Wat Jezus van ons verwacht

Wat Jezus van ons verwacht

Veel te vaak merken we dat we er niet eens in slagen te voldoen aan de norm die we van onszelf verwachten. Maar wat is de norm die God van een christen verwacht?? Dit is waar Jezus het ons heel moeilijk maakt…

Klik hier om terug te keren naar Can We Do No Wrong?, of op een van de andere onderwerpen hieronder:

Berouw hebben – van Wat?

Gaat bekering alleen maar over spijt van grote fouten die we hebben gemaakt, of gaat het meer om levensstijlkeuzes?

Berouw

Jezus’ voorloper, Johannes de Doper, leerde dat iedereen die een ware volgeling van God wil worden, zich moet bekeren, hun zonden belijden en zich laten dopen. Maar bekering moest veel meer zijn dan alleen maar een erkenning van kwaaddoen. Het moest ons waardensysteem en onze levensstijl veranderen van egoïstische en onrechtmatige daden naar mededogen en rechtvaardigheid.

De lat hoger leggen

Jezus begon zijn bediening in navolging van de oproep van Johannes en eiste eveneens dat mensen zich lieten dopen (Jn 3:22-4:2; Mat 28:19; Mk 16:16; Acts 2:38). Maar Jezus onderschreef niet alleen de boodschap van Johannes: hij heeft de standaard dramatisch verhoogd! En toen vatte hij het samen door te zeggen, “wees perfect, net zoals jouw Vader in de hemel volmaakt is” (Mat 5:48). Maar dat is zeker onmogelijk – of is het dat wel?

Zonde niet meer

Bij twee gelegenheden zien we dat Jezus mensen zegt ‘niet meer te zondigen’.’ Suggereerde hij serieus dat het mogelijk is om zonder zonde te leven?? Zowel de apostelen Paulus als Johannes vertellen ons dat christenen alles hebben wat ze nodig hebben om de verleiding tot zonde te overwinnen. Zo ja, dan hebben we geen geldig excuus om in de toekomst te zondigen.

Is een echte christen niet in staat tot zonde??

Sommigen citeren de apostel Johannes (1Jn 3:9) om te beweren dat als iemand opnieuw zondigt, dit bewijst dat hij geen echte christen is. Deze leer staat bekend als ‘zondeloos perfectionisme’.’

Maar is het wat Jezus – of zelfs Johannes – echt geleerd? Nee. Oudgriekse werkwoorden bevatten betekenisnuances die niet in het Engels kunnen worden uitgedrukt zonder veel extra woorden te gebruiken. Wanneer deze in aanmerking worden genomen, zoals bevestigd door de rest van de brief van John, een completere weergave van dit vers zou er ongeveer zo uit kunnen zien:

Iedereen die geboren is om een ​​volwassen kind van God te worden, brengt onder bepaalde omstandigheden geen zonde voort, omdat Gods zaad in hem blijft; zodat hij niet bekrachtigd of gemotiveerd wordt om te zondigen, omdat hij geboren is om een ​​kind van God te zijn.

Een kind kan in het begin heel anders zijn dan zijn ouders: maar naarmate het ouder wordt, zou het steeds meer de familiegelijkenis moeten vertonen. Liefde, gerechtigheid en zuiverheid zijn essentiële aspecten van Gods natuur en, ondanks vergissingen, zal steeds dominanter worden in ons leven. Anders kunnen we geen waar kind van God zijn.

Lessen uit de Evangeliën

Jezus eens nader bekijken’ praktische omgang met kwesties die verband houden met zonde en bekering.

Valse voorwendselen

Jezus heeft voor bijzondere kritiek twee gedragspatronen uitgekozen, terwijl ze goed en godvruchtig lijken, zijn werkelijk gevaarlijke misleidingen.

De arrogantie van eigengerechtigheid

In zijn eerste brief benadrukt Johannes dat iedereen die beweert ‘zonder zonde’ te zijn, zichzelf voor de gek houdt (1Jn 1:8). Eén bepaalde gelijkenis van Jezus laat op levendige wijze zien dat hij een soortgelijke kijk op zulke mensen had. Toch daagde hij zelf openlijk zijn vijanden uit om te bewijzen dat hij schuldig was aan welke zonde dan ook.

De noodzaak van verandering

Sommige belijdende christenen zijn ertoe gebracht te denken dat ze Jezus alleen maar als hun Verlosser zouden verwelkomen, ze zijn voor altijd vrij van elk risico van Gods oordeel. In de zin dat we niets meer hoeven te doen om onze verlossing te verdienen, dat is absoluut waar. Maar om te suggereren dat Jezus geen verdere verandering in ons leven verwacht, is een dodelijke misleiding. Dit gedeelte laat zien waarom.

Hoe Jezus omgaat met zonde

Hoe komt het onderwijs van Jezus en zijn apostelen overeen met Jezus?’ eigen voorbeeld?

Jezus vergeeft zonde

Eén van de kenmerken van Jezus’ De bediening die het religieuze establishment het meest tegenwerkte, was zijn bereidheid om de zonden van mensen te vergeven. Zij erkenden dit als een aanspraak op goddelijkheid (‘Wie kan zonden vergeven dan God alleen??’ – Mk 2:7). Maar ondanks het risico voor hemzelf, Jezus was er snel bij om zijn vergeving bekend te maken.

Wat was Jezus’ Houding ten aanzien van herhaalde overtredingen?

Toen Jezus tegen de mensen zei: ‘Zondig niet meer,’ Betekent dit dat hij niet bereid was hen nog een kans te geven?? Hoe zit het toen hij tegen Peter zei dat hij zijn broer moest vergeven? 770 keer?! (Mt 18:21-22.) Of wat dacht je van zijn waarschuwing dat we anderen niet moeten oordelen? (Mat 7:1-3.)

Hoe zit het met zijn houding tegenover zijn discipelen?’ Zonden?

Jezus’ discipelen waren verre van perfect; en hij aarzelde niet om hun slechte gedrag onder ogen te zien. Maar, nadat ik hen had berispt, hij heeft het hen nooit kwalijk genomen en heeft hen nooit opgegeven.

Zonde en de Kerk

Historisch gezien, de kerk is er vaak niet in geslaagd naar Jezus te leven’ normen. Is dit een acceptabele situatie?

Hoe zit het na de opstanding??

Hoewel Jezus na zijn opstanding niet vaak fysiek aanwezig was, hij stuurde de Heilige Geest in zijn plaats om de jonge kerk te leiden. We moeten dus kijken om te zien hoe de Heilige Geest met de zonde in de kerk omging.

De Jezus van Openbaring

In Rev 2:1-3:22, Jezus geeft een aantal ernstige waarschuwingen over de straf die te verwachten is als de kerken doorgaan met hun huidige zonden. Als we de grove aard van sommige hiervan in ogenschouw nemen, het is verrassend om te zien hoe geduldig Jezus met hen is geweest: maar ook hoe streng hij zelfgenoegzaamheid en halfslachtigheid bestraft.

In Rev 5:1-14 we leren dat de enige persoon die God geschikt acht om als rechter tegen het menselijk ras op te treden, degene is die liever zelf sterft dan iemand te veroordelen die mogelijk gered kan worden. Maar het laatste hoofdstuk waarschuwt dat er een punt zal komen waarop verandering niet langer mogelijk is en het oordeel moet vallen.