എന്തുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ കാത്തിരിക്കുന്നു?

എൻ്റെ പോസ്റ്റിംഗിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു കമൻ്റിൽ, ‘എന്തുകൊണ്ട് ദൈവം ഒളിച്ച് കളയുന്നു,’ ജൂഡി (എന്റെ ഭാര്യ, യഥാർത്ഥത്തിൽ) എന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു, “നിങ്ങൾക്ക് ചോദിക്കേണ്ടി വന്നേക്കാം, വാതിൽ തുറക്കുന്നതിന് മുമ്പ് കുറച്ച് സമയം അന്വേഷിച്ച് മുട്ടുക, കാരണം അത് തുറക്കുമ്പോൾ സ്വീകരിക്കാനും പ്രവർത്തിക്കാനും നിങ്ങൾ തയ്യാറായിരിക്കണം.”

ദൈവത്തെ അന്വേഷിച്ച മിക്ക ആളുകൾക്കും അവർ നിലവിളിച്ച സമയങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാനാകും, “നിങ്ങൾ അവിടെയുണ്ടെങ്കിൽ, എന്തുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ എന്നെ കാണിക്കാത്തത്? ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട്, എനിക്ക് അറിയണം!” പിന്നെ ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. ഒരിക്കൽ അല്ല; രണ്ടുതവണയല്ല; ഏതാനും മിനിറ്റുകൾ മാത്രമല്ല: എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും ചോദിച്ചത് നിങ്ങൾ മറന്നുപോകും.

ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള സ്റ്റോക്ക് ഉത്തരങ്ങളിൽ രണ്ടെണ്ണം, “കാരണം നിങ്ങൾ തയ്യാറല്ല,” ഒപ്പം, “കാരണം നിങ്ങൾ ആത്മാർത്ഥതയുള്ളവരല്ല.” എന്നാൽ ചോദിച്ചവർ പലപ്പോഴും പ്രതികരിക്കും, “ഞാൻ എത്രത്തോളം തയ്യാറായിരുന്നുവെന്നും എത്ര തീവ്രമായി അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നും നിങ്ങൾക്കറിയില്ല.” അത് സത്യവുമാണ്. തീവ്രമായ നിരാശയുടെ നിമിഷങ്ങളിൽ ആളുകൾ ദൈവത്തോട് നിലവിളിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്; അവർക്ക് മുമ്പ് തോന്നിയിട്ടുള്ളതിനെക്കാളും ആഴത്തിൽ പോകുന്ന മാറ്റത്തിനുള്ള തീക്ഷ്ണതയോടും സന്നദ്ധതയോടും കൂടി പലപ്പോഴും അങ്ങനെ ചെയ്തേക്കാം.. എന്നിട്ടും ദൈവം വരണമെന്ന് നാം വിചാരിക്കുമ്പോൾ എപ്പോഴും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നില്ല. ഇത് ന്യായമാണെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്?

ഇവിടെ പ്രധാന പ്രശ്നങ്ങൾ സമയമാണ്, മാറ്റവും തിരഞ്ഞെടുപ്പിൻ്റെ സ്വഭാവവും. ചില കാര്യങ്ങളിൽ ദൈവവും മനുഷ്യരും വളരെ വ്യത്യസ്തരാണ്. ദൈവം നിത്യനാണ്: അവൻ എല്ലായ്‌പ്പോഴും നിലവിലുണ്ട്, എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കും. ഞങ്ങൾ, മറുവശത്ത്, അവർ ശാശ്വതമായി മാറാനുള്ള പാതയിൽ ആരംഭിക്കുന്നു (എന്നാണ്, മരണാനന്തര ജീവിതത്തിൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ: ഇല്ലെങ്കിൽ, വിസ്മൃതിയിൽ നിന്ന് മറവിയിലേക്കുള്ള വളരെ ചെറിയ പാതയിലാണ് ഞങ്ങൾ). സമയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ധാരണകൾ ഞങ്ങൾ ഇതുവരെ അനുഭവിച്ചതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. എനിക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും ഒരു മുതിർന്നയാളാകാൻ കഴിയുമോ എന്ന് കുട്ടിക്കാലത്ത് ആശ്ചര്യപ്പെട്ടത് ഞാൻ നന്നായി ഓർക്കുന്നു, എൻ്റെ അടുത്ത പിറന്നാൾ വരെ എത്ര നാൾ വേണ്ടിവരുമെന്ന ചിന്തയിൽ തളർന്നുപോയി. ഇപ്പോൾ, വയസ്സിൽ 67, മാസങ്ങളുടെ വേഗതയിൽ ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി, വർഷങ്ങളും പതിറ്റാണ്ടുകളും കടന്നുപോകുന്നതായി തോന്നുന്നു. അവൻ്റെ വീക്ഷണകോണിൽ നിന്ന്, ദൈവത്തിന് സമയത്തോട് വളരെ ശാന്തമായ മനോഭാവം ഉണ്ടായിരിക്കണം… (ഈ ഘട്ടത്തിൽ സമയത്തിൻ്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ തത്ത്വചിന്താപരമായ ഊഹാപോഹങ്ങളിലേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങി: എന്നാൽ ഞാൻ വിഷയത്തിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയാണെന്ന് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി. വേറെ ചില സമയം, ഒരുപക്ഷേ.)

കാലം കടന്നുപോകുന്നത് നമ്മുടെ ധാരണകളെ മാറ്റുകയും അത് നമ്മെ മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ് അടുത്ത കാര്യം. ദൈവം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, അവൻ നമ്മുടെ ഭൂതകാലം കാണുന്നു, ഒരു സമ്പൂർണ്ണ പ്രക്രിയയായി വർത്തമാനവും ഭാവിയും, ഒരു ചെറിയ കോശത്തിൽ നിന്ന് അവിശ്വസനീയമാംവിധം സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു വ്യക്തിയായി ഞങ്ങൾ പക്വത പ്രാപിച്ചു, ഇപ്പോൾ ഈ സന്ദേശം വായിക്കുന്നു, തുടർന്ന് നമുക്ക് ഇപ്പോഴും അജ്ഞാതമായ ഭാവിയിലേക്ക്. ഞങ്ങൾ, മറുവശത്ത്, 'ഇപ്പോൾ' ജീവിക്കുക’ ഒപ്പം, സ്വാഭാവികമായും പറഞ്ഞാൽ, നമ്മെ നയിക്കാൻ നമ്മുടെ ഓർമ്മകളും യുക്തിയും പ്രവചന ശക്തികളും മാത്രമേ ഉള്ളൂ. കൗമാരപ്രായത്തിൽ ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്ന ആളല്ല ഞാൻ; അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇതുവരെ ആകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വ്യക്തിയോ അല്ലാത്തപക്ഷം എനിക്ക് ആകാൻ കഴിയുന്ന വ്യക്തിയോ അല്ല (ഞാൻ തെറ്റായ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ നടത്തുകയാണെങ്കിൽ, ഭാവിയിൽ ഞാൻ ഇതുവരെ കാണാത്ത തെറ്റായ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങുന്നു). അങ്ങനെ ഞാൻ പറയുമ്പോൾ, “ഞാൻ തയാറാണ്,” “ഞാൻ ആത്മാർത്ഥനാണ്,” – പോലും, “ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു,” – ഞാൻ ശരിക്കും പറയുന്നത് മാത്രമാണ്, “… എനിക്ക് മുമ്പ് തോന്നിയ രീതിയുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, എന്താണ് വരാനിരിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് മുൻകൂട്ടി കാണാൻ കഴിയും.

ഇത് എൻ്റെ മൂന്നാമത്തെ പോയിൻ്റിലേക്ക് എന്നെ എത്തിക്കുന്നു, മനുഷ്യൻ്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൻ്റെ സ്വഭാവം. ഞങ്ങളുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളൊന്നും പെട്ടെന്നുള്ള കാര്യമല്ല. ചില റിഫ്ലെക്സ് തിരഞ്ഞെടുക്കലുകൾ,’ നിങ്ങളുടെ മുഖത്ത് ഇടിക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു വസ്തുവിനെ ഒഴിവാക്കാൻ താറാവ് പോലെ, നമ്മുടെ ഭാഗത്ത് യഥാർത്ഥ ചിന്താ സമയം ഉൾപ്പെടാത്തത്ര വേഗത്തിൽ. എന്നാൽ മിക്കതും, നമ്മുടെ 'സ്നാപ്പ്' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവ പോലും’ തീരുമാനങ്ങൾ, മൂല്യവ്യവസ്ഥയുടെയും ന്യായവിധി രൂപീകരണത്തിൻ്റെയും ഒരു നീണ്ട പ്രക്രിയയുടെ ടിപ്പിംഗ് പോയിൻ്റ് പോലെ ഒരു നിമിഷത്തെ ചിന്തയുടെ ഫലമല്ല. നമ്മുടെ വളരെ കുറച്ച് തീരുമാനങ്ങൾ നമ്മെ തൽക്ഷണം തിരിച്ചെടുക്കാനാവാത്ത ഒരു ഘട്ടത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. മിക്ക സാഹചര്യങ്ങളിലും നമ്മൾ ഒരു പ്രവർത്തന ഗതി തീരുമാനിക്കേണ്ടതുണ്ട്, തുടർന്ന് ആവശ്യമുള്ള മാറ്റം കൊണ്ടുവരാൻ വേണ്ടത്ര സമയത്തേക്ക് ആ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കേണ്ടതുണ്ട്.. ആ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നത് നമ്മെയും നമ്മുടെ സാഹചര്യങ്ങളെയും മാറ്റുന്നു; അതുപോലെ തുടരുകയോ നീട്ടിവെക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.

എന്ന് ഞാൻ പലപ്പോഴും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഞാൻ എൻ്റെ ജീവിതം യേശുവിന് സമർപ്പിച്ച ദിവസം, അത് കാര്യത്തിൻ്റെ അവസാനമാകുമായിരുന്നു. അന്നുമുതൽ, 'എൻ്റെ സ്വന്തം കാര്യം ചെയ്യാൻ എനിക്ക് കൂടുതൽ ആഗ്രഹമില്ലായിരുന്നു’ ദൈവത്തേക്കാൾ, ആ തീരുമാനം കാരണം ആരെങ്കിലും എന്നെക്കുറിച്ച് എന്ത് വിചാരിക്കും എന്നോ എന്നോട് എന്ത് ചെയ്യുമെന്നോ ഭയമില്ല. എന്നാൽ അത് അങ്ങനെയല്ല. ആ തീരുമാനം എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തീരുമാനമാണെങ്കിലും, തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നു, ഒരിക്കൽ പോലും ഞാൻ ഖേദിച്ചിട്ടില്ല, അത് പിന്തുടരുന്നതിൻ്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ എന്നെ ഇപ്പോഴും ദൈനംദിന അടിസ്ഥാനത്തിൽ വെല്ലുവിളിക്കുന്നു. കൂടാതെ ഞാൻ പലപ്പോഴും പരാജയപ്പെടുന്നു. ഞാൻ ഇപ്പോഴും കൂടുതൽ തയ്യാറാകാൻ പഠിക്കുകയാണ്, മുമ്പെന്നത്തേക്കാളും ദൈവവുമായുള്ള അടുത്ത ബന്ധത്തിന് സന്നദ്ധതയും വിശപ്പും.

ഞങ്ങൾ ദൈവത്തോട് പറയുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ തയ്യാറാണ്, ഞങ്ങൾ ശരിക്കും അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഞങ്ങളുടെ പരിമിതമായ വീക്ഷണകോണിൽ നിന്നാണ് ഞങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ നമ്മുടെ തീരുമാനങ്ങൾ നമ്മിൽ നിന്ന് എന്താണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നതെന്ന് ദൈവം കാണുന്നു – ഞങ്ങൾ എത്രത്തോളം തയ്യാറാണ് – നമ്മളേക്കാൾ വളരെ വ്യക്തമായി. നാം വിജയിക്കണമെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു: എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ നിരാശയുടെയും പരാജയത്തിൻ്റെയും അനുഭവങ്ങളാണ് നമ്മെ കൂടുതൽ വിജയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതെന്നും അവനറിയാം.. അങ്ങനെ, ജൂഡി നിരീക്ഷിച്ചതുപോലെ, നിങ്ങൾക്ക് തീർച്ചയായും ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം “ചോദിക്കുക, വാതിൽ തുറക്കുന്നതിന് മുമ്പ് കുറച്ച് സമയം അന്വേഷിച്ച് മുട്ടുക;” കാരണം ദൈവത്തിനറിയാം, നിങ്ങളെക്കാൾ നല്ലത്, എന്തെല്ലാം വെല്ലുവിളികൾ നേരിടാൻ തയ്യാറായിരിക്കണം.

ചിന്തിക്കാനുള്ള വഴികൾ: John 13:33-38&14:1-9, 21:15-19.