जेव्हा आपण मरतो तेव्हा आपले काय होते याबद्दल जग परस्परविरोधी कल्पनांनी भरलेले आहे. काही लोक असा दावा करतात की आम्ही केवळ निसर्गाचा अपघात आहोत आणि मृत्यूपलीकडे कोणतेही वैयक्तिक भविष्य नाही; इतरांना की आम्ही कसे तरी कमी भ्रष्ट होण्यासाठी प्रगती करू, अधिक 'प्रबुद्ध’ चेतना; आणि इतर जे आपण तयार झालो आहोत आणि आताही आपल्या स्वतःच्या बुद्धिमत्तेपेक्षा खूप मोठ्या बुद्धिमत्तेद्वारे निरीक्षण केले जाते आणि मार्गदर्शन केले जाते, जो शेवटी आमच्या कृतींसाठी आम्हाला जबाबदार धरेल. हा शेवटचा दृष्टीकोन आहे, येशू ख्रिस्ताने सादर केल्याप्रमाणे, जे या पुस्तकाद्वारे निर्लज्जपणे प्रगत केले जात आहे.

खालील विस्तृत शीर्षकांखाली सामग्रीची मांडणी केली आहे:

हेल ​​टू विन किंवा हेवन टू पे परतण्यासाठी येथे क्लिक करा, किंवा खालीलपैकी कोणत्याही उप-विषयावर:

• देव काय म्हणतो, किंवा आम्ही काय विचार करतो?

  आपले मानवी दृष्टीकोन जवळजवळ निश्चितपणे आपल्या स्वतःच्या स्वार्थासाठी पक्षपाती आहेत हे मान्य करून आपण सुरुवात केली पाहिजे.; आणि आम्ही देवासारखे हुशार नाही. दुसरीकडे, बायबल हे देवाच्या प्रकटीकरणांची आणि मानवतेशी व्यवहाराची नोंद आहे; जे मानवी भाषा आणि संकल्पना वापरून पुरुषांनी नोंदवले आहे. या दोन्ही गोष्टी कालानुरूप बदलाच्या अधीन आहेत; म्हणून पवित्र शास्त्राचा हवाला देताना आपण ते मूलतः ज्या संदर्भात बोलले आणि रेकॉर्ड केले गेले त्या संदर्भाचा विचार करण्याची काळजी घेतली पाहिजे.

  परंतु जर येशू खरोखरच असेल तर त्याने असा दावा केला होता, मग कोणत्याही स्पष्ट मताच्या संघर्षात, त्याच्या शब्दांना प्राधान्य दिले पाहिजे.

• ऐतिहासिक पार्श्वभूमी

  सुरुवातीला, मनुष्य देवाच्या सहवासात जगला; ‘द ट्री ऑफ लाईफ’ मध्ये कायमस्वरूपी प्रवेशासह. मृत्यू अप्रासंगिक होता. पण, सर्पाचे खोटे स्वीकारल्यावर, मनुष्याला लवकरच वाईटाची कटुता आणि त्याचा मृत्यू झाल्यावर काय होईल हे शोधण्यात भयावह असमर्थता जाणवू लागली.

  पण देवाने सर्पाला सांगितले होते की एके दिवशी मनुष्याची संतती ‘तुझे डोके फोडेल, आणि तू त्याची टाच फोडशील.” आणि, त्यानंतरच्या शतकांमध्ये, देवाने हळूहळू त्याच्या अंतिम हेतूंबद्दल अधिक प्रकट केले: पण सर्पाला पराभूत करण्यासाठी त्याची मुख्य योजना नेहमी लपवत आहे, सैतान. तर, जेव्हा येशू आला, ज्यू विचारांमध्ये काही संकल्पना आधीच स्थापित केल्या गेल्या होत्या, जरी त्यांचे खरे स्वरूप वादाचा विषय बनत राहिले.

• येशूचा शब्दसंग्रह

  येशू आला तोपर्यंत ज्यू विचारांमध्ये मरणोत्तर जीवनासंबंधीच्या खालील संकल्पना चांगल्या प्रकारे प्रस्थापित झाल्या होत्या: परंतु त्यांचे खरे स्वरूप आणि त्यांचे अस्तित्वही, गंभीर वादाचा विषय राहिला:

  • ‘Sheol’ - मृतांचे ठिकाण.
  • ‘Abraham’s Bosom’ - अशी जागा जिथे नीतिमान यहूदी त्यांच्या अंतिम पुनरुत्थानाची प्रतीक्षा करू शकतील.
  • ‘Gehenna’ - दैवी प्रतिशोधाचे ठिकाण, एकतर अंतिम पुनरुत्थानाद्वारे अनुसरण करणे, किंवा
  • ‘The Second Death’ - विनाश किंवा कायमस्वरूपी मृत्यूची स्थिती.

  या संज्ञा येशू आणि प्रेषितांच्या शिकवणींमध्ये वापरल्या जात होत्या; जरी काही इंग्रजी आवृत्त्या ‘शिओल’ आणि ‘गेहेन्ना’ या दोन्हींचे ‘नरक’ म्हणून भाषांतर करतात.. परंतु येशूने या संज्ञांना मूळ हिब्रू ग्रंथांशी जवळून संरेखित करण्यासाठी स्पष्टपणे पुन्हा परिभाषित केले..

वाचा …