuje, przez nich, prawidłowo?

Co więcej, mamy do czynienia z pojęciami (jak wieczność!) które są poza naszym doświadczeniem; oraz subtelności osądu moralnego i celu, których nie jesteśmy w stanie pojąć (jak w przypadku Hioba). Więc, czasami, prawdy, których Bóg chce nas nauczyć, sprawią, że poczujemy się zdezorientowani.

Rzeczywistość jest taka, że ​​można znaleźć „teksty dowodowe”.’ które wydają się potwierdzać praktycznie każdy pogląd, „W końcu każdy trafia do nieba”.,’ Do, „większość ludzi będzie cierpieć męki w piekle na zawsze”.’ Dlatego, głupotą jest brać każdy fragment na ten temat i twierdzić, że oznacza on dokładnie to, co początkowo przypuszczaliśmy. Każde stwierdzenie należy najpierw rozumieć w jego własnym kontekście, a następnie w stosunku do wszystkich pozostałych. Czasami równie ważne jest zwrócenie uwagi na to, czego Pismo Święte nie mówi, jak na to, co mówi, abyśmy nie zakładali więcej, niż jest to zamierzone. W przeciwnym razie, skończysz zaprzeczając sobie, twierdzenie, że niektóre wersety nie mogą oznaczać tego, co mówią, lub po prostu wyrzucanie Biblii przez okno i zastępowanie jej czymś, co z uczuciem upodobaniem uważasz za „bardziej rozsądne”!’

Jezus, złoty standard prawdy

Ostatecznie, tylko sam Bóg mógł poznać pełną prawdę o tym, co się stanie, gdy nadejdzie dzień sądu. Wszystkie ludzkie próby wyjaśnienia są skażone naszą własną ignorancją. Zatem jedynym możliwym sposobem poznania nielakierowanej prawdy jest bezpośrednie objawienie od Boga. Według nauki chrześcijańskiej, Jezus jest odwiecznym Słowem Bożym, przyjdź do nas w ludzkiej postaci, zabić i powrócić z martwych. To czyni Go złotym standardem prawdy. W przypadku jakiegokolwiek widocznego konfliktu interpretacji pomiędzy różnymi pismami świętymi lub ludzkimi opiniami, słowa Jezusa powinny mieć pierwszeństwo. Czasami możemy nie do końca zrozumieć, co nam mówi; ale to jest w porządku. Trudno się dziwić, że złożoność życia czasami wprawia nas w zakłopotanie. Naszym wyzwaniem jest nauczyć się ufać Mu, nawet jeśli nie rozumiemy – patrz Jn 3:3-13 I Jn 6:60-68.

“Bo kto się zawstydzi mnie i moich słów w tym cudzołożnym i grzesznym pokoleniu, i Syn Człowieczy będzie się go wstydził, gdy przyjdzie w chwale swego Ojca ze świętymi aniołami.” (Mar 8:38)

Jezus w tłumaczeniu

Wspólny język Palestyny ​​w Jezusie’ dzień był aramejski: podczas gdy Nowy Testament jest napisany w języku greckim. Badacze obu języków lubią czasami podkreślać, że „aramaizmy”.’ w Jezusie’ powiedzenia podkreślają fakt, że zwykle mówił po aramejsku; i te powiedzenia zostały później przetłumaczone na język grecki. W większości przypadków, to jest nieistotne; ponieważ tłumacze dołożyli wszelkich starań, aby przetłumaczyć Jezusa’ słowa tak dokładnie, jak to możliwe: ale problemy mogą wynikać z faktu, że nie wszystkie słowa w jednym języku mają dokładne dopasowanie w drugim. Czasami słowo aramejskie może mieć szerokie znaczenie, niedostępne w języku greckim (artykuł, ‘Nasz Chleb Codzienny,’ omawia jeden z takich przykładów). Innym razem może to być słowo greckie, które może mieć nieco szersze lub węższe znaczenie niż aramejskie. Oznacza to, że musimy zachować ostrożność w przypadku interpretacji, które w zbyt dużym stopniu opierają się na mniej oczywistych znaczeniach greckiego słowa. Musimy zadać sobie pytanie, czy to zaufanie jest uzasadnione w świetle kontekstu i ogólnego znaczenia Jezusa’ słowa.

Szczególny problem stanowi także to, że greckie słowa odnoszą się do życia, śmierć i wieczność są w naturalny sposób zabarwione filozofią grecką. Ale Jezus porusza te kwestie z przeważnie żydowskiego punktu widzenia (choć niekoniecznie zgadzając się z tradycyjnymi opiniami rabinicznymi). Zatem przy interpretacji takich terminów ważniejsze jest zbadanie, jak były one rozumiane i używane w tekstach Nowego Testamentu, zamiast przypisywać znaczenia zaczerpnięte z klasycznej lub współczesnej literatury greckiej.

Czytaj dalej …

Przypisy

1. Może warto byłoby przeczytać ‘Miłość potrzebuje mistrza‘ Zamiast.