Nasz Chleb Codzienny

W Modlitwie Pańskiej występuje intrygujące użycie greckiego słowa, którego nie można znaleźć nigdzie indziej w zachowanej literaturze greckiej. To jest przymiotnik, ‘epiousis„; tradycyjnie tłumaczone jako „codziennie”.’ w zdaniu, „nasz chleb powszedni”.’

Oczywiście, Jezus nie zwracał się do swoich uczniów po grecku. Niemal na pewno mówił po aramejsku, ówczesny rodzimy dialekt Izraela. Więc ‘epiousis‘ samo w sobie jest tłumaczeniem: ale czego? Św Hieronim, podczas tworzenia łacińskiego tłumaczenia Wulgaty pod koniec IV wieku, przetłumaczył to jako „codziennie”.’ W Luke 11:3: ale jako „nadsubstancjalny”.’ W Matthew 6:11. Uczeni na przestrzeni wieków spierali się co do jego prawdziwego znaczenia: ale większość odrzuca tłumaczenie „codziennie”.’ jako jedno i drugie niepotrzebne (bo słowa, „ten dzień’ są również obecni) i nieprawdopodobne (biorąc pod uwagę, że można było użyć znacznie mniej niejasnych słów).

jednak, sugerowane wizualizacje były liczne i różnorodne. Wygląda na to, że jest to związek ‘epi‘ i forma jednego i drugiego ‘eimi‘ („istnieć”) Lub ‘heimi‘ („iść”). Od ‘epi‘ ma szeroki zakres znaczeń, ogólnie rzecz biorąc, w kategoriach bycia ponad lub poza czasem, pozycja, itp., wśród sugestii pojawiają się takie pojęcia jak „niezbędny do istnienia”.,’ „na przyszłość’ lub „na nadchodzący dzień”, „w obfitości,’ „to się nie kończy,’ itp. Wielu z tych tłumaczeń przypisuje się znaczenie zarówno praktyczne, jak i duchowe lub eschatologiczne. Ale większość z nich również cierpi na ten problem, czy takie było zamierzone znaczenie, dlaczego autor nie użył zwykłego słowa, słowo łatwiej zrozumiałe?

Podczas tłumaczenia między językami, Znaczenia słów często się pokrywają; tak, że słowo w jednym języku ma szereg znaczeń i skojarzeń, które nie zawsze mogą być właściwie rozumiane w docelowym języku i kulturze. Sugerowałbym, że najprawdopodobniej właśnie to miało miejsce w tym przypadku: słowo, którego użył Jezus, miało wiele znaczeń i skojarzeń, które zmusiłyby tłumacza do użycia wielu słów, aby oddać pełny sens jego znaczenia. Ale Jezus’ modlitwa była wzorem prostoty i zwięzłości: więc tłumacz nie chciał tego zrobić. Jego następnym najlepszym wyborem było połączenie dwóch słów, aby spróbować oddać poczucie głębi znaczenia tego, co powiedział Jezus. W istocie, Mówię tylko, że prawdopodobnie w większości jest prawda, jeśli nie wszystkie, oczywistych wniosków, jakie można wyciągnąć z dosłownego podziału związku, ‘epi-ousis.’

Ale jakie było oryginalne słowo, którego użył Jezus, co sprawiło tłumaczowi taki problem? Myślę, że sugestia wysunięta przez Kennetha Baileya w książce „Jesus Through Middle-Eastern Eyes”.’¹ jest najbardziej prawdopodobny. Odsyła nas do „starego syryjskiego” z II wieku’ tłumaczenie greckiego; które jest najwcześniejszym znanym tłumaczeniem Nowego Testamentu i jest sporządzone w języku niezwykle zbliżonym do aramejskiego, którym mówił Jezus. To używa słowa ‘ameno,’ co w języku syryjskim oznacza „trwały”., nigdy nie ustająca, niekończące się lub wieczne.’ Pochodzi z tego samego rdzenia, co słowo hebrajskie ‘Amen,‘ co oznacza „być stanowczym”., potwierdzony, niezawodny, wierny, mieć wiarę, uważać.’ Jezus często używał go do przedstawienia swoich własnych wypowiedzi: 'Naprawdę (‘amen„) Mówię ci…’ (według ewangelii Jana często podwajane w celu dodatkowego podkreślenia). Powszechnie używano go jako afirmacji na zakończenie modlitwy, w sensie, „To postanowione.’ Używany w ten sposób, był po prostu tłumaczony na język grecki, gdzie pojawia się wielokrotnie w Ewangeliach; i jest nawet używany do zakończenia tej modlitwy Matthew 6:13.

Ale jeśli Jezus użył tego słowa jako przymiotnika, opisać chleb, najwyraźniej wywnioskowałby coś więcej niż zwykły fakt, że pytał o „prawdziwe”.’ chleb: co oznacza, że ​​musimy wziąć pod uwagę cały zakres i kontekst kulturowy tych słów, aby docenić ich pełne znaczenie dla Jezusa i Jego uczniów.

Znaczenie sugerowane przez tłumaczenie starosyryjskie jest jego wyraźnie częścią. Modlitwa potwierdza absolutną niezawodność Bożego zaopatrzenia, tak jak Jezus nauczał swoich uczniów:

Dlatego, Mówię ci, nie martw się o swoje życie: co będziesz jadł, albo co będziesz pić; ani jeszcze dla twojego ciała, co będziesz nosić. Czy życie nie jest czymś więcej niż jedzeniem?, i ciało bardziej niż ubranie? Zobacz ptaki niebieskie, że nie sieją, też nie zbierają, ani gromadzić się w stodołach. Twój Ojciec niebieski ich żywi. Czyż nie jesteś o wiele bardziej wartościowy niż oni?? (Mat 6:25-26)

Ale jest coś więcej. Rozważ dyskusję zapisaną w Ewangelii według Jana, rozdział 6, kiedy lud przyszedł do Jezusa zaraz po nakarmieniu 5,000, chcąc uczynić go królem:

Jezus im odpowiedział, “Z całą pewnością ci mówię, szukasz mnie, nie dlatego, że widziałeś znaki, ale dlatego, że jedliście chleby, i zostały wypełnione. Nie pracuj na rzecz pożywienia, które psuje się, ale o pokarm, który pozostaje na życie wieczne, które wam da Syn Człowieczy. Bo Bóg Ojciec go opieczętował.”

Tak mu powiedzieli, “Co musimy zrobić, abyśmy mogli wykonywać dzieła Boże?”

Jezus im odpowiedział, “To jest dzieło Boga, abyście uwierzyli w Tego, którego On posłał.”

Tak mu powiedzieli, “Co w takim razie zrobisz dla znaku, abyśmy mogli zobaczyć, i uwierzę ci? Jaką pracę wykonujesz?? Nasi ojcowie jedli mannę na pustyni. Tak jak jest napisane, „Dał im do jedzenia chleb z nieba.’ “

Rzekł więc do nich Jezus, “Z całą pewnością, Mówię ci, to nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale mój Ojciec daje wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chleb Boży to ten, który z nieba zstępuje, i daje życie światu.”

Tak mu powiedzieli, “Lord, dawaj nam zawsze tego chleba.”

Jezus im to powiedział, “Jestem chlebem życia. Kto do mnie przyjdzie, nie będzie głodny, a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie. (John 6:26-35)

Ludzie przybywali w poszukiwaniu niezawodnych dostaw żywności, jak manna, którą mieli Izraelici podczas swojej wędrówki z Mojżeszem po pustyni. Ale Jezus’ odpowiedzią było, że to nie jest prawdziwy chleb. On jest; a ludzie musieli w Niego uwierzyć. Zwróć uwagę, jak pierwotne znaczenie słowa „Amen”.’ niesie w sobie pojęcie zarówno prawdy, jak i wiary.

Koncepcja manny z nieba była głęboko zakorzeniona w kulturze żydowskiej, zarówno w swojej koncepcji historycznej, jak i przyszłej nadziei na przyjście Mesjasza. Kenneth Bailey wspomina, że ​​św. Hieronim nawiązuje do kopii „Ewangelii do Hebrajczyków”.’ co tłumaczy to zdanie jako: „Daj nam chleba jutra”.’

I ostatni, ale w żadnym wypadku najmniej, wiemy, że Jezus postrzegał swoją śmierć jako ostateczną ofiarę paschalną, przez który stanie się źródłem prawdziwego chleba życia dla świata:

Jestem chlebem życia. Wasi ojcowie jedli mannę na pustyni, i umarli. To jest chleb, który z nieba zstępuje, aby każdy mógł z niego jeść i nie umrzeć. Jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś będzie jadł ten chleb, będzie żył wiecznie. Tak, chlebem, który Ja dam za życie świata, jest moje ciało.”

Dlatego Żydzi kłócili się między sobą, powiedzenie, “Jak ten człowiek może dać nam swoje ciało do jedzenia??”

Rzekł więc do nich Jezus, “Z całą pewnością ci mówię, chyba że będziecie jedli Ciało Syna Człowieczego i pili Jego Krew, nie macie życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, i wskrzeszę go w dniu ostatecznym. Bo moje ciało jest prawdziwym pokarmem, a moja krew jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, żyje we mnie, i ja w nim. Jak mnie posłał żyjący Ojciec, i żyję dzięki Ojcu; tak i ten, który mnie karmi, będzie żył także dzięki mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił, nie taki, jak nasi ojcowie jedli mannę, i umarł. Kto spożywa ten chleb, żyć będzie na wieki.” (John 6:48-58)

Jezus pragnął, aby ta chwila dobiegła końca (inne znaczenie ‘amen„) i pragnęli, aby nigdy tego nie zapomnieli:

Powiedział im, “Gorąco pragnąłem spożyć z wami tę Paschę, zanim będę cierpiał, bo ci mówię, W żadnym wypadku nie będę już z tego jadł, dopóki się to nie spełni w Królestwie Bożym.” Otrzymał kubek, i kiedy podziękował, powiedział, “Weź to, i podzielcie się tym między sobą, bo ci mówię, Nie będę już więcej pić z owocu winorośli, aż nadejdzie Królestwo Boże.” Wziął chleb, i kiedy podziękował, złamał to, i dał im, powiedzenie, “To jest moje ciało, które za was jest wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę.” (Luk 22:15-19)

W Księdze Objawienia, Jan opisuje, jak Jezus faktycznie nazwał siebie... ‘Amen‘ Boga:

Do anioła zgromadzenia w Laodycei napisz: “The Amen, Świadek Wierny i Prawdziwy, Głowa stworzenia Bożego, mówi takie rzeczy: … ” (Rev 3:14)

Kiedy Jezus nauczał tej modlitwy, ewangelie wskazują, że miał już jasne poczucie swojej ostatecznej misji. Zatem mówiąc, miał wszystko powyższe na uwadze. Jednak jego uczniowie i słuchające tłumy nie posiadały jego zdolności przewidywania: więc ich początkowe myślenie skupiało się głównie na pożywieniu i możliwości otrzymania niebiańskiej manny. jednak, nasz nieznany tłumacz skorzystał z perspektywy czasu – jak cały Jezus’ naśladowców w późniejszych latach.

Więc, jeśli weźmiemy pod uwagę wszystkie podteksty sugerowane przez Jezusa’ słowa, „Daj nam ten dzień nasz ‘amen‘ chleb,’ łatwo zrozumieć, dlaczego chrześcijański tłumacz mówiący po aramejsku miałby trudności ze znalezieniem w języku greckim jakiegokolwiek słowa, które oddałoby tak brzemienną w znaczeniu koncepcję. Czy można się temu dziwić, gdy próbuję znaleźć słowo opisujące ten chleb, uciekł się do wymyślenia nowego słowa złożonego, które można było różnie rozumieć jako coś podobnego, „prawdziwe i obfite zaopatrzenie wykraczające poza wszelką rzeczywistość i po wszystkie czasy”.?’

Przypisy

1. „Jezus oczami Bliskiego Wschodu’ Kennetha E. Bailey'a, Wydawnictwo SPCK (21 Zniszczyć. 2008), pg. 121. (Numer ISBN 978-0281059751)