Anggur asem

Bapak-bapak wis mangan anggur kecut, lan untune lare-lare padha lingsir. (Yeheskiel 18:2)

Iki dudu babagan fabel Aesop sing misuwur babagan rubah sing ora bisa nggayuh anggur lan lunga kanthi ngaku yen dheweke kecut.. Iki nggambarake macem-macem jinis alasan. Paribasan Yahudi ing ndhuwur uga minangka alesan: nanging saka jinis sing luwih subtle ...

Iku nduweni werna ing statement digawe dening Gusti Allah piyambak:

“Yehuwah! Yéhuwah, Gusti Allah ingkang welas asih lan welas asih, alon nesu, lan lubèr ing sih katresnan lan kayektèn, tetep tresna kabecikan kanggo ewu, ngapura duraka lan duraka lan dosa; lan iku ora bakal mbebasake wong sing kaluputan, nemoni pialane bapak marang anak, lan marang anak-anake, ing generasi katelu lan ing generasi kaping papat." (Exo 34:6-7)

Kita kabeh seneng karo potongan sing ngomong babagan katresnan lan pangapurane Gusti. Nanging kita padha sumelang nalika Gusti Allah banjur ngandika ora bakal mbusak guilty. Apa maneh yen kita luput? Apa tegese kita ora bisa diapura? Nanging sing paling pungkasan sing bisa ditindakake. Apa iki bab Gusti Allah ngukum anak kanggo apa wong tuwane?

Ayo dadi miwiti karo dicokot paling gampang. Ungkapan 'ora ateges mbebasake sing salah' minangka upaya kanggo nerjemahake idiom Ibrani sing kanthi harfiah diwaca., “ora kita ngerti,” ngendi kita ngerti tegese 'dadi (utawa nggawe) resik.’* Tembung rangkep ngemu teges nggawe resik babar pisan. Ora ana panggunaan tembung 'luput' utawa 'luput':' nanging sing diwenehake dening perlu kanggo ngresiki. Nanging, negatif nuduhake yen, senajan kersane Gusti Allah ngapura, ana sing ora bisa ditindakake kanthi pangapura. Gusti Allah ora mbatalake masa lalu lan nggawe kaya-kaya ora nate kedadeyan. Pangapurané Gusti Allah isa nggawé hubungan sing akrab karo Yéhuwah kaya-kaya ora tau gawé dosa. Nanging tumindak kita kepungkur isih duwe akibat; lan kita kudu ngadhepi wong-wong mau.

Kang ndadekke kita menyang bagean pungkasan saka statement. Piyé carané Gusti Allah ’nguwasani pialané bapak-bapak marang anak-anak,'lan kok? Tembung Ibrani sing dijarwakake 'ngunjungi' yaiku ngemasi. Makna utami yaiku, cukup secara harfiah, 'kanggo ngunjungi (kanthi maksud grapyak utawa mungsuh).' Miturut analogi bisa ateges 'ngawasi, nglumpukake, ngisi, ngrawat, kangen, simpenan, lsp.’* Wigati utamane yen tembung kasebut ora nemtokake manawa maksude ramah utawa mungsuh: nanging nyatane manawa Gusti Allah nggatekake proses sing tumindak salah saka bapak-bapak duwe pengaruh sing terus-terusan ing urip anak-anak..

Luwih trep ing wektu iki kanggo mung ngaku yen Gusti Allah mung dadi pengamat sing ora ngerti akibat sing ditindakake dening bapak-bapak marang anak-anak.; lan dheweke dhewe ora tanggung jawab kanggo wong-wong mau. Nanging sing bakal dadi over-penyederhanaan serius. Ing perangan iki, Gusti Allah kanthi terang-terangan ngakoni keterlibatane ing proses iki. Lan malah ana sawetara kasus ing Prajanjian Lawas ing ngendi keterlibatan Gusti Allah tegese bocah-bocah mati amarga tumindake bapak.. Tuladhane, nalika 3 wong-wong padha nuwuhake mbalela marang Nabi Musa, lan kabeh kulawargane, tilar donya ing lindhu (Angka 16:1-33). Lan nalika Dawud laku jina karo Batsheba, anak pisanan saka serikat iku mati (2 Samuel 12:14-23). Dadi kok iki?

Masalah Warisan

Masyarakat ing jaman semana akehe patriarki. Kapercayan ing akhirat ora ateges universal; mula manungsa ngupaya makna lan tujuane urip saka barang darbeke lan, utamané, turune. Anak-anake wong dadi jaminan kanggo reputasi sing langgeng. Lan amarga ora ana skema pensiun negara, anak-anake, lan bisa uga putu lan putu (generasi katelu lan papat) padha uga keamanan ing umur tuwa. Ing masyarakat kaya mengkono kasetyan kulawarga kuwat banget. Yen anggota kulawarga (utamane wong tuwa) diremehake utawa cilaka anggota kulawarga liyane rumangsa dihormati kanggo males. Malah dina iki, ing masyarakat jinis iki, pasulayan getih bisa nganti turun-temurun.

Wong lanang bakal adoh banget, kalebu rajapati, kanggo ngamanake garis kulawarga lan reputasi. Kanthi standar moral lan agama sing beda-beda lan 'kekuwatan sing bener' asring dadi prinsip sing dominan, paukuman atos padha asring mung cara imposing supaya. Lan ing masyarakat kuwi, pati asring ora katon minangka paukuman pungkasan: nanging jeneng lan warisane wong lanang kudu dibusak kanthi ora duwe ahli waris sing isih urip.

Nalika wong-wong mau padha mbalela marang Nabi Musa, yen mung padha diukum pambrontakan mesthi njedhul liwat anak-anake. Mula, Musa nyuwun marang Gusti Allah supaya ngrampungake masalah kasebut kanthi nyingkirake kabeh kulawargane. Cathetan, nanging, sing iki ora ateges sing bojo lan anak padha diukum ing neraka. (Wacana kasebut nggambarake dheweke mudhun urip menyang 'juwangan': nanging iki tembung Ibrani ’Sheol,' sing nuduhake papan ing ngendi wong mati ngenteni pangadilane Gusti Allah). Ora ana tandha-tandha manawa Gusti Allah sengit marang putrane Daud sing ora sah.. Masalahe yaiku contone Dawud bakal nggawe preseden sing mbebayani lan menehi alesan sing apik kanggo mungsuh-mungsuhe Gusti Allah.. Nanging nalika Suléman lair sawisé Dawud nikah karo Batsyéba, Gusti Allah maringi jeneng khusus - 'Jedidiah,' ('Ditresnani dening Gusti Allah') - minangka negesake yen dheweke ora nganggep kesalahane David marang bocah kasebut.

The Blame Game

Nyoba kanggo ngganti nyalahke kanggo tumindak ala kita wis lawas minangka manungsa. Adam: 'Sampeyan dudu aku - nanging wong wadon sing diparingake marang aku.' Eve: ’Iku ula.’ Para teolog lan wong sing mamang: 'Yagene ula lan wit ing taman ing wiwitan?'

Kita wis weruh manawa Gusti Allah ora nglirwakake tanggung jawab pribadine babagan perkara kasebut. Tegese, yen Gusti Allah iku maha uninga, dheweke mesthi wis ngira apa sing bakal kelakon. Nanging tujuane Gusti Allah yaiku masyarakat sing tresna lan saling gumantung; lan iki ora mungkin kajaba wong bebas milih arep urip kanggo kepentingane dhewe utawa kanggo kepentingan wong liya.. Yen kita milih apik, kita sedaya pinaringan rahayu. Yen kita milih ala, liyane bakal nandhang sangsara lan supaya, pungkasane, bakal kita.

Kita kudu ora ngidini game nyalahke ngganggu kita saka pelaku utama - wong sing kanthi sengaja nggawe pilihan sing mandhiri ing kahanan apa wae.. Kang ndadekke kita bali menyang grapes asem.

Wong-wong Israèl ing jamané Yéheskièl padha main-main. Padha duwe alesan kanggo sambat. Kasuksesan raja-raja sing ala wis nggawa bangsa menyang ambang karusakan lan padha nandhang sangsara marga saka dosane bapakne.. Mula, wong-wong kuwi nganggep nèk Gusti Allah sacara pribadi ’nguwasani dosané bapak-bapak marang anak-anak’,’ ngumbar bebenduné kanggo dosané leluhuré sing wis mati. Iku dudu kesalahane; ora ana sing bisa ditindakake; lan iku ora adil!

Nanging kuwi ora bener.

Restorasi - deg-degan Gusti Allah

Gusti Allah ora duka marang wong Israèl merga dosané bapaké: nanging amarga padha perpetuating wong (lan nambah varian dhewe). Iki minangka siklus ganas sing asring ditindakake saka conto wong tuwa sing ala. Bocah-bocah dadi korban, banjur dadi korban, samangsa-mangsa padha nyuwun pangapura marang wong tuwane.

ya wis, padha nandhang sangsara jalaran alami saka dosa bapakne: lan dalan kanggo pemugaran ora bakal gampang. Nanging atine Gusti Allah marang kita iku, ora ketompo carane kurang kita wis klelep, dheweke kepengin ngunggahake kita maneh. Dadi, dheweke nolak paribasan 'anggur kecut' lan nulis pesen kasebut ing Yeheskiel, bab 18.

Wong sing nglakoni apa sing bener lan bener iku bener; lan mesthi bakal urip. (ora 18:4-9)

Yen duwe anak sing kasar lan jahat, putrane bakal mati marga saka piala kang ditindakake. Iku bakal dadi kesalahane putrane dhewe. Nanging yen dheweke duwe anak lanang sing, ngrumangsani ala tumindake bapake, luwih milih lumaku ing dalane Gusti, mula putrane mesthi bakal urip. (ora 18:10-17)

Wong sing nglakoni dosa mati. Anak lanang ora melu kaluputane bapak, utawa bapak saka anak. Kabenerané wong mursid iku dianggep bener, lan pialane wong duraka didakwa marang dheweke. (ora 18:20)

Nanging yen wong duraka ninggal lakune sing ala lan manut dalane Gusti Allah, ora bakal mati. Pelanggaran sing kepungkur ora bakal ditindakake. Wong-wong mau bakal urip merga tumindaké sing bener. Gusti Allah nyatakaké yèn Panjenengané ora rena ing patiné wong duraka: nanging, Luwih, seneng yen padha mratobat lan urip. Nanging yen wong nglirwakake tumindak mursid sing biyen kanggo urip ala, tumindak becik sing sadurunge wis ora dianggep apa-apa maneh. Bakal padha mati marga saka piala sing saiki dilakoni. (ora 18:21-24)

Dadi Gusti Allah nyuwun, “Nyingkirake kabeh pelanggaran sing sampeyan lakoni, lan njaluk ati anyar lan roh anyar. Kok arep mati, bangsa Israèl? Awit aku ora rela mati sapa-sapa, pangandikane Sang Yehuwah Kang Mahakwasa. mratobata lan urip!” (ora 18:31-32 Niv)

Kayadene wong Israel padha dibuwang marga saka dosane dhewe lan leluhure, Gusti Allah isih mirsani (ngunjungi) dheweke, lan nggawa pesen panglipur lan pangarep-arep:

'Mbangun omah lan manggon. Tanduran kebon lan mangan apa sing ditanduri. Nikah lan duwe anak. Banjur supaya anak-anakmu nikah, supaya padha bisa duwe anak. Sampeyan kudu nambah nomer lan ora ngurangi. Padha tumindaka kanggo kabecikan kutha-kutha sing wis Dakdadèkaké tawanan. Padha ndedonga marang Aku kanggo wong-wong mau, amarga yen padha makmur, sampeyan uga bakal makmur.

'Nalika Babil wis pitung puluh taun, Aku bakal nuduhake rasa kuwatirku marang kowe lan netepi janjiku bakal nggawa kowe bali menyang omah. Aku mung ngerti rencana sing dakkarepake kanggo sampeyan, rencana kanggo nggawa sampeyan kamakmuran lan ora bilai, rencana kanggo nggawa masa depan sing dikarepake. Banjur sampeyan bakal nelpon kula. Kowé bakal teka lan ndedonga marang Aku, lan aku bakal mangsuli sampeyan. Sampeyan bakal nggoleki aku, lan sampeyan bakal nemokake Aku amarga sampeyan bakal nggoleki Aku kanthi gumolonging atimu. ya wis, Aku ngomong, sampeyan bakal nemokake kula, lan Ingsun bakal mbalekake sira menyang ing tanahira. Ingsun bakal nglumpukake sira saka ing saben negara lan saka ing saben panggonan kang wus Sunbuyarake, lan kowé bakal Dakbalèkaké menyang tanah sing wis Dakbuwang dadi pambuwangan. Aku, Pangeran Yehuwah, wis ngomong.’ (Amarga 29:5-7,10-14. GNB)

Dadi, Ya, kita nandhang sangsara marga saka kesalahane wong tuwa. Nanging iki dudu sing bakal nemtokake utawa nemtokake nasibe. Iku respon pribadi kita marang Gusti Allah, sing tansah kangen kanggo mberkahi sampeyan lan mulihake hubungan katresnan karo awake dhewe, kanggo mbantu sampeyan makmur lan menehi pangarep-arep anyar kanggo masa depan.

* Konkordansi Analitik Strong.