पश्चात्ताप करा – काय?

पश्चात्ताप म्हणजे आपण केलेल्या मोठ्या चुकांबद्दल पश्चाताप होतो, किंवा ते जीवनशैलीच्या निवडींबद्दल अधिक आहे?

पश्चात्ताप

येशू’ अग्रदूत, जॉन बाप्टिस्ट, शिकवले की ज्याला देवाचे खरे अनुयायी बनायचे आहे त्याने पश्चात्ताप केला पाहिजे, त्यांच्या पापांची कबुली द्या आणि बाप्तिस्मा घ्या. पण पश्चात्ताप हा केवळ चुकीची कबुली देण्यापेक्षा कितीतरी अधिक असायला हवा होता. आपली मूल्य प्रणाली आणि जीवनशैली स्वार्थी आणि चुकीच्या कृतींपासून करुणा आणि न्यायाकडे बदलली पाहिजे.

बार वाढवणे

येशूने योहानाच्या आवाहनाला प्रतिध्वनी देत ​​आपली सेवा सुरू केली आणि त्याचप्रमाणे लोकांना बाप्तिस्मा घेण्याची आवश्यकता होती (Jn 3:22-4:2; Mat 28:19; Mk 16:16; Acts 2:38). पण येशूने योहानाच्या संदेशाला केवळ समर्थन दिले नाही: त्याने नाटकीयरित्या दर्जा उंचावला! आणि मग सांगून त्याचा सारांश दिला, “परिपूर्ण व्हा, ज्याप्रमाणे तुमचा स्वर्गातील पिता परिपूर्ण आहे” (Mat 5:48). पण हे नक्कीच अशक्य आहे – किंवा आहे?

सिन नो मोअर

दोन प्रसंगी येशू लोकांना ‘पुन्हा पाप करू नका’ असे सांगत असल्याचे आपल्याला आढळते.’ तो गंभीरपणे असे सुचवत होता की पापाशिवाय जगणे शक्य आहे? प्रेषित पॉल आणि जॉन दोघेही आपल्याला सांगतात की ख्रिश्चनांकडे पापाच्या मोहावर विजय मिळवण्यासाठी आवश्यक असलेले सर्वकाही आहे. असेल तर, मग भविष्यात पाप करण्यासाठी आमच्याकडे कोणतेही वैध निमित्त नाही.

खरा ख्रिश्चन पाप करण्यास अक्षम आहे?

काहींनी प्रेषित योहानाचा उल्लेख केला (1Jn 3:9) असा युक्तिवाद करणे की जर कोणी पुन्हा पाप केले तर ते खरे ख्रिस्ती नाहीत हे सिद्ध होते. ही शिकवण ‘पापरहित परिपूर्णतावाद’ म्हणून ओळखली जाते.’

पण ते काय येशू आहे – किंवा अगदी जॉन – खरोखर शिकवले? नाही. प्राचीन ग्रीक क्रियापदांमध्ये अर्थाच्या छटा असतात ज्या इंग्रजीमध्ये बरेच अतिरिक्त शब्द वापरल्याशिवाय व्यक्त केल्या जाऊ शकत नाहीत. जेव्हा या गोष्टी विचारात घेतल्या जातात, जॉनच्या उर्वरित पत्राद्वारे पुष्टी केल्याप्रमाणे, या श्लोकाचे अधिक संपूर्ण रेंडरिंग असे काहीतरी वाचू शकते:

देवाचे पूर्ण वाढलेले मूल होण्यासाठी जन्माला आलेला कोणीही दिलेल्या परिस्थितीत पाप करत नाही, कारण देवाचे बीज त्याच्यामध्ये राहते; जेणेकरून तो पाप करण्यास सक्षम किंवा प्रवृत्त होणार नाही, कारण तो देवाचे मूल होण्यासाठी जन्माला आला आहे.

एखादे मूल त्याच्या पालकांसोबत अगदी वेगळे असू शकते: पण जसजसे ते परिपक्व होत जाईल तसतसे ते कौटुंबिक समानतेचे प्रमाण वाढवते. प्रेम, धार्मिकता आणि शुद्धता हे देवाच्या स्वभावाचे आवश्यक पैलू आहेत आणि, त्रुटी असूनही, आपल्या जीवनात अधिकाधिक प्रबळ होईल. अन्यथा आपण देवाचे खरे मूल होऊ शकत नाही.

शुभवर्तमानातून धडे

येशूकडे जवळून पाहणे’ पाप आणि पश्चात्ताप यांच्याशी संबंधित समस्यांसह व्यावहारिक व्यवहार.

खोटे ढोंग

येशूने विशिष्ट टीकेसाठी वर्तनाचे दोन नमुने सांगितले, चांगले आणि ईश्वरी दिसत असताना, खरोखर धोकादायक फसवणूक आहेत.

स्वधर्माचा अहंकार

जॉन त्याच्या पहिल्या पत्रात जोर देतो की जो कोणी ‘पापरहित’ असल्याचा दावा करतो तो स्वतःला फसवत आहे (1Jn 1:8). येशूच्या एका विशिष्ट दृष्टान्तातून स्पष्टपणे दिसून येते की अशा लोकांबद्दल त्याचाही असाच दृष्टिकोन होता. तरीही त्याने स्वत: त्याच्या शत्रूंना उघडपणे आव्हान दिले की त्याला कोणत्याही पापासाठी दोषी सिद्ध करावे.

बदलाची गरज

काही ख्रिश्चनांना असा विचार करण्यास प्रवृत्त केले गेले आहे की जर त्यांनी येशूला त्यांचा तारणहार म्हणून स्वागत केले तर, ते देवाच्या न्यायाच्या कोणत्याही धोक्यापासून कायमचे मुक्त आहेत. या अर्थाने की आपला मोक्ष मिळविण्यासाठी आपल्यासाठी काहीही करणे बाकी नाही, ते पूर्णपणे खरे आहे. परंतु येशू आपल्या जीवनात आणखी बदलाची अपेक्षा करत नाही असे सुचवणे ही एक घातक फसवणूक आहे. हा विभाग का दाखवतो.

येशू पापाशी कसा व्यवहार करतो

येशू आणि त्याच्या प्रेषितांची शिकवण येशूशी कशी जुळते’ स्वतःचे उदाहरण?

येशू पाप क्षमा करतो

येशूच्या वैशिष्ट्यांपैकी एक’ धार्मिक आस्थापनेला सर्वाधिक विरोध करणारे मंत्रालय म्हणजे लोकांच्या पापांची क्षमा करण्याची त्यांची तयारी. त्यांनी हे देवत्वाचा दावा म्हणून ओळखले ('पापांची क्षमा देवाशिवाय कोण करू शकतो?’ – Mk 2:7). पण स्वतःला धोका असूनही, येशूने त्वरेने आपली क्षमा जाहीर केली.

येशू काय होता’ गुन्ह्यांची पुनरावृत्ती करण्याची वृत्ती?

जेव्हा येशूने लोकांना सांगितले की ‘यापुढे पाप करू नका,’ याचा अर्थ असा होतो की तो त्यांना दुसरी संधी द्यायला तयार नव्हता? जेव्हा त्याने पीटरला आपल्या भावाला क्षमा करण्यास सांगितले तेव्हा काय? 770 वेळा?! (Mt 18:21-22.) किंवा आपण इतरांचा न्याय करू नये या त्याच्या चेतावणीचे काय?? (Mat 7:1-3.)

त्याच्या शिष्यांबद्दलच्या त्याच्या वृत्तीबद्दल काय?’ पापे?

येशू’ शिष्य परिपूर्ण पासून दूर होते; आणि त्यांच्या वाईट वर्तनाचा सामना करण्यास तो मागेपुढे पाहत नाही. पण, त्यांना फटकारले, त्याने ते कधीही त्यांच्या विरोधात धरले नाही किंवा त्यांना सोडले नाही.

पाप आणि चर्च

ऐतिहासिकदृष्ट्या सांगायचे तर, चर्च अनेकदा येशूचे पालन करण्यात अयशस्वी झाले आहे’ मानके. ही परिस्थिती स्वीकार्य आहे का??

पुनरुत्थान नंतर काय?

जरी येशू त्याच्या पुनरुत्थानानंतर अनेकदा शारीरिकरित्या उपस्थित नव्हता, नवीन चर्चला मार्गदर्शन करण्यासाठी त्याने त्याच्या जागी पवित्र आत्मा पाठवला. म्हणून आपण चर्चमध्ये पवित्र आत्म्याने पापाशी कसे वागले हे पाहावे.

प्रकटीकरणाचा येशू

मध्ये Rev 2:1-3:22, चर्च त्यांच्या सध्याच्या पापांमध्ये चालू राहिल्यास अपेक्षित असलेल्या शिक्षेबद्दल येशू अनेक गंभीर इशारे देतो. जेव्हा आपण यापैकी काहींच्या स्थूल स्वरूपाचा विचार करतो, येशूने त्यांच्यासोबत किती धीर धरला हे पाहून आश्चर्य वाटते: पण तो आत्मसंतुष्टता आणि अर्धवटपणाला किती कठोरपणे फटकारतो.

मध्ये Rev 5:1-14 आपण शिकतो की देव ज्या व्यक्तीला मानवजातीविरुद्ध न्यायाधीश म्हणून कार्य करण्यास योग्य मानतो तोच तो आहे जो शक्यतो वाचू शकणाऱ्या कोणालाही दोषी ठरवण्यापेक्षा स्वतःच मरेल.. पण शेवटचा अध्याय चेतावणी देतो की असा एक बिंदू येईल जिथे बदल यापुढे शक्य नाही आणि निर्णय होणे आवश्यक आहे.