[tytuł_pm]

Wyjątkowość Jana

Według ojcowie wczesnego kościoła, Jan był ostatnią ewangelią, jaka została napisana. jednak, różni się całkowicie od pozostałych pod względem ogólnej prezentacji i treści, skupiając się znacznie bardziej na prywatnych rozmowach i relacjonując jedynie kilka wybranych cudów. Większość z nich jest charakterystyczna dla Johna, wzmacniając pogląd, że nie był on dostępny, gdy Mateusz, Marka i Łukasza zostały napisane.

Duże rozbieżności w stosunku do innych ewangelii mogą wydawać się dziwne, ale dla następujących:

• Jak komentuje autor (Jan 21:25), połączone materiały wszystkich ewangelii przedstawiają jedynie bardzo małą część Jezusa’ totalna służba; nie ma więc szczególnego powodu, dla którego Jan miałby używać tych samych przykładów.
• Wyraźnie twierdzi, że są to osobiste wspomnienia ucznia, który był najbliżej Jezusa podczas Ostatniej Wieczerzy (Jan 21:20). Inne czynniki identyfikują go jako Jan, którzy wraz z Piotrem i Jakubem tworzyli wewnętrzny krąg uczniów (por. Ocena 5:37, 9:2, 14:33); zatem był szczególnie dobrze przygotowany do przedstawienia rodzaju dialogu, na którym się koncentruje.
• Głównym celem Jana jest wyjaśnienie, kim naprawdę jest Jezus i w jaki sposób osobista wiara w Niego przynosi życie wieczne (Jan 20:31). Miało to duży wpływ na wybór i prezentację materiału.

Chociaż ta różnorodność nie daje podstaw do twierdzenia, że ​​Jan upiększył wcześniejsze relacje, uczeni zwykli kwestionować jej autentyczność, twierdząc, że wiele jej koncepcji teologicznych sformułowano dopiero w II wieku. Zarzut ten został obecnie zdyskredytowany przez odkrycie fragmentów Zwojów znad Morza Martwego, które pokazują, że takie koncepcje rzeczywiście były aktualne w czasach Chrystusa (chociaż nie zawierają żadnych materiałów, które John mógłby skopiować).

Pytanie synoptyczne

Z drugiej strony, analiza tekstu Mateusza, Marek i Łukasz ukazują duże fragmenty, które są uderzająco podobne, nie tylko pod względem treści, ale nawet używanego języka, że powszechnie uważa się, że czerpali ze wspólnego materiału źródłowego, albo ustnie, albo pisemnie: stąd te trzy są ogólnie określane jako „synoptyczne”.’ ewangelie.

Opinie były różne, Jednakże, co do charakteru tej zależności. W dalszej części tej strony przeanalizujemy twierdzenie, że budowali i upiększali swoje dzieła nawzajem. Następnie rozważymy sugestię, że wszystkie trzy ewangelie czerpały ze starszego źródła lub źródeł, łącznie z teorią zaginionego dokumentu tzw 'Q’.

Czy autorzy synoptyczni wspominają wzajemnie o swoich dziełach??

Łukasza we wstępie do swoich stanów ewangelicznych:

„Wielu podjęło się sporządzenia sprawozdania o wydarzeniach, które wypełniły się wśród nas, tak jak zostały nam przekazane przez tych, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa.’ Dlatego, ponieważ ja sam dokładnie wszystko od początku zbadałem, Wydało mi się również rzeczą dobrą napisać dla Ciebie uporządkowaną relację, najwspanialszy Teofil, abyście mieli pewność tego, czego was nauczono.’

jednak, chociaż Łukasz otwarcie przyznaje, że istnieją inne wzmianki o Jezusie’ życie, nie wspomina konkretnie o ewangeliach Marka i Mateusza. W rzeczywistości, pomimo podobieństw, w ewangeliach nie ma bezpośredniego odniesienia do żadnego z pozostałych.

Czy Mark może być źródłem?

Ponieważ Marek jest najkrótszą z ewangelii, a większość jego materiału znajduje się także u Mateusza i Łukasza, często sugerowano, że Marek został napisany jako pierwszy, a dwaj pozostali używali Marka jako źródła. Istnieją dwa główne zarzuty wobec tego punktu widzenia, Jednakże:

1. Jak zauważono w innym miejscu, dwa z ojcowie wczesnego kościoła, Papiasz i Irenausz, stwierdzają, że ewangelia Mateusza poprzedzała ewangelię Marka i została pierwotnie napisana w języku aramejskim lub hebrajskim (chociaż żadna kopia tej oryginalnej wersji nie przetrwała). Sceptycy uznają swoje zeznania za „stronnicze”; ale ze względów historycznych ich bliskość z oryginalnymi źródłami oznacza, że ​​ich dowody należy traktować bardzo poważnie.
2. Pomimo dużych podobieństw, istnieją zaskakujące różnice między Markiem a innymi ewangeliami. Niektóre fragmenty pojawiają się zarówno u Mateusza, jak i u Łukasza, Ale nie w Marku. Istnieją również ciekawe pominięcia materiału znalezionego u Marka (np. Ocena 6:45-8:26; nazywany „wielkim zaniedbaniem”, ponieważ tak trudno jest wyjaśnić, dlaczego Łukasz świadomie wykluczył to ze swojej ewangelii). I, chociaż większość materiału Marka pojawia się także u Mateusza, nawet tutaj zdarzają się nieoczekiwane pominięcia, takie jak Mk 4:26-9, 7:31-7 I 8:22-6, jak i różnice tekstowe. W rzeczywistości, jak można zauważyć, część materiału z tych fragmentów nie pojawia się w żadnym z nich.

Dalsze komplikacje

Uderzające różnice między Mateuszem i Łukaszem sprawiają, że jest wysoce nieprawdopodobne, aby któryś z nich widział ewangelię drugiego w chwili pisania tego tekstu. Na przykład, te dwie relacje o szopkach wydają się miejscami niemal sprzeczne.

Wydaje się? Robią to!

Którykolwiek z nich był świadomy pracy drugiego, jest mało prawdopodobne, aby nie podjęto żadnej próby zharmonizowania tych dwóch kwestii.

Zarówno Mateusz, jak i Łukasz zawierają wiele przypowieści, plus relacje o niektórych cudach, które nie pojawiają się w drugim. Ale gdzie materiał jest wspólny dla obu, zwykle można go znaleźć także u Marka; co oznacza, że ​​podobieństwa wynikają z materiału źródłowego, do którego dostęp mieli wszyscy trzej autorzy, zamiast jednego kopiowania od drugiego.

Krótko mówiąc, niezależnie od tego, w jaki sposób próbuje się skonstruować rzekomą zależność jednej ewangelii od drugiej, pojawiają się problemy. Są fragmenty, które pojawiają się u Marka i Łukasza (ale nie Mateusz), Mateusza i Łukasza (ale nie Marka) oraz Mateusza i Marka (ale nie Łukasz).

w konsekwencji, większość uczonych opowiada się obecnie za poglądem, że wszystkie trzy ewangelie opierają się na wcześniejszych źródłach.

Powrót do głównego artykułu.