Jeremiasz jest często nazywany prorokiem „zagłady i mroku”.’ Już, w środku fragmentu potępiającego grzechy Izraela i ostrzegającego przed nadchodzącym sądem, znajdujemy ten klejnot zachęty:

Tak mówi Pan: “Niech mądry człowiek nie chlubi się swoją mądrością, Niech mocarz nie przechwala się swoją potęgą, I niech bogacz nie chlubi się swoim bogactwem; Ale ten, kto się chlubi, niech się tym chlubi, Że Mnie rozumie i zna, Że jestem Panem, okazywać miłosierdzie, osąd, i sprawiedliwość na ziemi. Bo w nich mam rozkosz,” mówi Pan. (Jeremiah 9:23-4).

Te dwa wersety są jak manifest dotyczący zarówno prawdziwego źródła spełnienia w życiu, jak i Bożego planu sprowadzenia nas w to miejsce.

Źródło prawdziwego Spełnienia

Fałszywa pewność

Ten fragment rozpoczyna się od zidentyfikowania trzech obszarów, w których naturalnie pokładamy naszą ufność: mądrość, władzę i bogactwo. Niemal instynktownie podziwiamy tych, których postrzegamy jako odnoszących sukcesy w tych obszarach; I, tym wyżej jesteśmy w stanie wspiąć się w rankingach ich sukcesu, tym bardziej myślimy, że „dotarliśmy”.’ Ale mądrość jest nieuchwytna (zawsze prowadzi do jeszcze większej liczby pytań); moc jest przejściowa (nawet najpotężniejsi w końcu upadają); bogactwa, nawet jeśli jeszcze trwają, albo pozostawi serce rozczarowane, albo tęskni za więcej. I, chociaż moglibyśmy wymienić wiele innych obszarów możliwych osiągnięć człowieka, wszystko jest przemijające jak samo życie.

Jako Salomon, który miał mądrość, władza i obfitość bogactw w końcu poskarżył się, gdy zbliżał się koniec jego życia: “Bez znaczenia! Bez znaczenia! … Całkowicie bez znaczenia! Wszystko jest bez sensu.” (Ecclesiastes 1:2 NIV)

Odnalezienie Bożego Serca

Jest tylko jeden sposób, w jaki możemy przekroczyć przemijalność życia; a jest to odnalezienie źródła i celu naszego życia w Tym, który nie podlega śmierci i rozkładowi. Salomon również to widział, i zakończył:

To koniec sprawy. Wszystko zostało usłyszane. Bójcie się Boga, i przestrzegaj jego przykazań; bo to jest cały obowiązek człowieka. Albowiem Bóg każde dzieło osądzi, z każdą ukrytą rzeczą, czy to jest dobre, czy też jest to zło. (Ecclesiastes 12:13-14)

Ale więź Salomona z Bogiem była słaba. We wcześniejszych latach szukał Boga i ujrzał cudowną wizję odkupieńczej i odbudowującej mocy Boga, jak wyraził to w swojej wspaniałej „Pieśni nad pieśniami”.’ Jednak w dążeniu do samorealizacji zaniedbał swoją relację z Bogiem, zawieranie traktatów poprzez poślubianie cudzoziemek i budowanie świątyń dla swoich bogów (1 Kings 11:4-13). I, z tyloma żonami do zaspokojenia, jest niestety bardzo wątpliwe, czy znaczna część jego pierwotnej miłości do nich mogła przetrwać. Dlatego skupił się na osądzającym aspekcie Bożego charakteru i stracił z oczu Jego prawdziwe serce i cel dla naszego życia.

Boży program

Ale Jeremiasz, choć otoczony korupcją i czasami pogrążony w ciemnej rozpaczy, zachował serce otwarte na Boga; i nawet w takim czasie mogłem otrzymać to wspaniałe objawienie charakteru i zamierzenia Boga:

Ale ten, kto się chlubi, niech się tym chlubi, Że Mnie rozumie i zna, Że jestem Panem, okazywać miłosierdzie, osąd, i sprawiedliwość na ziemi. Bo w nich mam rozkosz,” mówi Pan. (Jeremiah 9:23-4).

Boży plan na nasze życie składa się z trzech etapów, Jej przykładem są trzy cechy miłującej życzliwości, osąd, i sprawiedliwość, o której mowa powyżej. To jest akceptacja, pokuty i przemiany.

Przyjęcie

Pierwszą rzeczą, którą Bóg chce, abyśmy wiedzieli, jest to, niezależnie od tego, co zrobiliśmy, On nadal kocha i akceptuje nas takimi, jakimi jesteśmy.

Postępowanie Boga z człowiekiem zawsze charakteryzuje się miłującą życzliwością. Nawet wtedy, gdy Adam właśnie rozpoczął całą smutną historię ludzkiego buntu, jednym z pierwszych działań Boga była pomoc w uszyciu lepszego garnituru (Genesis 3:21).

Popełniamy błąd, sądząc, że Bóg „chce nas dopaść”.’ kiedy zrobiliśmy coś złego i myślimy, że musimy to jakoś naprawić, zanim odważymy się do Niego przyjść. Ale Bóg wzywa nas, abyśmy przyszli takimi, jakimi jesteśmy, i obiecuje, że nas nie odrzuci (John 6:37). (Prawda jest taka, że ​​i tak nigdy nie moglibyśmy tego naprawić – patrz Isaiah 64:6 & Luke 17:10.)

Jezus’ Ministerstwo to typowało.

Kiedy faryzeusze to zobaczyli, powiedzieli jego uczniom, “Dlaczego wasz nauczyciel jada z celnikami i grzesznikami??”
Kiedy Jezus to usłyszał, – powiedział do nich, “Zdrowi ludzie nie potrzebują lekarza, ale ci, którzy są chorzy, tak. Ale idź i dowiedz się, co to oznacza: „Pragnę miłosierdzia, a nie poświęcenie,bo nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzesznicy do pokuty.” (Matthew 9:11-13)

Skrucha

Te słowa Jezusa prowadzą nas do kolejnego ważnego kroku. Bóg osądzi grzech. jednak, jego osąd nie jest skierowany przeciwko nam: ale na nasze grzechy. Chce nas od nich oddzielić, abyśmy mogli uwolnić się od ich konsekwencji.

Pod tym względem istnieje ogromna różnica między Bogiem a Szatanem. Imię, 'Szatan,’ oznacza „Oskarżyciel”.’ Jego celem jest potępienie nas: aby sprawić, że poczujemy się tak całkowicie nie do przyjęcia i bezwartościowi, że stracimy nadzieję i nigdy nie zwrócimy się do Boga. Ale Boży zamysł jest odkupieńczy. On chce, żebyśmy widzieli nasz grzech tak, jak On go widzi, abyśmy naprawdę zapragnęli się zmienić. A kiedy to zrobimy, On jest po to, aby było to możliwe.

Ale „Sprawiedliwość”.,’ jak mówi stare powiedzenie, „należy nie tylko zrobić: trzeba zobaczyć, że zostało to zrobione.’ Kiedy Jezus umarł na krzyżu, miała miejsce transakcja. Wziął na siebie konsekwencje wszystkich grzechów, jakie kiedykolwiek popełniliśmy. (Nawet nie jesteśmy w stanie sobie wyobrazić, jak to musiało wyglądać – agonia większa niż wszystkie męki, jakie ktokolwiek kiedykolwiek przeżył w wyniku grzechu. Chłosta i gwoździe byłyby niczym w porównaniu.)

Bo Tego, który nie znał grzechu, uczynił grzechem za nas; abyśmy w Nim stali się sprawiedliwością Bożą. (2 Corinthians 5:21)

Transformacja

W rezultacie Boża sprawiedliwość staje się także częścią naszej natury, i jesteśmy przemienieni. Zostaliśmy uwolnieni od mocy grzechu w naszym życiu dzięki zamieszkującej nas mocy Ducha Świętego i uzdolnieni do prowadzenia życia w miłości, które będzie miało wpływ nawet na społeczeństwo, w którym żyjemy.

Piotr im to powiedział, “Żałować, i zostać ochrzczonym, każdy z was, w imię Jezusa Chrystusa o odpuszczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego. Bo obietnica jest dla ciebie, i swoim dzieciom, i wszystkim, którzy są daleko, ilu ich Pan, Bóg nasz, powoła do siebie.”

Za pomocą wielu innych słów zeznawał, i namawiał ich, powiedzenie, “Ratujcie się przed tym przewrotnym pokoleniem!” Następnie ci, którzy chętnie przyjęli jego słowo, zostali ochrzczeni. Przyłączono tego dnia około trzech tysięcy dusz.

Trwali niezachwianie w nauczaniu i społeczności apostołów, w łamaniu chleba, i modlitwa. Strach ogarnął każdą duszę, a przez apostołów działo się wiele cudów i znaków. Wszyscy wierzący byli razem, i mieli wszystko wspólne. Sprzedawali swój majątek i dobra, i rozdał je wszystkim, według tego, jak ktoś miał potrzebę. Dzień w dzień, trwając niezachwianie i jednomyślnie w świątyni, i łamaniem chleba w domu, przyjmowali pożywienie z radością i prostotą serca, chwaląc Boga, i ciesząc się łaską u całego ludu. (Acts 2:38-47)