Gonestrwydd Yn eu cost eu hunain

Un o nodweddion mwyaf tarawiadol yr efengylau yw na phetrusodd yr ysgrifenwyr gofnodi ffeithiau y gellid eu defnyddio yn eu herbyn..

Os oes gennych chi dyst sy'n ceisio ystumio'r gwir, un o'r pethau cyntaf y byddant yn ei wneud yw atal gwybodaeth a allai fod yn niweidiol i'w hachos, neu i'w hygrededd personol. Os, fel yr awgrymwyd, maent mewn gwirionedd yn ffugio tystiolaeth i gryfhau eu stori mae'n llai tebygol fyth y byddai'r gwneuthuriadau hynny'n cynnwys deunydd o'r fath: eto y mae yr efengylau yn cynnwys llawer o bethau o'r fath.

Yn y dyfyniadau isod rwyf wedi nodi darnau cyfochrog sy'n digwydd mewn mwy nag un efengyl trwy ddyfynnu'r dyblygiadau mewn cromfachau sgwâr.

Deunydd sy'n adlewyrchu'n wael ar y disgyblion eu hunain

• Eu hymddiriedaeth yn y mater o'r hyn oedd ynddo iddynt. Mt 18:1 [Lc 9:46], Mc 9:33, Mc 10:28 [Lc 18:28], Mt 20:21 [Mc 10:37], Lc 22:24.
• Yr achlysuron pan fethodd theori â chyfieithu i ymarfer ar eu cyfer, megis eu hanallu i ymdrin â'r bachgen cythreulig (Mt 17:14 [Mc 9:14, Lc 9:37]) a methiant Pedr i gerdded ar ddŵr, er gwaethaf Iesu’ gorchymyn (Mt 14:28).
• Eu methiant eu hunain i ddeall Iesu’ neges a chenhadaeth:
  • ynghylch yr hyn a ddywedodd Iesu wrthynt am ei farwolaeth a'i atgyfodiad (JN 2:19, Mt 17:22 [Mc 9:31, Lc 9:44], Mt 16:21 [Mc 8:31, Lc 9:22], Mt 20:17 [Mc 10:32, Lc 18:31], JN 16:16-32, Mt 28:17, Mc 16:8,11,13,14, Lc 24:11,25, JN 20:2,25).
  • Peter yn cael gwybod o ganlyniad, ‘Dos ar fy ôl i, Satan,’ gan Iesu (Mt 16:23 [Mc 8:33])
  • gan awgrymu eu bod yn galw i lawr tân o'r nefoedd ar bentref Samaritan (Lc 9:54).
  • Sylw gwallgof Pedr ar fynydd y gweddnewidiad (Mt 17:4 [Mc 9:5, Lc 9:33]),
• Eu methiant i aros yn effro hyd yn oed pan oedd Iesu yn Gethsemane (Mt 26:36 [Mc 14:32, Lc 22:40])
• Mynnodd y disgybl na fyddent byth yn gwadu Iesu(Mt 26:31 [Mc 14:27, Lc 22:31]), yn cael ei ddilyn gan eu cefnu arno (Mt 26:56 [Mc 14:50], Mt 26:69 [Mc 14:66, Lc 22:54])
• Yr ymosodiad ar was yr archoffeiriad (Mt 26:51 [Mc 14:47, Lc 22:50])
• Yr adroddiadau fod y disgyblion wedi dwyn y corff (Mt 28:11)

Deunydd y gallai gwrthwynebwyr ei ddefnyddio i feirniadu Iesu

• Anghrediniaeth ei deulu ei hun (JN 7:5), hyd yn oed yn meddwl ei fod yn wallgof (Mc 3:21)
• Yr holl sarhad a'r honiadau a wnaed yn erbyn Iesu (gormod i'w rhestru) rhai o honynt a eglurwyd ar y pryd, a rhai ddim.
• Methiant i gyflawni gwyrthiau yn Nasareth (Mt 13:58 [Mc 6:5, Lc 4:23]
• Ei flinder gyda'r dysgyblion (Mt 17:17 [Mc 9:19, Lc 9:41])
• Ei droi allan trwy rym y cyfnewidwyr arian (JN 2:14, Mt 21:12 [Mc 11:15, Lc 19:45])
• Caniatáu i'r cythreuliaid fynd i mewn i'r moch Gadarene (Mt 8:38 [Mc 5:11, Lc 8:32])
• Ei driniaeth o'r wraig Syrophenician (Mt 15:22 [Mc 7:25])
• Ei gyfaddefiad nad oedd yn gwybod amseriad dychwelyd ei hun (Mc 13:32 [Mt 24:36])
• Ei ofn a bron wrthod y groes yn Gethsemane (Mt 26:37 [Mc 14:33, Lc 22:41])
• Ei gri o'r groes, ‘Fy Nuw, fy Nuw, pam yr wyt wedi fy ngadael?’ (Mt 27:46 [Mc 15:34])
• Dweud wrth y disgyblion am gario cleddyfau ar noson ei arestio (Lc 22:36)

Deunydd oedd yn adlewyrchu'n wael ar yr eglwys

• Eglwys yn ymryson dros weddwon (Deddfau 6:1) ac enwaediad (Deddfau 11:2, 15:1).
• dadleuon Paul â Barnabus (Deddfau 15:37) a Phedr (Gal 2:11).
• Eu methiant i gredu yng ngwarediad Pedr o'r carchar, hyd yn oed pan ddywedir (Deddfau 12:12).

Yn ôl i'r brif erthygl.