Apa Kristen Sejati Ora Bisa Dosa?

Ing layang pertama rasul, salah siji saka telu sing nggawe Yesus’ Bunder ing jero, nggawe statement dramatis ing ngisor iki babagan Gusti Yesus:

Sampeyan ngerti manawa dheweke dicethakake kanggo nyingkirake dosa-dosa kita, lan ora ana dosa. Sapa sing tetep ana ing Panjenengane ora nglakoni dosa. Sapa sing dosa ora weruh dheweke, ora ngerti dheweke. Bocah cilik, aja nganti ana sing mimpin. Sapa sing tumindak bener iku bener, Malah kaya wong sing bener. Sapa sing dosa iku saka Iblis, Kanggo Iblis wis gawe dosa wiwit wiwitan. Kanggo iki Putrane Gusti Allah dicethakake, supaya bisa ngrusak pakaryan setan. Sapa sing lair saka Gusti Allah ora nglakoni dosa, amarga seda tetep ana ing dheweke; Lan dheweke ora bisa dosa, Amarga lair saka Gusti Allah. Ing anak-anaking Gusti Allah diturunake, lan anak-anak saka Iblis. Sapa sing ora nindakake kabeneran dudu saka Gusti Allah, uga wong sing ora tresna karo seduluré. (1Jn 3:5-10)

Waca ing pamisahan, Kutipan iki katon kanggo menehi saran manawa wong Kristen, Sawise 'lair saka Gusti Allah,’ ora cocog kanggo nindakake dosa maneh; dadi ngono, Yen dheweke nindakake dosa, Iki nuduhake manawa dheweke durung nate lair maneh lan isih 'anak setan.’

Iki barang medeni. Dilaporake yen Kaisar Kristen pertama, Constantine, sengaja tundha mbaptis dheweke nganti dheweke tiwas amarga wedi yen dheweke bisa dosa maneh sadurunge seda. Lan wedi sing padha bisa uga ana ing mburi penting ing sawetara bunderan sing nindakake 'upacara pungkasan’ sadurunge sedane Kristen.

Paling akeh sing ngakoni wong-wong Kristen ngakoni dadi luwih akeh, tinimbang kurang, sadhar saka kesalahane sawise urip kanggo Gusti Yesus. Nanging ana uga sing nglaporake babagan sregep nyerah menyang Gusti Yesus; ing endi gaya urip dosa sing kepungkur ora ana bandingane utawa nahan banding. Malah kaya ngono, Umume iki ora bakal bisa ngaku yen dheweke ora bisa nyakot. Nanging sawetara, njupuk tembung kasebut kanthi nilai rai lan pengin mung nampa dheweke minangka Sabdanipun Gusti, nerjemahake dheweke tegese wong ora sejatine anak saka dewa (i.e. 'lair maneh’ Kristen) nganti dheweke tekan papan sing ora ana dosa maneh.

Pandhuan iki, dikenal minangka 'sempit,’ umume disalahake minangka wulangan sesat dening Katulik, Orthodox lan Protestan padha. Nanging banjur, Napa John ujar apa sing ditindakake? Apa dheweke percaya yen kesempurnaan ora salah? Apa dheweke mung gagal nggawe makna sing jelas? Yen kita miwiti kanthi sewenang-wenang kanthi sewenang-wenang utawa ngencerake bit ing Kitab Suci sing nemu nuntut banget, Kita ngucapake lemah sing mbebayani.

Pesen John

Apa kita ora ana sing penting nalika maca tembung kasebut kanthi isolasi? Yen kita nliti surat pertama John kanthi luwih rinci, kita bakal weruh manawa pesené iku sejatine seimbang sing luwih ati-ati tinimbang sawetara ...

Iki pesen sing wis padha dakrungu saka Panjenengané lan kita wartakaké marang kowé, bilih Gusti Allah punika cahya, lan ing Panjenengane ora ana pepeteng babar pisan. Nèk awaké déwé ngomong nèk awaké déwé nduwé tetunggalan karo Dèkné lan mlaku nang pepeteng, kita ngapusi, lan aja ngomong sing bener. Nanging yen kita lumaku ing cahya, kaya kang ana ing pepadhang, kita padha sesrawungan, lan getihé Yésus Kristus, putranipun, ngresiki kita saka kabeh dosa. (1Jn 1:5-7)

Kaping pisanan, Elinga yen John nulis kanggo kanca-kancane wong liya, njaluk supaya 'mlaku ing cahya.’ Yen kita nindakake, Dheweke njamin kita manawa Yesus’ getih ngresiki kita saka kabeh dosa. Nanging dheweke banjur ujar iki:

Yen kita kandha yen kita ora duwe dosa, kita ngapusi awake dhewe, lan bebener ora ana ing kita. (1Jn 1:8)

Yohanes negesake manawa kita ujar manawa kita ora duwe dosa, kita ngapusi awake dhewe (secara harfiah, 'Arep kesasar'). Tensi ing kene penting. 'Ngomong’ Nggunakake tegang Yunani sing diarani 'aorist’ ing 'subjunktive’ (Kondisi) swasana ati; sing ngindhari sing nemtokake manawa ana tumindak sing kepungkur, Saiki utawa masa depan (kemungkinan bisa dadi utawa kabeh iki). Ing tangan liyane, 'Duwe’ lan 'ngapusi’ ana ing tegang saiki. Dadi ayat iki ngandhani yen ujar manawa kita ora duwe dosa yaiku tumindak ngapusi awake dhewe; Apa iku sing wis dakkandhakake ing jaman kepungkur, utawa ngomong saiki, utawa bisa uga ngaku ing mangsa ngarep. Nanging ukara sabanjure John njamin kita, senadyan iki, Kita bisa urip kanthi kalbu sing jelas sadurunge Gusti Allah.

Yen kita ngakoni dosa kita, Panjenengané iku setya lan adil ngapura dosa kita, lan kanggo ngresiki kita saka kabeh duraka. (1Jn 1:9)

Ing kene, 'Ngakoni’ ana ing saiki tegang: Nanging 'ngapura’ lan 'ngresiki’ kalorone aorist subjunkes. Dadi, ing wektu apa wae sing kita ngakoni dosa-dosa marang Gusti Allah, Kita nampa pangapunten lan ngresiki sing nutupi kaluputan saka dosa-dosa kepungkur; lan uga saiki lan kanggo masa depan. Nanging iki isih ora ateges bisa nuntut manawa kita durung nate gawe dosa:

Yen kita ujar manawa kita durung gawe dosa, Kita nggawe dheweke ngapusi, Lan Sabdane ora ana ing AS. (1Jn 1:10)

Ing ukara akhir iki bab, 'Ngomong’ yaiku maneh aorist subjunktion lan 'nggawe’ lan 'iku’ saiki tensi. John wis ngelingake kita, Yen kita nate ujar, 'Kita ora duwe dosa,’ kita ngapusi awake dhewe. Nanging ing peringatan bola-bali iki ana bedane penting. 'Gawe dosa’ ana ing tegang sing sampurna, nuduhake tumindak sing wis rampung lan saiki wis kepungkur. Godhong iki mbukak kemungkinan penting. Kita kabeh wis gawe dosa ing jaman biyen; Yen kita nate mbantah manawa kita duwe masalah dosa ing urip kita, Banjur kita ngapusi awake dhewe. Nanging – Apa bisa kanggo kita ora nglakoni dosa maneh? Ing kene, Fokus argumen John wis ngalih menyang masa depan. Dheweke banjur ujar…

Bocah-bocah cilikku, Aku nulis iki kanggo sampeyan supaya sampeyan ora nglakoni dosa. Yen wong dosa, Kita duwe penasihat karo Rama, Yesus Kristus, wong mursid. Lan dheweke iku kurban sing atut kanggo dosa-dosa kita, lan ora kanggo awake dhewe, nanging uga kanggo jagad kabeh. Iki carane kita ngerti yen kita ngerti dheweke: Yen kita netepi pepakone. Siji sing ujar, “Aku ngerti dheweke,” lan ora netepi pepakone, iku tukang ngapusi, lan kayekten ora ana ing dheweke. Nanging sapa sing njaga tembunge, Katresnan Gusti Allah mesthi wis disampurnakake. Iki carane kita ngerti yen kita ana ing dheweke: Sing sapa ngucap, yèn ana ing Panjenengané, iku uga kudu lumaku kaya kang lumampah. (1Jn 2:1-6)

Ukara 'sing sampeyan ora nglakoni dosa,’ Cetha nuduhake manawa John pengin kanca-kancane wong-wong Kristen supaya ora gawe dosa: dene ‘Yen wong dosa’ mergo kanthi jelas ngakoni manawa bisa uga. Kaloro frasa kasebut nggunakake aorist subjunkes: dene 'kita duwe penasihat,’ lan 'dheweke iku kurban sing atasan’ ana ing tegang saiki. John nyatakake ide kasebut, preduli nalika kita bisa digodha, Kita ora kudu dosa: Nanging yen kita nindakake, Gusti Yesus iku obat langsung. Nanging sok dong mirsani manawa dheweke ujar, 'Yen:’ ora 'kapan.’ John ora pengin kita goleki dosa amarga ora bisa dielingi. Luwih, Dheweke njaluk supaya kita fokus ing hubungan karo Gusti Yesus, saengga kabeneran lan katresnan dadi akibat lan dosa sing langka lan ora dikepengini.

Masalah masalah kasebut

Iki ana ing konteks piwulang sadurunge iki sing pungkasane John nggawe pratelan kasebut nyatakake sadurunge.

Sampeyan ngerti manawa dheweke dicethakake kanggo nyingkirake dosa-dosa kita, lan ora ana dosa. Sapa sing tetep ana ing Panjenengane ora nglakoni dosa. Sapa sing dosa ora weruh dheweke, ora ngerti dheweke. Bocah cilik, aja nganti ana sing mimpin. Sapa sing tumindak bener iku bener, Malah kaya wong sing bener. Sapa sing dosa iku saka Iblis, Kanggo Iblis wis gawe dosa wiwit wiwitan. Kanggo iki Putrane Gusti Allah dicethakake, supaya bisa ngrusak pakaryan setan. Sapa sing lair saka Gusti Allah ora nglakoni dosa, amarga seda tetep ana ing dheweke; Lan dheweke ora bisa dosa, Amarga lair saka Gusti Allah. Ing anak-anaking Gusti Allah diturunake, lan anak-anak saka Iblis. Sapa sing ora nindakake kabeneran dudu saka Gusti Allah, uga wong sing ora tresna karo seduluré. (1Jn 3:5-10)

Kesulitan tartamtu ing kene yaiku ayat 9 (ditampilake ing wani), Amarga katon ngeyel yen dosa ora mungkin sapa sing asli, 'Lair maneh’ Kristen. Nanging iki mesthi dudu pengalaman sing mayoritas wong-wong Kristen saiki. Uga ora katon apa-apa karo apa sing wis kita lakoni, yen aku ngucapake babagan bagean sadurunge; ing ngendi dheweke lagi lara kanggo nuduhake manawa Yesus nawakake obat Yen Kita dosa.

Akeh terjemahan modern menehi ayat iki nggunakake ungkapan kayata “ora biasane nglakoni dosa” lan “ora bisa gawe dosa.” Ekspositor liyane nerangake ayat kanthi ujar sing anyar, Alat spiritual sing dibentuk ing kita liwat kelairan anyar ora bisa ditindakake dosa: Nanging dosa isih bisa tangi saka umur tuwa, sifat karnal, kang kudu kita lakoni nganti mati. Panjelasan kasebut koyone nggawe pangerten sing luwih apik: Nanging kita isih nilar takon, “Napa John ora nggawe artine luwih jelas?”

Pentinge perspektif

Huruf John, Mungkin dibantu dening para murid Yunani sing padha sing wis mbantu dheweke nyathet Injil (ndeleng Jn 21:24), Biasane banget kanggo aplikasi aturan tata basa Yunani, asring nyatakake bebener sing penting ing sawetara tembung. (Jn 1:1 minangka conto klasik.) Dadi, Nalika ndeleng pernyataan penting sing kaya ngono 1Jn 3:9, Kita kudu takon apa luwih kemungkinan yen kita ora ngerti artine John, Tinimbang John mbantah awake dhewe.

Panliten anyar nyebabake pangenalan sing tambah akeh sing penting babagan cara kriyo Yunani Prajanjian Anyar dibentuk yen dibandhingake karo basa Inggris lan liya-liyane basa. Ing basa Inggris, kriyo diatur dening tensi, sing utamane wektu gumantung. Sanajan kriyo Yunani duwe apa sing diarani tensi, Dheweke ora cocog karo sistem tensi kita lan ora mesthi netepake persis nalika tumindak. Nanging Yunani duwe verba-verba tambahan, ora ditemokake ing basa Inggris, Sing nyatakake aspek sarjana saiki.’ Iki luwih apik pemahaman babagan makna aspek ing Yunani Prajanjian Anyar nawakake resolusi masalah sing bisa ditindakake kanthi ayat iki.

Aspek saiki wis dingerteni kanggo netepake sudut pandang saka tumindak, acara utawa proses diterangake. Iku saka 'eksternal’ perspektif, Nggolek kanggo njlèntrèhaké acara utawa proses minangka kabeh: utawa iku saka 'internal’ perspektif, ing endi pengamat mung ndeleng bagean saka proses sing luwih gedhe? Aspek njaba diarani 'Perfective,’ lan internal 'ora sampurna.’ (Aspek kasebut ora kudu bingung karo 'sampurna’ lan 'ora sampurna’ tenses - sanajan, Saka sudut pandang temporal, Dheweke asring ana gandhengane.) Nanging ana tambahan kata kerja, dirujuk dening sawetara minangka 'kombinasi’ Lan liyane minangka 'stative,’ sing tambah akeh mikir babagan aspek katelu, kanthi makna minangka gabungan saka perfih sing sampurna lan ora sampurna. Ing aspek statif, 'Tumindak verbal dingerteni duwe ukuran lengkap (preduli saka wektu) sing ngasilake kahanan sing isih ana sing isih durung rampung, kanthi penekanan diselehake ing terakhir.’¹

Bearing ing pikiran iki, Ayo kita katon luwih rapet ing ayat 9:

Sapa wae lair saka Gusti Allah (Apa) ora ngasilake (a) dosa, Amarga turunane tetep ing dheweke; lan (dheweke / iku) ora dikuatake kanggo dosa, Amarga dheweke lair saka Gusti Allah. (1Jn 3:9)

Ing ndhuwur, Aku wis pisanan milih terjemahan sing luwih literatur, pengganti “ngasilake (a) dosa” kanggo “nindakake dosa” Amarga kriyo Yunani iku 'ποιέω’ (tegese 'nggawe', 'Product’ utawa 'nindakake’ Minangka tumindak siji), tinimbang 'πάάσσσσσσω’ (nuduhke tumindak biasa utawa bola-bali); lan 'dosa’ ana ing tunggal. (Yunani ora duwe artikel sing ora ana wates; Dadi klebu utawa pengecualian ing basa Inggris gumantung saka konteks.) Aku uga wis nambah ekspresi kasebut, “dheweke ora bisa gawe dosa;” Kaping pisanan, Amarga iku sejatine ngemot rong kriyo (“dikuatake” lan “kanggo dosa”) lan, Kapindho, Amarga teks ora bisa ngemot pronoun pribadi, 'Dheweke'; dadi ngono “dikuatake” bisa uga nyebutake wong utawa wiji.

Iki menehi kita enem kriyo (nggaris): “lair,” “ngasilake,” “tetep,” “dikuatake,” “kanggo dosa” lan “lair.”² Saiki, “ngasilake,” “tetep,” “dikuatake” lan “dosa” kabeh ana ing tegang saiki, karo aspek sing ora sampurna. Nanging nalika “lair” digunakake - sanajan kasunyatane pisanan kedadeyan partikel pisanan lan pungkasan wong sing tunggal tunggal - loro-lorone ditulis ing tegang sing sampurna, Nanging kanthi a aspek statif. Dadi apa tegese?

Aspek statif ngandhani yen kita kudu njaga gambar gedhe ing pikiran, Sanajan kita saiki wis fokus ing aspek tartamtu saka gambar kasebut. Tegang sing sampurna; Nanging kanthi efek sing terus-terusan. Dadi Yohanes minangka titik sing lair saka Gusti Allah iku sing wis kedadeyan; Nanging dheweke pengin kita elinga yen aspek tartamtu saka acara kasebut isih durung rampung.

Saiki yen kita nganggep manawa makna ata Yunani Translated as “lair” ora mung nggambarake wayahe kelahiran, Nanging proses procreation kabeh (ngasilake siji sing dadi keturunan wong tuwa), Implikasi pilihan saka tensi lan aspek wiwit bisa nggawe pangerten. Bayi ora langsung katon lan tumindak kaya wong tuwane. Pancen, Nalika enom, Bocah-bocah bisa mbuwang tantrum lan nindakake akeh perkara sing ngganggu! Nanging nalika bocah diwasa, wong tuwa bakal ngarep-arep ndeleng pangerten sing ngembangake tanggung jawab, Kanthi sipat sing muncul sing nggambarake karakter wong tuwa. (Yen ora miwiti kedadeyan ing pigura wektu sing cukup, bisa uga bisa ngomong babagan tes DNA!)

Ing tangan liyane, panggunaan aspek sing ora sampurna karo “ngasilake,” “tetep,” “dikuatake” lan “dosa” Awas kita yen ayat iki mung nimbang bagean saka gambar tinimbang kabeh proses; Nalika tegang saiki ngandhani yen kita lagi urusan karo kedadeyan saiki. Iki nuduhake manawa Fokus John ing kene kepiye lan ngapa dosa utawa ora kedadeyan ing conto tartamtu, tinimbang gambar sing luwih gedhe babagan carane dosa nyebarake lan asil sing paling umum. Kanggo alasan kasebut, Sampeyan bisa uga luwih cocog kanggo mikir babagan ngasilake 'dosa’ tinimbang ngasilake 'dosa.’

Ana siji fitur liyane sing menarik saka kata kerja kasebut. Loro kedadeyan 'lair’ Apa sing diarani 'swara pasif'. Tegese apa wae (Proses Lair) wis rampung kanggo wong kasebut. “Ngasilake,” “tetep” lan “dosa” kabeh ing 'swara aktif;’ tegese dheweke nerangake babagan perkara sing (wong utawa 'wiji') ditindakake. Nanging “bisa” ana ing 'swara tengah.’ Iki digunakake kanggo nuduhake kahanan perantaraan ing ngendi subjek kasebut uga melu nggawa babagan tumindak kasebut. Ing kasus iki, Iki nuduhake manawa ora bener kanggo negesake manawa ora bisa tumindak dosa ditindakake dening wong-wong kasebut kanthi merunung 'wiji:’ Nanging luwih manawa wong kasebut uga duwe bagean kanggo muter. Ing efek, Dheweke ora mung ora bisa nglakoni dosa; Nanging luwih milih ora nglakoni.

Ndeleng maneh kahanan

Angel banget kanggo nyatakake makna sing diwenehake kabeh aspek Yunani ing terjemahan Inggris 1Jn 3:9 tanpa nggunakake tembung sing beda utawa nambah frasa panjelasan. Nanging rendering sing luwih lengkap, Kanthi panjelasan kanggo nggambarake '[aspek]’, '{Swara}’ lan '(tembung sing diwenehake)', bisa uga maca kaya ngono:

Sapa wae lair [dadi bocah sing wis diwasa] saka Gusti Allah (Apa) ora ngasilake (a) dosa [Ing kahanan sing diwenehi], amarga dheweke (iku, Gusti Allah) winih tetep ing dheweke; lan dheweke (punika) ora [Ing kahanan kasebut] dikuatake {utawa motivasi pribadi} kanggo dosa, Amarga dheweke lair [dadi anak] saka Gusti Allah.

Loro pitakonan utama:

1. Apa wiji?
2. Apa sing “ngasilake (a) dosa” Tegese?

Apa wiji?

Tembung Yunani kanggo 'wiji’ yaiku 'sperma’ lan secara harfiah tegese 'sperma’ (kewan) utawa 'wiji’ (Tanduran). Iku barang sing cocog karo karakteristik wong tuwa sing diwenehake kanggo urip anyar sing miwiti. (Kanthi implikasi, Uga bisa ateges 'keturunan,’ Sanajan ora ditrapake ing kene.) Ing kasus iki, Gagasan utama yaiku 'Wiji Allah,’ Ndhaptar sifaté Gusti Allah sing dadi anak sing lair saka Gusti Allah.

Ing pasemon saka wong sing nyebar (Lk 8:5-15), Gusti Yesus ngenali wiji minangka 'Sabda Jahwéh;’ lan nerangake carane wutah wiji kasebut gumantung karo kualitas lemah (macem-macem jinis wong) sing tiba. Yaiku tembung saka Gusti Allah sing ngrusak utawa bisa dosa? Temtunipun ora! Lan ing bab pambuka Injil, John dadi langkah luwih adoh, Ngenali Yesus minangka 'Sabda Jahwéh,’ lan ujar manawa wong-wong sing nampa dheweke dadi putrane Gusti Allah (Jn 1:1,12 & 14). Then Jesus, at the last supper, explains that the Holy Spirit will come to dwell in them (Jn 14:17), Kanthi tugas khusus kanggo nampa Gusti Yesus’ tembung lan mbukak dheweke menyang kita (Jn 16:12-14). Bisa Yesus utawa Roh Suci Dosa, utawa apa sing canggih? Maneh, temtunipun ora! Dadi 'Wiji Allah,’ Nanging kita nerjemahake, ora muspah.

Apa sing “ngasilake (a) dosa” Tegese?

Kepiye dosa sing diprodhuksi? Ayo miwiti kanthi ndeleng carane James nerangake bab iki.

Aja nganti ana wong sing ngomong nalika digodha, “Aku kagodha dening Gusti Allah,” Amarga Gusti Allah ora bisa digodha dening ala, lan dheweke ora nggodha. Nanging saben wong digodha, Nalika ditarik karo hawa nafsu dhewe, lan dilindake. Banjur hawa nepsu, Nalika wis ngandel, bruwang (a) dosa; lan dosa, Yen wis diwasa, nggawa pati. (Jas 1:13-15)

Dadi, Miturut James, Proses diwiwiti kanthi kepinginan alam ('Hawa nafsu dhewe') sing narik kawigaten wong kanggo nyimpang saka karsane Gusti Allah. Yen diidini 'Ngandhut’ Banjur hawa nepsu ngasilake dosa. (Tembung 'meteng’ Nemtokake manawa nepsu 'ngrebut’ lan 'gabung karo’ wong; i.e. wong ngasilake kanggo nggodha.) Mangkono, Iku hawa nepsu sing miwiti proses sing nyebabake dosa; Sanajan wong kasebut uga tanggung jawab kanggo menehi idin.

Penting kanggo ngerteni manawa wong Kristen terus ngalami kepinginan alam kasebut sanajan sawise konversi (Deleng contone, 1Cor 7:2-5). Utawa ora duwe hawa nafsu iki diwatesi kanggo kepinginan awak:

Aja tresna³ Donya, babar pisan sing ana ing jagad iki. Yen ana sing tresna marang jagad iki, Tresnane Sang Rama ora ana ing Panjenengane. Kanggo kabeh sing ana ing jagad iki, hawa nepsu saka daging, hawa nepsu mripat, lan bangga urip, dudu bapak, nanging jagad iki. Donya wis lunga karo hawa nafsu, nanging sing nindakake Gusti Allah tetep tetep ana ing salawas-lawase. (1Jn 2:15-17)

Kabeh wong Kristen tundhuk nggodha, Kaya-kaya Gusti Yesus iku. Kita ora miwiti proses iki: Iku mesthi ana sing isih urip ing jagad iki. Dadi dosa 'diprodhuksi’ dening kepinginan alami: Nanging ing antarane kepinginan lan dosa ana langkah penting sing kudu kita aturake kanggo njaluk kepinginan dosa utawa kanggo karsane Gusti Allah. Prabédan penting kanggo wong Kristen ana ing ngarsane Gusti Allah sing ora nyorot, sing terus-terusan motivasi kanggo ngrampungake ati lan pikiran babagan kekarepan lan cara. Kita bakal nindakake pertimbangan sing luwih rinci babagan cara iki bisa digunakake ing artikel liyane.

Dadi apa sing dakkandhakake?

1. Yen wong wis lair saka Gusti Allah, Banjur proses wis diwiwiti sing kudu nuntun kita menyang gaya urip sing ala, Amarga wiji Gusti Allah sing ditandur ing njero kita ora bisa ngidini asil liyane. Dadi, Suwe-suwe, Kita kudu nyana kepinginan kanggo suci kanggo nambah lan keruwetan lan frekuensi tumindak dosa kanggo nyuda.
2. Nalika ndeleng dhewe, utawa liyane ', Perjuangan saiki kanthi nggodha kita kudu eling yen iki minangka bagean saka proses sing, Minangka 'wiji’ saka Gusti Allah (Tembunge, ngarsane lan alam) tetep lan berkembang ing kita, nggodha kelangan kekuwatane. Dadi, yen kita tiba ing dosa, kita kudu ngerti yen Gusti Allah durung rampung karo kita. Ngakoni, mbalik maneh lan kamenangan pokok dijamin.
3. Yen kita bakal penting. Iku 'wiji’ saka Gusti Allah ing njero kita - dudu kekuwatan kita - sing njaga kita saka dosa: Nanging kita bisa nyengkuyung utawa ngalangi kegiatan kasebut.
4. Yen kita ora sadar saka alam dhewe dhewe sing ana ing njero kita, Aktifake kita ora adoh saka dosa lan luwih cedhak karo Gusti Allah, Banjur wektu kanggo tes DNA spiritual!

Bali menyang ringkesan / Waca ing…

Artikel sing migunani

'Nalika Roh ujar ora’ Dening Ray C. Stedman. https://www.raystedman.org/new-testament/1-john/when-the-spirit-says-no

'1 John 3:9 – Titik asring ora klalen’ dening Johnny Stringer, ing 'wali saka kayekten’ Xxxii: 6, P. 174; Maret 17, 1988. http://www.truthmagazine.com/archives/volume32/GOT032084.html

'Artine 1 John 3:9’ Dening Myron J. Houghton, Ph.D., Th.d. Ing 'Duka Iman’ (Iman Baptis Baptis Seminal, Ankeny, Iowa), Nopember-Desember 2005. https://www.faith.edu/2005/11/the-meaning-of-1-john-39/

'Ora ana sing lair saka Gusti Allah sing nggawe praktek gawe dosa’ dening John Piper ing 'Kepinginan Gusti'; Maret 9, 2008. https://www.desiringgod.org/messages/no-one-born-of-god-makes-a-practice-of-sinning

'Tenses nerangake – Maksud dhasar saben tegang Yunani’ dening dr. John bectle, Ing 'bengkel pasinaon tembung – Indianapolis – 16 Maret ', Proyek EZRA. (N.B. Artikel iki ora ngrembug riset anyar babagan aspek kriyo; sing ndeleng footnote 1 ing ngisor iki.) https://www.ezraproject.com/greek-tenses-explained/

Cathetan sikil

1. Kutipan:
   Gregory R. Liarier, (Asisten Profesor Prajanjian Anyar, Reformasi Seminal Teologi, Orlando). Dikutip saka artikel dheweke, 'Ngasah Yunani: Sawijining primer kanggo guru Kitab Suci lan pastor ing pembangunan anyar, Kanthi referensi kanggo loro grammars penengah anyar’ ing 'iman sing dibayar & Praktek’ Vol. 1, Iss. https://journal.rts.edu/article/sharpening-your-greek-a-primer-for-bible-teachers-and-pastors-on-recent-developments-with-reference-to-two-new-intermediate-grammars-part-i/. Artikel iki ngemot ringkesan pangembangan sing anyar banget babagan pangerten kineine (Prajanjian Anyar] Yunani, Kanthi luwih rinci, panjelasan lan referensi tinimbang sing bisa ditawakake ing kene, lan aku muni karo perhatian sampeyan.
2. Rincian kriyo kasebut kaya ing ngisor iki:
   “lair” – Maskulin tunggal nominatif, Peserta Pasif Sampurna, Aspek statif.
   “ngasilake” – 3wong rd, NENAGA ING AKTIVITI, Aspek sing ora sampurna.
   “tetep” – 3wong rd, NENAGA ING AKTIVITI, Aspek sing ora sampurna.
   “dikuatake” – 3wong rd, Menehi indikasi tengah, Aspek sing ora sampurna.
   “kanggo dosa” – Saiki ora ana infinitive, Aspek sing ora sampurna.
   “lair '” – 3wong rd, Indikasi Pasif Sampurna, Aspek statif.
3. Teges 'katresnan.’
   Aja kuwatir mung amarga sampeyan duwe alam. Basa Yunani duwe akeh tembung kanggo 'katresnan:’ Nanging sing ana ing ayat iki yaiku 'Agape’ – Sing paling dhuwur, Umume wangun pengorbanan. Mesthi wae kita temenan kanggo ngormati lan ngurmati titah sing apik Gusti Allah! Nanging kita ora kudu ngeculake, utawa katresnan liyane, njupuk papan kanggo nresnani awake dhewe.