Corroboration da Non-Christian Sources

Eccu guardemu à e fonti ebree è romane per scopre evidenza corroborative di Ghjesù’ risurrezzione.

Clicca qui à vultà à Ghjesù Cristu, u e Maker, o nantu à ogni di l 'àutri temi sottu:

Sta pagina adopra una “Simplified English” u testu. Hè stata fatta per lucutura non-nativu o di traduzzione à calculer.

L' “risichi errore” stelle di u traduzzione hè: ???

nutà! Questa pagina offre un breve riassuntu di l'infurmazioni dispunibili. Cliccate i ligami furniti per più dettagli. Questi includenu a prova di l'autenticità è e citazioni più complete.

1. Chì duvemu aspittà di truvà?
Ricurdativi chì avemu avà à circà à fonti non-cristiani. Chì tippu di evidenza storica duvemu circà? Pretende chì Ghjesù era u Messia, o ch'ellu risuscita da i morti? Di sicuru micca! I non-cristiani ùn l'accettanu micca. Hè cuntraditu i Ghjudei, idee greche e romane. Allora aspittemu chì i scrittori non-cristiani seranu uncomplimentary.
Pochi testi seculari sopravvive da u tempu di Ghjesù. Dunque ci vole à confià nantu à e fonti da pocu dopu à Ghjesù. Certi di sti testi parranu di Ghjesù. Solu uni pochi. Ma u numeru di elli hè cum'è previstu. È e cose chì dicenu ùn sò micca cumplimenti.
Tacitus è Josephus sò dui di i migliori. I testi sò ricunnisciuti com'è autentichi. I dui scrittori sò cunnisciuti per verificà i so fatti cù cura.
In u passatu, ci era altre fonti. I so idee sò discututi da i scrittori cristiani dopu. Ma i testi originali sò stati persi.
Tutti questi sò brevemente discututi quì sottu. Discuteremu ancu alcune fonti seculari è ebraiche dopu.
2. Tacitus.
Tacitus era un storicu rumanu è parlante publicu chì campava da circa 55-120 CE. Hè ricunnisciutu cum'è unu di i migliori stòrici di quella era. Parla di u focu di Roma in u 64 CE. Allora dice questu:

“Consequently, to get rid of the report, Nero fastened the guilt and inflicted the most exquisite tortures on a class hated for their abominations, called Christians by the populace. Christus, from whom the name had its origin, suffered the extreme penalty during the reign of Tiberius at the hands of one of our procurators, Pontius Pilatus, and a most mischievous superstition, thus checked for the moment, again broke out not only in Judaea, the first source of the evil, but even in Rome, where all things hideous and shameful from every part of the world find their centre and become popular.” (Annals 15.44.)

“Nero hà vulsutu tace sta discussione. Allora accusò un gruppu chjamatu “cristiani”. Hà urdinatu di esse torturati. A ghjente odiava i cristiani per via di e so pratiche disgustose. U so nome vene da 'Cristu.’ Stu omu hè statu uccisu durante u regnu di Tiberiu. Questu hè statu urdinatu da Ponziu Pilatu, u guvernatore. A superstizione distruttiva si firmò per un tempu: ma poi si ricominciava. Ma micca solu induve principia in Ghjudea. Avà ancu in Roma. Parechje pratiche vergognose orribili da u mondu flussu in questa cità. È diventanu populari.”
3. Flaviu Josephus.
Flavius ​​Josephus hè natu in u 37 CE. Venia da una famiglia di preti ebrei. Hà preditu chì Vespasianu diventerà l'imperatore di Roma. Allora diventò cum'è un figliolu di Vespasianu è fù chjamatu Flaviu. In i so libri cita u Ghjacumu chì era Ghjesù’ fratellu. Parla ancu di Ghjuvan Battista. Ma u più famosu hè Testimonium Flavianum (Testimoniu di Flaviu). Questu discute Ghjesù stessu. A maiò parte di i Scholars accunsenu chì alcune parti di stu testu sò state mudificate da un cummentatore cristianu. Ma pudemu eliminà cumplettamente e parti sospette. Quasi tutti i studienti accunsenu chì u testu restante hè scrittu da Josephus. È si leghje cusì:

“At this time there was Jesus, a wise man. For he was one who performed (surprising / wonderful) works, and a teacher of people who received the (truth / unusual) with pleasure. He stirred up both many Jews and many Greeks. And when Pilate condemned him to the cross, since he was accused by the leading men among us, those who had loved him from the first did not desist. And until now the tribe of Christians, so named from him, is not extinct.”

“À questu tempu ci era Ghjesù. Era un omu sàviu. Hà fattu cose sorprendenti. Hà insignatu u tipu di persona chì piace novi idee. Ghjesù hà suscitatu parechji Ghjudei è assai Grechi. Pilatu hà cundannatu à Ghjesù à more nantu à a croce. Questu hè stata per via di l'accusazioni fatte contru à ellu da i nostri capi. Ma quelli chì l'anu amatu da u primu ùn anu micca firmatu. È finu à avà a tribù di i cristiani, chjamatu dopu à ellu, ùn hè micca estinta.”
4. Citazioni pigliate da i libri persi.
I capi cristiani durante u secondu è u terzu seculu sò qualchì volta chjamati "Patri di a Chiesa primitiva".. Spessu citanu da scritti precedenti. Ma certi scritti prima sò avà persu. Allora sapemu solu ciò chì ci dicenu e citazioni. Esempii sò:
  • Una lettera scritta da Justin Martyr è mandata à l'imperatore Rumanu Antoniu. Si riferisce à u contu ufficiale di "L'azzioni di Ponziu Pilatu". Dice chì stu documentu cunfirma chì Ghjesù hà fattu miraculi. È cunfirma ancu cumu Ghjesù hè mortu.
  • Ci era un storicu chjamatu ‘Thalus‘. Hà campatu in u primu seculu. Quandu Ghjesù hè mortu, u celu hè diventatu scuru. ‘Tallu’ hà dichjaratu chì era una eclissi solare. Julius Africanus riporta sta idea. Ma Julius spiegò perchè hè sbagliatu.
  • Phlegon era un storicu chì campava in u II seculu. Julius Africanus u cita. U teologu Origene u cita ancu. Phlegon descrive ancu una bughjura inusual è un grande terramotu. Phlegon hà ammissu chì Ghjesù hà preditu avvenimenti futuri.
5. Altre prime fonti greco-rumane.
U più chjucu Plinio guvernava Bythinia in u 112 CE. Scrive una lettera à l'imperatore Trajanu. Avemu una copia cumpleta di a lettera di Plinio. Avemu dinò a risposta di l'imperatore. I cristiani sò perseguitati. Plinio hà tombu alcuni di elli. Ellu dumanda: “Sì una persona nega à Ghjesù – chì devu fà?” Parechje persone sò diventate cristiani. Allora hè preoccupatu.
Lucianu era un scrittore satiricu di Samosata. In u 170 CE hà scrittu annantu à un omu chjamatu Peregrinus. Peregrinus era un ingannatore. Per un bellu pezzu fece finta d'esse cristianu. I cristiani eranu cunfidenti è generosi. Era avido: cusì hè diventatu riccu à i so spesi. “Queste persone sò deliranti, vedi. Si sò cunvinti ch'elli camperanu per sempre. Questu spiega u so disprezzu di a morte. È spessu si sacrificanu volenu à l'altri. … da u mumentu chì sò "cunvertiti", niganu i dii di a Grecia, offrenu cultu à u "sàviu".’ chì fù crucifissu, è campà secondu i so cumandamenti, sò tutti fratelli.”
6. Letteratura Rabbinica.
I Rabbi ebrei anu scrittu alcuni cumenti assai insultanti annantu à Ghjesù. I cristiani eranu offesi. Sapemu chì parechji di sti cumenti sò stati persi. Ma a maiò parte di i studiosi accunsenu chì alcune rimarche assai antiche esistenu sempre. A maiò parte di i studienti cristiani è ebrei ricunnosce i seguenti:
  • Una spiegazione di l'esecuzione di Ghjesù. ("Talmud babilonese", b.San. 43a.) Questu hè statu scrittu in u periodu Tannaitic. (70-200CE).
  • Una conversazione trà un discìpulu di Ghjesù è un Rabbi ebreu, (60-95CE). ("Talmud babilonese", Abodah Zarah 165, 17a.)/('Tosefta', Hullin 2.24.) Scritta in u periodu Tannaiticu.
  • Calchì volta a ghjente ùn parlava micca Ghjesù’ nomu. Invece dicenu cose cusì: "Questa persona particulare hè u figliolu illegittimu di una adultera". ('Mishna', Yebamoth 4.13.) U parlante hà campatu circa 100 CE.
  • Ghjesù hè qualchì volta discrittu cum'è “Ghjesù,, u figliolu di Pantera“. (Certi dicenu chì 'Pantera’ era u nome di u missiavu. Altri dicenu 'Pantera’ era un suldatu rumanu. Altri suggerenu chì hè un scherzu annantu à Ghjesù’ nascita vergine.) Una storia conta di un Rabbi chì hè statu muzzicatu da una serpente. Un omu dice chì pò guarisce u Rabbi. Ma pò fà solu in u nome di Ghjesù. ("Talmud babilonese", Abodah Zarah 27b. Trovu ancu in 4 altri lochi.) Questu deve esse accadutu prima di u 132 CE.
7. Informazioni chì ponu esse verificate.
I testi cristiani includenu assai storichi, infurmazione culturale è lucale. Versu 150CE e cundizioni in Israele eranu assai diffirenti. A maiò parte di i cristiani ùn sapianu micca di e cundizioni in u tempu di Ghjesù. Allora pudemu verificà l'autenticità di l'infurmazioni. Avemu digià discututu questu.

Cunclusione

Avemu spiegatu chì i scrittori non-cristiani seranu uncomplimentary. Hè precisamente ciò chì truvamu.

Ma sti scritti cunfirmanu assai fatti chjave. Josephus è Tacitus sò dui di i più belli stòrici. Avemu altri scrittori non cristiani di u primu è u secondu seculu. Tutti cunfirmanu i fatti storichi essenziali nantu à a vita è a morte di Ghjesù. Ci dicenu i nomi di i so cuntimpuranii. Parlanu di a chjesa chì Ghjesù hà iniziatu. I Rabbi ebrei accusavanu à Ghjesù di a magia. Admettenu chì Ghjesù hà fattu miraculi.

Qualcosa altru hè ancu apparente da questi è altri scritti dopu. Per parechji seculi, Ghjesù,’ i nemici ùn anu negatu i fatti storichi. I Vangeli descrizanu esattamente induve è quandu Ghjesù hè natu è mortu. Dicenu chì l'ufficiali di u guvernu anu uccisu à sapienti un omu innocente. Ci dicenu ancu i nomi di quelli chì eranu rispunsevuli. Ghjesù,’ i nemici ùn ricusanu micca queste cose. Invece, dicenu chì Ghjesù era un scontru. Cusì hà fattu Ghjesù’ i cuntempurani credi chì Ghjesù era una vera persona storica? Chjaramente, anu fattu.

I primi scrittori non cristiani raramente menzionanu à Ghjesù. Questu hè ciò chì avemu aspittatu. Ma ci sò abbastanza. Dicenu u tipu di cose chì ci aspettavamu di dì. Sò da fonti ben autentificate. È cunfirmanu a storicità di Ghjesù fora di ogni dubbitu raghjone. I tentativi di nigà a storicità di Ghjesù sò relativamente recenti. Tali affirmazioni trovanu pocu sustegnu trà i storichi.

Lascià una Comment

Tù dinù ponu aduprà a funzione cumentu à dumandà una quistioni pirsunali: ma si tantu, pònnere coordonnées è / o di statu chiaramenti s'è vo ùn vulete a vostra identità à esse fatta publicu.

nutà: Comments sò sempre muderatu prima di a pubblicazione; tantu ùn vi affaccà: ma nè vi si pò unreasonably ricusatu.

nomu (vuòti)

Email (vuòti)