Máistirphlean Dé ar

The Second Adam

According to Genesis 3:15, even as God was passing judgement on Adam, Eve and the serpent, he said to the serpent, “Cuirfidh mé naimhdeas idir tú féin agus an bhean, agus idir do shliocht agus a sliocht. Cuirfidh sé bruise do cheann, agus bruitfidh tú a shála.”¹ Notice that this is in the singular; tá sé ag díriú ar fhear amháin ar leith. Le himeacht ama, chuir foilsiú eile ó Dhia níos mó sonraí leis an bpictiúr seo. Bheadh ​​sé ina rí de shliocht an rí Dáiví agus ina shagart go deo in ord Mhelchisedeic (figiúir mistéireach a bhfuil a n-údarás sagairt ann roimh agus a sháraíonn údarás Abrahám nó aon sagart Giúdach – Ps 110:4 (c.f. Gen 14:18-20; Heb 7:1-28)). ‘Messiah’ a thabharfaí air’ (an tAon Anointed – Dan 9:25). Ach d’áireofaí teidil eile, ‘A Dhia na Mór’, ‘Athair Síoraí’² agus ‘Prionsa na Síochána.’ Deirtear linn freisin go rialódh sé go deo (Is 9:6-7).

Gabhann Dia ár n-Áit

Bhain máistirphlean Dé le déanamh cad é, to Satan, a bhí doshamhlaithe. Briathar Dé síoraí (ag a raibh an cruinne ar fad cruthaithe) a cheangal isteach i leanbh daonna nádúrtha. Bheadh ​​saol gan locht aige, ag léiriú cad é mar Dhia, agus conas atá i gceist againn féin a bheith. Ach ansin, cé go neamhchiontach, ghlacfadh sé air féin an phian agus an scaradh ba cheart a bheith mar phionós againn as an fhulaingt a rinne ár bpeacaí. Mar fhocal scoir, thairgfeadh sé deis dúinn a bheith i gcomhcheangal leis féin, ina gcónaí laistigh de gach duine a ghlacann lena thairiscint. Leis an éileamh seo atá ag Sátan inár n-aghaidh cealaítear é; óir táimid anois mar chuid de agus tá ár bpionós íoctha aige cheana féin.

Bhí sé seo go léir tuartha freisin ag na fáithe, cé gur cuireadh in iúl é ar bhealach nach raibh a fhíorbhrí le feiceáil ach le breathnú siar; óir b'é plean Dé é Sátan a dhéanamh mar ghléas a thóin féin (An bhfuil 52:13-53:12; Ps 22:1-31; Lk 24:25-27. Freisin 1Cor 2:7-8).

Antidote an pheaca

Ach ní hé sin go léir. Iad siúd a ghlac le tairiscint Dé anois tá a Spiorad Naomh ina gcónaí laistigh díobh (Eze 11:19; Eze 36:25-27). God’s law is written in their hearts (Jer 31:31-34). Whereas before they lacked motivation and power to do good, now they are inspired and empowered so that, once more, they can freely choose to do God’s will (Jer 31:31-34; Eze 11:19; Eze 36:25-27).

Léigh ar aghaidh…

Fonótaí

1. Why a serpent?

   Some see this as no more than a primitive attempt to explain why snakes crawl on the ground and people don’t like them. But if that were the case, it leaves several unanswered questions:

   • Why single out only this particular oddity for comment from amongst the huge number of unusual and equally dangerous creatures that man was familiar with?
   • Snakes are noteworthy for their lack of vocal ability. So why is this serpent portrayed as possessing the power of speech: yet not as losing that power on account of its bad behaviour?
   • Tá sé aisteach freisin go n-aontaíonn an eolaíocht éabhlóideach gur de shliocht na lizards monatóirí a chaill úsáid a ngéag na nathracha.. Is rud neamhghnách é seo do ‘primitive’ míniú – go háirithe má, mar a éilítear, tharla sé seo na milliúin bliain sular shiúil fear riamh an domhain.

   Mar sin féin déanann sé ciall an-mhaith má, mar a chreid formhór na nGiúdach agus na gCríostaithe i gcónaí, Ní raibh Dia ag tabhairt aghaidh ar aon ghnáth-nathair; ach namhaid spioradálta fear a bhfuil a charachtar agus a chinniúint deiridh ag Dia go simplí i gcomparáid le nathair nimhiúil agus díspeagadh.

2. Cén fáth ‘Athair Síoraí?’
   Dúirt Íosa ‘Duine ar bith a chonaic mé, tá an tAthair feicthe aige’ (Jn. 14:9) agus, ‘Tá mé féin agus an tAthair amháin’ (Jn. 10:30). Le haghaidh míniú níos iomláine féach ‘An Dia triune (Pt. 2) – Conas a oibríonn an Tríonóid'.