Jezus spożywa posiłek paschalny ze swoimi uczniami, kiedy upuszcza bombę, “Jeden z was mnie zdradzi.” Nie pierwszy raz o tym wspomina: ale nigdy wcześniej nie był tak konkretny: jeden z obecnych na sali jest zdrajcą.

Konsternacja ogarnia uczniów, gdy rozglądają się po sobie. Piotr przyciąga wzrok Jana, siedząc obok Jezusa, i ukryte znaki, 'Kto? Zapytaj go!’ Jan szepcze w Jezusie’ ucho, i szepcze coś w odpowiedzi. Tylko Piotr wie o tej wymianie zdań; ale wygląda na to, że John wciąż jest w ciemności. Napięcie wypełnia pokój.

Następnie Jezus bierze kawałek chleba, zanurza go w naczyniu, i przekazuje go Judaszowi, który również musiał siedzieć blisko. Kiedy Jezus podąża za tym, mówiąc o tym Judaszowi, „Co musisz zrobić, zrób to szybko,” i Judasz wstaje, aby wyjść, Jan próbuje gorączkowo dać sygnał Piotrowi, „To on!„?

Nie wiemy: ale to wiemy, nawet teraz, pozostali uczniowie nie podejrzewają Judasza. Jest ich skarbnikiem. I, W kulturze Jezusa’ dzień, jeśli gospodarz osobiście podawał gościowi taki kąsek, był to gest miłości i wysokiego szacunku. W Jezusie nie ma nic’ traktowanie go sugerujące inne rozwiązanie: więc po prostu zakładają, że idzie po zapasy, lub zabranie prezentu biednym.

Co mnie naprawdę zadziwia

Aby Jezus traktował Judasza z taką miłością i szacunkiem, wiedząc, że Judasz go zdradzi, jest rzeczywiście niesamowity. Ale nie to jest najbardziej zdumiewające w tym zdarzeniu. W John 6:64 & 70-71 czytamy, że „Jezus od początku wiedział, kim są ci, którzy nie wierzą, i kto go zdradził.”

To, co mnie naprawdę zdumiewa, to fakt, że Jezus mógł żyć z tą zwartą grupą wyznawców przez około 2 lat, wiedząc, że Judasz ostatecznie go zdradzi. Już, przez cały ten czas Jezus nie zrobił i nie powiedział nic, co mogłoby dać innym uczniom jakąkolwiek wskazówkę, że ma zastrzeżenia lub brak miłości do Judasza.

Zdrada jest bardzo trudna do zniesienia

Podczas mojego 50 Przez lata bycia chrześcijaninem wielokrotnie odczuwałem ból, gdy ci, którym ufałem i głęboko podziwiałem jako przyjaciół i wybitne przykłady chrześcijańskiego charakteru, upadli i zostali zdemaskowani za zdradę standardów, które otwarcie wyznawali. Nawet jeśli to nie ja zostałem bezpośrednio skrzywdzony, ból z tego powodu był czasami jak nóż wbity w moje wnętrzności.

To o wiele trudniejsze, Oczywiście, kiedy to ty zostałeś bezpośrednio skrzywdzony – zwłaszcza jeśli, bezpośrednio po odkryciu, musisz kontynuować jakąś formę relacji ze swoim zdrajcą. I później, chociaż zawsze starałem się przebaczać i powstrzymywać się od osądzania, Przyznaję, że miałem trudności z ponownym przyjęciem takich osób na stanowisko zaufania.

Patrzysz wstecz na rzeczy, które powiedzieli i zrobili, i pomyśl sobie, – Jak mogli… skoro to cały czas trwało?’ „Gdybym tylko wiedział…’ Jak mogę im teraz zaufać?’

Niewiedza jest błogosławieństwem

Kiedyś myślałam, że takie nagłe odkrycia to najgorszy rodzaj zdrady. Ale to, co Jezus przeżył, było jeszcze trudniejsze. Walczymy o to, by ponownie pokochać i zaufać, ponieważ boimy się, że ponownie zostaniemy zdradzeni, choć mamy nadzieję, że tak się nie stanie. Ale pomyśl, o ile trudniej byłoby kochać tę osobę, gdybyśmy wiedzieli, że zostaliśmy zdradzeni, lub kochać na nowo, gdybyśmy wiedzieli, że z pewnością zostaniemy ponownie zdradzeni w najgorszy możliwy sposób! Czy mógłbyś kochać tego, który cię zdradził, gdybyś wiedział, co ci zrobi??

To było wyzwanie dla Jezusa: wiedział. A jego problemy z Judaszem nie zaczęły się od ostatniej wieczerzy. John mówi nam, że pieniądze już wcześniej zaginęły (Jn 12:6): Ale, podczas gdy John prawdopodobnie zdał sobie z tego sprawę dopiero z perspektywy czasu, Jezus wiedział. Nie chodziło tylko o kradzież. Jak byś zareagował, gdyby ktoś, kogo znasz, defraudował fundusz charytatywny, publicznie potępił czyjeś „marnotrawstwo”’ za nieprzekazanie darowizny na rzecz tego funduszu?

Kochać mimo wszystko

Jezus w najwyższym stopniu okazywał miłość Boga – nawet tym, którzy byli na kursie kolizyjnym z Bożymi standardami. Do ostatniej chwili traktował Judasza z tak nienaganną miłością i szacunkiem, że nawet najbliżsi mu ludzie, i na poszukiwania potencjalnego zdrajcy, nie dostrzegł w jego zachowaniu żadnego śladu nieufności czy niechęci.

To trudny akt do naśladowania: ale to jest standard, który Jezus nam wyznaczył. Następnym razem zostanę niespodziewanie zdradzony lub zawiedziony, może nawet będę wdzięczny, że tego nie przewidziałem.