Autentyczność Nowego Testamentu – Zastrzeżenia i odpowiedzi

… W związku z tym logiczny wniosek, w oparciu o dowody wewnętrzne, czy to ewangelie antydatować upadku Jerozolimy i opierały się na zeznaniach świadków, uzupełnione pisemnymi notatkami.

Nie, chyba że wierzysz w proroctwa!

Nie ma dowodów na to, że Jezus działał jako: “wąż”, widzący, a sami Żydzi nazywają go fałszywym “pępek”, który był w zasadzie tłumaczem Tory.

Naprawdę! Jeśli od razu odrzucisz jego proroctwa, oczywiście nie będzie żadnych dowodów. I czy poważnie spodziewałbyś się, że Żydzi nazwą go prorokiem??

Ale nawet niewiara w proroctwa nie jest uzasadnionym powodem do przyjęcia stanowiska po AD 70 randki. Jak skomentował to jeden z krytyków podczas dyskusji na ten temat:

– Z tego, co widzę, istnieją dwa obozy:

1. grupa, która twierdzi, że wzmianki o zniszczeniu Jerozolimy wskazują, że musiało to już nastąpić;
2. grupa, która twierdzi, że było to proroctwo;

Moje własne stanowisko jest takie, że żaden z tych punktów widzenia nie jest konieczny. Dla niemowlęcia w ramionach byłoby to całkiem oczywiste, w tym klimacie politycznym, gdzie różni Mesjasze szarżują, próbując naśladować Judasza Machabeusza, Rzymianie w końcu mieliby dość i zniszczyli mury miejskie, itp. Przewidywania upadku Jerozolimy nie są szczególnie imponujące, więc albo jestem głupi, albo Jezus po prostu stwierdził oczywistość.

Szaleństwem jest zakładać, że przepowiednie zawarte w dokumencie musiały zostać zapisane po zdarzeniu.’

Powrót do głównego artykułu.

Więc jak to się dzieje, że są tacy 200,000 wariantowe odczyty w nich 24,300 dokumenty?

Czasami mówi się, że są pomiędzy 150,000 I 200,000 odczyty wariantowe. Ta liczba liczy nawet błędnie napisane słowo jako „odczyt wariantowy”; i liczy je w każdym dokumencie, w którym się pojawia (tj. jeśli ten sam błąd ortograficzny wystąpi w 500 dokumenty, to jest liczone jako 500 warianty)! Więc jeśli, Na przykład, Tylko 10 większość z nich odziedziczyła błędy 24,300 rękopisy, osiągnęlibyśmy 200,000 całkowity. Wyraźnie, liczba ta nie jest realistyczną miarą dokładności tekstu.

Powrót do głównego artykułu.

Analiza tekstu pokazuje, że Apokalipsa św. Jana nie została napisana przez autora ewangelii Jana!

To nie jest fakt, ale twierdzenie oparte na argumentach wywodzących się z krytyka literacka, obejmujące takie rzeczy jak słownictwo, gramatyka, itp..

Jak omówiono szerzej później w głównym artykule, jego słabością jest to, że nie uwzględnia odpowiednio różnic w stylu wynikających z treści lub okoliczności. W nielicznych przypadkach różnice te są wyraźniejsze niż przy porównaniu mowy proroczej i poetyckiej z normalną narracją. Co ważniejsze, wiemy, że przy tworzeniu swojej ewangelii Jan korzystał z pomocy innych osób (por. Jn 21:24). Był rybakiem galilejskim, nie jest rodzimym użytkownikiem języka greckiego. Ale Apokalipsę napisał będąc na wygnaniu na Patmos, gdzie jest mało prawdopodobne, aby miał tych samych pomocników, jeśli w ogóle. Zatem małe cudo, że styl językowy nie jest taki sam.

Powrót do głównego artykułu.

Jednak większość uczonych nadal wierzy, że ewangelia Jana została napisana dopiero po naszej ery 90!

Jan był jedynym apostołem, który nie zginął śmiercią męczeńską, został zesłany na Patmos (Obrót silnika. 1:9), i dożył sędziwego wieku (Jn. 21:23-4); więc z łatwością mógł napisać swoją ewangelię dopiero w latach 90-tych, które obecnie pozostaje najpopularniejszym randkowaniem wśród większości uczonych.

Z ostatnich sugestii wynika, że ​​powinno to być datowane dużo wcześniej (poza tym, że jest bardziej zgodna z zeznaniami oskarżonego pierwsi ojcowie oraz przy braku jakiejkolwiek wzmianki o zniszczeniu świątyni) opierają się na dowodach ze Zwojów znad Morza Martwego. Dowodzą one, że koncepcje zawarte w ewangelii Jana, które wcześniej wyznawał: wyżsi krytycy które miały znacznie późniejsze pochodzenie, w rzeczywistości były obecne w czasach Jezusa.

Powrót do głównego artykułu.

Jeśli Jan został napisany na długo przed Ewangeliami synoptycznymi, zaskakujące jest to, że nie trzymali się oni relacji Janowej z wydarzeń…

Bilans opinii, łącznie ze świadectwami wczesnego kościoła, nadal wydaje się datować Jana po Synoptykach. Ale „prymat Jana”.’ teoria, służy podkreśleniu, w jakim stopniu najnowsze dowody potwierdziły współczesny charakter tych relacji.

Jednakże pisarze synoptyczni niekoniecznie podążaliby za Janem, gdyby nie próbowali sfabrykować historii. Następnie, można by się spodziewać, że będą bardzo uważać, aby swoje historie zachować spójność. Ale, chociaż Jan jest napisany z zupełnie innego punktu widzenia (skupiając się bardziej na konkretnych dialogach i sprawiedliwie 7 wybrane cuda), brak prób zatuszowania widocznych rozbieżności wskazuje, że fabrykacja nie była zamierzona.

W rzeczywistości, chociaż nie ma dowodów na zmowę, bliższe zbadanie pozornych rozbieżności często może pomóc rzucić światło na niewyjaśnione aspekty innych ewangelii. Na przykład, dlaczego rybacy tak chętnie porzucali sieci, gdy Jezus ich zawołał? Z relacji Jana wynika, że ​​nie było to ich pierwsze spotkanie z Jezusem.

Powrót do głównego artykułu.

Według profesora Macka, Listy Pawła dotyczyły okresu n.e 55 Do 85.

Jest to pogląd w dużej mierze mniejszościowy, ponieważ większość uczonych (w tym liberalnych) datować śmierć Pawła w AD 62. Istnieją jednak spekulacje, że przed swoją męczeńską śmiercią mógł zostać zwolniony i przedostać się do Hiszpanii; umożliwiając w ten sposób datowanie niektórych jego listów po naszej ery 62. Nie ma to wpływu na ważność dokumentów, Jednakże, ponieważ jest to przede wszystkim sprzeczka dotycząca randek; nie autorstwa.

(Uwaga:. CE (Wspólna Era) jest po prostu nowoczesną, świecką alternatywą dla AD (W roku Pańskim, Rok Pana). Daty są takie same. Wielu nie chce, aby im przypominano, że sam Chrystus, którego historyczność kwestionują, stanowi podstawę naszego współczesnego systemu datowania.)

Powrót do głównego artykułu.

Współczesny? Jest różnica trzydziestu lat! Więc, tylko w tym sensie, że rzekomi autorzy wciąż żyli: nie do wydarzeń, które opisują.

Zaraz koniec 20, w przypadku listów Pawła. Ale czy możesz nie pamiętać ważnych wydarzeń, które miały miejsce w Twoim życiu? 30 lata temu? Gdybyś spotkał osobę, która rzekomo nie żyła, czy nie będziesz w stanie przypomnieć sobie, co się stało? Nawet ze stosunkowo niewyćwiczoną pamięcią nadal możesz recytować, praktycznie idealne słowo, rymowanki, których nauczyłeś się jako dziecko. O ileż bardziej ci, których od wczesnego dzieciństwa uczono zapamiętywać duże fragmenty świętych nauk?

Być może pamiętamy wydarzenia, które miały miejsce tak dawno temu, ale bardzo wątpiłbym w zeznania jakiegokolwiek świadka, który twierdziłby, że dokładnie pamięta, co zostało powiedziane 30 lata temu; i najwyraźniej autorzy Ewangelii nie byli w stanie tego zrobić, gdyż w przeciwnym razie wszystkie sprawozdania byłyby zgodne.

Różnice w pamięci bardzo dobrze wyjaśniają różnice w szczegółach narracji. Większość ludzi rzeczywiście miałaby trudności z dokładnym zapamiętaniem przypadkowych rozmów: ale jak wskazano powyżej, nawet dziś z łatwością możemy zapamiętać duże fragmenty poezji lub dramatu poznane wiele lat temu. Kultura Jezusa’ dzień był nastawiony na takie zapamiętywanie, i taki był Jezus’ styl nauczania. Dodaj do tego istnienie różnych kolekcji Jezusa’ powiedzenia, jako pomocnik-pamiętnik, i masz w pełni spójne wyjaśnienie sposobu, w jaki autorzy ewangelii mogli skompilować swoje własne relacje, uzupełnianie i modyfikowanie narracji zgodnie z własnymi osobistymi wspomnieniami.

Powrót do głównego artykułu.

Encyklopedia Britannica datuje Marka na dekadę poprzedzającą zniszczenie Świątyni, a całą resztę znacznie później.

Ogólnie rzecz biorąc, nie jest bezpiecznie traktować EB jako przewodnik po najnowszym stanie opinii naukowej w kwestiach będących przedmiotem debaty historycznej. Poddaje się go poważnym zmianom jedynie w stosunkowo długich odstępach czasu, czyli wtedy, gdy zmienia się numer wydania. Korekty poszczególnych artykułów, lub włączenie nowych artykułów, zwykle ma miejsce pomiędzy edycjami tylko wtedy, gdy dostępna jest znaczna część nowych danych. Artykuły historyczne rzadko są zmieniane między numerami z oczywistego powodu, że konsensus historyczny zwykle zmienia się bardzo powoli.

Poszczególne sekcje są aktualizowane w razie potrzeby każdego roku. Spójrz na przykład na fragment dotyczący Zwojów znad Morza Martwego!

Artykuły dotyczące Zwojów znad Morza Martwego zostały zaktualizowane z prostego powodu: w przeszłości wypłynęła na światło dzienne ogromna ilość nowego materiału 20 roku; zwłaszcza po tym, jak Izraelski Urząd ds. Starożytności zgodził się na szersze udostępnienie ich światu szkolnemu 1992. Należy także zauważyć, że późniejsze przestudiowanie części tego właśnie materiału znacząco przyczyniło się do przyjęcia wcześniejszego datowania ewangelii, szczególnie ten z Jan.

Nie daj się zmylić, jeśli chodzi o prawa autorskie lub daty publikacji konkretnego egzemplarza EB. Prąd, lub 15, wydanie (od 1997) została po raz pierwszy opublikowana w 1974, i żaden z działów dotyczących datowania dokumentów NT nie był od tego czasu aktualizowany. Można to potwierdzić, sięgając do Rocznika EB. Ponieważ przedstawione tutaj wnioski reprezentują nowszy zwrot w myśli teologicznej i krytycznej, rozbieżność między tymi datami a datami podanymi w Radzie Wykonawczej nie jest niczym zaskakującym.

Na przykład, artykuł główny na temat „Literatura biblijna’ był współautorem ks. Krister Stendahl i Emilie T. Sander. Sander zmarł w 1976, był to ten sam rok, w którym ukazała się książka „Przeredagowanie Nowego Testamentu”.’ przez Johna A.T. Robinson został po raz pierwszy opublikowany. Sam Robinson nie był konserwatywnym teologiem, ale uznanym liberalnym badaczem i specjalistą Nowego Testamentu o znacznej pozycji. Kolejna z jego książek, „Uczciwy wobec Boga”, wywołał burzę pod koniec lat 60., pozornie odrzucając tradycyjną koncepcję Boga.

Powrót do głównego artykułu.

Miejscami wydaje się, że te dwie relacje o szopkach niemal są ze sobą sprzeczne. – Wydaje się? Robią to!

Dokładne badanie pokazuje, że każda z relacji jest niekompletna z perspektywy innego świadka (Relacja Łukasza mogła pochodzić wyłącznie od Marii, podczas gdy relacja Mateusza musiała pochodzić od Józefa, prawdopodobnie przez syna, Jamesa, który został przywódcą kościoła jerozolimskiego). Spróbuj je porównać:

• Mateusz zaczyna od szoku, jaki przeżył Józef, gdy dowiedział się o ciąży Marii, i sen, który ma, dodaje mu otuchy. W ogóle nie opisuje samego porodu, poza tym, że wspomniałem, że było to w Betlejem, następnie kontynuuje opowieść o przybyciu mędrców (jakiś czas później, najwyraźniej, ponieważ do tego czasu nie ma ich już w stajni) i sny ostrzegające ich i Józefa przed Herodem. Wszystkie te szczegóły wydają się pochodzić z perspektywy Józefa.
• Łukasz zaczyna od wizji Zachariasza (przyszły ojciec Jana Chrzciciela) w świątyni, następnie przechodzi do spotkania Marii z Gabrielem 3 miesiące później, następnie odwiedziła Elżbietę (jej kuzynka i matka Johna). Następnie następują narodziny Jana. Następnie Łukasz wyjaśnia, dlaczego Józef i Maria udali się do Betlejem, po których nastąpiły narodziny i wizyta aniołów u pasterzy. Następnie opisuje wydarzenia u Jezusa’ obrzezanie tydzień później. W tym przypadku, wydaje się, że wszystkie szczegóły pochodzą od Marii, kogo nam powie, ‛zachowywała to wszystko i rozważała je w swoim sercu’’ (Łukasz 2:19).

To wystarczy – wróć do głównego artykułu.

Uwielbiam domysły.

Niektóre, Tak: ale nie dużo. Powszechnie przyjmuje się, że Józef zmarł zanim Jezus rozpoczął swoją służbę; ale on jest jedynym możliwym źródłem informacji o jego snach, więc pytanie brzmi, komu powiedział? Ponieważ Mateuszowi brakuje jakiejkolwiek narracji z punktu widzenia Marii, nie jest ona głównym pretendentem, jak ten, który przekazał tę relację. Jezus’ bracia byli członkami wczesnego kościoła i mogli słyszeć, jak Józef mówił o tych rzeczach, więc są oczywistymi kandydatami.

Niektórzy dostrzegają ogromne znaczenie pominięcia w ewangelii Łukasza relacji o Mędrcach i prześladowaniach Heroda: ale gdyby Luke po prostu nie słyszał tej części historii, nie mógłby o tym pisać. Również, wiek dzieci zamordowanych przez Heroda sugeruje, że wydarzenie to mogło mieć miejsce jakiś czas po narodzinach Jezusa.

W ówczesnej kulturze na ogół niewiele uwagi poświęcano początkom wielkich przywódców, skupiając się raczej na swoich czynach jako dorośli. Nie ma żadnych dowodów na istnienie Jezusa’ dzieciństwo odegrało znaczącą rolę w nauczaniu Kościoła Nowego Testamentu (skupili się na Jezusie Zmartwychwstałym, wzniosły Pan – por. 2 Koryntian 5:16), więc nie jest szczególnie zaskakujące, jeśli Łukasz, nie-Żyd, nie słyszałem o tym.

To wystarczy – wróć do głównego artykułu.

Większym problemem jest włączenie Mędrców do Ewangelii Mateusza.

Jeśli masz na myśli, ponieważ byli magami (w NT uważani za czarowników), to nie ma wątpliwości, że dla ortodoksyjnego Żyda byłoby to sporym szokiem: ale jest to zgodne z Jezusem’ przesłanie, że ewangelia ma wpłynąć na wszystkie narody, chociaż zaczynając od Żydów.

Brakowało mi sedna sprawy, boję się. Większość chrześcijan uważa ideę astrologii za nieco dziwaczną, delikatnie mówiąc! Oczywistym powiązaniem jest zoroastrianizm, Oczywiście. (Ale nie mów tego ortodoksyjnym chrześcijanom – to trochę zbyt żenujące).

NIE, właśnie o to chodzi (z tym wyjątkiem, że konkretny związek z zaratusztrianizmem ma charakter spekulacyjny). Sam Mateusz doskonale zdawał sobie sprawę z natury Magów, kiedy spisywał tę relację. A więc byli tu ludzie z obcego narodu, dopuszczali się praktyk, które były obrzydliwością dla Żydów (nieważne, chrześcijanie). Już, w swoim poszukiwaniu prawdy natrafiają na coś, co sprawia, że ​​przybywają w poszukiwaniu Króla Żydowskiego. Znajdują go, czcić go, a następnie zdecydował się słuchać Boga, a nie Heroda.

Powrót do głównego artykułu.