Çfarë gjetën gratë?

1. Siç u përmend më parë, gratë nuk po vinin për të dëshmuar një ringjallje; por për të balsamosur një kufomë.

2. Gra të ndryshme përmenden në llogari të ndryshme.

Mateu përmend Maria Magdalenën dhe 'Marinë tjetër’ (Mt 28:1). Marku përmend Maria Magdalenën, "Maria nëna e Jakobit*’ dhe Salome (Mk 16:1). Luka emëron Mari Magdalenën, Joana dhe 'Maria nëna e James*'; por tregon se këto nuk ishin femrat e vetme në grup (Lk 24:10). Gjoni përmend vetëm Maria Magdalenën (Gjoni 20:1).(* Nga mali 27:56 dhe Mk 15:40 mësojmë se Maria, nëna e Jakobit ishte gjithashtu nëna e Joses, dhe se ky James njihej si "James i Vogël"; me sa duket për ta dalluar atë nga "James i Drejti", vëllai i Jezusit.)

Të gjitha llogaritë na tregojnë se ata mbërritën herët në mëngjes (Gjoni thotë se ishte ende errësirë ​​kur erdhi Maria (Gjoni 20:1) dhe Mateu thotë se agimi po fillonte (Mt 28:1)).

3. A mund të ketë qenë varri i gabuar?

Kjo ide ballafaqohet me një sërë pengesash:

(i) Mateu, Marku dhe Luka shënojnë të gjithë faktin se gratë e kishin vëzhguar personalisht vendndodhjen e varrit kur Jezusi u dërgua atje.

(ii) Meqë qartësisht nuk prisnin ndonjë ringjallje; por më tepër pritej të gjente varrin të vulosur, me gurin në vend, pse do ta ngatërronin me një të hapur? Dhe nëse do të kishin, pse nuk e kuptuan gabimin e tyre kur e gjetën bosh?

(iii) Autoritetet mund t'i kishin hedhur poshtë thashethemet për Jezusin’ ringjallje thjesht duke prodhuar trupin.

4. Varri i Hapur

Marku përmend se ata kishin qenë të shqetësuar se kush do ta lëvizte gurin, pasi ishte i madh (Mk 16:3). Mark, Luka dhe Gjoni të gjithë raportojnë se me të mbërritur e gjetën gurin tashmë të rrokullisur nga varri. Mateu na thotë se një engjëll e lëvizi gurin dhe i tmerroi rojet (shih diskutimin e mëparshëm). Ai nuk na tregon nëse gratë e kanë parë vërtet këtë të ndodhë; por vazhdon duke përshkruar bisedën e engjëllit me gratë (Mt 28:1-7).

5. Ka mospërputhje se sa njerëz ose engjëj janë parë, dhe kur.

Mateu i referohet një engjëlli dhe disa rojeve shumë të frikësuar (të cilët mund të jenë parë ose jo nga gratë), me engjëllin që u thotë grave që 'Ejani, shikoni vendin ku ishte shtrirë Zoti’ (Mt 28:2-6). Ai pastaj u thotë atyre se Jezusi do të shkojë në Galile. Në një moment ata duhet të kenë hyrë në varr: sepse ata atëherë ‘dolën me shpejtësi nga varri me frikë dhe gëzim të madh’ (7-8). Fjalët e para të engjëllit mund të tregojnë se fillimisht ato ishin jashtë varrit: por kjo varet nga faqosja e brendshme, si të tilla varre shpesh kishin disa kthina.

Marku na tregon se pasi hynë në varr, panë një 'djalosh të veshur me një mantel të bardhë të gjatë të ulur në anën e djathtë,’ i cili u jep atyre një mesazh të ngjashëm me atë të lidhur nga Mateu. Na tregon edhe se ata ikën nga varri, duke u dridhur dhe i frikësuar.

Luka na tregon se ata hynë në varr dhe panë dy burra që qëndronin pranë tyre me rroba të shndritshme. Përsëri, jepet një mesazh i ngjashëm.

Gjoni shënon se në këtë pikë Maria Magdalena ende nuk e ka idenë e vërtetë se çfarë po ndodh: sepse kur gjen Pjetrin mesazhi i saj është se, "Ata e kanë hequr Zotin nga varri, dhe ne nuk e dimë ku e kanë vënë.’ (Gjoni 20:2) Sipas tregimit të Gjonit, vetëm shumë më vonë Maria shikon brenda varrit dhe pa dy engjëj.

A mund të pajtohen këto dallime? po, mjaft lehtë.

(i) Çështja nëse 'burrat me të bardha’ quhen engjëj ose jo mund të na duket e rëndësishme: por kishte pak rëndësi nga këndvështrimi hebre. Referencat e Dhiatës së Vjetër për engjëjt shpesh i referohen atyre si "njerëz".’ dhe, në kundërshtim me besimin popullor, tregojnë se kjo është pikërisht ajo që ata shpesh dukeshin (p.sh. Gjeneral 19:1,10,12,15,16). Pra, përshkrimet e Markut dhe Lukës nuk mund të merren për të nënkuptuar se këta nuk ishin engjëj; por thjesht se dukeshin si burra. Kjo shpjegon edhe pse Gjoni na thotë se Maria, edhe pasi panë dy engjëj në varr (Gjoni 20:12), ende supozoi se trupi sapo ishte zhvendosur (v.15): ndaj saj, dukeshin si burra të zakonshëm.

(ii) Dallimi në numra që shihet shpjegohet lehtësisht edhe nga kushtet brenda varrit. Gratë i panë lajmëtarët (që është ajo që ‘engjëll’ në fakt do të thotë), dëgjoi mesazhin dhe iku. Ata do të duhej të futeshin në një dosje të vetme: ata që ishin përballë do të kishin pamjen më të mirë; ndërsa ata pas do të kishin parë më pak. Maria Magdalena, duket, as nuk hyri para se të tjerët të nxitonin të dilnin. Detajet e sakta të rrëfimit të regjistruar do të vareshin nga ajo se cila nga gratë po e tregonte historinë e tyre.

A tregon historia e deritanishme 'zbukurim?,’ ose një synim nga ana e shkrimtarëve për të përcjellë një mesazh simbolik dhe jo fjalë për fjalë ringjalljeje?

Sipas etërve të kishës, ungjilli i parë që u shkrua ishte ai i Mateut: por tregimi i tij ka një engjëll shumë të qartë (edhe pse vetëm një) dhe përmban detaje shtesë në lidhje me rojet.

Tregimi i Markut është shumë i preferuar si ungjilli i parë i supozuar nga avokatët e zbukurimit. Është më e shkurtra, dhe ka rrëfimin më të shkurtër dhe më të thjeshtë të ringjalljes, vetëm me një 'djalë të ri me një mantel të gjatë të bardhë.’ për më tepër, pjesa e mbetur e Markut është e autorësisë së diskutueshme, ka disa versione të njohura me përfundime të ndryshme, kështu që është e mundur të injorohet çdo gjë që ndjek rrëfimin e grave.

Megjithatë, ka disa kundërshtime ndaj teorisë së zbukurimit:

(i) Nëse shikojmë se çfarë është në tregimin e Markut kemi ende një deklaratë të qartë se varri ishte hapur dhe trupi i Jezusit ishte zhdukur. Na thuhet në mënyrë eksplicite se Jezusi ishte ringjallur, se mungesa e trupit tregonte faktin dhe se ai po shkonte në Galile, ku do ta shihnin dishepujt. Me fjale te tjera, ne jemi ende duke parë një deklaratë të formuar plotësisht të a fizike ringjallje. Gjithçka që në fakt ndryshon në tregimin e Markut është se ai flet vetëm për një lajmëtar dhe nuk e quan atë engjëll.

(ii) 1 Corinthians 15:3-8 (e cila përgjithësisht datohet midis pas Krishtit 54-7), duke mos përmendur rrëfimin e grave, rendit shfaqjet e ringjalljes për Pjetrin, të dymbëdhjetët, 500 në një kohë të vetme, James, të gjithë apostujt dhe në fund Pali: dhe, siç u përmend gjetkë, analiza e këtij fragmenti tregon se këto vargje bazohen në një deklaratë besimi edhe më të hershme.

(iii) Një rast i fortë mund të bëhet për shkak të përmbajtjes që Luka nuk e bazoi ungjillin e tij as te Marku as te Mateu., ose nëse e bëri këtë, sigurisht që nuk po përpiqej të zbukuronte llogarinë e tij. Për shembull, gjithë Marku 6:45-8:26 mungon; duke përfshirë tregimin e Jezusit duke ecur mbi ujë, të cilat me siguri do të kishte përdorur çdo zbukurues. Në mënyrë të ngjashme, Tregimi i Lukës për lindjen e Jezusit nuk tregon asnjë ndërgjegje për tregimin e Mateut për vizitën e Magëve dhe ikjen në Egjipt.

(iv) ungjillin e Gjonit, edhe pse nga shumica e studiuesve ende llogaritet si i fundit që është shkruar, nuk ka kuptim as si puna e një zbukuruesi. Rrëfimi i tij për vizitën e Marisë në varr duket në pamje të parë për të kundërshtuar tregimet e tjera: ai lë mënjanë dëshminë e grave të tjera dhe thotë se në kohën kur Maria gjeti për herë të parë Pjetrin dhe Gjonin, ajo nuk e dinte se çfarë i kishte ndodhur Jezusit, përveç se ai ishte marrë (Gjoni 20:2). Ne anen tjeter, si me Lukën, duket se asnjë nga shkrimtarët e tjerë të ungjillit nuk e njihte rrëfimin e Gjonit: një zbukurues zor se do të kishte hedhur një histori kaq prekës dhe as do të kundërshtonte versionin e ngjarjeve të Gjonit.

(v) Nëse do të bëhej një akuzë për zbukurim, do të duhej të ishte kundër Mateut. Por, në lidhje me rrëfimin e asaj që panë gratë, i vetmi ndryshim i vërtetë është se Mateu e quan të dërguarin një engjëll.

(vi) Për sa i përket qëllimit simbolik, varri i zbrazët shfaqet si tipari qendror i çdo llogarie të vetme. Prandaj është shumë e vështirë ta konsiderosh këtë si një shtesë simbolike. Është e qartë se shkrimtarët pohojnë se varri ishte bosh.

Kthehu te artikulli kryesor.