Pretesi Foloz

Ġesù għażel għal kritika partikolari żewġ xejriet ta’ mġiba li, filwaqt li tidher tajba u ta’ Alla, huma qerq tassew perikolużi.

L-Arroganza tal-Awto-Righteousness

Fl-ewwel ittra tiegħu Ġwanni jisħaq li kull min jgħid li hu ‘bla dnub’ qed iqarraq lilu nnifsu (1Jn 1:8). Ġesù kellu ħarsa simili taʼ nies bħal dawn. Ikkunsidra dan...

Din il-parabbola tkellem ukoll lil ċerti nies li kienu konvinti mill-ġustizzja tagħhom stess, u li disprezza lill-oħrajn kollha.”Żewġt irġiel telgħu fit-tempju biex jitolbu; wieħed kien Fariżej, u l-ieħor kien kollettur tat-taxxa. Il-Fariżew kien bilwieqfa u talab lilu nnifsu hekk: ‘Alla, Nirringrazzjak, li jien mhux bħall-bqija tal-irġiel, estorsjoni, inġusti, adulteri, jew anke bħal dan il-kollettur tat-taxxa. Insawm darbtejn fil-ġimgħa. Nagħti d-dexmi ta’ dak kollu li nieħu.’ Imma l-kollettur tat-taxxa, wieqfa bogħod, lanqas jerfa’ għajnejh lejn is-sema, imma sawwat sidru, qal, ‘Alla, kun ħniena miegħi, midneb!’ Jien ngħidlek, dan ir-raġel niżel id-dar tiegħu ġustifikat aktar milli l-ieħor; għax kull min jgħolli lilu nnifsu jkun umiljat, imma min umilja lilu nnifsu jkun imgħolli.” (Luk 18:9-14)

Il-parabbola hija tqila bis-sarkasm. “Il-Fariżew kien bilwieqfa u talab (jew minn) innifsu.” Huwa kien qed jieħu post Alla billi stabbilixxa lilu nnifsu bħala l-istandard tiegħu ta’ tjieba. U Alla lanqas biss kien qed jisma’; minħabba l-arroganza tat-talba tiegħu. Din għandha tkun twissija qawwija għal kull min jgħid li laħaq stat ta’ perfezzjoni bla dnub, jimmaġinaw li ħajjithom hija konformi mal-livelli t’Alla jew sempliċement jaħsbu li jistħoqqilhom il-favur t’Alla aktar minn oħrajn.

Imma innota li Ġesù nnifsu kien differenti. F'okkażjoni waħda fil-fatt daru fuq l-għedewwa l-aktar morra tiegħu u talab, “Jista’ xi ħadd minnkom jipprovani ħati tad-dnub?” Evidentement, ma setgħux; peress li minflok irrikorrew għal talba mhux sostanzjata li, “inti Samaritan, u jkollhom demonju.”(Jn 8:46-48)

Lura għas-sommarju

Il-Ħtieġa tal-Bidla

Xi wħud li jistqarru Kristjani twasslu biex jassumu li kull ma jridu jagħmlu hu li jilqgħu lil Ġesù bħala s-Salvatur tagħhom, u huma ħielsa minn kull riskju tal-ġudizzju t’Alla għal dejjem. Fis-sens li ma fadalna xejn x’nagħmlu sabiex naqilgħu s-salvazzjoni tagħna, dan huwa assolutament veru. Imma li tissuġġerixxi li Ġesù mhux qed jistenna aktar bidla f’ħajjitna huwa qerq fatali. Ħallini nispjega…

Wara ċ-ċaħda tiegħu f’Nazaret, Ġesù mar Kafarnahum (Lk 4:16 & Lk 4:29-31), li saret id-dar il-ġdida tiegħu (Mt 4:13). Simon, Andrew, Ġakbu, Ġwanni u Filippu kollha ġew mill-inħawi ta’ madwar Kafarnahum u Betsaida (Jn 1:44; Mk 1:16-29). Ġesù għamel ħafna mirakli f’dik il-​qasam (Mt 8:5; Mk 1:30-34; Mk 2:1-12). Wara l-għalf tal- 5,000 Ġesù tant kien popolari li n-​nies riedu jagħmluh sultan, bil-forza jekk ikun meħtieġ: imma Ġesù telaqhom (Jn 6:14-15). Reġgħu segwewh fis-sinagoga ta’ Kafarnahum (Jn 6:24; Jn 6:59), jistqarru li huma ħerqana biex jagħmlu x-xogħol t’Alla (Jn 6:28). Imma Ġesù beda jispjega li l- prijoritajiet tagħhom kienu kollha żbaljati; li kien mis-sema; li warajh kien jeħtieġ bidla totali ta’ ħarsa u ‘feeding’ kostanti’ fuqu għall-ħajja u s-saħħa li Hu biss seta’ jipprovdi; u li kien ikollu jmut biex dan kollu jkun possibbli (Jn 6:27-58). Dan ma kellu ebda sens mil-lat materjalistiku tagħhom; u ma kinux lesti li jinbidlu. Ir-riżultat immedjat kien li ħafna minn dawn id-dixxipli li jistqarru abbandunawh (Jn 6:61-66).

Dawn in-nies kienu ferħanin li kellhom lil Ġesù magħhom waqt li kien qed iberikhom, fejqanhom, in-nies ħielsa, u jfornu l-bżonnijiet tagħhom: iżda ma kinux lesti li jibdlu l-perspettiva tagħhom jew il-prijoritajiet tagħhom. Fil-qosor, ħafna minnhom qatt ma kienu verament nidmu. Ġesù kien jaf: u n-nuqqas tagħhom li jagħmlu dan kellu konsegwenzi eterni.

Imbagħad beda jiddenunzja l-ibliet li fihom kienu saru l-biċċa l-kbira tax-xogħlijiet setgħana tiegħu, għax ma ndemwx. “Woe għalik, Chorazin! Woe għalik, Betsaida! Għax kieku saru l-għemejjel setgħanin f’Tir u Sidon li saru fikom, kienu jindmu twil ilu bl-ixkora u l-irmied. Imma ngħidilkom, se jkun aktar tollerabbli għal Tir u Sidon fil-jum tal-ġudizzju milli għalik. Inti, Kafarnahum, li huma mgħollija s-sema, int se tinżel lejn Hades. Għax kieku saru f’Sodoma l-għemejjel setgħanin li saru fikom, kien jibqa’ sal-lum. Imma ngħidilkom li se tkun aktar tollerabbli għall-art ta’ Sodoma, fil-jum tal-ġudizzju, milli għalik.” (Mat 11:20-24)

Imma jekk jogħġbok innota li l-kwistjoni kruċjali hawnhekk la kienet in-nuqqas ta 'fehim tagħhom ta' Ġesù’ messaġġ, lanqas l-imġieba ħażina tagħhom. F'dak l-istadju, id-dixxipli li baqgħu ma’ Ġesù ftit kellhom ukoll (jekk ikun hemm) idea dak Ġesù’ jitkellmu dwar ‘tmigħ’ fuqu, jew jagħti ħajtu għad-dinja, fil-fatt fisser (Mt 16:21-23; Lk 18:31-34). U l-imġieba tagħhom stess xorta ħalliet ħafna xi mixtieq (Mk 9:33-34; Mk 10:13-14; Mk 14:50, Mk 14:66-72). Iżda minkejja n-nuqqasijiet tagħhom, kienu ġew persważi li Ġesù kien ‘il-​Kristu, l-Iben ta’ Alla l-ħaj’ u li kellu ‘l-kliem tal-ħajja ta’ dejjem.’ Minħabba dan, kienu impenjati li jsegwuh. (Jn 6:68-69).

L-indiema vera hija dwar li tkun impenjat biex timxi wara Ġesù; u biex nibdlu l-mod kif naħsbu u naġixxu, sabiex insiru progressivament aktar bħalu kemm fil-ħarsa kif ukoll fl-imġieba tagħna. Xi ħaġa inqas hija foloz perikoluża.

Lura għas-sommarju

Kif Ġesù Jittratta d-Dnub

Rajna kif Ġesù deliberatament għolla l-​livell taʼ mġiba mistenni mid-​dixxipli tiegħu, finalment jgħidulhom li għandhom “kun perfett, bħalma hu perfett Missierkom fis-smewwiet” (Mt 5:48). Madankollu kien jiddisprezza lil dawk li qalu li diġà huma tajbin biżżejjed (Lk 18:9-14). Innutajna wkoll li Ġwanni jirrikonoxxi l-possibbiltà tad-dnub filwaqt li jassigurana li dawk li qed ifittxu li jimxu wara Ġesù jistgħu jkunu jafu l-maħfra kostanti u l-ħelsien minn sens ta’ kundanna u falliment.. Dan jaqbel maʼ Ġesù’ messaġġ u eżempju proprju?

Lura għas-sommarju

Ġesù Jaħfer id-Dnub

Waħda mill-karatteristiċi ta’ Ġesù’ il-ministeru li l-aktar antagonizza lill-istabbiliment reliġjuż kien ir-rieda tiegħu li jaħfer id-dnubiet tan-nies. Huma għarfu dan bħala talba għad-Divinità (‘Min jista’ jaħfer id-dnubiet ħlief Alla biss?’ – Mk 2:7). Iżda minkejja r-riskju għalih innifsu, Ġesù kien pront biex jiddikjara l-maħfra tiegħu.

Ġew erba’ persuni, iġorr paralitiku lejh. Meta ma setgħux jersqu lejh għall-folla, neħħew is-saqaf fejn kien. Meta kienu kissruha, niżżlu t-tapit li kien mimdud fuqu l-paralitiku. Ġesù, jaraw il-fidi tagħhom, qal lill-paralitiku, “Iben, dnubietek huma maħfurin.” (Mar 2:3-5)

Imma kien hemm xi wħud mill-iskribi bilqiegħda hemm, u jirraġunaw f’qalbhom, “Għaliex dan ir-raġel jitkellem blasfemi bħal dawn? Min jista’ jaħfer id-dnubiet ħlief Alla biss?” (Mar 2:6-7)

Immedjatament Ġesù, jipperċepixxi fl-ispirtu tiegħu li hekk irraġunaw fihom infushom, qalilhom, “Għala tirraġunaw dawn l-affarijiet f’qalbkom? Li huwa aktar faċli, li tgħid lill-paralitiku, ‘Dnubietek huma maħfura;’ jew li ngħid, ‘Qum, u ħu sodda tiegħek, u jimxu?’ Imma biex tkunu tafu li Bin il-bniedem għandu awtorità fuq l-art biex jaħfer id-dnubiet” -qal lill-paralitiku- “Jien ngħidlek, jinqalgħu, ħu t-tapit tiegħek, u mur id-dar tiegħek.” (Mar 2:8-11)

Ġesù saħansitra ħafer dnubiet li kienu punibbli bil-​mewt taħt il-​liġi Lhudija. Ara Lk 7:37-50 & Jn 8:3-11.

Lura għas-sommarju

X'Kien Ġesù’ Attitudni għar-Reati ripetuti?

Diġà innutajna li kien hemm okkażjonijiet meta Ġesù qal lin-​nies biex ‘Ma jidnubx iktar’ (Jn 5:14 & Jn 8:11). But does this mean that he was not prepared to give them another chance? Ikkunsidra dan:

Then Peter came and said to him, “Mulej, how often shall my brother sin against me, and I forgive him? Until seven times?” Ġesù qallu, “I don’t tell you until seven times, iżda, until seventy times seven.” (Mt 18:21-22)

Jesus followed this up with the parable of the unforgiving servant(Mt 18:23-35), ending with the words, “Allura Missieri tas-smewwiet ukoll jagħmel għalikom, jekk ma taħfrux lil ħuk minn qalbkom għall-għemil ħażin tiegħu.” (Mt 18:35). The parable compares God to a king, who has been deprived of a sum so vast that it must have accumulated over a very long period, with a servant owed a much smaller amount. Jesus is effectively saying, ‘My Father has been far more longsuffering with you than you could ever be with your brother. That is His standard of forgiveness towards you; so you must do the same.’

But there is a caveat here. Jesus also said:

Be careful. If your brother sins against you, rebuke him. If he repents, forgive him. If he sins against you seven times in the day, and seven times returns, qal, ‘I repent,’ you shall forgive him.” (Luk 17:3-4)

It is very likely that this was the saying Peter was quoting back to Jesus. Ġesù’ response is to say that there is no effective numerical limit: but this saying also makes a point about the place of repentance in this. If a person repeatedly commits the same offence this casts doubt on the genuineness of their repentance. Imma Ġesù’ instruction to us is that we should accept their words at face value and forgive. We are not qualified to judge their hearts: but God can and will judge both their hearts and ours.

“Don’t judge, so that you won’t be judged. For with whatever judgment you judge, you will be judged; u b’kull miżura li tkejjel, se jitkejjel lilek. Għaliex tara t-tekk li hemm f’għajn ħuk, imma tqisx ir-raġġ li hemm f'għajnejk? “(Mat 7:1-3)

Lura għas-sommarju

Xi ngħidu dwar l-Attitudni Tiegħu lejn id-Dixxipli Tiegħu’ Dnubiet?

Jekk inħarsu lejn id-dixxipli matul iż-żmien li Ġesù kien magħhom, kienu bogħod milli perfetti. Argumentaw bejniethom dwar min kien l-akbar (Mk 9:33-37). Ġakbu u Ġwanni ppruvaw iqarrqu lil Ġesù biex jagħtihom l-ogħla żewġ pożizzjonijiet (Mk 10:35-45). L-istess tnejn riedu jsejħu n-nar mis-sema għax ma ġewx milqugħa f’raħal Samaritan (Lk 9:51-56). Huma qalu lill-ommijiet biex jieqfu jgħajru lil Ġesù mat-tfal tagħhom; li tassew iddejjaq lil Ġesù (Mk 10:13-16). Wara ġurnata ministeru, Ġesù kien jorqod fid-dgħajsa waqt maltempata; u akkużaw lil Ġesù li ma jimpurtax jekk għerqux (Mk 4:33-38). Pietru sar kelma virtwali taʼ Satana f’ħin minnhom (Mt 16:21-23). Ftaħar li qatt ma kien se jabbanduna lil Ġesù (Mk 14:27-31) u, ftit wara, kollha għamlu (Mk 14:50). Pietru saħansitra misħut, ħalef u ċaħad li qatt kien jaf lilu (Mt 26:69-75).

Ġesù ma qagħadx lura milli jikkonfronta dawn il-kwistjonijiet kif u meta qamu. Iżda, wara li ċanfarhom, qatt ma żammha kontrihom. U, minkejja l-falliment ta’ Pietru, Ġesù xorta ħatru biex imexxi lid- dixxipli (Lk 22:31-32; Jn 21:15-19).

Lura għas-sommarju / Aqra…