[pm_title]

N.B. हे पान अद्याप नाही “सरलीकृत इंग्रजी” आवृत्ती.
स्वयंचलित अनुवाद मूळ इंग्रजी मजकूर आधारित आहेत. ते लक्षणीय त्रुटी समावेश असू शकतो.

द “त्रुटी जोखीम” अनुवाद गुण आहे: ????

येशू तिसऱ्या दिवशी उठला असे मानले जाते. शुभवर्तमानांमध्ये असे म्हटले आहे की पुनरुत्थान आठवड्याच्या पहिल्या दिवशी होते. शुक्रवारी वधस्तंभावर खिळले होते म्हणजे रविवारची सकाळ किंवा दुसरा दिवस. काय चूक झाली? त्याने ठरवलं की लवकर परत यायचं? कदाचित त्याला नरकात ते आवडले नाही!

तुम्हाला असे वाटत नाही की गॉस्पेल लेखक (ज्याने दोन्ही येशूची काळजीपूर्वक नोंद केली’ 3 दिवसांबद्दल विधाने आणि 3 रात्री’ आणि त्याचा मृत्यू आणि पुनरुत्थानाचा दिवस) पर्यंत मोजू शकते 3 तसेच त्यांचे वाचक? आणि जर ते त्यांच्याद्वारे समस्या मानले गेले असते, तुम्ही असे समजू नका की त्यांनी ते सहजपणे थोडे कमी केले असते? खरं तर, हा एक साधा ज्यू मुहावरा आहे (त्याऐवजी फ्रेंच 'क्विन्झ जर्स'सारखे’ पंधरवड्यासाठी), दिवस मोजण्याच्या त्यांच्या सवयीवर आधारित (आणि त्यांच्याशी संबंधित रात्री) सर्वसमावेशकपणे.

मुख्य लेख.


शिष्यांनी मृतदेह चोरला होता, आणि सर्व स्थानिकांना ते माहीत होते! त्यामुळे त्याला या अहवालांचा कसा तरी हिशेब द्यावा लागला.

मला माहीत असलेला एक वकील म्हणून टिप्पणी केली, ‘मला तो गार्ड साक्षीदार स्टँडमध्ये मिळाला तर, प्रत्येक वकिलाला ज्या प्रकारचे प्रश्न विचारणे आवडते ते मी विचारेन: “जर तुम्ही झोपला असता – तुला कसे माहित काय झाले?!”‘ हा आरोप चुकीचा असला पाहिजे.

तसेच आम्ही या सर्व लोकांच्या स्पष्ट विसंगतीच्या विरोधात पुन्हा धाव घेत आहोत कारण त्यांना खोटे आहे हे माहित आहे म्हणून मरण्यास तयार आहे.

मुख्य लेख.


जरी ते शिष्य नसले तरी, ते बॉडी स्नॅचर्स असू शकतात.

या सिद्धांतावर शंका घेण्याची अनेक कारणे आहेत:

a) बॉडी स्नॅचिंगच्या प्रयत्नासाठी इष्टतम वेळ वधस्तंभावर चढवल्यानंतरची रात्र किंवा दिवस असती, मॅथ्यू कबूल करतो की सील आणि गार्ड त्या दिवसाच्या उत्तरार्धापर्यंत सेट केलेले नव्हते. पण तसे झाले असते तर:

  • कबर सील केल्यावर अधिकाऱ्यांना चोरीचा शोध लागला असावा, आणि
  • स्त्रिया आल्यावर कबरेला सीलबंद केले गेले असते. ते नव्हते: ते उघडे होते.

b) थडग्याच्या बाजूला झोपलेल्या पहारेकऱ्यांना त्रास देण्यासाठी पुरेसा आवाज न करता एक मोठा दगड लोटून मृतदेह बाहेर काढण्याचा प्रयत्न करणे हे आश्चर्यकारकपणे धोकादायक उपक्रम असेल.. पहारा ठेवण्यात अयशस्वी रक्षकांच्या असंभाव्यतेचा उल्लेख नाही. अशा परिस्थितीत ड्युटीवर झोपल्याबद्दल त्यांना फाशीची शिक्षा होण्याची धमकी दिली गेली.

कदाचित त्यांनी रक्षकांना अणकुचीदार केले’ अन्न?

c) सर्वात स्पष्ट अडचण पुरवलेल्या तपशीलामध्ये आहे, मॅथ्यूने नाही, पण जॉन द्वारे. तो सांगतो की जेव्हा शिष्य थडग्यावर आले तेव्हा त्यांना कबरेचे कपडे अजूनही पडलेले आढळले., येशूभोवती गुंडाळलेल्या कपड्याने’ डोके, दुसर्या ठिकाणी दुमडलेला पडलेला (जं 20:5-7). बॉडी स्नॅचरने गुन्ह्याच्या ठिकाणी मृतदेह उघडण्यासाठी थांबवण्याचा धोका पत्करावा अशी शक्यता फारच कमी आहे., थडग्याचे कपडे सोडा, जे स्वतःच मौल्यवान अवशेष असतील, महाग मसाले सह impregnated. शिवाय, बद्दल काहीतरी होते स्थिती या थडग्याच्या कपड्यांपैकी ज्याने पीटर आणि जॉनला खात्री दिली की असे घडले नव्हते.
d) एक अनाकलनीय अपवाद वगळता, ज्यावर आपण आत्ताच येत आहोत मुख्य लेख, त्या कालावधीत इस्रायलमध्ये बॉडी स्नॅचिंग कृतीचा कोणताही पुरावा नाही. हे खरे आहे की शेजारच्या काही संस्कृतींमध्ये थडग्यांमधून मोठ्या प्रमाणावर चोरी होते, जसे की इजिप्त: परंतु दरोडेखोरांनी मृतदेहांपेक्षा मौल्यवान वस्तूंना प्राधान्य दिले (इजिप्शियन 'देव-राजांच्या ममींचे साक्षीदार’ अजूनही त्यांच्या लुटलेल्या थडग्यात पडून आहेत). तरीही येशूसोबत पुरण्यात आलेल्या मौल्यवान वस्तू फक्त कबरवस्त्र होत्या, आणि ते मागे राहिले.
e) या सिद्धांताचे समर्थक असा दावा करतात की 'पवित्र पुरुष'साठी बाजारपेठ होती’ सुदूर पूर्वेकडील अवशेष. कदाचित: पण शरीर हिसकावणारे बेईमान होते, आणि येशू इस्राएलच्या सीमेपलीकडे अक्षरशः अज्ञात होता. हे प्रेत मिळवण्यासाठी अटक आणि अगदी फाशीच्या शिक्षेची जोखीम पत्करण्याचा सर्व त्रास का घ्यायचा जेव्हा ते फक्त जुने प्रेत असेल तर त्यांचे खरेदीदार कोणीही शहाणे नसतील??

शरीराला सामान्य कपडे घालायचे आणि मग आजारी मित्राला साथ देत असल्याचा बहाणा करून पळून जाण्याची त्यांची योजना असावी..

त्यामुळे त्यांनी पहारेकऱ्यांच्या अन्नाला उधाण आणले, नंतर गुंडाळले आणि शरीराचे निराकरण केले… एक कल्पक सिद्धांत, नक्कीच! परंतु गंभीर स्पष्टीकरणापेक्षा कॉमिक प्रहसनासाठी एक अतिशय धोकादायक धोरण, मृत शरीरे ऐवजी अनैसर्गिक वागणे कल. कारण कबर शहराच्या भिंतीबाहेर होती, अंधार आणि लवकर सुटका हा त्यांचा सर्वोत्तम पर्याय होता.

पण तो मेला नसता तर??

आपण चांगले होईल पुराव्याचे पुनरावलोकन करा त्या मुद्द्यावर.

मुख्य लेख.


त्यामुळे पुनरुत्थान प्रत्यक्षात घडताना कोणीही पाहिले नाही! ही एक अविश्वसनीय वगळली आहे कारण ही संपूर्ण खात्याची प्रमुख घटना आहे.

खरंच नाही. हे सर्व सूचित करते की त्या क्षणी प्रत्यक्षात कोणीही उपस्थित नव्हते – असती तर खूप विचित्र झाले असते, ते एका सीलबंद थडग्यात अगदी पहाटे घडले होते!

मुख्य लेख.


तर लूक येशूचा उल्लेख का करत नाही’ महिलांशी भेट?

सर्वात स्पष्ट कारण (पहिल्या शतकातील माणसाला) स्त्रियांची साक्ष देण्याची प्रचलित वृत्ती होती (पहा बिंदू 7 मुख्य लेखात). ल्यूक पुरुषांच्या स्त्रियांबद्दलच्या संशयावर भर देतो आणि लगेचच पुरुषांच्या साक्षीचा विचार करतो. परंतु हे देखील शक्य आहे की लूकने हे विशिष्ट तपशील ऐकले नव्हते, कारण तो जेरुसलेममध्ये राहत नव्हता. त्याच्या पुनरुत्थानाच्या खात्याचा प्राथमिक स्रोत पीटरपैकी एक असल्याचे दिसते, जॉन, किंवा मेरी मॅग्डेलीन, ज्याने वरवर पाहता त्यांना ही बातमी दिली आणि जेव्हा येशू त्यांना भेटला तेव्हा तो इतर स्त्रियांसोबत नव्हता.

मुख्य लेख.


येशूने मरीयेला सांगितले की तो चढला नाही कारण तो मरण पावला नाही!

ते पुनरुत्थान दरम्यानच्या सुवार्तेच्या अहवालांमध्ये केलेल्या भेदाकडे दुर्लक्ष करते (मृत पासून) आणि स्वर्गारोहण (त्याच्या पित्याच्या उपस्थितीत). या प्रारंभिक आरोहणापासून अगदी वेगळे, चाळीस दिवसांनंतर त्याला त्याच्या शिष्यांसमोर स्वर्गात जाताना दिसले (पृष्ठ 24:50, कृत्ये 1:9).

मुख्य लेख.


एवढ्या मोठ्या लांबीच्या चार गॉस्पेल खात्यांमधील विसंगती शोधून मला आश्चर्य वाटले आणि नंतर त्यांची सत्यता सिद्ध करण्याचा प्रयत्न केला गेला.!

नैसर्गिकरित्या, तुमच्याकडे एखाद्या घटनेचे खरे प्रत्यक्षदर्शी खाते असल्यास, वेगवेगळ्या दृष्टीकोनातून साक्षीदार असलेल्या लोकांकडून, मुद्दाम संगनमत केल्याशिवाय ते वेगळे असतील. दुसरीकडे, जेव्हा लोक कथा तयार करण्यासाठी एकत्र येतात, जरी त्यामध्ये विश्वासार्हता देण्यासाठी काही फरक समाविष्ट असू शकतात, ते विरोधाभास टाळण्यासाठी काळजी घेतात ज्यामुळे लोक त्यांच्या अचूकतेवर प्रश्नचिन्ह निर्माण करू शकतात. संगनमताने किंवा नंतरच्या कॉपी आणि शोभेच्या सिद्धांतांचे समर्थन करण्यासाठी विरोधाभास खूप मोठे आहेत, त्याऐवजी लेखकांना इतर खात्यांबद्दल आणि त्यांच्यातील स्पष्ट विरोधाभासांची माहिती नव्हती..

परंतु ही विसंगती संगनमताच्या विरोधात मजबूत युक्तिवाद सादर करण्यासाठी पुरेशी उच्चारली जाते, घटनांच्या क्रमाची काळजीपूर्वक पुनर्रचना करून आणि स्त्रोतांच्या भिन्न दृष्टीकोनातून ते योग्यरित्या मोजले जाऊ शकत नाहीत., जसे हे विश्लेषण दाखवते.

मुख्य लेख.


नक्कीच, जर तुम्ही म्हणता तसे घडले असते, नेमके काय झाले हे प्रत्येकाला कळायला हवे होते!

त्यावेळच्या परिस्थितीचा विचार करताना नाही. येथे दोन घटक महत्त्वाचे आहेत:

  • पहिल्याने, आमच्या जगभरातील इलेक्ट्रॉनिक संप्रेषणाच्या युगात त्या काळात संवाद साधणे किती कठीण होते हे आम्ही विसरतो. स्त्रियांच्या लेखांचे विश्लेषण करण्यासाठी आम्हाला चारही शुभवर्तमानांची आवश्यकता होती: पण त्या काळी लेखी हिशोब कमी आणि त्यामधला होता. सुरुवातीला भर दिला लेखी लेखाऐवजी प्रत्यक्षदर्शी, आणि साक्षीदारांनी ज्ञात जगाबद्दल दूरवर प्रवास केला. त्यांच्या खात्यांशी संबंध जोडू इच्छिणाऱ्या कोणालाही असेच करावे लागले असते, अतिशय कमी वेगाने, ते ज्या लोकांना शोधत होते ते नेमके कुठे होते हे जाणून घेण्याचाही फायदा न होता. त्या सुरुवातीच्या दिवसांत, म्हणून, गॉस्पेल लेखकांना त्यांच्या स्वतःच्या घटनांच्या थेट ज्ञानाच्या संयोजनावर अवलंबून राहणे बंधनकारक असते, आणि अशा लिखित नोंदी आणि वैयक्तिक खाती ज्यात त्यांना स्वतः प्रवेश होता.
  • दुसरे म्हणजे, फक्त निदर्शनास आणल्याप्रमाणे, एका महिलेची साक्ष अत्यंत कमी मानली गेली. त्यामुळे इतर महिलांच्या खात्यांचा शोध घेण्याच्या प्रयत्नांची हमी देण्यासाठी ही खाती कोणीही महत्त्वाची मानतील अशी शक्यता नाही..

मुख्य लेख.


ट्यूरिन आच्छादन बद्दल काय?

ट्यूरिन आच्छादनाचा ज्ञात इतिहास तोपर्यंत सुरू होत नाही 1354, ज्या ठिकाणी ते जेफ्री डी चारने यांच्या मालकीचे आहे, एक फ्रेंच नाइट. अशा प्रकारे, जरी ते अस्सल होते, पूर्वीच्या संदर्भांची अनुपस्थिती सूचित करते की सुरुवातीच्या चर्चसाठी त्याचे विशेष महत्त्व नव्हते.

नोंद, तथापि, की आच्छादन, जे एक कापड आहे ज्याचा वापर संपूर्ण मृतदेहाभोवती गुंडाळण्यासाठी केला जात असे, जॉनच्या खात्यातील ग्रेव्हक्लोथ्सच्या वर्णनाशी जुळत नाही.

मुख्य लेख.


हे चुकीच्या ओळखीच्या साध्या केससारखे वाटते! तो बहुधा नुकताच बाहेर गेला असावा…

ते जोरदार प्रशंसनीय वाटेल, पण त्याच्या बाहेर पडण्याच्या पद्धतीसाठी. मजकूर अक्षरशः वाचतो, 'तो त्यांच्यापासून अदृश्य झाला.’

हे कदाचित नंतरचे अलंकार आहे.

नेहमीप्रमाणे, प्रामाणिकपणा आणि अचूकतेसाठी ल्यूकच्या प्रतिष्ठेच्या प्रकाशात अशा दाव्याची तपासणी करणे आवश्यक आहे. तो आपल्याला साक्षीदारांपैकी एकाचे नाव देखील देतो. आणि अगदी शेवटच्या क्षणापर्यंत त्यांनी येशूला ओळखले नाही ही वस्तुस्थिती तो किती प्रामाणिकपणे कबूल करतो ते पहा. कथेला शोभून दाखविण्याचा प्रयत्न केला असता तर, त्यांनी येशूला लवकर ओळखले असते तर ते अधिक खात्रीशीर वाटले असते.

मुख्य लेख.


मार्कच्या मते तसे झाले नाही: तो म्हणतो की येशू जिवंत आहे यावर शिष्यांचा अजूनही विश्वास नव्हता!

मार्कची सुवार्ता (16:12-14), एमायसच्या कथेचाही उल्लेख आहे: पण पीटरशी भेट झाली नाही. आणि तो म्हणतो, जेव्हा संध्याकाळी येशूने शिष्यांना दर्शन दिले, “ज्यांनी तो उठल्यानंतर त्याला पाहिले होते त्यांच्यावर विश्वास ठेवण्यास नकार दिल्याबद्दल त्याने त्यांना दटावले.” तुम्ही आम्हाला मार्क असल्याचे सांगितले आहे पीटरचा दुभाषी, त्यामुळे त्याला काय झाले ते कळले पाहिजे. मग घटनांची ल्यूकची आवृत्ती कशी योग्य असू शकते?

पहिल्याने, जसे केले आहे आधी उल्लेख केला आहे, बहुतेक विद्वानांचा असा विश्वास आहे की मार्कच्या गॉस्पेलची मूळ आवृत्ती स्त्रियांच्या अहवालासह समाप्त होते, श्लोक येथे 8, आणि उर्वरित श्लोक ही नंतरची जोड आहेत. याचे कारण ते प्राचीनतम ज्ञात हस्तलिखितांमधून गायब आहेत. तर, जरी हे अजूनही व्यापकपणे स्वीकारले गेले आहे की ही वचने अस्सल सुरुवातीच्या चर्च परंपरेचे प्रतिनिधित्व करतात, अनावश्यक वाद टाळण्यासाठी आम्ही त्यांना एमायस चकमकीचा पुरावा म्हणून उद्धृत केले नाही. मात्र, त्यांना दर्शनी मूल्यावर घेणे, ते खरोखर लूकच्या खात्याचा विरोध करतात का??

हे अगदी स्पष्ट आहे की दोन्ही खाती केवळ संध्याकाळच्या संभाषणाची वरवरची रूपरेषा देतात. परंतु ल्यूकची आवृत्ती आमच्यासाठी ते पाहण्यासाठी पुरेसे तपशीलवार आहे, आताही, शिष्यांना सुरुवातीला पुनरुत्थानाची इतकी खात्री नसते; कारण जेव्हा येशू प्रकट होतो तेव्हा ते घाबरतात, तो एक भूत आहे असे विचार. आणि येशू खरोखरच त्यांच्या अविश्वासाला आव्हान देतो. मार्क म्हणजे येशूने पीटर आणि इमॅयसच्या दोघांवर विश्वास न ठेवल्याबद्दल त्यांना फटकारले की नाही हे स्पष्ट नाही, किंवा स्त्रियांबद्दलच्या त्यांच्या पूर्वीच्या संशयासाठी.

त्यामुळे कथित विसंगती खरोखरच यापेक्षा जास्त नाही: मार्कमधील अधिक संक्षिप्त अहवालात येशूचा उल्लेख नाही’ पीटरशी भेट. परंतु जर ल्यूकच्या खात्याने या बैठकीचा केवळ एक उत्तीर्ण संदर्भ दिला असेल आणि ते केव्हा आणि कसे घडले याबद्दल काहीही सांगितले नाही, मार्कमधील स्केचियर पॅसेजमध्ये केवळ चांगल्या-रिपोर्ट केलेल्या घटनांचा उल्लेख आहे हे आश्चर्यकारक नाही.

मुख्य लेख.


पौलाला लूककडून कथा सहज मिळू शकली असती, किंवा उलट! तुम्ही आम्हाला सांगितले आहे की पॉल ए प्रवासी सहकारी लूक च्या, त्यामुळे आम्हाला माहित आहे की त्यांना संधी होती.

पण ते कुठून आले? आपल्याला हे देखील माहीत आहे की पौल पेत्राला जेरुसलेममध्ये भेटला होता (कृत्ये 15:1-7) आणि त्याच्यासोबत एकांतात वेळ घालवला, त्याच्या स्वतःच्या शिकवणीची अचूकता तपासत आहे (गलती 2:1-2). आणि ही बैठक आधी ल्यूकशी त्याचा पहिला रेकॉर्ड केलेला संपर्क (कृत्ये 16:10).

मुख्य लेख.


पुन्हा ओळख चुकल्यासारखं वाटतं! जॉनने कबूल केले की त्यांच्यापैकी कोणीही तो कोण होता हे विचारण्याची हिम्मत केली नाही.

तो असेही म्हणतो, ‘त्यांना माहीत होते की तो परमेश्वर आहे.’ त्यानंतरच्या संभाषणावरून ते अगदी स्पष्ट होते, हा मनुष्य येशूच आहे याची त्यांना खात्रीच नव्हती – तो होता!

मात्र, इमॅयस रस्त्यावरील शिष्यांचा ल्यूकने केलेला हा आणि पूर्वीचा उल्लेख येशूला न ओळखल्याने येशू त्याच्या पुनरुत्थानानंतर नेमका कसा दिसत होता हा एक मनोरंजक प्रश्न निर्माण करतो. तो तरुण दिसत होता का, जुने, भव्य – किंवा तो इच्छेनुसार त्याचे स्वरूप बदलू शकतो? या एका विषयावर आपण मोठा बायबल अभ्यास करू शकतो; परंतु येथे खरोखर जागा नाही.

मुख्य लेख.


नंतर घडले तर, लूक त्याचा उल्लेख प्रेषितांमध्ये का करत नाही?

कृत्ये प्रामुख्याने चर्चच्या वाढीचे दस्तऐवजीकरण करतात. अध्याय 1 माध्यमातून 7 जेरुसलेममधील चर्चचा बाह्य विस्तार होण्यापूर्वी त्यावर लक्ष केंद्रित करा. देखावा करण्यासाठी तर 500 तेव्हा झाले होते, ल्यूकने त्याचा उल्लेख करणे जवळजवळ बांधले असते. धडा 8 जेरुसलेममधून चर्चच्या छळाकडे लक्ष केंद्रित करते. फिलिपच्या शोमरोनच्या मोहिमेवर ल्यूक या टप्प्यावर आपले कथन केंद्रित करतो – विदेशी जगासाठी पुढील प्रमुख स्टेजिंग पोस्ट, त्यानंतर इथिओपियन नपुंसकाशी त्याची गाठ पडली. स्पष्टपणे, पुनरुत्थानाचा आणखी पुरावा प्रदान करण्यात त्याचा स्वारस्य नाही – तो अगोदरच असे मानतो की ते अचुकपणे सिद्ध झाले आहे (कायदे पहा 1:3) – त्याऐवजी, त्याला गॉस्पेलच्या प्रसारास कारणीभूत असलेल्या घटनांमध्ये रस आहे. कृत्ये 9 पॉलच्या धर्मांतराची दखल घेते, जेरीकोपर्यंत त्याचा छळ वाढवण्यास तो निघाला.

पौल आपल्याला सांगतो की ही घटना त्याच्या धर्मांतराच्या अगोदरची होती. त्यामुळे सर्वात संभाव्य वेळ पॉलच्या छळाच्या सुरुवातीच्या काळात असेल, जेव्हा चर्च जेरुसलेममधून विखुरण्याच्या प्रक्रियेत होती. खाते समाविष्ट न करण्यामागचे ल्यूकचे कारण असे असेल की तो तेथे नव्हता आणि ते त्याच्या कथनाशी थेट संबंधित नव्हते.

मुख्य लेख.


कदाचित त्यांना विजेचा धक्का बसला असावा! हे कृत्यांमधून दिसून येते 26:14 शौलाला त्याच्या विवेकाचा त्रास होत होता: त्यामुळे तो विजेच्या झटक्याने बाद झाला तर, येशू त्याच्याशी बोलत आहे याची त्याने कल्पना केली असेल.

एक अतिशय काल्पनिक सिद्धांत, परंतु एक शक्यता इतकी दुर्गम आहे की जर ते अशा प्रकारे घडले असते तर तो एक चमत्कारच असेल! मात्र, काही तथ्ये त्याच्या विरोधात वाद घालतात. विजेचा झटका ‘स्वर्गातून चमकणारा प्रकाश’ म्हणून दिसत नाही’ त्याच्या बळींना – हा फक्त अचानक झालेला प्रभाव आणि खूप मोठा आवाज आहे.

बॉल वीज, कदाचित?

प्रयत्न करत राहा – हे सर्व वेळ अधिक असंभाव्य होत आहे! जेव्हा आपण तिन्ही खाती परस्परसंबंधित करतो, आम्हाला आढळले की पॉलचा सर्व पक्ष सुरुवातीला जमिनीवर पडला (26:14): पण तोपर्यंत पौल येशूसोबत संभाषण करत होता, त्याचे साथीदार त्यांच्या पायावर परतले आहेत, या आवाजाचा आवाज ऐकला पण तो समजू शकत नाही किंवा कोणाला पाहू शकत नाही (9:7 & 22:9). कुतूहलाने, फक्त शौललाच आवाज समजला नाही: तो एकमेव होता ज्याच्या दृष्टीवर कोणत्याही प्रकारे परिणाम झाला होता.

सायको-सोमॅटिक अपराध-प्रेरित?

आमच्याकडे या विचित्र प्रकाशाचे इतर साक्षीदार आहेत, आम्ही हे पूर्णपणे सायको-सोमॅटिक म्हणून नाकारू शकत नाही. मग आपण त्याच्या दुखापतीच्या स्वरूपाशी संबंधित पुराव्यांचा विचार केला पाहिजे, आणि हननियाने खेळलेली भूमिका. हननियाने येशूला शौलाच्या अंधत्वाबद्दल सांगताना ऐकले आणि त्याला त्याच्या बरे होण्यासाठी प्रार्थना करण्यास सांगितले. अनानिया मूर्ख नाही आणि तर्क करतो की ही चांगली कल्पना नाही, शौलचा रेकॉर्ड दिला. पण तो जातो, आणि प्रार्थना करतो. जेव्हा तो असे करतो, एक भौतिक परिणाम आहे, शौलच्या डोळ्यांतून तराजूसारखे काहीतरी पडले.

त्यामुळे तुम्ही या विस्तृत ‘बॉल-लाइटनिंग’चा वापर करून शौलचा अनुभव नाकारण्याचा प्रयत्न केला तरीही’ सिद्धांत, तेव्हा एखाद्या ख्रिश्चनाने शौलच्या दुखापतीबद्दल ऐकले असेल असे समजून ते आणखी विलक्षण बनवणे आवश्यक आहे, तो याबद्दल काहीतरी करू शकतो आणि करू शकतो याची खात्री बाळगा, मग शौलच्या डोळ्यांचे शारीरिक उपचार करण्यात यशस्वी होतो.

मुख्य लेख.

द्वारे पृष्ठ निर्मिती केव्हिन राजा

कृपया लक्षात ठेवा! आपण या पृष्ठावरील आयटमपैकी एकावर टिप्पणी करू इच्छित असल्यास, कृपया त्याच्या 'मुख्य लेखाकडे परत जा’ दुवा आणि त्या पृष्ठाच्या तळाशी टिप्पणी फॉर्म पहा.