Шогирдон дар куҷо буданд?
Н.Б. Ин саҳифа то ҳол дорои нест “Забони англисӣ соддакардашуда” версия.
Тарҷумаҳои автоматӣ ба матни аслии англисӣ асос ёфтаанд. Онҳо метавонанд хатогиҳои назаррасро дар бар гиранд.
Ҳеҷ яке аз нависандагони Инҷилӣ Китоби мунтазаме аз шогирдонро мекӯшанд’ ҳаракатҳои. Аммо, Далелҳои кофӣ барои ташкили тасвири макони эҳтимолии он дар субҳи эҳё, ва аксарияти ихтилофҳои ошкорбаста дар суратҳисобҳои эҳё ба осонӣ ба осонӣ шарҳ дода мешаванд, ки пас аз ин масъала ҳал карда мешавад.
- Шаби Исо’ ҳабс кардан
- Вақте ки Исо дар Ҷатсамонӣ ҳабс шуд, Ба мо гуфтанд, ки шогирдони ӯ гурехтанд (Мт 26:56, Мг 14:50). Баъдтар Петрус пас аз хонаи Саркоҳин ба Исо равона шуд (Мт 26:58, Мг 14:54, Лк 22:54, Ҷн 18:15). Юҳанно, ки шогирди дигар низ аз ақиби Исо рафт, Ва ба андозае ки бо коҳин ба саркоҳин маълум аст, барои қабули даромад ба саҳни ҳавлӣ масъул буд (Ҷн 18:15-6). Ин 'дигар шогирди дигар,’ ки дар Инҷили Юҳанно якчанд маротиба меҷангад, тавассути муқоисаи истинодҳои гуногун ҳамчун муаллифи Инҷил муайян кардан мумкин аст, Юҳаннои расул.
- Чӣ тавр моҳигирии Галилия чунин таъсир дорад? Ҷон ба мо намегӯяд, магар ин ки ҳисоби ӯ ишора мекунад, ки ӯ дар Ерусалим зуд-зуд буд. Аммо, Инҷили Марк ба тафсилоти хурд дар бораи Яъқуб ва Юҳанно ишора мекунад: падари онҳо, Zebedeee, аз афташ сарватманд буд, ки барои ӯ корҳое, ки барои ӯ кор мекунанд (Мг 1:20). Соҳибкорони шукуфон метавонад чунин алоқаҳоро дар шаҳр таҳия кардааст.
- Пас, Петрус ва Юҳанно аз афташ дар шаби хиёнат дар Ерусалим монданд, дар ҳоле ки шогирдони дигар гурехтанд. Дар поёни кор, Бо Исо дастгир карда шуд, Онҳо ба таври равшан метарсиданд, ки онҳо баъдтар метавонанд бошанд. Мо аз Инҷил медонем, ки Исо ва шогирдон танҳо дар беруни Ерусалим монданд, дар Марям, Марто ва Лаъзор’ хона дар Байт; Пас имконияти хубе ҳаст, ки онҳо ба он ҷо мерафтанд.
- Пас аз рад, Петрус хонаи саркоҳинро дар ашк равона кард (Мт 26:75 [Лк 23:62]). Мо дар куҷо нагузоштем: Аммо паём ба занон дар субҳи эҳё, Ба шогирдонаш рафтан, ва Петрус,’ (Мг 16:7) дар назар дорад, ки ӯ аз шогирдони дигар худдорӣ мекард.
- Рӯзи аризикиён
- Рӯзи маслуб шудан ба шогирдон гуфта мешавад, ки шогирдон ва бисёри зан аз дур тамошо мекарданд (Лк 23:49); Ягона истисно дар байни мардон, ошкоро, Юҳанно (Ҷн 19:26). Аммо баъзе занон ба ҳам наздиктар шуданд ва баъдан вақте ки Исо буд, тамошо мекарданд’ бадан дар қабр гузошта шуд (Мт 27:61 [Мг 15:47, Лк 23:55]). Инҳо Магдален ва модари Мари Жозесро дар бар мегирифтанд (Эҳтимолан зани клофос).
- Рӯзи эҳё
- Баъзе занон, ба монанди Магдалин ва Марто, эҳтимолан ба Байт-Ҳетс (он хонаи онҳо буд, дар поёни кор). Юҳанно зоҳиран Исоро гирифтааст’ Модар Марям ба худ баргашт '’ (Ҷн. 19:27). Изҳори ин ҷо Idiomatic аст ва одатан маънои "ба хонаи худ"’ – боз пешниҳод кардани он, ё оилааш, ҷое дошт, ки онҳо дар Ерусалим монданд.
Эҷоди саҳифа аз ҷониби Кевин Кинг
Пас ,дар маслуб шудан Юҳанно буд. Яҳудо Исхарттэн рафт. Дигар даҳ нафар … Онҳо cawords ва ran буданд, дар куьо? Танҳо ду зан ҷасур буданд ва шогирдаш Исо аз ҳама бештар дӯст медошт (Акнун мо медонем, ки чаро…) буданд. Ва ин як далел аст.
Салом, Simona!
Чунин ба назар мерасад, ки ҷавобро аз даст додам, ки ба саволи шумо дар мақолаи дар боло овардашуда дар асоси сарлавҳа, 'Рӯзи тасмим'. Инҷили Луқо ба мо мегӯяд ...
“Аммо ҳамаи онҳое ки Ӯро медонистанд, аз он ҷумла занҳое, ки ӯро аз Ҷалил пайравӣ кардаанд, дар масофа истода, тамошо кардани ин чизҳо.” (Шк 23:49)
Ҳамин тавр дигар 10 Шогирдон ҳама буданд. Аммо онҳо метарсиданд, ки аз ҳабс шуданашон тарсиданд - бинобар ин онҳо аз масофаи бехатар мушоҳида карданд. Ҳамаи шогирдон, аз он ҷумла Юҳанно, Аввалин вақте ки Исо дастгир карда шуд, гурехт. Баъд, Юҳанно ва Петрус рӯй гардонда, равона шуда, мардумро ба хонаи саркоҳин баргардонданд. Яҳё касеро медонист, ки ба онҳо дар ҳавопаймо кӯмак кард. Аммо вақте ки Петрус эътироф шуд, ки Исоро намешиносад ва баъд ба ашк рафт.
Ҳамин тавр, дуруст аст, ки ҳамаи шогирдон тарсончак буданд; ва ман фикр мекунам, ки ман ҳам тарсончак будам. Аммо дере нагузашта онҳо ба ҳар касе нақл мекарданд, ки Исо зинда аст; ва ҳатто латукӯб, зиндон ва марг онҳоро боздорад. Агар онҳо мисли тарсончакон рафтор мекарданд, вақте ки Исо зинда буд, Чӣ гуна онҳо ногаҳон ҷасур шуданд? Дар асл дид, ки ӯро бори дигар зинда мебинанд, ё бо дурӯғ дар бораи он?
Субҳ ба хайр,
Ман мехоҳам фаҳмам, Баъд аз он ки Исо маслуб шуд, шогирдон дар куҷо буд ва дафн кард ? онҳо пинҳон мекарданд, Зеро аз онҳо метарсиданд, ки онҳо низ метавонанд бо чунин оқибатҳо дучор шаванд?
Мо аниқ намедонем, ки шогирдон ба Исо мерафтанд’ ьӯшон. Аммо онҳо албатта кӯшиш мекарданд, ки аз мақомоти яҳудӣ пинҳон шаванд. Ман дар боло фаҳмидам, ки онҳо эҳтимолан дар ин замон мемонанд. Аммо тавре ки ман инчунин мефаҳмонам ‘Чаро шогирдон ҳайрон буданд?', Ҳарчанд Исо гуфта буд, ки пешакӣ гуфта буд, ки ӯ кушта шавад ва баъдтар эҳё шавад, Онҳо ҳеҷ гоҳ ба ин бовар намекарданд, то он даме, ки онҳо ӯро бори дигар зиндаанд(ба MT 16:21-3 & Юҳанно 20:19-29). Идеяи онҳо дар бораи Масеҳ буд, ки қаҳрамон аст. Ҳамин тавр, вақте ки онҳо Исоро диданд, исбот кард, ки ӯ Масеҳҳои бардурӯғ буд; ва мақомоти яҳудиён ва РОЙГОН гирифтанд ва баъд аз онҳо бармегарданд. Шояд онҳо аз Ерусалим ҳарчи зудтар аз Ерусалим дур шаванд. Аммо сафарҳои дарозе, ки ҳама бағоҷро бағоят супориданд, дар рӯзи шанбе манъ карда шуд; Аз ин рӯ, онҳо тавонистанд, ки то аввали аввалини мардуми Ерусалимро дар рӯзи оянда тарк кунанд.
Саломрор, Ташаккур барои ҳама ҷавобҳои шумо, асосан аз рӯи он, ки ояти худро бо он барои фаҳмидани хубтар истифода мебаранд…Мо дар ҳақиқат инро қадр мекунем. Ин дар ҳақиқат муфид аст. Бигзор Худо шуморо боз ҳам зиёдтар ва берун аз ҳад зиёд баракат диҳад…
Ташаккур! Хурсандии хидмат
Ташаккур ба шумо барои ман фаҳмидани ман. қадрдонист.
Чӣ тавре ки Исо озмоиш мекард, масхара, Чаро ӯ пинҳонӣ баъд аз эҳёшавӣ заминаи имони масеҳӣ мебошад? Чӣ тавр шумо инро шарҳ медиҳед, ки аломатҳои қайдҳои евангӣ бешубҳа, бешубҳа, бо ch. 16.8 дар ҳоле ки дигарон 16.9-12 одатан боварӣ дорад, ки баъдтар аз ҷониби мӯъминони эътимодбахш ба андозае, ки аз гузарондани ҳақиқати ҳақиқии аслии аслӣ илова нашудааст ? Фиристодани шогирдон ба шогирдон, ки ба сӯи Фермаус мерасанд, бе Исо бе Исо бе Исо буд, аз он вақт 3 рӯзҳо пештар онҳо якҷоя бо ҷашнҳои алоҳидаи диндор ва дар ниҳоят мубодила карданд, Чаро исми Исоро аз таблиғи мӯъминони шубҳанок осон накард?
Лутфан кӯмак кунед! Карниолан
Саволҳои хуб, Карниолан! Баъзе аз ин нуқтаҳо аллакай дар тафсилоти бештар ё камтар муҳокима карда шуданд, дар ҷои дигар дар силсилаи таърих; ва шояд ба таври муфассал тафсилоти бештар дар бораи ин саҳифаҳо мувофиқ бошад, ки дигарон метавонанд ба назар бештар майл дошта бошанд. Пас, Агар шумо зид набошед, Ман ният дорам, ки ба ин саҳифаҳо суханони худро қайд кунам ва ҷавоб диҳам, ки онҳоро аз ин ҷо истинод кунед. Аз сабаби мӯҳлати корӣ, Ман ба ин ҳафтаи оянда дар атрофи он намеафтам: аммо вокуниш ҷавоб медиҳад.
Салом, аз нав, Карниолан!
Ман қарор додам, ки ба саволҳои аввалини шумо ҷавоби дурусте медиҳад, ки аз доираи силсилаи аслӣ хуб аст (ки дар бораи далелҳои таърихӣ барои Исо буд’ эҳё) ба имтиҳони муфассали Исо дар ҳақиқат таълим дода буд; ва чаро. Пас, барои ин, Ман қарор додам, ки онҳо беҳтар буд, ки онҳоро мавзӯи мансаби алоҳида созед, ки ҳоло метавонанд дар қисмати мубоҳисаҳо бо пахш кардани ин пайванд пайдо шаванд: “Чаро эҳёшавии бештаре набуд?”
Боз ду дархостҳои шумо аллакай дар “Таърихи таърих” силсилаи зери сарлавҳа, “Бармонҳои барвақт дар атрофи Ерусалим.”
Инҷили Марк нишондодашуда назар ба ҳама дигар; Ва шумо дар изҳорот дуруст ҳастед, ки ҳисоби аслии Марк ба охир мерасад 16:8. Аммо ин пас аз он ки ӯ аллакай дар бораи қабри холӣ ва эълони Исо тасдиқ кардааст’ эҳё. Ман гумон мекунам, ки суханони шумо дар бораи 'имондорон то андозае аз гузариши ҳақиқии ҳақиқӣ каме нест’ меояд, ки аз шахсе меояд, ки кӯшиш мекард, ки ба шаҳодати дигар нависандагони Инҷил "шубҳа кунад. Агар шумо нусхаи аввалро аз ҷониби Иван I клик кунед. Оҳу, Муллони мо Ҳакерл, зери сарлавҳа, ‘Аудиторони хусусии Петрус‘ Шумо муҳокимаи минбаъдаи ин масъалаи мушаххасро хоҳед ёфт.
Шубҳаовар аст, ки оё яке аз он 2 Шогирдон дар роҳи эммоус яке аз 12 ҳаввориёне, ки дар тамоми зиёфати охир буданд. Як, Cleopas, бешубҳа набуд. Охирин шахсе, ки онҳо интизор буданд, ки Исо вохӯрданд. Ва хеле эҳтимолан имконпазир аст, Ба намуди зоҳирии умумӣ ва ҳатто овози эҳёшуда назар ба Исо, ки онҳо охирин буданд, аҳамият медиҳанд. Аз нав, Дар зери сарлавҳа шарҳҳои Иванро бубинед, ‘Роҳи Эммаезус.’ Ман инчунин ба ин масъала мухтасар дар ман муроҷиат кардам мансаби нав.
Умедворем, ки ин кӯмак мекунад.
ман донистан мехоҳам, ду шогирд, ки дар роҳи Эммаус буданд, ба он дар он ҷо чӣ дар онҷо кор карданро дорад, зеро онҳо дигаронро тарк карданд , ?
Эҳтимол онҳо ба хона мерафтанд. Мо танҳо номи яке аз онҳоро медонем, Cleophas; Аммо ҳеҷ яке аз онҳо аз гурӯҳи ботинии он набуданд 12 ҳаввориён. Мо инро медонем, зеро Яҳудо мурдааст ва дигараш мурдааст 11 ҳанӯз дар Ерусалим буданд (бубинед Луқо 24:33). Онҳо ошкоро дар бораи фариштагон дар қабр шунида буданд, ва далели бадастомада: аммо, тааҷҷубовар нест, Онҳо бовар карда наметавонистанд, ки Исо зинда буд. Фарҳангӣ, Ҳисобкуниҳои занон боэътимод ҳисобида нашудаанд. Аммо он чизе ки онҳо медонистанд, ҳукуматҳо Исоро куштанд, ва эҳтимолан баъд аз пайравонаш низ буданд: ҳамин тавр Ерусалим ҷои хатарнок барои мондан буд.