Madwar ġimgħa ilu, Cariolan għamel kumment fi ‘ Fejn kienu d-dixxipli?‘ li kien jinkludi dan li ġej 2 mistoqsijiet:

“Kif Ġesù ġie ppruvat u msallab pubblikament, għaliex irxoxta bil-moħbi peress li l-qawmien huwa l-bażi tal-fidi Nisranija? … u fl-aħħar, għaliex it-​tlugħ taʼ Ġesù ma seħħx b’aktar pubbliċità biex jagħmlu l-​affarijiet aktar faċli għal dawk li jemmnu fid-​dubju?
Jekk jogħġbok għin! Cariolan”

Dawn huma mistoqsijiet tassew tajbin u importanti: imma biex inwieġebhom sew jeħtieġ li mmur sew lil hinn mill-ambitu tal-kariga oriġinali (li kienet sempliċement dwar l-evidenza storika għal Ġesù’ qawmien) għal eżami aktar dettaljat ta’ dak li Ġesù fil-fatt għallem; u għaliex. Allura għal dik ir-raġuni, Iddeċidejt li l-aħjar huwa li jagħmluhom is-suġġett ta 'dan, separati, post…

Huwa importanti li nifhmu kif l-aspettattivi u l-prijoritajiet naturali tagħna huma differenti minn dawk ta’ Ġesù. Il-poplu Lhudi f’Ġesù’ jum emmnu li l-Messija tagħhom kien se jkeċċi minnufih lir-Rumani li kienu qed jokkupaw arthom u jistabbilixxi renju ta’ paċi mad-dinja kollha.. Imma Ġesù kellu pjanijiet oħra. Anke wara l-infiq 2-3 snin wara Ġesù u jisma’ t-tagħlim tiegħu, id-dixxipli tiegħu kienu għadhom ma fehmux dan. Meta Ġesù miet, inizjalment kienu mfarrka, peress li dan deher li jikkontradixxi dak kollu li kienu emmnu tradizzjonalment dwar il-Messija, minkejja Ġesù’ sforzi biex iwissuhom u jibdlu l-ħarsa tagħhom. Anke wara Ġesù’ irxoxt għadhom immaġinaw li s-Saltna li Ġesù kien ġej biex jistabbilixxi kienet essenzjalment gvern politiku u reliġjuż ġdid b’Ġerusalemm fiċ-ċentru tagħha u Ġesù bħala l-ħakkiem tagħha maħtur minn Alla.. eż:

“Imma konna nittamaw li kien hu li se jifdi lil Iżrael.” (Luqa 24:20-27)

“Mulej, issa qed tirrestawra s-saltna lil Iżrael?” (Atti 1:4-8)

Ġesù’ l-aġenda kienet kompletament differenti.

“Is-Saltna t’Alla ma tiġix bl-osservazzjoni; lanqas se jgħidu, ‘Ara, hawn!’ jew, ‘Ara, hemm!’ għax ara, is-Saltna ta’ Alla tinsab fikom.” (Luqa 17:20-21)

“Is-Saltna tiegħi mhix ta’ din id-dinja. Kieku s-Saltna tiegħi kienet ta’ din id-dinja, imbagħad il-qaddejja tiegħi kienu jiġġieldu, li jien ma nkunx ikkunsinnat lil-Lhud. Imma issa s-Saltna tiegħi mhix minn hawn.” (John 18:36)

Għall-bidu, Hu ma kienx qed jippjana li jibqaʼ f’forma fiżika fuq l-​art wara l-​qawmien tiegħu.

Kif semgħu dawn l-affarijiet, kompla u qal parabbola, għax kien qrib Ġerusalemm, u ħassu li s-Saltna ta’ Alla kienet se tiġi rivelata minnufih. (Luqa 19:11-27)

Ftit wara, Ġesù daħal f’ħafna aktar dettall magħhom, jagħmilha ċara li kien se jkun 'il bogħod għal żmien twil ħafna, u kienu jitħallew iwettqu x-xogħol tiegħu.

“Għax nazzjon se jqum kontra nazzjon, u saltna kontra saltna; u jkun hemm ġuħ, pesti, u terremoti f’diversi postijiet. … Imbagħad iwassluk għall-oppressjoni, u se joqtluk. Int tkun mibegħda mill-ġnus kollha minħabba ismi. … Din l-Aħbar it-Tajba tas-Saltna tiġi mxandra fid-dinja kollha bħala xhieda lill-ġnus kollha, u mbagħad jiġi t-tmiem.” (Mattew 24:3-14)

Kif kienu se jimmaniġġjaw mingħajru? U x’ried ifisser meta qal li s-Saltna ta’ Alla tinsab fikom? Fl-aħħar lejl tagħhom flimkien, Ġesù daħal f’dan f’ħafna aktar dettall, kif irreġistrat minn Ġwanni f’kapitli 14-17 tal-evanġelju tiegħu:

“I will pray to the Father, and he will give you another Counselor, that he may be with you forever, – l-Ispirtu tal-verità, whom the world can’t receive; for it doesn’t see him, la jafuh. You know him, for he lives with you, and will be in you. I will not leave you orphans. I will come to you. Yet a little while, and the world will see me no more; but you will see me. Because I live, you will live also. In that day you will know that I am in my Father, u int fija, and I in you.” (John 14:16-21)

Notice that Jesus speaks here of 3 persons: his Father, the Counsellor (also described as ‘the Spirit of truth’) and himself. These are the three persons who are united together as the one God of the Christian Trinity. (This is explained more fully in the article, “Il Triune Alla“, elsewhere on this site.) But if Jesus is going away, how will the disciples keep in touch with Him? Because from the time of his resurrection onward the disciples will be living in God and God will be living in them. Quite literally, the Kingdom of God, and God’s temple, will no longer be just an outward institution: but an inward reality. We are destined to become living temples for God’s Spirit to dwell in; and He will be the one who keeps us connected with both Jesus and the Father.

“If a man loves me, he will keep my word. Missieri se jħobbu, and we will come to him, and make our home with him. … Jien għedtilkom dawn l-affarijiet, waqt li tkun għadha tgħix miegħek. Imma l-Kunsillier, l-Ispirtu s-Santu, li l-Missier jibgħat f’ismi, jgħallemkom kollox, and will remind you of all that I said to you.” (John 14:23-26)

This is something entirely beyond the disciples previous experience of Jesus. Up to this point, they could only be aware of Jesus’ presence when he was physically present with them: imma issa għandhom ikollhom konnessjoni permanenti anki meta Hu jidher li jkun assenti. Minn issa 'l quddiem, huma se qatt tkun waħdek. Dan huwa ferm aħjar mill-esperjenza preċedenti tagħhom! U dan mhux biss ikun għalihom: imma għal Ġesù kollu’ segwaċi veri fil-ġenerazzjonijiet kollha ta’ wara!

“Madankollu ngħidilkom il-verità: Huwa għall-vantaġġ tiegħek li mmur, għax jekk ma mmurx, il-Kunsillier mhux se jiġi għandek. Imma jekk immur, Nibgħath lilek. (John 16:7)”
“Għadni ħafna affarijiet x'ngħidilkom, imma issa ma tistax iġorruhom. Madankollu meta hu, l-Ispirtu tal-verità, wasal, hu jiggwidak fil-verità kollha, għax hu mhux se jitkellem minnu nnifsu; imma jisma’ hu x’inhu, hu se jitkellem. Hu jxandarkom l-affarijiet li ġejjin. Hu se jigglorifikani, għax hu jieħu minn dak li hu tiegħi, u se jiddikjaraha lilek. Kulma għandu l-Missier huwa tiegħi; għalhekk għedt li jieħu minni, u se jiddikjaraha lilek.” (John 16:12-15)

“Mhux għal dawn biss nitlob, imma għal dawk ukoll li jemmnu fija permezz tal-kelma tagħhom, biex ikunu kollha ħaġa waħda; anke kif int, Missier, huma fija, u jien fik, biex huma wkoll ikunu ħaġa waħda fina; biex id-dinja temmen li int bgħattni. Il-glorja li tajtni, Jien tajthom; li jkunu jistgħu jkunu wieħed, anke kif aħna wieħed; Jien fihom, u int fija, biex ikunu pperfezzjonati f’wieħed; biex id-dinja tkun taf li int bgħattni, u ħabbhom, anki kif ħabbejtni. (John 17:20-23

Iżda dan se jieħu ftit biex id-dixxipli jidraw l-idea. U d-dehriet tal-irxoxt kienu mfassla biex jgħinu lil dawk l-ewwel segwaċi jiskopru xi jfisser dan. Fil-laqgħa fit-triq Emmaeus, Ġesù verament kien hemm: madankollu b'xi mod ma deherx l-istess u ma għarfuhx sa fl-aħħar. Aktar tard dak l-istess jum, deher lilhom, flimkien ma’ għaxra mit-tnax-il appostlu.

Imma Tumas, wieħed mit-tnax, imsejjaħ Didymus, ma kienx magħhom meta ġie Ġesù. Għalhekk qallu d-dixxipli l-oħra, “Rajna lill-Mulej!” Imma qalilhom, “Sakemm ma narax f’idejh l-istampa tad-dwiefer, u poġġi idi f’ġenbu, Jien mhux se nemmen.”
Wara tmint ijiem reġgħu d-dixxipli tiegħu kienu ġewwa, u Tumas kien magħhom. Ġesu ġie, il-bibien jissakkru, u qagħad f’nofs, u qal, “Is-sliem għalik.” Imbagħad qal lil Tumas, “Wasal hawn subgħajk, u ara jdejja. Wasal hawn idejk, u poġġih fil-ġenb tiegħi. Tkunx ma temminx, imma jemmen.”
Weġibu Thomas, “Mulej tiegħi u Alla tiegħi!”
Ġesù qallu, “Għax rajtni, int emmint. Henjin dawk li ma rawx, u emmnu.” (John 20:24-29)

Tara x’ġara hawn? Ġesù, li donnu ma kienx hemm meta Tumas esprima n-nuqqas ta’ twemmin tiegħu, immedjatament jiġbor il-konversazzjoni minn fejn ħalla Thomas! Anke jekk ma tidhirx, kien għadu hemm. Imma mbagħad Ġesù jafferma li dawk li jemmnu mingħajr ma jaraw huma saħansitra iktar imberkin. għaliex? Għax diġà bdew jesperjenzaw dan aħjar, inseparabbli, iżda saħansitra aktar personali, relationship with Jesus and the Father, through the agency of the Holy Spirit. And there is more to come …

But you will receive power when the Holy Spirit has come upon you. You will be witnesses to me in Jerusalem, in all Judea and Samaria, and to the uttermost parts of the earth.”
(Atti 1:8)

Paul tells us, fi 1Korintin 15:6, that on one occasion he appeared to over 500 at once; most of whom were still alive when he wrote. Iżda, fil-bilanċ, this appears to have been a post-ascension appearance. When Jesus ascended he was neither needing nor seeking personal publicity. He was handing over responsibility to his disciples to continue his work under the direction and power of the Holy Spirit. And His final words to his disciples on that occasion were this simple reassurance:

“Ara, I am with you always, even to the end of the age.” Mat 28:20

Feel free to comment or ask further questions about this in the space below.

For more information about the ways in which the presence of the Holy Spirit empowers a Christian’s life, see the 3-part series, “Il-Qawwa tal-Qawmien Tiegħu” fil- “dwar Ġesù” section of this site.