Jak to działa?

Przezwyciężanie deficytu mocy

Paweł wyjaśniał, że prawdziwym problemem nie było to, że nie zgadzał się z Bożymi standardami, albo że tak naprawdę nie chciał robić tego, co powiedział Bóg. Na poziomie intelektualnym i moralnym, faktycznie zdecydował się pójść drogą Boga: ale potem odkrył, że nie ma mocy, aby przezwyciężyć wszystkie egocentryczne popędy swojej natury. Ważne jest, aby uchwycić ten punkt.

Nowoczesne myślenie zorientowane psychologicznie (I, Rzeczywiście, większość innych sposobów myślenia) uważają, że kluczową kwestią jest siła woli. To znaczy, Jeśli czegoś bardzo pragniesz, wtedy możesz to zrobić.’ Teraz jest w tej perspektywie wiele prawdy: ale sama determinacja nie wystarczy. Na przykład, kiedy sportowcy rywalizują, Zwycięstwo zwykle należy do tego, kto jest najbardziej zdeterminowany i zrobi wszystko, aby zwyciężyć. Ale, niezależnie od tego, jak bardzo jesteś zdeterminowany, aby przebiec milę poniżej 3 protokół, ograniczenia fizyczne Cię zawiodą.

Na arenie moralnej, takie ograniczenia są bardziej subtelne i znacznie mniej oczywiste. Na przykład, narkomani są związani ze swoim nałogiem zarówno przez czynniki fizyczne, jak i psychiczne. Często, choć nie zawsze, jest to czynnik mentalny, który trudniej przełamać; I, jak w większości dziedzin życia, ci, którzy mają najsilniejszą siłę woli, mają największe szanse na uwolnienie się – jeśli naprawdę tego chcą. Jednak najgłębszym ze wszystkich uzależnień jest uzależnienie od miłości własnej, które zastępuje bezinteresowną miłość, jaką pierwotnie przeznaczył dla nas Bóg. To uzależnienie jest jak kameleon, który nieustannie zmienia kolor z jednego koloru na drugi. Na przykład, nałogowiec, któremu samą siłą woli udaje się zerwać z nałogiem, uzależnia się od nowego obrazu siebie jako osoby, która jest panem własnego losu, lub zaczyna patrzeć z góry na tych o słabej woli, którym ciągle nie udaje się uzyskać oceny, lub nawet zaczyna na nowo oddawać się swoim starym nawykom, wierząc, że teraz „mają to pod kontrolą”.’

Im większe osiągnięcie, tym większa jest pokusa takich zarozumiałości. Kilka rzadkich dusz wydaje się mniej skłonnych do takich postaw niż inne: ale oni też są bardziej niż inni świadomi swoich własnych wad. Faktem jest, że nikt z nas nie jest wolny od tego problemu. Ironicznie, ludźmi, z którymi Jezus miał najwięcej problemów – i którzy ostatecznie doprowadzili do spisku mającego na celu jego zabicie – byli przywódcy religijni swoich czasów; którzy sami myśleli lepiej niż wszyscy inni.

Dla tych, którzy mówią, że nie mamy mocy, aby żyć tak, jak zamierzył to Bóg, wtedy pojawia się pokusa, by pogrążyć się w beznadziejnym i autodestrukcyjnym potępieniu. Nawet nienawiść do samego siebie jest tak naprawdę „porzucona”’ miłość własna.. Ale jeśli twierdzimy, że rzeczywiście mamy władzę, to dlaczego tego nie robimy? Może to oznaczać celowe odrzucenie mierników Bożych, złudzenie, hipokryzja, lub mieszanka wszystkich trzech. Jednak u podstaw tego wszystkiego leży ludzka duma. Boże lekarstwo niszczy zarówno dumę, jak i beznadzieję.

Główną nauką chrześcijańskiej Ewangelii jest to, że ludzie mogą zostać uwolnieni od grzechu jedynie poprzez bezpośrednią interwencję Boga. Nie możemy zasłużyć na Boże przebaczenie naszych grzechów żadnym własnym wysiłkiem; i żaden wysiłek z naszej strony nie jest w stanie przełamać naszego uzależnienia od grzechu. Potrzebujemy mocy, która przekracza nas samych. Potrzebujemy cudu. Dlatego Jezus wkroczył w historię ludzkości.

Za to, czego prawo nie mogło zrobić, w tym, że był słaby z powodu ciała, Bóg to zrobił. Posłanie własnego Syna w postaci grzesznego ciała i za grzech, potępił grzech w ciele; aby wypełnił się w nas nakaz Prawa, którzy nie chodzą według ciała, ale po Duchu. (Rom 8:3-4)

Przebaczenie – Cud Łaski

Boże przebaczenie nie jest jedynie „symboliczne”.’ lub hipotetyczny „papier”.’ transakcja, jakby nasze życie było jak gra komputerowa, a nasze złe uczynki – „zbrodniami bez ofiar”.’ gdzie wystarczyło nacisnąć przycisk „reset”.’ przycisk’ lub umorzyć nasz dług jednym pociągnięciem pióra. Wymaga tak radykalnej przemiany wewnętrznej, że Jezus opisuje ją jako „narodzenie na nowo”.’ Rozważmy tę rozmowę Jezusa z żydowskim przywódcą duchowym:

A był człowiek spośród faryzeuszów, imieniem Nikodem, władca Żydów. To samo przydarzyło mu się w nocy, i powiedział mu, “Rabin, wiemy, że jesteś nauczycielem, który przyszedł od Boga, bo nikt nie może czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, jeśli Bóg nie będzie z nim.”

Jezus mu odpowiedział, “Z całą pewnością, Mówię ci, chyba że ktoś narodzi się na nowo, nie widzi Królestwa Bożego.”

Nikodem mu powiedział, “Jak człowiek może się urodzić, gdy jest stary? Czy może wejść po raz drugi do łona swojej matki?, i urodzić się?”

Jezus odpowiedział, “Z całą pewnością ci mówię, chyba że ktoś narodzi się z wody i ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego! To, co narodziło się z ciała, jest ciałem. To, co narodziło się z Ducha, jest duchem. Nie dziw się, że ci to powiedziałem, „Musisz narodzić się na nowo.’ Wiatr wieje tam, gdzie chce, i słyszysz jego dźwięk, ale nie wiem skąd przychodzi i dokąd zmierza. Podobnie jest z każdym, kto narodził się z Ducha.”

Odpowiedział mu Nikodem, “Jak to możliwe??”

Jezus mu odpowiedział, “Czy jesteś nauczycielem Izraela?, i nie rozumiem tych rzeczy? Z całą pewnością ci mówię, mówimy to, co wiemy, i świadczymy o tym, co widzieliśmy, i nie przyjmujecie naszego świadectwa. Gdybym mówił wam rzeczy ziemskie i nie wierzylibyście, jak uwierzycie, jeśli wam powiem rzeczy niebiańskie? Nikt nie wstąpił do nieba, ale ten, który zstąpił z nieba, syn człowieczy, kto jest w niebie. Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak i Syn Człowieczy musi być wywyższony, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale mieć życie wieczne. (Joh 3:1-15)

Dosłowne tłumaczenie słowa „narodzić się na nowo”.’ w powyższym fragmencie „narodził się z góry”.’ Jezus wyjaśnia, że ​​potrzebne jest duchowe odrodzenie, wywołane przez Ducha Bożego. Przy porodzie naturalnym, Wody matki odchodzą, a dziecko zostaje wyniesione z łona matki do świata normalnej ludzkiej egzystencji i relacji. W duchowych narodzinach, Duch Boży wprowadza nas w nowe, życie duchowe, w którym możemy mieć relację z Bogiem.

Nikodem miał trudności ze zrozumieniem tego; dlatego Jezus odniósł go do wydarzenia z czasów Mojżesza, co jest opisane w Księdze Liczb, i z którym Nikodem był bardzo zaznajomiony:

Wyruszyli z góry Hor w stronę Morza Czerwonego, aby okrążyć ziemię Edomu: i dusza ludu była bardzo zniechęcona z powodu drogi. Lud wypowiadał się przeciwko Bogu, i przeciwko Mojżeszowi, “Dlaczego wyprowadziłeś nas z Egiptu, abyśmy pomarli na pustyni?? bo nie ma chleba, i nie ma wody; a dusza nasza brzydzi się tym lekkim chlebem.” Jahwe zesłał między lud węże ogniste, i gryźli ludzi; i wielu Izraelitów zginęło. Lud przyszedł do Mojżesza, i powiedział, “Zgrzeszyliśmy, ponieważ mówiliśmy przeciwko Panu, i przeciwko tobie; módlcie się do Jahwe, aby oddalił od nas węże.”

Mojżesz modlił się za lud. Jahwe powiedział do Mojżesza, “Zrób ognistego węża, i ustaw go na poziomie: i tak się stanie, że każdy ukąszony, kiedy to zobaczy, żyć.” Mojżesz stworzył węża miedzianego, i ustaw go na standard: i tak się stało, gdyby wąż ukąsił człowieka, gdy spojrzał na węża miedzianego, żył. (Num 21:4-9)

Zazwyczaj, Izraelitom nie wolno było robić wizerunków na wypadek, gdyby czczono ich jako bogów.¹ Więc to była bardzo dziwna instrukcja – tym bardziej, że wąż był symbolem tego, który spowodował grzech Adama. Dlaczego utknął na słupie; dlaczego patrzenie na to doprowadziło do wyleczenia i jaki to ma związek z Jezusem i ponownym narodzeniem? Według Jezusa, był to proroczy obraz przepowiadający sposób, w jaki zostanie ukrzyżowany, zajmując nasze miejsce jako cel sądu Bożego przeciwko złu, jakim jest wąż, szatan, dokonaliśmy w naszym życiu i przez nasze życie.

Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak i Syn Człowieczy musi być wywyższony, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale mieć życie wieczne. Bo tak Bóg umiłował świat, że dał swego jedynego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale mieć życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat, aby sądził świat, ale żeby świat został przez Niego zbawiony. (Joh 3:15-17)

Nasze złe uczynki mają realne konsekwencje. Szkodzą innym i głęboko obrażają Boga. Jako jedyne ostateczne źródło moralności i sprawiedliwości, Bóg zawsze nalega, aby sprawiedliwość została wymierzona – w całości – i aby była ona widoczna. Jezus zadośćuczynił tej sprawiedliwości, zajmując nasze miejsce, umożliwienie niezasłużonego i bezwarunkowego przebaczenia i uzdrowienia każdemu, kto po prostu Mu zaufa.

… który sam w swoim ciele poniósł nasze grzechy na drzewo, że my, umarłszy dla grzechów, mógłby żyć w prawości; którego ranami zostałeś uzdrowiony. (1Pe 2:24)

Chrystus wykupił nas od przekleństwa prawa, stał się dla nas przekleństwem. Bo tak jest napisane, “Przeklęty każdy, który wisi na drzewie,” aby błogosławieństwo Abrahama spłynęło na pogan przez Chrystusa Jezusa; abyśmy przez wiarę otrzymali obietnicę Ducha. (Gal 3:13-14)

Łaska oznacza "niezasłużoną przychylność".’ Bóg miał wszelkie powody i prawo, aby nas potępić i zniszczyć: ale Boże przebaczenie przychodzi do nas jako niezasłużony i bezwarunkowy „cud łaski”.’ Jego miłość do nas jest tak ogromna, że ​​wolał sam ponieść karę za nasze grzechy, niż patrzeć, jak nas niszczą. Wszystko, co musimy zrobić, to spojrzeć na Jezusa i Mu zaufać.

Ale jak zdobyć moc, aby pokonać pokusę? Dokładnie w ten sam sposób…

Cud „Boga w nas”.’

Jeszcze bardziej zdumiewająca jest druga część niezasłużonego cudu wybawienia Boga z mocy grzechu; Sam Bóg proponuje przyjść i żyć w nas i przez nas!

Dam ci także serce nowe, i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza; i usunę serce kamienne z waszego ciała, a dam wam serce cielesne. Włożę w was mojego Ducha, i sprawię, że będziecie postępować według moich ustaw, i będziecie przestrzegać moich przykazań, i zrób je. (Eze 36:26-27)

Teraz, w pewnym sensie, Bóg zawsze to robił: ponieważ Bóg jest wszędzie. Jak Paweł wyjaśnił filozofom w Atenach:

Bóg, który stworzył świat i wszystko, co na nim jest, On, będąc Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach ręką zbudowanych, nie jest też obsługiwany przez ręce ludzkie, jakby czegokolwiek potrzebował, widząc, że on sam daje wszystkim życie i tchnienie, i wszystkie rzeczy. …choć nie jest on daleko od każdego z nas. „Bo w Nim żyjemy, i ruszaj się, i mieć naszą istotę.’ Jak powiedzieli niektórzy z twoich poetów, „Bo i my jesteśmy jego potomstwem.’ (Act 17:24-28)

Ale to, co Bóg proponuje tutaj, to znacznie bliższa i bardziej osobista relacja, niż człowiek kiedykolwiek wcześniej znał. W przeszłości, znaliśmy Boga jako istotę „tam na zewnątrz”.,’ mówi nam, jak powinniśmy się zachować. Ale teraz chce, abyśmy doświadczyli Go „wewnątrz nas”.’ – ucząc się czuć tak, jak On się czuje, pragnij tego, czego On pragnie i postępuj tak, jak On działa.

Ujrzeć, nadchodzą dni, mówi Jahwe, że zawrę nowe przymierze z domem Izraela, i z domem Judy: nie według przymierza, które zawarłem z ich ojcami w dniu, w którym ująłem ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi egipskiej; które moje przymierze złamali, chociaż byłem dla nich mężem, mówi Jahwe. Ale takie jest przymierze, które po tych dniach zawrę z domem Izraela, mówi Jahwe: Włożę moje prawo w ich wnętrze, i napiszę to w ich sercu; i będę ich Bogiem, i będą moim ludem: i nie będą już więcej uczyć, każdy swego bliźniego, a każdy swego brata, powiedzenie, Poznaj Jahwe; bo wszyscy mnie poznają, od najmniejszego do największego z nich, mówi Jahwe: bo Ja przebaczę ich winę, i nie będę już pamiętał ich grzechu. (Jer 31:31-34)

Często popełniamy błąd, próbując bezpośrednio walczyć z pokusą. Robiąc to, skupiamy naszą uwagę na problemie; nie rozwiązanie. To rzadko działa; a nawet jeśli tak się stanie, szybko wpadamy w pułapkę wiary w to, że poradziliśmy sobie z problemem; więc pojawia się zarozumiałość. Kiedy jednak skupimy naszą uwagę na Jezusie, potem Duch Święty (który przyszedł zamieszkać w nas) objawia Go nam w taki sposób, że nasze pragnienie upodobnienia się do Niego jest większe niż nasze naturalne pragnienia; i pokusy tracą nad nami kontrolę. Zamiast być walką o oparcie się pokusie, radowanie się obecnością Boga staje się wyzwalającą rozkoszą.

Ale my wszyscy, z odsłoniętym obliczem, oglądając jak w zwierciadle chwałę Pana, przemieniają się w ten sam obraz, z chwały w chwałę, jak od Pana, Duch. (2Co 3:18)

Wszystko zależy od Jego mocy – nie nasze.

Czytaj dalej…

Przypisy

1. Niestety, tak się w końcu stało.
   Wydaje się, że, po tym jak niebezpieczeństwo minęło, nadal trzymano węża, aby przypominał ludziom o tym niezwykłym cudzie. Ale, nadgodziny, stał się obiektem kultu. Prawie 1,000 lata później czytamy, że król Ezechiasz “rozbił na kawałki miedzianego węża, którego uczynił Mojżesz; bo aż do owych dni synowie Izraelscy palili przy nim kadzidło; i nazwał go „Nehushtan”,” („kawałek brązu”) (2Ki 18:4)