Ewangelia Tomasza.

Co to jest?

Ewangelia Tomasza jest dokumentem dość krótkim, rzekomo zawierać ‘tajemne wypowiedzi, które wypowiedział żywy Jezus i które zapisał Didymos Judasz Tomasz„. Chociaż zawiera pewne cytaty wspólne dla Mateusza i Łukasza, jest przeplatany innymi atrybucjami wskazującymi, że został opracowany przez sekciarski odłam.

Tylko 3 okazy przetrwały. Dwa fragmenty, napisany po grecku, znaleziono w Oxyrhynchus, Egipt, o 100 lata temu. Jedyny pełny tekst znaleziono w Nag Hammadi, Egipt, W 1945 i jest tłumaczeniem koptyjskim, odkryto wśród skarbu wczesnych pism gnostyckich.

Randki

Datowanie Tomasza jest wysoce przypuszczalne, a opinie naukowców są bardzo zróżnicowane. Tekst z Nag Hammadi pochodzi z ok 340 OGŁOSZENIE. Fragmenty Oxyrhynchus datowane są na ok 140 OGŁOSZENIE, może wcześniej. Wielu uczonych uważa, że ​​pochodzi z I wieku n.e.

Fakt, że przypisuje Jakubowi Sprawiedliwemu pozycję w Boskim planie rzeczy, której ani on, ani Jezus nie poparliby (patrz poniżej), stanowczo twierdzi, że najwcześniejszym możliwym terminem nie jest wcześniejszy termin jakiś czas później Jamesa’ śmierć w 62 OGŁOSZENIE (por. Józef Flawiusz, 'Starożytności', 20.9.1). Dla kontrastu, mamy dobry dowód że Dzieje Apostolskie zostały wkrótce ukończone zanim, Lub zaraz po ta data; i Łukasz, Uznaje się, że Marka i pisma Pawła powstały jeszcze wcześniej. Stąd, na podstawie randkowania, Nowy Testament ma wcześniejsze twierdzenie.

Integralność tekstowa

Jakakolwiek jest jego prawdziwa data, twierdzenie, że jest dziełem „Didymosa Judasza Tomasza”.’ nie jest wiarygodne. Dla, chociaż Jan wspomina także o „Tomaszu”., zwany Didymusem, traktowanie ich tak, jakby były odrębnymi imionami, świadczy o nieznajomości aramejskiego nieznanego autora; dla „Dydymusa”.’ jest po prostu greckim tłumaczeniem języka aramejskiego, 'Tomasz’ (jedno i drugie oznacza, „bliźniak”).

Niektórzy ludzie (nie uczeni, ogólnie!) twierdzą, że Tomasz jest czystszym źródłem niż ewangelie Nowego Testamentu, ponieważ nie był zafałszowany. Ale można to sprawdzić historycznie, a fakty tego nie potwierdzają.

Tomasza zawiera liczne powiedzenia, które nie pojawiają się w żadnym źródle ewangelicznym. Chociaż niektóre z nich mogą być autentycznymi cytatami Jezusa, inne są wyraźnie późniejszego pochodzenia. Na przykład:

12) Uczniowie powiedzieli Jezusowi, “Wiemy, że nas opuścisz. Kto będzie naszym przywódcą?” Jezus im to powiedział, “Nieważne, gdzie jesteś, masz udać się do Jakuba Sprawiedliwego, dla którego powstały niebo i ziemia.”

Jakub Sprawiedliwy był jednym z Jezusa’ bracia. Ale ewangelie mówią nam to za czasów Jezusa’ ziemska służba, jego bracia nawet w Niego nie wierzyli (Jan 7:5, Ocena 3:21). Dopiero po jego zmartwychwstaniu przyłączyli się do kościoła (Dzieje 1:14), a James stopniowo zyskiwał na znaczeniu, ostatecznie został czołowym starszym kościoła w Jerozolimie (Dzieje 12:17, 15:12 I 21:18). Nie było tak wcześniej, roku Po Jezus’ śmierć, że zyskał przydomek „Sprawiedliwy”.’ ze względu na uczciwość, z jaką postępował wobec skonfliktowanych chrześcijan, Interesy Żydów i Gojów. Więc, pomijając nieprawdopodobność, że Jakub był przyczyną stworzenia, ten cytat wyraźnie nie jest autentyczny.

Można również prześledzić ciągłe fałszowanie Tomasza, porównując dwa zachowane źródła. Spójrz na to stwierdzenie z późniejszego tekstu Nag Hammadi:

“Jezus powiedział: Kto szuka, nie powinien przestawać szukać, dopóki nie znajdzie; i kiedy znajdzie, będzie zdezorientowany (obok siebie); i kiedy jest zdezorientowany, będzie się dziwić, i będzie panował nad Wszystkim.”

Język jest tutaj bardzo gnostycki, zwłaszcza w użyciu tego terminu, „Wszystko”. jednak, wcześniejsze fragmenty Oxyrhyncus jedynie mówią:

“(Jezus mówi:) Niech ten, który widzi(ks) nie przestawaj (szukam aż) znajduje; i kiedy znajdzie (on to zrobi) być zdumionym, i będąc (zdumiewać)de, będzie królował; jakiś(d panujący), on to zrobi (Odnośnie)ul.”

„Wszystko’ jest wyraźnie późniejszym dodatkiem i wyrażeniem, które zastąpił, „odpocznie”.” przypomina Mateusza 11:28, “Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja was pokrzepię”. Pierwsza część powiedzenia jest również podobna do Ewangelii Mateusza 7:7-8 i Łukasz 11:9-10, “Proś, a będzie ci dane; szukajcie a znajdziecie; zapukaj, a otworzą Ci drzwi. Bo każdy, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje … (itp.)”. jednak, nawet we wcześniejszym renderowaniu, myśl o zdziwieniu (później zdziwienie) jako niezbędny krok na drodze do panowania, wydaje się bardziej zbliżony do myśli gnostycznej niż do innych znanych nauk Jezusa.

Dlatego, dalekie od sugerowania, że ​​Tomasz jest czystszym źródłem, dowody wskazują, że tekst podlegał stopniowej adaptacji.

Przydatne lekcje

Pomimo ewidentnie fałszywych elementów, Tomasza ma prawdziwą wartość dla uczonych, ponieważ wydaje się, że jego fragmenty pochodzą ze źródła podobnego do tego, z którego korzystali pisarze synoptyczni. Gdzie teksty rzeczywiście odpowiadają Ewangeliom, mogą one dostarczyć wskazówek co do dokładnego brzmienia oryginalnego języka aramejskiego, jak mówił Jezus. Analiza tekstu sugeruje, że niektóre cytaty mogą nawet lepiej oddać język aramejski niż te znajdujące się w Ewangeliach: chociaż w innych przypadkach, wersje ewangeliczne wydają się lepsze.

Oczywiście, wysoce pożądane jest poszukiwanie możliwie najdokładniejszego przedstawienia Jezusa’ oryginalne słowa. jednak, należy zawsze pamiętać, że różnice tego typu są dość marginalne, i nie mają większego wpływu na ogólny przekaz niż liczne warianty interpretacji współczesnych tłumaczeń.

Wątpliwe twierdzenia

jednak, niektórzy uczeni próbowali wykorzystać Tomasza jako „dowód”.’ na poparcie teorii, że zarówno ona, jak i ewangelie są adaptacją wcześniejszej wersji „Ewangelia przysłów’ który rzekomo zawierał słowo „prawda”.’ wypowiedzi Jezusa. Teoria „Q’ omówiono źródła ewangelii synoptycznych gdzie indziej. Istotne jest tutaj rozważenie, w jakim stopniu sam Tomasz rzeczywiście popiera taką koncepcję.

Twierdzi się, że istnieje ok 30% korelację między powiedzeniami u Tomasza a u Mateusza i Łukasza; i że powiedzenia znalezione we wszystkich trzech pochodzą z Ewangelii przysłów. Gdyby rzeczywiście wiedziano, że te powiedzenia pochodzą z jednego dokumentu, może to być rozsądny wniosek. jednak:

• „Ewangelia przysłów’ jest konstruktem czysto hipotetycznym: nie ma twardych dowodów na to, że kiedykolwiek istniał.
• Tomasza jest znacznie krótsza niż nawet ewangelia Marka; i ta liczba oznacza 30% Thomasa: nie odwrotnie. Ogromne ilości nie przypominają niczego, co można znaleźć w ewangeliach.
• Korelacja między dokumentami sprawia, że ​​prawdopodobne jest, że istnieje pewien rodzaj podobieństwa między ich źródłami. Nie mówi nam, jak doszło do tej wspólności. Te powiedzenia są oznaczał pochodzić ze wspólnego źródła (Sam Jezus); Więc, nawet jeśli było wiele kont, nadal można by oczekiwać znacznej ilości wspólnego materiału. I, jak zauważono wcześniej, Łukasz uznaje istnienie nie tylko jednego źródła pisanego, ale wielu.
• Rzeczywista korelacja jest znacznie słabsza, niż sugerują te twierdzenia. Niektóre fragmenty są bardzo podobne: inne przypominają fragmenty powiedzeń z ewangelii. Nie ma jednak oczywistej korelacji w kolejności prezentacji.
• W związku z powyższym, większość uczonych jest co do tego zgodna, niezależnie od dokumentu źródłowego, z którego mógł korzystać autor Listu Tomasza, to było nie taki sam, jakiego używali ewangeliści.
• Odwrotny wniosek, jaki wysnuli niektórzy zwolennicy tej teorii, mianowicie, że każde powiedzenie znalezione u Mateusza i Łukasza, ale nie Tomasz, nie jest autentyczną wypowiedzią Jezusa, Jest wysoce nieprawdopodobne. Raczej, rozsądne jest stwierdzenie, że to samo powiedzenie pojawia się w dwóch lub więcej ewangeliach, ale nie Tomasz, jedynie podaje w wątpliwość niepopartą skądinąd teorię, którą zaczerpnęli z jednego dokumentu źródłowego.

Pamiętaj, że to nie znaczy, wśród innych dokumentów, do których nawiązuje Łukasz, dokument podobny do Q lub Ewangelii przysłów nie mógł istnieć i nie mógł być używany jako źródło: mogło mieć. Ale taka hipoteza, opracowane na podstawie podobieństw pomiędzy tymi dokumentami, nie może być zgodnie z prawem traktowane jako fakt ustalony, uprawniające użytkownika do odrzucenia wszystkich fragmentów niezgodnych z wymaganiami jako nieautentycznych. Argumentacja taka ma zdecydowanie zbyt błędne koło w swoim rozumowaniu.

Wniosek

Podsumowując, Thomasa jest interesującym dokumentem o istotnej wartości dla analityków tekstu. Ale, ponieważ ma niewiele dokumentów potwierdzających, wyraźnie nie jest tym, za co się podaje i uległ zafałszowaniu, nie ma ona żadnej rzeczywistej wartości teologicznej. Jej rzekomym źródłem jest w rzeczywistości rekonstrukcja oparta przede wszystkim na Ewangeliach, więc wszelkie roszczenia do autentyczności, jakie może wysuwać, zależą od nich. w konsekwencji, nie ma żadnego ważnego intelektualnego argumentu za przytaczaniem Tomasza jako podstawy do odrzucenia jakiegokolwiek materiału z ewangelii Nowego Testamentu.

Powrót do głównego artykułu.