نقد بالاتر

استدلال های منتقدان عالی بر این ایده استوار است که الهیات کلیسای اولیه به تدریج در طی یک دوره زمانی توسعه یافت تا نیازهای کلیسای اولیه را برآورده کند..

انتقاد بالاتر دقیقاً با همان متون و رویه هایی آغاز می شود که در تهیه ترجمه های امروزی ما از عهد جدید استفاده می شود.. این موضوع در واقع داشتن هیچ مدرک اضافی نیست, بلکه یک پیشرفت نظری است که هر چه بیشتر دنبال شود در نتیجه گیری هایش به طور فزاینده ای گمانه زنی و ذهنی می شود.. این مراحل در زیر به اختصار بیان شده است:

آ) نقد متن

این همان فرآیندی است که در تولید تقریباً تمام ترجمه های مدرن کتاب مقدس دنبال می شود, به موجب آن نسخ خطی موجود با دقت مقایسه می‌شوند تا خوانشی تا حد امکان به سند اصلی نزدیک شود..

ب) نقد ادبی

این به دنبال تجزیه و تحلیل متن از نقطه نظر استفاده از کلمه است, دستور زبان, سبک و معنی. چنین تحلیلی ارزش زیادی دارد: اما مشکلات بالقوه جدی وجود دارد, همانطور که تحلیلگر می تواند به راحتی تفسیر خود را بر متن تحمیل کند, یا تشخیص نمی دهد که استفاده نویسنده از اصطلاحات در کجا با استفاده معمولی متفاوت است. یکی دیگر از مشکلات رایج این است که سبک ادبی اغلب بسته به محتوا متفاوت است: این اغلب به ادعاهای بیش از حد دقیق در مورد نویسندگی چندگانه منجر شده است.

ج) نقد تاریخی

این تمرکز بر تلاش برای پاسخ به این سوال است که متن کجا و چه زمانی نوشته شده است, توسط چه کسی, به چه کسی, و تحت چه شرایطی. از نو, این می تواند بسیار مفید باشد: اما لازم است از ماهیت شواهد مورد استفاده در این فرآیند و وزن نسبی که به سرنخ های مختلف داده می شود آگاه باشید.. خیلی وقت ها, منتقدانی که تیشه‌ای برای خرد کردن دارند ترجیح داده‌اند به معنای یا ارتباط استنباط‌شده اهمیت بیشتری نسبت به بیان ساده خود متن یا شهادت منابعی مانند پدران کلیسا بدهند.. The تخریب معبد اورشلیم یک نمونه کلاسیک است.

د) انتقاد منبع

مرحله دیگر در این فرآیند، نظریه‌پردازی در مورد اسناد و سنت‌های منبع احتمالی است که سند بر آن استوار است. در مورد اسناد NT, به طور کلی پذیرفته شده است که نوشته ها و سنت های کلامی قبلی وجود داشته است (رجوع کنید به. Lk 1:1-4) و شباهت های بین سه انجیل اول نشان می دهد که همه آنها از چنین منابعی استفاده کرده اند. اما لازم به ذکر است که هیچ نسخه ای از این اسناد موجود نیست. بازسازی های ادعایی, مانند س’, فرضی هستند و خالی از کاستی نیستند, در برخی موارد خلاف شواهد تاریخی موجود است.

ه) انتقاد را شکل دهید

مبانی نقد فرم تقریباً کاملاً نظری است. از این فرض شروع می شود که اناجیل از واحدهای شفاهی یا متنی کوچک کنار هم قرار گرفته اند., به نام پریکوپ شناخته می شود, که به طور مستقل پخش می شدند و برای رفع نیازهای خاص کلیسا اقتباس یا حتی ایجاد می شدند. اینها ممکن است به صورت افسانه بوده باشد, داستان ها, اسطوره ها, مثل ها یا گفته ها. جزئیات تاریخی و گاهشماری به عنوان اضافات ویرایشی بعدی بدون اهمیت واقعی در نظر گرفته می شود. در اثر, در این نقطه, شواهد تاریخی از درون خود متن به سادگی کنار گذاشته می شود. البته, اگر این جزئیات تاریخی ساختگی های بعدی بود, ما انتظار دقت تاریخی زیادی نداریم. اما اسناد NT حاوی مقدار زیادی از جزئیات تاریخی است; و تایید این اطلاعات از اکتشافات اخیر یکی از دلایل اصلی افزایش شک و تردید نسبت به منتقدان بالاتر بوده است.’ ادعا می کند.

ه) نقد ویرایش

این بر مفروضات نقد فرم استوار است, با تلاش برای تجزیه و تحلیل انگیزه های فرضی ویراستاران بعدی (سردبیران) از متن. البته, در صورتی که نقد شکلی حدس و گمان باشد, این روش حتی بیشتر است.