Materiali është renditur nën titujt e gjerë të mëposhtëm:

Kliko këtu për t'u kthyer në Ferr për të fituar ose Parajsë për të paguar, ose në ndonjë nga nën-temat më poshtë:

• Hidhërimi i Zotit

  Siç kam punuar për këtë libër, Kam pasur një ndjenjë gjithnjë e më të madhe të një të vërtete jetike që nuk po arrij ta shpreh plotësisht; dhe kështu është vetë Zoti ndjen rreth nesh, dhe gabimet që kemi bërë. Vetëm kur fillojmë të përballemi me këtë realitet, ne fillojmë ta kuptojmë këtë, në të gjithë këtë, është vetë Zoti ai që është bërë më i padrejtë.

  Zoti është artisti i fundit; duke marrë një kënaqësi intime dhe pasionante në çdo aspekt të krijimit të tij. Ai është gjithashtu prindi perfekt. Ai jo vetëm që krijoi trupat tanë, por i njeh të gjitha mendimet dhe ndjenjat tona. Në kuptimin fizik, Ai është i vetë-mjaftueshëm dhe i paprekshëm. Por edhe pse kundërshtari i tij Satani nuk mund ta sulmojë drejtpërdrejt Perëndinë, ai mund të sulmojë gjërat që Zoti i do.

  Zakonisht nuk mendojmë që Zoti të ndiejë dhimbje dhe pikëllim: por ai e bën. Shqetësimi i tij kryesor janë zemrat tona. Nëse dashuria mund të na nxitë të shkojmë në gjasa pothuajse të paimagjinueshme për të tjerët, do të ishte perfekte, e pafundme, Zoti do më pak? Dhe nëse na dhemb kur shohim të tjerët të vuajnë, a nuk do ta lëndojë më shumë Zotin?

  Ata që e kundërshtojnë Perëndinë përpiqen ta akuzojnë atë për sjellje të padrejtë. Por Perëndia e krijoi këtë botë për kënaqësinë tonë, na dha fuqinë e zgjedhjes dhe nuk bëri kërkesa të paarsyeshme. Megjithatë ne u përpoqëm të kapnim atë që nuk ishte e jona. Si mund të jetë Zoti arbitri i drejtësisë nëse Ai nuk jep drejtësinë që meritojnë veprimet tona? A do të hezitonim të kapnim një insekt pickues?? Por dashuria e Zotit është aq e madhe sa, me gjithë pikëllimin që kemi shkaktuar, Ai ishte ende i përgatitur të vuante edhe më shumë duke e lejuar Birin e tij të patëmetë Jezusin të paguante dënimin për veprat tona të këqija!

• Ferr për të fituar?

  Deri tani jeta njerëzore ka mbijetuar: por a do të na mbarojë ‘fati’? Ndërsa na thuhet gjithnjë e më shumë se nuk ka inteligjencë apo autoritet moral në univers që qëndron mbi tonën, ne vazhdojmë të gjejmë edhe më shumë mënyra për të shkatërruar veten. Si mund të jemi kaq budallenj?

  Kompleksiteti absolut i kësaj bote - gjithnjë e më i dukshëm sa më shumë të shtrihet njohuria jonë - ulëritës pozitivisht për një inteligjencë me qëllime shumë më të mëdha se tonat.. Megjithatë, qëndrimi mbizotërues në mesin e shumë 'ndikuesve' të brezit tonë vazhdon të jetë se jeta ishte produkt i rastësisë së pastër të rastësishme.. Ata këmbëngulin se nuk ka Zot dhe, në vdekje, ne thjesht pushojmë së ekzistuari. Shkurt, jeta e njeriut është një aksident pa vlerë.

  Por nga vjen vërtet kjo kulturë dëshpërimi? Kush po i tërheq vërtet fijet? Bibla tregon për armikun e lashtë të njerëzimit, Shejtani. Përçmues i dashurisë, ai e sheh atë si një dobësi që të përdoret si mjet pazari për të marrë rrugën e tij.

  A mund të përkeqësohen gjërat? Nuk duhet shumë imagjinatë për të parë se ata munden: kështu pse Zoti nuk ndërhyn tani? Sepse ka ende të tjerë që mund të kthehen përsëri te Perëndia dhe të jenë të mirëpritur në parajsë. A do të jeni ju dhe të dashurit tuaj mes tyre?

• Ose parajsë për të paguar?

  Edhe nëse tani e tutje do të jetonim një jetë me vetëmohim të përsosur, që nuk mund të eliminonte dënimin me vdekje që Perëndia kishte paralajmëruar se do të vinte nga mëkati ynë. Nëse Zoti do të pezullonte gjykimin e tij kundër nesh, Satani do të kërkonte të njëjtën gjë. Por duke zgjedhur të na zërë vendin, Jezusi e pagoi dënimin tonë; dhe Satanai, si Jezusi’ xhelati, mbeti pa pretendime për mëshirë.

  Askush nuk duhet të detyrohet të paguajë për keqbërjet e tjetrit: por parimet më të larta të dashurisë, mëshira dhe falja janë në gjendje të plotësojnë kërkesat e drejtësisë, me kusht që të gjendet një mënyrë për parandalimin e veprave të mëtejshme.

  Jezu’ totalisht e pamerituar, por tërësisht vullnetare, sakrifica e tij në vendin tonë nuk siguron vetëm një kënaqësi të plotë për të gjitha kërkesat e drejtësisë. Ajo gjithashtu vendos një marrëdhënie dashurie me Perëndinë që mund të bëhet më e fortë dhe më e fortë me kalimin e epokave…

Lexoni më tej …