Dlaczego uczniowie byli zaskoczeni?

Często zarzuca się, że uczniowie, otrzymawszy od Jezusa informację o zbliżającym się zmartwychwstaniu, po prostu nie mogłem zaakceptować faktu, że to naprawdę może być koniec; i w ten sposób oszukiwali samych siebie, wierząc, że Jezus wciąż żyje. jednak, jest to sprzeczne z dowodami Nowego Testamentu, jak omówiono poniżej.

Uczniowie nie spodziewali się zmartwychwstania.

A) Ewangelie konsekwentnie nam to mówią, chociaż Jezus przepowiedział swoją śmierć i zmartwychwstanie, uczniowie zupełnie nie zrozumieli, co mówił, i nie uwierzyli nowinie, gdy ją usłyszeli (np. Góra 16:21-3, 17:22-3, 20:17; Mk 16:11,13,14; Łk 24:11,25; Jn 2:19, 16:16-32, 20:2,25).

B) Uczniowie uważali Jezusa za Mesjasza (Chrystusa) Jn 1:49, Jn 6:69, Góra 16:16 [Mk 8:27, Łk 9:20], Jn 11:27, Łk 24:21. Problem w tym, że, jak w przypadku Żydów w ogóle aż do dnia dzisiejszego, ich koncepcja Mesjasza była przedstawiana jako zwycięski wybawiciel, który uwolni swój kraj od obcego ucisku. Do myślenia żydowskiego, martwy Mesjasz wcale nie był Mesjaszem. Jezus’ śmierć zawiodła ich oczekiwania i udowodniła, że ​​się mylili. Stąd oczywiste rozczarowanie dwóch uczniów na drodze do Emaus, mimo że słyszeli już historię kobiet (Łk 24:17-24).

C) Chociaż w Starym Testamencie jest kilka cudów zmartwychwstania, powszechna obawa w Jezusie’ dzień, tyle co u nas, było to, że zmarli ludzie nie wracają do życia. W szczególności, chociaż Jezus sam wskrzesił dwie zmarłe osoby, nikt nigdy nie został wzbudzony inaczej niż za pośrednictwem potężnego proroka – a ich prorok umarł: nikt nigdy się nie wychował.

D) Kobiety martwiły się tym, że nie miały czasu, aby zapewnić Jezusowi godny pochówek (dopiero wieczorem zdjęto ciało z krzyża, jak zauważono wcześniej). Weekend spędzili na przygotowywaniu przypraw, aby móc dokończyć pracę po upływie szabatu (Mk 16:1, Łk 23:56-24:1).

Powrót do głównego artykułu.

Łatwiej byłoby im zaakceptować zmartwychwstanie niefizyczne niż fizyczne.

A) Chociaż tradycyjna myśl żydowska skupiała się na duchu, dusza i ciało jako zintegrowana całość, a saduceusze zaprzeczali jakiejkolwiek możliwości odrębnej duchowej egzystencji lub jakiegokolwiek zmartwychwstania, faryzeusze, z którym Jezus stanął w tej sprawie po stronie, przyznał, że duch przetrwał po śmierci. Stary Testament zawiera opis konfrontacji króla Saula z duchem Samuela (1 Sam 28:11-9). Ta wiara znalazła odzwierciedlenie także w Jezusie’ przypowieść o nurkowaniu i Łazarzu (Łk 16:19-31). Można by przytoczyć także inne przykłady.

B) Co ważniejsze, ewangelie wskazują, że uczniowie’ własne myśli w naturalny sposób skłaniały się do tego typu interpretacji. Widzimy to w relacji Jezusa chodzącego po wodzie; gdzie twierdzi się, że pierwszym założeniem, jakie przyjęli, było to, że widzieli ducha (Góra 14:26 [Mk 6:49, Łk 24:37]). Podobnie, mamy opis przemienienia, gdzie Jezus rozmawia z Mojżeszem i Eliaszem (Góra 17:3 [Mk 9:4, Łk 9:30]). (Warto tutaj zauważyć, że, niezależnie od tego, co sądzisz o opisanych cudownych wydarzeniach, wciąż dają nam wgląd w sposób, w jaki myśleli.)

Powrót do głównego artykułu.