[tytuł_pm]
Uwaga:. Ta strona nie ma jeszcze “Uproszczony angielski” wersja.
Tłumaczenia automatyczne opierają się na oryginalnym tekście w języku angielskim. Mogą zawierać istotne błędy.
Wstęp
Pomimo świadectwa pierwszych Ojców Kościoła, na początku XX wieku powszechnie panowało przekonanie, że ewangelie spisano dopiero po pewnym czasie 100 lat po Chrystusie. Pogląd ten stał się modny w wyniku teorii wyższej krytyki, które były naprawdę prawdopodobne tylko wtedy, gdy założono proces stopniowego rozwoju historii ewangelii. jednak, Kiedy zbada się podstawę tych późniejszych datowań, okazują się one niezwykle kruche; opierają się głównie na założeniach teorii, którą mają wspierać.
Bardzo późne datowanie ewangelii można dość łatwo odrzucić. Cytaty Mateusza, Ocena, Łukasza i Dzieje Apostolskie pojawiają się w liście Klemensa Rzymskiego (zmarł C. OGŁOSZENIE 102) do Koryntian; dokument datowany na około AD 95 i powszechnie akceptowane jako autentyczne. Jana cytuje także Ignacy, który zmarł C. OGŁOSZENIE 117. co ciekawe, do niedawna była to ewangelia Jana, ostatni do napisania, który dał najwcześniejszy zachowany rękopis – A fragment w Bibliotece Johna Rylandsa, Manchester, Wielka Brytania, z którym większość uczonych umawia się pomiędzy 125 I 175 OGŁOSZENIE*. Fakt, że odnaleziono go w Egipcie, wskazuje, że ewangelie były już w tym czasie szeroko rozpowszechniane.
* Biblioteka to komentuje, choć pierwotnie datę szacowano na 100-150 OGŁOSZENIE, „Ostatnie badania wskazują na datę bliższą 200 OGŁOSZENIE'. Podany powyżej zakres dat opiera się na pracach Orsiniego i Clarysse, i wydaje się odzwierciedlać obecny konsensus naukowy. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz ten artykuł w Wikipedii.
Zniszczenie świątyni
Główny i najczęściej cytowany argument przemawiający za późnym datowaniem ewangelii wiąże się ze zniszczeniem świątyni jerozolimskiej w roku naszej ery 70. Twierdzono, że skoro wszystkie ewangelie synoptyczne odwołują się do tego wydarzenia, musiały zostać napisane później.
Jednak to, co jest niezwykłe w dokumentach Nowego Testamentu, to właśnie to nigdzie w ewangeliach lub listach jest powiedziane, że to zniszczenie już miało miejsce.
Przeciwnie, wzmianki te znajdują się w kontekście proroctw Jezusa, gdy jeszcze stała świątynia. Tym bardziej niezwykłe jest to, że żaden z autorów ewangelii nie wypowiada się na temat wypełnienia się tego proroctwa – ponieważ jest to całkowicie niezgodne z ich obserwowaną praktyką wskazywania, gdzie Jezus wypełnił proroctwa Starego Testamentu, lub nawet jego własne przepowiednie dotyczące jego zmartwychwstania. Dzieje, co jest wyraźnie kontynuacją Łukasza, nie wspomina o tym wydarzeniu, choć jest wiele wzmianek o Jerozolimie; ani żaden z listów. Tylko w Apokalipsie, które równie dobrze mogły zostać napisane po naszej ery 70, czy znajdziemy coś, co może być zawoalowanym odniesieniem. Była to bowiem najgorsza katastrofa, jaka spotkała Żydów za naszej pamięci, i jasne potwierdzenie Jezusa’ słowa, ta cisza jest ogłuszająca.
Gdyby ewangelie zostały spisane po upadku Jerozolimy, nie byłoby potrzeby ukrywania tego faktu. (Stary Testament, Na przykład, zawiera wiele śladów późniejszej redakcji, z wyrażeniami takimi jak, 'po dziś dzień’ występujące w wielu miejscach.) Podobnie u Łukasza (1:1-4) i John (21:24) autorzy całkiem szczerze mówią o tym, że kompilują swoje ewangelie retrospektywnie, korzystając z relacji naocznych świadków i dokumentów.
Pożar Rzymu
Ponadto, narracja Dziejów Apostolskich (the dalszy ciąg do Łukasza) kończy się uwięzieniem Pawła w Rzymie (OGŁOSZENIE 60-22), nie wspominając o pożarze Rzymu i wynikającym z niego prześladowaniu chrześcijan przez Nerona w AD 64, lub początek buntu żydowskiego w AD 66; więc data późniejsza jest wysoce wątpliwa.
W związku z tym logiczny wniosek, w oparciu o dowody wewnętrzne, czy to ewangelie antydatować upadku Jerozolimy i opierały się na zeznaniach świadków, uzupełnione pisemnymi notatkami (patrz poniżej).
Historyczne zastrzeżenia do wyższej krytyki
Argumenty wyższa krytyka opierają się na idei, że teologia wczesnego kościoła była stopniowo rozwijana przez pewien okres czasu, aby sprostać potrzebom wczesnego kościoła. Główną konsekwencją tego jest założenie, że cudowne elementy ewangelii, łącznie ze zmartwychwstaniem, są późniejsze dodatki; i że pierwsze pokolenie chrześcijan miało niewiele, jeśli w ogóle, zainteresowanie zachowaniem dokładnego historycznego opisu życia Chrystusa. To też tego wymaga:
- autorzy ewangelii byli świadomi, że przedstawiane przez nich relacje nie są oparte na faktach, Lub
- ewangelie zostały spisane w obecnej formie dopiero długo po tym wydarzeniu.
Oczywistą trudnością związaną z obydwoma sugestiami jest to, że autorzy ewangelii nalegają, aby zapisywać szczegóły są rzeczowe (por. Łukasz 1:1-4, Jan 19:35 I 21:24). Jeśli tak nie jest, trudno uznać je za dzieło uczciwi mężczyźni. Nawet wyżsi krytycy na ogół powstrzymują się od sugerowania celowego fałszerstwa. Kultura grecko-rzymska, w której rozwinęło się wczesne chrześcijaństwo, radykalnie różni się od Palestyny Jezusa’ dzień: jeśli więc okaże się, że ewangelie dokładnie odzwierciedlają warunki panujące w Palestynie w I wieku n.e, następnie wyżsi krytycy’ twierdzenie o późniejszym datowaniu zostaje zdyskredytowane.
To właśnie w tym obszarze bogactwo badań historycznych ostatniego stulecia tak mocno przyczyniło się do przywrócenia zaufania do dokumentów Nowego Testamentu. Książki takie jak ewangelie i Dzieje Apostolskie zawierają bogactwo szczegółów historycznych i kulturowych; i tym więcej dowiadujemy się o żydowskiej i grecko-rzymskiej kulturze Jezusa’ dzień, tym bardziej oczywiste staje się, że dokładność i szczegółowość podanych informacji skutecznie wyklucza możliwość późniejszego upiększenia.
Oto kilka poważnych wyroków w tej sprawie (od sceptycznych uczonych, nie biblijni fundamentaliści):
“Łukasz jest historykiem pierwszej rangi … tego autora należy umieścić obok największych historyków.” (Sir Williama Ramsaya, „Wpływ ostatnich odkryć na wiarygodność Nowego Testamentu”.’ Przed badaniami archeologicznymi w Azji, Ramsay uważał, że na Luke'u nie można całkowicie polegać.)
“Jako badacz Pisma Zachodniego jestem skłonny wątpić w te historie, ale jako historyk jestem zobowiązany uważać je za wiarygodne” (dr. Piotra Stuhlmachera, 'Czas’ magazyn, 15/8/88)
“Odstęp między datami powstania oryginału a najwcześniejszymi zachowanymi materiałami źródłowymi staje się tak mały, że w rzeczywistości można go pominąć, a ostatnia podstawa wszelkich wątpliwości, że Pismo Święte dotarło do nas zasadniczo w takiej postaci, w jakiej zostało napisane, została teraz usunięta. Zarówno autentyczność, jak i ogólną integralność ksiąg Nowego Testamentu można uznać za ostatecznie ustalone.” (Sir Fredericka Kenyona, dyrektor i główny bibliotekarz w British Museum, „Biblia i archeologia’)
dr. John A.T. Robinsona, pod hasłem „Uczciwy wobec Boga”.’ sława, w swojej książce, „Przeredagowanie Nowego Testamentu’ stwierdza również, że dostępne obecnie dowody wskazują, że cały Nowy Testament został napisany przed upadkiem Jerozolimy w roku naszej ery 70.
Obecny konsensus w sprawie randek
Do całkiem niedawna, ogólny konsensus naukowy umieściłby Marka na pierwszym miejscu w AD 64-70, Mateusza w AD 70-80, Łukasz C. OGŁOSZENIE 80, z Dziejami Apostolskimi jakiś czas później, i Johna C. OGŁOSZENIE 90. Te randki były głównie oparte, jak omówiono wcześniej, na błędnym argumencie dotyczącym zniszczenia świątyni i teoriach wyższej krytyki.
Nowsze publikacje sugerują obecnie, że Marka należy datować na ok. OGŁOSZENIE 50, Mateusz c. OGŁOSZENIE 55, Łukasz C. OGŁOSZENIE 59 i Dzieje C. OGŁOSZENIE 63. Nie wszyscy uczeni przyjęli to stanowisko, Oczywiście. Obecnie, ogólny konsensus wydaje się być AD 63-70 dla Łukasza i lata 60-te dla Marka. Datowanie około AD 60 gdyż ewangelie synoptyczne dobrze pasują do dostępnego Nowego Testamentu i innych dowodów historycznych. Wszystkie te daty wyraźnie umieszczają ewangelie w okresie życia pierwszego pokolenia chrześcijan i naocznych świadków Jezusa’ życia i posługi.
Jana jest nadal ogólnie datowany na około AD 90; chociaż niektórzy uczeni, w tym J.A.T. Robinson i Thiering argumentują obecnie, że mogło to być nawet starsze od Marka.
Nie są to jedyne źródła Nowego Testamentu, które są powszechnie uznawane za współczesne apostołom; mamy też listy.
- W szczególności, poniższe listy Pawła są powszechnie uznawane za autentyczne nawet przez sceptycznych uczonych, a opinie na temat ich dat są zwykle zgodne z okresem kilku lat następujących po nich:
- OGŁOSZENIE 51 Ja Tesaloniczan
- OGŁOSZENIE 52 II Tesaloniczan
- OGŁOSZENIE 53 Galatów
- OGŁOSZENIE 55 Ja Koryntian, II Koryntian
- OGŁOSZENIE 57 Rzymianie
- OGŁOSZENIE 60 Kolosan, Efezjan, Filemon
- OGŁOSZENIE 61 Filipian
Wszystkie te daty umieszczają Ewangelie i listy Pawła w okresie życia Apostołów i innych naocznych świadków tych wydarzeń: w związku z czym nie ma solidnych podstaw historycznych, aby kwestionować ich autentyczność. Oczywiście, jeśli atrybucje pozostałych listów są prawidłowe, w takim razie muszą one być również współczesne. Ja mam, Jednakże, unikałem ich cytowania, aby badanie dowodów na zmartwychwstanie mogło nastąpić w oparciu o ogólne poparcie naukowców.
Tworzenie strony przez Kevin King