W moim ostatnim poście (‘Życie ze zdradą„) Mówiłem o bólu, jaki odczuwam, gdy ludzie, którym ufałem i podziwiałem, zdradzali wyznawane przez siebie standardy. Oczywiście, Daleko mi do odosobnienia pod tym względem. Faktem jest, że, jeśli widzieliśmy, że ktoś na wpływowym stanowisku obraża się w taki sposób, większość z nas nie tylko niechętnie ufa ponownie tej osobie: zmagamy się nawet ze wspomnieniami ich dobrych uczynków z przeszłości. Nagle, nawet najlepsze ich czyny wydają nam się skażone, kwestionujemy, czy ich motywy były kiedykolwiek naprawdę szczere i wewnętrznie wzdrygamy się, gdy inni zaczynają ich chwalić.

Bóg jest taki inny

Bóg naprawdę bardzo różni się od innych w swoim postępowaniu z nami. Przed „spotkaniem z Bogiem”.’ co skłoniło mnie do napisania „Transformed by Love”.,’ Miałem problemy ze swoim stosunkiem do pism Salomona, ponieważ jest klasycznym przykładem osoby, która zaczęła słodko, a skończyła kwaśno. Jako młody człowiek, jawi się jako wzór pokory, gorliwość dla Boga, miłość do ludzi i mądrość: ale w późniejszych latach jako kobieciarz, sponsor fałszywych bogów, miłośnik przyjemności i cynik.

Po napisaniu o cudownej przemianie, jaką jego miłość spowodowała w życiu młodej dziewczyny, która jest głównym bohaterem Pieśni nad Pieśniami, Boli mnie myśl, jak ten związek mógł się zakończyć w jego późniejszych latach. Czy poczuła się zdradzona? Obawiam się, że to zrobiła. I czy zdradził samą wizję, którą przedstawił w Pieśni? Tak.

Skazany na porażkę: ale nie wyrzucony

Próba Salomona spełnienia swojej wizji Króla Pasterza, Król Miłości, od początku było skazane na porażkę. Tylko Jezus mógł tego dokonać. Salomon był człowiekiem z wadami, tak jak reszta z nas. Ale podczas gdy mój instynkt nakazuje odwrócić się od niego i powiedzieć, „Dlaczego to powinno znaleźć się w Biblii?’ Bóg tak nie robi.

Rzeczywistość jest taka, że ​​wszyscy jesteśmy wadliwi. Jeśli skreślimy pisma Salomona, czy nie powinniśmy także wykreślać psalmów Dawida?, który w związku z Batszebą dopuścił się cudzołóstwa i morderstwa? Gdyby Bóg nie był skłonny błogosławić i używać ludzi pomimo ich niepowodzeń, półprawdy Abrahama kosztowałyby go co najmniej dwukrotnie utratę żony, Mojżesz’ zamordowanie Egipcjanina uczyniłoby go zbiegiem na resztę życia, Zaparcie się Piotra oznaczałoby koniec jego posługi, Paweł nigdy by nie zaczął, a Marek nigdy nie napisał swojej ewangelii, żeby wymienić tylko kilka. Jeśli uwzględnimy je wszystkie, w rezultacie nie byłoby Biblii, bez Jezusa i bez nadziei.

Ale Bóg nie skreśla ludzi na straty, gdy ponoszą porażkę. Ich wcześniejsze dobre uczynki nadal są dla nas świadectwem, nawet po ich upadku. I gdzie Bóg znajduje pokorne serce, jak Dawid czy Piotr, nawet jeśli moglibyśmy być skłonni spisać tę osobę na straty i zesłać ją na ostatnie strony historii, Jest gotowy je podnieść i ponownie z potężną siłą wykorzystać.