„Dlatego ci mówię, każdy grzech i bluźnierstwo będą ludziom przebaczone, ale bluźnierstwo przeciw Duchowi nie będzie odpuszczone ludziom. Ktokolwiek powie słowo przeciwko Synowi Człowieczemu, zostanie mu to wybaczone; lecz kto mówi przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie mu to wybaczone, ani w tym wieku, ani w tym, co ma nadejść”. (Mat 12:31-32)

Choć rzadko omawiana wśród chrześcijan, Szatan uwielbia napełniać nasze serca strachem przed tym, w jakiś sposób, dopuściliśmy się „grzechu niewybaczalnego”; i dlatego są na zawsze skazani na piekło. Wiele, włączając w to wielkich mężczyzn i kobiety Boże, jak John Bunyan (sławy „Pilgrims Progress”.) jak i nowicjuszy chrześcijańskich (jak ja) wpadli w tę szczególną pułapkę; które mogą objawiać się w różnych przebraniach, by zwabić osoby o wrażliwym sumieniu, beztrosko, zbyt pewni siebie i wszyscy pomiędzy.

Szatan jest największym ekspertem w niewłaściwym używaniu i zniekształcaniu Słowa Bożego. Jego ulubioną taktyką jest subtelne błędne cytowanie i błędne stosowanie nawet prawd wypowiadanych przez samego Boga; nie wspominając już o słowach wypowiadanych przez pobożnych mężczyzn i kobiety, którzy jedynie niedoskonale zrozumieli to, co usłyszeli od Boga.

(Na przykład zauważ jak, podczas kuszenia Ewy przez Węża (Gen 3:1-6), mówi, że Bóg powiedział im, że umrą, jeśli dotkną owocu. Bóg tego nie powiedział: powiedział, „Nie jedz tego”. Zadaniem Adama była pielęgnacja drzew w ogrodzie; więc musiałby dotknąć drzewa. Ale wydaje się, że, w przekazywaniu Bożych wskazówek Ewie, Adam trochę przesadził (Gen 2:15-18). Więc, kiedy Ewa dotknęła zakazanego owocu i przeżyła, wydawało jej się, że Wąż miał rację.)

W swojej książce, „Łaska obfitująca dla wodza grzeszników”., John Bunyan opisuje to szczegółowo, z akapitów 132 Do 232, jak szatan najpierw go zastraszył, aż do czegoś, co wydawało się odrzuceniem Jezusa, następnie dręczył go przez lata powtarzającymi się oskarżeniami, których nigdy nie można mu wybaczyć. To wstrząsająca i trudna lektura: ale zawiera wiele cennych spostrzeżeń na temat taktyki szatana polegającej na przekręcaniu Pisma Świętego przeciwko nam; i sposób, w jaki uważne badanie Pisma Świętego, w połączeniu ze słowami duchowego objawienia, w końcu przywrócił mu pełną ufność w zbawiającą łaskę Bożą.

Bluźnierstwo przeciwko Duchowi Świętemu

Niezwykle ważne jest zrozumienie, że ten „grzech niewybaczalny” jest czymś niezwykle rzadkim; i o wiele poważniejsze niż morderstwo, lub nawet bluźnierstwem przeciwko samemu Jezusowi. Grzechy takie jak ten ostatni, ze względu na ich oczywistą powagę nazywane są w niektórych kręgach teologicznych „grzechami śmiertelnymi”.: jednakże nie są one „Niewybaczalne”.,”, jak Jezus uważnie podkreśla. Piotr wyparł się Jezusa; i św. Paweł był samozwańczym zabójcą Jezusa’ świta (Acts 26:9-11): jednak obojgu zostało przebaczone.

Jezus’ ostrzeżenie przed bluźnierstwem przeciwko Duchowi Świętemu, cytowane powyżej, powtarza się także w Mark 3:28-29 I Luke 12:10. Zarówno Mateusz, jak i Marek umieszczają to w kontekście dyskusji wywołanej przez uczonych w Piśmie i faryzeuszy, co sugeruje, że Jezus używał demonicznej mocy, aby wypędzać demony. Ale zauważcie, że Jezus nie mówi wprost, że mówiąc to, już zbluźnili przeciwko Duchowi Świętemu: chociaż wyraźnie ich o tym ostrzega, przypisując działanie Ducha złej przyczynie, są do tego niebezpiecznie blisko. Ale jak blisko – i dlaczego?

Niektórzy zakładają, Na przykład, że jakieś bluźniercze stwierdzenie formy, „Jezus jest …” jest bluźnierstwem wobec Jezusa; podczas gdy po prostu zastępuje, „Duch Święty” zamiast „Jezusa” uczyniłby to grzechem niewybaczalnym. Każde z tych stwierdzeń jest głęboko obraźliwe dla Boga: i nigdy nie można go lekceważyć. Już, jeśli spojrzeć na fakt, że uczeni w Piśmie i faryzeusze bezpośrednio przypisywali działanie Ducha Świętego księciu demonów, wtedy bardzo trudno jest zrozumieć, dlaczego Jezus nie potępił ich od razu, zamiast po prostu ich ostrzegł.

Co sprawia, że ​​ten grzech jest niewybaczalny?

List do Hebrajczyków porusza tę kwestię i oferuje dalszy wgląd w prawdziwą naturę tego bluźnierstwa. Zawiera 3 referencje, drugi z nich jest najbardziej szczegółowy:

Jeżeli bowiem potem świadomie grzeszymy, otrzymaliśmy poznanie prawdy, nie ma już ofiary za grzechy, Ale pewne straszliwe oczekiwanie sądu i ogniste oburzenie, które pożrą przeciwników. Ten, który gardził Mojżeszem’ Prawo umarło bez miłosierdzia na podstawie dwóch lub trzech świadków: O ileż surowsza kara, przypuszczam, że tak, czy będzie uważany za godnego, który podeptał Syna Bożego, i policzył krew przymierza, przez co został uświęcony, bezbożna rzecz, i uczynił wbrew Duchowi łaski? Znamy bowiem tego, który powiedział, Zemsta należy do mnie, Odwdzięczę się, mówi Pan. I znowu, Pan będzie sądził swój lud. Straszna to rzecz wpaść w ręce Boga żywego. (Heb 10:26-31 KJV)

Celowo użyłem tutaj Wersji Króla Jakuba, aby podkreślić to słowo, „umyślnie”.. To wyjątkowo mocne słowo, użyte tylko raz w Nowym Testamencie, przekazać poczucie zdecydowania, całkowicie dobrowolne, zaangażowanie w określony sposób działania. Ponadto, jest to decyzja podjęta po otrzymaniu „znajomości prawdy”.: nie z niewiedzy. Jak wyjaśnia dalej fragment, wiąże się to ze świadomym odrzuceniem Jezusa’ ofiarę za nasze grzechy jako bezwartościową; i zamiast tego pogardzać łaskawymi, przebaczając działanie Ducha Świętego, wyrządzając mu wstyd lub krzywdę.

List do Hebrajczyków został napisany do chrześcijan w okresie rażącej niemoralności i poważnych prześladowań, gdy wielu z nich odczuwałoby silną pokusę, aby pójść na kompromis lub porzucić swoją wiarę. Niektórzy tak: Ale, jak widzieliśmy w przypadku Piotra, nie uczyniło to ich sytuacji nie do naprawienia. A więc rozdział 10 (Heb 10:32-39) kończy się wezwaniem, aby się trzymać i nie poddawać; rozdział 11 (Heb 11:32-40) mówi o tym, jak mężczyźni i kobiety wiary dokonali rzeczy pozornie niemożliwej, mimo że musieli ponosić miażdżące porażki. Potem rozdział 12 (Heb 12:1-13) kontynuuje dalsze wezwanie, aby nie rozpaczać, gdy ponosimy porażkę i wpadamy w kłopoty. Nawet jeśli Bóg pozwala nam cierpieć za nasze grzechy, nie jest to oznaką porzucenia. Robi to, bo nas kocha; i chce, żebyśmy odpokutowali i zostali nawróceni:

Dlatego, skoro otacza nas tak wielka chmura świadków, odrzućmy wszystko, co przeszkadza i grzech, który tak łatwo oplata. I biegnijmy wytrwale w wyznaczonym nam wyścigu, wpatrując się w Jezusa, pionier i doskonalący wiarę. Dla czekającej go radości zniósł krzyż, pogardzając jego wstydem, i zasiadł po prawicy tronu Bożego. Weźmy pod uwagę tego, który zniósł taki sprzeciw grzeszników, abyście się nie znużyli i nie stracili ducha. W Twojej walce z grzechem, nie stawialiście jeszcze oporu aż do przelania krwi. A czy zupełnie zapomniałeś o tym słowie zachęty, które kieruje się do ciebie, tak jak ojciec zwraca się do syna?? Mówi, „Mój synu, nie lekceważcie karcenia Pana, i nie upadajcie, gdy będzie was strofował, gdyż Pan karze tego, którego kocha, i karze każdego, kogo uważa za swego syna”. Znoś trudności jako dyscyplinę; Bóg traktuje was jak swoje dzieci. Za co dzieci nie są karane przez ojca? (Heb 12:1-7)

Ale Szatan, ten fachowy przekręcacz Pisma Świętego, uwielbia go używać do naszego potępienia, a nie do zachęty. I podążaj dalej 2 wersety z tego rozdziału, które od dawna są jego ulubionymi:

Dlatego podnieście ręce, które zwisają, i słabe kolana; I czyńcie proste ścieżki dla swoich stóp, aby to, co chrome, nie zostało usunięte z drogi; ale niech raczej zostanie uzdrowione. Dążcie do pokoju ze wszystkimi ludźmi, i świętość, bez którego nikt nie ujrzy Pana: Pilnie wypatrujcie, aby nikt nie utracił łaski Bożej; aby nie przeszkadzał wam wschodzący korzeń goryczy, i przez to wielu zostaje zhańbionych; Aby nie było cudzołożnika, lub wulgarna osoba, od Ezawa, który za jeden kęs mięsa sprzedał swoje pierworodztwo. Bo wiecie, jak to będzie później, kiedy miałby odziedziczyć błogosławieństwo, został odrzucony: bo nie znalazł miejsca pokuty, chociaż szukał go pilnie ze łzami. (Heb 12:12-17 KJV)

Zwróć uwagę, że głównym przesłaniem autora jest:, „Jest nadzieja. Nie poddawaj się ani nie daj się zwieść! I miej tego świadomość, jeśli nie potraktujesz tego napomnienia poważnie, możesz stracić dużo czasu”. Ale szatan uwielbia brać te ostatnie 2 wersety do insynuacji, „Nie marnuj czasu! Bóg z tobą skończył!" Ale, nie tylko to nie jest prawdą w twoim przypadku: nie dotyczyło to również Ezawa. Ezaw nigdy nie odzyskał swego pierworodztwa, i przegapiłem błogosławieństwo pierworodnego: ale zastępcze błogosławieństwo Izaaka (Gen 27:38-40) został jednak spełniony (Gen 33:8-11). Grzech i zaniedbanie darów Bożych jest poważne, i być może trwałe, konsekwencje: Ale, gdzie jest pokuta, przebaczenie i nowe możliwości są nadal dostępne.

Początkowe łzy Ezawa nie były łzami skruchy; były to łzy morderczej zazdrości (Gen 27:41), podobny do Kaina, zanim zabił Abla (Gen 4:5-8). Ale, punktualnie, Ezaw przeszedł przemianę serca, żałując swoich pierwotnych zamiarów; więc kiedy w końcu ponownie spotkał Jacoba, oznaczało to przyjęcie go jak brata (Gen 33:4).

Pokuta – dowód trwałej łaski

Będąc chrześcijaninem, spotkałem wiele osób dręczonych strachem, że popełniły grzech niewybaczalny – a nawet raz byłem w takiej sytuacji. Ale tylko raz spotkałem osobę, która, jak się obawiałem, rzeczywiście mogła to zrobić. Oczywiście, Spotkałem wielu, którzy, obawiam się, nie mieli jeszcze zbawczego spotkania z Jezusem, niektórzy pomimo tego, że twierdzą, że są już naśladowcami Jezusa: ale to nie to samo. Spotkałem też wielu, którzy z różnych powodów popadli w grzech, lub pozornie porzucili na jakiś czas swoją wiarę, a następnie został odrestaurowany. Jaka jest zatem zasadnicza różnica? Podsumujmy krótko i przyjrzyjmy się kilku innym wersetom z Pisma Świętego:

Dotyczy tych, którzy kiedyś zostali oświeceni i skosztowali daru niebieskiego, i stali się uczestnikami Ducha Świętego, i skosztowałem dobrego słowa Bożego, i moce przyszłego wieku, a potem upadł, nie da się ich ponownie odnowić do pokuty; widząc, jak ponownie krzyżują Syna Bożego dla siebie, i wystawiłeś go na jawną hańbę. (Heb 6:4-6)

Bo jeśli, po tym, jak uniknęli skalania świata dzięki poznaniu Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, znów się w to wplątują i zostają pokonani, ostatni stan stał się dla nich gorszy niż pierwszy. Lepiej byłoby dla nich, gdyby nie znali drogi sprawiedliwości, niż, po tym jak się o tym dowiedziałem, zawrócić od przekazanego im świętego przykazania. Ale przydarzyło się im to zgodnie z prawdziwym przysłowiem, „Pies znowu zaczął zwracać się do swoich wymiocin," I, „locha, która umyła się i tarza w błocie”. (2Pe 2:20-22)

Po pierwsze, jak zauważono wcześniej, mówimy tutaj o tych, którzy już doświadczyli prawdy i rzeczywistości ewangelii. Ci, którzy jeszcze nie oddali swojego życia Jezusowi jako swemu Zbawicielowi, nie są narażeni na popełnienie tego szczególnego grzechu. (Nie oznacza to jednak, że znajdują się w mniej bezpośrednim niebezpieczeństwie, ponieważ "Kto w Niego wierzy, nie podlega sądzeniu. Kto nie wierzy, został już osądzony, ponieważ nie uwierzył w imię jedynego Syna Bożego.” (John 3:18))

Po drugie, celowo, dobrowolny wybór, przynieśli wstyd Jezusowi i odkupicielskiemu dziełu Ducha Świętego. Jest to głęboko obraźliwe wobec Boga i naraża ich na wielkie niebezpieczeństwo, że zostaną uznani za tych, którzy zbluźnili przeciw Duchowi Świętemu. jednak, wiele zależy od stopnia, w jakim dana osoba celowo przeciwstawiła się Bogu. Tak naprawdę wie to tylko Bóg: więc nie możemy wiarygodnie użyć tego jako testu.

Ale, po trzecie i najważniejsze, taka osoba nie może pokutować (Heb 6:6); to jest, doświadczyć prawdziwej przemiany serca, rozpalając na nowo pragnienie naśladowania Jezusa i posłuszeństwa podszeptom Ducha.

Grzech Niewybaczalny jest właśnie Niewybaczalny ponieważ jednostka przyzwyczajenie żałować. Dlatego, nie ma możliwości przebaczenia. Ale, ze względu na wcześniejsze doświadczenie realności Bożej sprawiedliwości, które odrzucili, nie brakuje strachu i wyrzutów sumienia. Ale jest zasadnicza różnica pomiędzy tym, który popełnił niewybaczalny grzech, a tym, który upadł tylko na jakiś czas, jest to, że wyrzuty sumienia tego ostatniego skupiają się, nie na karze, jaka ich czeka: ale na okropności ich przestępstwa i obecnej separacji: a ich serce woła o przywrócenie społeczności. (Widzieć, Na przykład, Modlitwa Dawida w Psalm 51:1-19.)

Praktyczne przykłady

Johna Bunyana

Bunyan znosił okres nieustannych sugestii, że powinien sprzedać Jezusa w zamian za rzeczy tego życia. Pomimo wszystkich jego wysiłków, by stawić opór, myśli nie chciały odejść; aż do pewnego ranka, wyczerpany, czuł, że myśli, „Pozwól Mu odejść, jeśli zechce.” On idzie dalej, „140. Teraz bitwa została wygrana, i upadłem jak ptak wystrzelony z wierzchołka drzewa, w wielkie poczucie winy, i straszliwą rozpacz.” Nastąpiły lata udręki z okazjonalnymi okresami wytchnienia, gdy Duch Boży pocieszał jego duszę. „174. … nagle było, jakby wbiegł do okna, szum wiatru nade mną, ale bardzo przyjemny, i jakbym słyszał głos mówiący, Czy kiedykolwiek odmówiłeś usprawiedliwienia przez krew Chrystusa?? i razem, całe moje życie zawodowe, po chwili się przede mną otworzyło, w którym dane mi było widzieć, że celowo tego nie zrobiłem: więc moje serce odpowiedziało jękiem, NIE. Potem upadł, z mocą, to słowo Boże nade mną, Uważajcie, abyście nie odrzucali Tego, który mówi. hebrajski XII. 25.” (Heb 12:25)

„229. … nagle to zdanie spadło na moją duszę, Twoja sprawiedliwość jest w niebie; i pomyślałem o tym, Widziałem oczami duszy, Jezus Chrystus po prawicy Boga: Tam, mówię, była moja sprawiedliwość; żeby gdziekolwiek byłem, czy cokolwiek innego robiłem, Bóg nie mógł o mnie powiedzieć, On pragnie Mojej sprawiedliwości; bo to było tuż przed Nim. Widziałem też ponadto, że to nie moje dobre samopoczucie uczyniło moją prawość lepszą, ani jeszcze moja zła postawa, która pogorszyła moją prawość; bo moją sprawiedliwością był sam Jezus Chrystus, To samo wczoraj, Dzisiaj, i na zawsze. Hebr. XIII. 8. (Heb 13:8)

„230. Teraz rzeczywiście łańcuchy spadły mi z nóg …”

Moje świadectwo

Jako osoba niedawno nawrócona 15 latek, Byłam żarliwie zakochana w Jezusie. Ale pewnego dnia nieoczekiwanie stanąłem w obliczu nowej pokusy seksualnej, z którą nigdy wcześniej się nie spotkałem; i to wzbudziło moje zainteresowanie. Szybko zdałem sobie sprawę, że to było błędne; i taka myśl przeszła mi przez głowę, „A co by było, gdyby Jezus teraz powrócił, podczas gdy to robisz?Ale zamiast natychmiast przestać, ciekawość zwyciężyła i, choć było mi z tym źle, Kontynuowałem „dochodzenie” przez dłuższą chwilę. Ale, nie zdążyłem się zatrzymać, niż Szatan wkroczył z oskarżeniem, „To był umyślny grzech. Takie grzechy są niewybaczalne!Znałem ten fragment (Heb 10:26 KJV), i byłem przerażony. Poszedłem do swojego pokoju, upadł w ciemności na podłogę i błagał Boga o przebaczenie: ale nie było żadnej odpowiedzi – tylko ciemność i cisza.

Poczułem się całkowicie opuszczony; i skazany na wieczne wykluczenie z Jego obecności. Nie mogłem znieść tej myśli: dlatego prosiłam Boga o znak, że nie wszystko stracone. Właśnie urosłem na tyle, że mogłem skakać i dotykać sufitu, używając obu nóg: więc modliłam się, abym sobie z tym poradziła, skakanie na jednej nodze. Wtedy zebrałem wszystkie siły, skoczył – i nie udało się! To mnie tak przestraszyło, że z taką desperacją spróbowałem ponownie, że rzeczywiście to zrobiłem! Ale, Oczywiście, Szatan od razu zwrócił się do mnie z oskarżeniem, że liczy się tylko pierwsza próba.

Myśląc, że jestem stracony na zawsze, Zacząłem się zastanawiać, jak mógłbym teraz spędzić resztę życia; i odkryłem, że odmawiam tę modlitwę: "Ojciec, nawet jeśli nigdy nie dostanę się do nieba, proszę, wyświadcz mi ostatnią przysługę. Czy pozwolisz mi służyć Ci przez resztę mojego życia?; bo nie ma nic innego, co wolałbym robić.” Tylko wtedy, gdy siedziałem tam w ciemności, czy odpowiedź Boga przyszła mi do głowy: „Gdybyś popełnił grzech niewybaczalny, nie modliłbyś się tą modlitwą!”

Z tym, spokój został przywrócony. Już, przez długi czas szatan próbował mnie dręczyć tą sugestią, „A co by było, gdyby Bóg po prostu spełnił twoją prośbę. Jak zareagujesz kiedy, na końcu, w końcu skazuje cię na piekło?Moja odpowiedź była i nadal jest taka, nawet gdyby to była prawda, Miałbym jeszcze jedynie podstawy do wielbienia Boga za Jego sprawiedliwość i miłosierdzie. Moja ufność nie opiera się na mojej prawości: ale tylko w Jezusie’ dla mnie śmierć.

Niepokutujący?

W czasach studenckich, Ja i znajomy spotkaliśmy mężczyznę, który powiedział nam, że popełnił grzech niewybaczalny i żyje w ciągłej obawie przed sądem Bożym. Próbując mu pomóc, zaprosiliśmy go do mojego mieszkania, gdzie opowiedział nam swoją historię.

Nawrócił się dzięki temu, że był świadkiem dramatu, natychmiastowe uzdrowienie dziecka okaleczonego na porażenie mózgowe i stało się stałym członkiem znanego kościoła zielonoświątkowego, gdzie był świadkiem wielu cudów. Ale pewnego dnia, słuchając zeznań młodego mężczyzny, jak niedawno został całkowicie uwolniony od nałogu alkoholowego, pomyślał w swoim sercu, – Założę się, że mógłbym znowu nakłonić cię do alkoholu. Zaaranżował spotkanie z młodym mężczyzną, gdzie udało mu się go upić. Życie młodego człowieka legło w gruzach; i ostatecznie opuścił kościół.

Spędziłem trochę czasu doradzając jego kusicielowi, obaj ostrzegają go o jego położeniu (co już wiedział i czego się obawiał) i starając się go doprowadzić do miejsca pokuty. To była dziwna sytuacja. Był nałogowym palaczem; i czasami celowo próbował unieść dym w moją stronę, jakby sądził, że może to mieć na mnie taki sam wpływ, jak alkohol na jego poprzednią ofiarę. Ale, pomimo wskazania, że ​​przebaczenie jest możliwe – gdyby tylko odpokutował – tego by nie zrobił. Czasami modlił się do Boga; a innym razem do szatana, mówiąc, że nie jest takim złym mistrzem. W końcu stało się jasne, że nadal uważał, że postąpił „sprytnie”, uwodząc tego młodego mężczyznę. Czy to możliwe, że kiedykolwiek naprawdę opamiętał się?? Nie mogę być pewien: ale w końcu musiałam go wypuścić, nadal boi się, ale nie okazuje skruchy.

Jeśli ktoś widzi, że brat jego grzeszy grzechem nie prowadzącym do śmierci, zapyta, a Bóg da mu życie za tych, którzy grzeszą, nie prowadząc do śmierci. Istnieje grzech prowadzący do śmierci. Nie mówię, że powinien składać wniosek w tej sprawie. (1Jn 5:16)

Nie bój się

Szatan jest przebiegły i zdeterminowany; podczas gdy często jesteśmy podatni na jego groźby i oszustwa. Ale nigdy nie musimy żyć w strachu, że poniesiemy porażkę z powodu naszej słabości lub braku wiary. Cała Trójca – Ojciec, Syn i Duch Święty – starają się nas doprowadzić do końca.

Jeśli wyznajemy nasze grzechy, On jest wierny i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości. (1 John 1:9)

To powiedzenie jest wierne: „Bo gdybyśmy umarli razem z nim, my też z nim zamieszkamy. Jeśli wytrwamy, my także będziemy z nim królować. Jeśli mu odmówimy, on także się nas wyprze. Jeśli jesteśmy niewierni, pozostaje wierny. Nie może sobie odmówić.” (2Ti 2:11-13)

Jeśli zaś mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, Ten, który wskrzesił Chrystusa Jezusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała przez swego Ducha, który w was mieszka. Zatem, bracia, jesteśmy dłużnikami, nie do ciała, żyć według ciała. Bo jeśli żyjecie według ciała, musisz umrzeć; lecz jeśli Duchem umartwiacie uczynki ciała, będziesz żył. Bo wszyscy, których prowadzi Duch Boży, to są dzieci Boże. Bo nie otrzymaliście już ducha niewoli, aby się bać, ale otrzymaliście Ducha usynowienia, przez kogo płaczemy, „Abba! Ojciec!„Sam Duch świadczy wraz z naszym duchem, że jesteśmy dziećmi Bożymi… (Rom 8:11-16)

Cóż więc powiemy na ten temat?? Jeśli Bóg jest z nami, kto może być przeciwko nam? Ten, który nie oszczędził własnego Syna, lecz wydał Go za nas wszystkich, jakżeby i on nie miał z nim darować nam wszystkiego? Kto mógłby wnieść oskarżenie przeciwko wybranym przez Boga? To Bóg usprawiedliwia. Kim jest ten, kto potępia? To Chrystus umarł, tak, raczej, który powstał z martwych, który jest po prawicy Boga, który także wstawia się za nami. Kto nas oddzieli od miłości Chrystusowej? Może ucisk, lub udręka, lub prześladowania, lub głód, lub nagość, lub niebezpieczeństwo, lub miecz? Nawet tak jak jest napisane, „Z Twojego powodu jesteśmy zabijani przez cały dzień. Uznano nas za owce na rzeź”. NIE, we wszystkich tych rzeczach, jesteśmy więcej niż zwycięzcami dzięki temu, który nas umiłował. Bo jestem przekonany, że ani śmierć, ani życia, ani aniołów, ani księstw, ani rzeczy obecnych, ani rzeczy, które mają nadejść, ani uprawnień, ani wysokość, ani głębia, ani żadna inna stworzona rzecz, będzie w stanie nas odłączyć od miłości Bożej, który jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym. (Rom 8:31-39)

Zobacz inne załączniki …