Contemplations

इसापच्या दंतकथेची चर्चा नाही: पण एक यहुदी म्हण आहे की देव मुलांना त्यांच्या पालकांच्या पापांसाठी त्रास देतो. प्रेमळ देव खरोखरच असे करू शकतो का??

कधी कधी बिनधास्त मुलाचा बाप, एक मूल जे इतर मुलांना घाबरवते, दहशतवाद रोखण्यासाठी कठोर कारवाई केली पाहिजे. तुम्हाला वाटतं की देव आपल्यासोबतही अशीच कोंडी करत आहे? संरक्षणाच्या त्या कृती कशा खेळू शकतात? प्रेम करतो, कधी कधी गरजेनुसार, गंभीर चेहरा घ्या?

बहुतेक लोक ज्यांनी कधीही देवाचा शोध घेतला आहे ते कधी ओरडले असतील याचा विचार करू शकतात, "तुम्ही तिथे असाल तर, तू मला का दाखवत नाहीस? मी येथे आहे आणि मला जाणून घ्यायचे आहे!” तरीही जेव्हा आपल्याला वाटते तेव्हा देव नेहमी दिसत नाही. आणि ते न्याय्य वाटत नाही. तर ते का आहे?

आपल्यासाठी सर्वात कठीण गोष्टींपैकी एक म्हणजे इतर कोणीतरी असल्यासारखे वाटते. मी माझ्या बोटाला मोठा आवाज केला तर, मी दुःखात आहे: पण तू तुझा पाय मोडलास तर मला ते जाणवणार नाही. मी फक्त सहानुभूती दाखवण्याचा प्रयत्न करू शकतो. आमच्यासाठी, ते कदाचित तसेच आहे. पण कोणीतरी आहे जो खरोखर समजू शकतो…

असा प्रश्न विचारला गेला आहे, केवळ अज्ञेयवादी आणि नास्तिकांनीच नाही, परंतु बरेच निराश चौकशी करणारे आणि बरेच विश्वासणारे देखील, देवाच्या दुर्गमतेमुळे निराश. प्रत्येक केससाठी एकच उत्तर योग्य नाही: पण मला एक महत्त्वाचा विचार मांडायचा आहे जो आम्हाला समजण्यास मदत करू शकेल