Найлепш задакументаваны дакумент з іх усіх.

Уводзіны.

Перш чым мы разгледзім змест, мы павінны пераканацца, што тэкст, які мы маем сёння, з'яўляецца дакладнай рэпрадукцыяй арыгіналаў. Праціўнікі хрысціянства часта сцвярджаюць, што яно ненадзейнае: але гэта, у літаральным сэнсе слова, не можа быць далей ад ісціны. З усіх класічных твораў гэтага перыяду, якія гісторыкі ўспрымаюць як належнае, не адзін прыходзіць дыстанцыйна побач з Новым Запаветам па колькасці і якасці доказаў яго дакладнасці.

Як захоўваліся старажытныя граматы?

Вельмі зрэдку, па нейкай выпадковасці, да нашага часу захаваўся арыгінальны экзэмпляр або фрагмент старажытнага дакумента: але верагоднасць таго, што гэта адбудзецца, настолькі малая, што ніводная значная літаратура тых часоў ніколі не захоўвалася такім чынам. Тагачасныя пісьмовыя матэрыялы былі схільныя да гніення; і чым больш яны выкарыстоўваліся, тым хутчэй яны дэградуюць, таму неабходна было капіраваць дакументы, для іх захавання, а таксама для абарачэння. Асабліва ў выпадку Святога Пісання, у працэсе капіравання была зроблена такая асцярожнасць, што копія, пасля завяршэння і праверкі, лічыўся роўным аўтарытэту з арыгіналам. Аднойчы арыгінал пагоршыўся да такой ступені, што яго ўжо нельга было лёгка прачытаць, гэта звычайна было адкінута, часта спальваюцца. Сапраўды, Першае буйное адкрыццё Тышэндорфа рукапісу ў манастыры св. Кацярыны на гары. Сінай (Кодэкс Фрэдэрыка-Аўгустана), быў у кошыку са старымі паперамі, якімі распальвалі печ. Манахі, відаць, палічылі яго вельмі дзіўным за тое, што так захапіўся ўтылізацыяй некалькіх старых і пашкоджаных дакументаў.! Такім чынам, гэта было не да таго часу 15 гадоў праз ст 1859, калі ён падарыў ім копію Септуагінты Старога Запавету, што сцюард мімаходзь адзначыў, што ў яго ўжо ёсць адзін з іх; і паказаў яму цяпер сусветна вядомы Сінайскі кодэкс, які таксама змяшчае другую найстарэйшую поўную копію Новага Запавету.

Як ацэньваецца надзейнасць старадаўніх копій?

Відавочна, адсутнасць арыгінальных дакументаў стварае праблемы для гісторыка, але для ацэнкі надзейнасці тых копій, якія захаваліся, можа быць выкарыстаны шэраг ключавых фактараў:

• Наколькі блізкія да арыгіналу самыя старыя копіі, якія захаваліся?
• Колькі асобнікаў захавалася?
• Ці супадаюць адзін з адным захаваныя асобнікі?
• Ці можна тэкст пацвердзіць знешнімі цытатамі?

Як Новы Запавет у параўнанні з іншымі сучаснымі дакументамі?

Адстаўляючы на ​​імгненне Біблію, на сённяшні дзень найлепш засведчаным дакументам грэка-рымскіх часоў была «Іліяда» Гамера. Напісана пра 900 да н.э, ён быў вельмі шырока распаўсюджаны, і ёсць 643 захаваліся копіі рукапісаў. аднак, самы ранні з гэтых дат з каля 400 да н.э, пакідаючы прабел 500 гадоў ад арыгінала. Найменшы прабел маюць творы Вергілія, каля каля 350 гадоў: але яны заснаваныя на проста 7 галоўныя кодэксы. Іншыя класічныя дакументы не набліжаюцца да гэтага, і многія няпоўныя, як паказана ў табліцы ніжэй:

		Няма гадоў да:		Няма з
Апісанне	Паходжанне	1ст Фрагмент	1st Копія	Рукапісы
Вергілій – Энеіда	70-19 да н.э		350	7
Гамер – Іліяда	900 да н.э		500	643
Пліній – Гісторыя	61-113 нашай эры		750	7
Светоній – Пра жыццё цэзараў	75-160 нашай эры		800	8
Цэзар – Гальскія войны	100-44 да н.э	950	950	10
Лівія – Рымская гісторыя *	59 да н.э.-17 н.э	200-300	900	25
Тацыт – Гісторыі / Аналы *	100 нашай эры	900	1,100	20
Лукрэцый	?-55 да н.э		1,100	2
Дэмасфен	383-322 да н.э		1,300	200**
Арыстафан	450-385 да н.э		1,200	10
Платон – Тэтралогіі	427-347 да н.э		1,200	7
Фукідыд – Гісторыя	460-400 да н.э	500	1,300	8
Герадот – Гісторыя	480-425 да н.э		1,300	8
Арыстоцель – розныя творы	384-322 да н.э		1,400	49***
Сафокл	496-406 да н.э		1,400	193
Эўрыпід	480-406 да н.э		1,500	9
Катул	54 да н.э		1,600	3

* Страчаны значныя порцыі. ** Усё з аднаго экзэмпляра. *** Максімум для любой асобнай працы.

Н.Б. ‘1-ы фрагмент’ і «1-я копія’ даты ў табліцы вышэй з'яўляюцца арыентыровачнымі, як «1-ы асобнік».’ рукапісы часта няпоўныя, і ‘1-ы фрагмент’ даты часта цяжка атрымаць. Любыя дадатковыя дадзеныя па гэтай тэме будуць вітацца. Па кантрасце, гэта не толькі інтэрвал паміж датай напісання новазапаветных дакументаў, іх раннія фрагменты і поўныя рукапісы карацейшыя за любы з вышэйпералічаных, колькасць рукапісаў, якія захаваліся, у дваццаць разоў перавышае агульную колькасць усіх вышэйпералічаных, як паказана ніжэй:

		Няма гадоў да:		Няма з
Апісанне	Паходжанне	1ст Фрагмент	1st Копія	Рукапісы
Новы Запавет	40-100 нашай эры		300	24,300 *
Мацей	50-65 нашай эры	150
Марк	50-60 нашай эры	175
Лука	59-70 нашай эры	140
Джон	90 нашай эры	35-85
Павел	50-65 нашай эры	150

* 5,000 па-грэцку, 10,000 Лацінскія пераклады і 9,300 на іншых мовах.

Вышэйзгаданыя даты паходжання заснаваныя на апошнія схаластычныя тэндэнцыі, якія звычайна аддаюць перавагу больш раннім датаванням, чым тыя, што былі ў пачатку 1900-х гадоў. Канешне, калі дакументы ўзніклі пазней, тады прамежак часу да першых вядомых фрагментаў абавязкова будзе яшчэ меншым.

Ці згодныя захаваныя копіі?

З вялікай колькасцю ацалелых рукапісаў, тэкставыя змены ў выніку перапісчыкаў’ і перакладчыкі’ памылак можна толькі чакаць. аднак, з груба 20,000 радкоў у NT, толькі пра 40 знаходзяцца пад сумневам. У якасці параўнання Іліяда Гамера, які мае наступную па колькасці захаваных рукапісаў, мае 15,600 лініі, з якіх 764 (5 працэнтаў) знаходзяцца пад сумневам. Нават з тых варыяцый, якія існуюць, выяўлена, што пераважная большасьць зьяўляюцца нязначнымі пытаньнямі правапісу, парадак слоў, г.д.. Тыя, якія ў любым сэнсе «істотныя».’ прыраўноўваць да чагосьці парадку адной тысячнай усяго тэксту. Нават больш значныя варыянты не маюць сапраўднага дактрынальнага значэння. Са слоў рэдактараў перагледжанай стандартнай версіі:

“Уважліваму чытачу будзе відавочна, што яшчэ ў 1946, як у 1881 і 1901, ні адна дактрына хрысціянскай веры не была закранута пераглядам, па той простай прычыне, што, з тысяч варыянтаў чытання ў рукапісах, да гэтага часу не з'явілася ніводнага, што патрабуе перагляду хрысціянскай дактрыны.”

Ці можна тэкст пацвердзіць знешнімі спасылкамі?

Яшчэ адна адметная асаблівасць Новага Запавету - гэта тое, наколькі ён цытуецца ў ранніх хрысціянскіх творах. Творчасць Юстына Мучаніка, Ірыней, Клімента Александрыйскага, Арыген, Тэртуліян, Іпаліт і Яўсевій паміж імі ўтрымліваюць над 36,000 цытаты. Усяго больш 86,000 цытаты былі задакументаваныя, хоць не ўсе з іх даслоўныя цытаты. Аб'ём гэтых цытат настолькі шырокі, што было ацэнена, што увесь Новы Запавет, за выключэннем адзінаццаці вершаў, можна знайсці ў цытатах з царкоўных крыніц ІІ-ІІІ стст!

Рэзюмэ

На кожным гістарычным крытэра, тэкст Новага Запавету значна лепш задакументаваны і пацверджаны, чым любы іншы дакумент таго часу. Па словах сэра Фрэдэрыка Кеньон, дырэктар і галоўны бібліятэкар Брытанскага музея:

“У такім выпадку прамежак паміж датамі першапачатковага складання і самымі раннімі захаванымі сведчаннямі становіцца настолькі малым, што насамрэч нікчэмны, і апошняя падстава для любых сумненняў у тым, што Святое Пісанне дайшло да нас па сутнасці ў тым выглядзе, у якім яны былі напісаны, цяпер выдалена. Як аўтэнтычнасць, так і агульная цэласнасць кніг Новага Запавету можна лічыць канчаткова ўстаноўленымі.”

Вярнуцца да асноўнага артыкула.