Cytaty z utraconych dokumentów.

Cytaty z pism Ojców wczesnego Kościoła ujawniają, że odniesienia do Jezusa znajdowały się w innych dziełach świeckich, które obecnie są dla nas zagubione.

Dzieje Piłata

Justyn Męczennik, w sprawie AD 150, napisał w obronie wiary chrześcijańskiej do cesarza rzymskiego Antoniusza Piusa:

„A po ukrzyżowaniu rzucili losy o jego szatę, a ci, którzy Go ukrzyżowali, podzielili go między siebie. A że te rzeczy rzeczywiście miały miejsce, można się dowiedzieć z Dziejów Poncjusza Piłata.’

A w innym miejscu mówi:

„To, że dokonywał tych cudów, możesz łatwo zadowolić się “Dzieje” Poncjusza Piłata.’

Te „akty”.’ były to oficjalne kroniki przekazywane Rzymowi przez namiestników prowincji. Justyn byłby dość głupi, gdyby napisał coś takiego do cesarza, gdyby nie był pewien swoich faktów: był jednak bardzo utalentowanym uczonym i na pewno nie głupcem. Niestety, Jednakże, kroniki te nie zachowały się do czasów współczesnych (dokument o tej nazwie z IV wieku jest uznanym fałszerstwem.)

Przeciwnicy próbują sugerować, że zostały one celowo zniszczone: ale prosty fakt jest taki, że istnieją NIE zachowane dokumenty tego typu z każdy Prowincja rzymska tamtego okresu.

Thallus i Flegon

Kawa afrykańska (ok. 221 r) mówi nam, że historyk z I wieku Thallus, w trzecim tomie swoich Dziejów, próbował wyjaśnić ciemność panującą w czasach Jezusa’ śmierć w postaci zaćmienia słońca. Africanus całkiem słusznie wskazuje, że Thallus’ wyjaśnienie jest nieprawidłowe. Wspomina też o tym inny historyk, Flegon, odnosi się do podobnego „zaćmienia”.’ mniej więcej w tym samym czasie. Jak to często bywa w przypadku takich starych historii, tylko fragmenty Africanusa’ zachowało się oryginalne pięciotomowe dzieło. Jego pisma na ten temat zachowały się w chronologii historii świata opracowanej przez George'a Syncellusa około 800 roku n.e.:

“Od Afrykanina dotyczące wydarzeń związanych z męką Zbawiciela i życiodajnym Zmartwychwstaniem

“O każdym jego uczynku i jego uzdrowieniu, zarówno ciał, jak i dusz, i tajemnice jego wiedzy, i Jego Zmartwychwstanie, zostało to całkowicie adekwatnie wyjaśnione przez jego uczniów i apostołów przed nami. Najstraszniejsza ciemność ogarnęła cały świat, skały zostały rozerwane przez trzęsienie ziemi, i wiele miejsc w Judei i na całym świecie zostało zburzonych.

“W trzeciej księdze Historii, Thallos odrzuca tę ciemność jako zaćmienie słońca. Moim zdaniem, to nonsens. Hebrajczycy bowiem obchodzą Paschę w dniu Księżyca 14, a to, co przydarzyło się Zbawicielowi, miało miejsce na dzień przed Paschą. Ale zaćmienie słońca ma miejsce, gdy księżyc przechodzi pod słońcem. Jedynym momentem, w którym może się to zdarzyć, jest przerwa między pierwszym dniem nowiu a ostatnim dniem starego księżyca, kiedy są w połączeniu. Jak więc można było wierzyć, że zaćmienie miało miejsce, gdy Księżyc znajdował się prawie w opozycji do Słońca?? Niech tak będzie. Niech to, co się wydarzyło, zwiedzie masy, i niech ten cudowny znak dla świata będzie uważany za zaćmienie słońca w świetle optycznym (iluzja).

“Flegon odnotowuje, że za panowania Tyberiusza Cezara miało miejsce całkowite zaćmienie słońca podczas pełni księżyca od szóstej do dziewiątej godziny; jasne, że to ten. Ale co mają zaćmienia wspólnego z trzęsieniem ziemi, skały się rozpadają, zmartwychwstanie umarłych, i powszechne zaburzenie tego rodzaju?

“Z pewnością dawno nie pamiętano wydarzenia o takiej skali. Była to jednak ciemność stworzona przez Boga, bo tak się złożyło, że Pan w tym czasie przeżył swoją mękę.” (Jerzego Syncellusa, cytując Afrykanina, W
Fragmenty z “Chronografia”.* )

* Z “Chronografia George'a Synkellosa: Bizantyjska kronika historii powszechnej od stworzenia”, przez Williama Adlera & Pawła Tuffina, Wydawnictwo Uniwersytetu Oksfordzkiego (2002).

Niektórzy komentatorzy krytykowali Afrykanina za zidentyfikowanie „zaćmienia Flegona”.’ z Thallusem. jednak, jeśli którekolwiek stwierdzenie przypisywane Flegonowi dotyczące czasu trwania lub stanu księżyca jest poprawne, nie opisuje zaćmienia słońca. Maksymalny okres ciemności w przypadku zaćmienia słońca wynosi około 7.5 protokół: nie 3 godziny.

Flegon pisał swoje kroniki (zwane „olimpiadami”) o 140 OGŁOSZENIE. Jest on także cytowany przez Orygenesa w 248 OGŁOSZENIE, następująco:

“Teraz Flegon, w trzynastej lub czternastej księdze, Myślę, że, z jego Kronik, nie tylko przypisywali Jezusowi wiedzę o przyszłych wydarzeniach (chociaż popadał w zamieszanie w związku z niektórymi sprawami, które odnoszą się do Piotra, jakby odnosili się do Jezusa), ale zeznał także, że wynik był zgodny z jego przewidywaniami. Aby, on też, przez te same wyznania dotyczące przedwiedzy, jakby wbrew jego woli, wyraził swoją opinię, że doktryny nauczane przez ojców naszego systemu nie były pozbawione boskiej mocy.” (“Przeciwko Celsusowi” Książka 2, Rozdział 14.)

“A jeśli chodzi o zaćmienie słońca w czasach Tyberiusza Cezara, za którego panowania Jezus wydaje się być ukrzyżowany, i wielkie trzęsienia ziemi, które potem miały miejsce, Flegon też, Myślę, że, napisał w trzynastej lub czternastej księdze swoich Kronik.” (“Przeciwko Celsusowi” Książka 2, Rozdział 33.)

“W związku z tym na poprzednich stronach przedstawiliśmy naszą obronę, według naszych możliwości, powołując się na zeznania Flegona, który opowiada, że ​​te wydarzenia miały miejsce w czasie, gdy nasz Zbawiciel cierpiał.” (“Przeciwko Celsusowi” Książka 2, Rozdział 59.)

Powrót do głównego artykułu.