فلاویوس یوزفوس.

متولد شده در 37 پس از میلاد به یک خانواده کشیشی, و در اورشلیم بزرگ شد, یوسفوس برای اولین بار در اوایل دهه 20 زندگی خود به عنوان یک واسطه سیاسی برای یهودیان از رم بازدید کرد; و هنگامی که شورش یهودیان آغاز شد، در ابتدا با رومیان جنگید. ولی, هنگامی که توسط وسپاسیان اسیر شد, ژوزفوس اعلام کرد که وسپاسیان قرار است با تبدیل شدن به امپراتور روم به پیشگویی یهودیان باستان جامه عمل بپوشاند.. وقتی واقعا این اتفاق افتاد, وسپاسیان به یوسفوس آزادی داد و بعداً او را به فرزندی پذیرفت, نام خانوادگی فلاویوس را به او اضافه کرد.

به عنوان یک خائن توسط مردم خود طرد شد, او تلاش کرد تا مدافعان اورشلیم را به تسلیم ترغیب کند; و شخصا شاهد سقوط آن بوده است. این تجربیات, همراه با دسترسی او به منابع یهودی و رومی اساس دو اثر بزرگ او بود. "جنگ یهودیان", منتشر شده در مورد 78 الحاق, تاریخ شورش بود, و "آثار باستانی یهود", آ 20 جلد تاریخ قوم یهود, در مورد منتشر شد 93 الحاق. دو اثر دیگر از او نیز باقی مانده است: "علیه آپیون", دفاع از یهودیت در برابر منتقد رومی, و "زندگی", زندگی نامه او, در اوایل قرن دوم منتشر شد. دقیقاً مشخص نیست چه زمانی درگذشت.

جوزفوس’ کار شامل تعدادی ارجاع است که تاریخی بودن سوابق انجیل را تأیید می کند.

جان باپتیست

در آثار باستانی, 18.5.2, یوسفوس در مورد خدمت یحیی تعمید دهنده بحث می کند.

“اکنون برخی از یهودیان فکر می کردند که نابودی لشکر هیرودیس از جانب خداست, و این خیلی عادلانه, به عنوان مجازات کاری که او علیه جان انجام داد, که باپتیست نامیده می شد: زیرا هیرودیس او را کشت, که مرد خوبی بود, و یهودیان را به فضیلت دستور داد, هم در مورد عدالت نسبت به یکدیگر, و تقوا نسبت به خدا, و بنابراین برای آمدن به غسل ​​تعمید; برای آن شستشو [با آب] برای او قابل قبول خواهد بود, اگر از آن استفاده کردند, نه به منظور دور انداختن [یا بهبودی] از برخی گناهان [فقط], بلکه برای پاکسازی بدن; با این فرض که روح از قبل به وسیله عدالت کاملاً پاک شده است. حالا کی [بسیاری] دیگران در انبوه او آمدند, زیرا آنها بسیار تحت تأثیر قرار گرفتند [یا خوشحال] با شنیدن سخنان او, هیرودیس, که می ترسید نفوذ زیادی که جان بر مردم داشت، آن را به قدرت و تمایل او برای برپا کردن شورش تبدیل کند., (زیرا به نظر می رسید آنها آماده انجام هر کاری که او می خواست انجام دهند,) بهترین فکرش را کرد, با مرگ او, برای جلوگیری از هرگونه شرارتی که ممکن است ایجاد کند, و خود را دچار مشکل نکند, با در امان گذاشتن مردی که ممکن است او را وادار به توبه کند در حالی که خیلی دیر شده است. بر این اساس او را زندانی کردند, از خلق و خوی مشکوک هیرودیس, به ماکروس, قلعه ای که قبلا ذکر کردم, و در آنجا به قتل رسید. اکنون یهودیان عقیده داشتند که نابودی این لشکر به عنوان مجازات بر هیرودیس فرستاده شده است, و نشانه ای از نارضایتی خدا برای او.”

این واقعیت که یوسفوس یوحنا را با عیسی مرتبط نمی‌داند، آنقدرها هم که به نظر می‌رسد تعجب‌آور نیست; اعمال 13:25 روشن می کند که یوحنا فقط در اواخر خدمت عیسی شروع به صحبت در مورد عیسی کرد. به همین ترتیب, اگرچه درک او از انگیزه هیرودیس برای کشتن او با گزارش های انجیل متفاوت است; حقایق اولیه موافق هستند.

تقریباً همه علما صحت این قطعه را قبول دارند.

جیمز عادل

هنوز قابل توجه تر است, اشاره زیر به مرگ جیمز است, برادر عیسی, از آثار باستانی 20.9.1:

“و حالا سزار, با شنیدن خبر مرگ فستوس, آلبینوس را به یهودیه فرستاد, به عنوان دادستان. اما پادشاه یوسف را از کاهن اعظم محروم کرد, و جانشینی آن منزلت را به پسر حنانوس بخشید, که خود نیز آنانوس نامیده می شد. … اما این آنانوس جوانتر, سازمان بهداشت جهانی, همانطور که قبلاً به شما گفته ایم, کاهن اعظم را به دست گرفت, در خلق و خوی مردی جسور بود, و بسیار گستاخ; او همچنین از فرقه صدوقیان بود, که در قضاوت مجرمان بسیار سختگیر هستند, بالاتر از بقیه یهودیان, همانطور که قبلاً مشاهده کردیم; چه زمانی, بنابراین, آنانوس یک گرایش بود, او فکر کرد که اکنون فرصت مناسبی دارد. فستوس اکنون مرده بود, و آلبینوس فقط در راه بود; پس هیئت داوران را گرد آورد, و پیش آنها آوردند برادر عیسی, که مسیح نام داشت, که اسمش جیمز بود, و برخی دیگر; و زمانی که او علیه آنها به عنوان قانون شکنان متهم شده بود, آنها را تحویل داد تا سنگسار شوند: اما در مورد کسانی که عادلانه ترین شهروندان به نظر می رسیدند, و کسانی که از نقض قوانین ناراحت بودند, آنها از کاری که انجام شده بود متنفر بودند; آنها نیز نزد شاه فرستادند, از او خواست که نزد آنانوس بفرستد که دیگر چنین کاری نکند, زیرا آنچه قبلاً انجام داده بود قابل توجیه نبود; نه, برخی از آنها نیز به ملاقات آلبینوس رفتند … در این صورت آلبینوس به گفته آنها عمل کرد, و با عصبانیت به آنانوس نوشت, و تهدید کرد که او را به سزای اعمالش خواهد رساند; که آگریپا پادشاه بر آن کاهن اعظم را از او گرفت, زمانی که او فقط سه ماه حکومت کرده بود, و عیسی را ساخت, پسر دمنیوس, کشیش اعظم”

جدا از تایید که رهبر کلیسای اورشلیم, "جیمز عادل", همانطور که او شناخته شد, در میان یهودیان از احترام بالایی برخوردار بود (ج.ف. اعمال 21:18-24), ما در اینجا اشاره ای صریح به او داریم, «برادر عیسی, که مسیح نامیده شد.

برخی از منتقدان گفته‌اند که «مسیح کیست’ یک درون یابی مسیحی است: اما,

• • چیزی در واژگان وجود ندارد, محتوا, و غیره, نشان می دهد که متن به هر نحوی دستکاری شده است.
  • اگر این یعقوب برادر مسیح نبود, عجیب است که یوسفوس هیچ نشانه دیگری از آنچه که آنوس علیه جیمز داشت ارائه نمی دهد: در حالی که دشمنی با برادر کسی که او را مسیح دروغین می دانست به راحتی قابل درک است.
  • این قطعه توسط اوریگن در اوایل حدود 200 پس از میلاد ذکر شده است. در این زمان مسیحیان هنوز یک اقلیت تحت آزار و اذیت بودند, و بنابراین کنترلی بر محتوای منابع رومی یا یهودی نداشت.
  • یوسفوس از ده ها نفر دیگر به نام عیسی یاد می کند. دیگری در انتهای همین پاراگراف وجود دارد و, همانطور که دیده می شود, یوسفوس معمولاً برای جلوگیری از سردرگمی در چنین مواردی توضیحات اضافی ارائه می دهد.
  • بیان, "که مسیح نامیده شد", با یک شخص سازگار است, مانند ژوزفوس, که می خواست عنوان را بدون تایید آن ضبط کند. اما اگر یک مداخله گر مسیحی لازم می دانست که اشاره ای به عیسی اضافه کند, بسیار بعید است که او چنین عبارت غیرتعهدی را به کار برده باشد.
  • چه انگیزه ای برای چنین اضافه ای وجود داشت? بدبینان مدرن پیشنهاد می کنند که این کار برای ایجاد توهم تاریخی بودن بوده است: اما تمام شواهد موجود نشان می دهد که این امر توسط یهودیان و رومیان به طور یکسان به عنوان واقعیت پذیرفته شده است. اگر موضوع تاریخی بودن عیسی مطرح بود, چرا هیچ یک از این نقل قول های اولیه مسیحی از یوسفوس برای این منظور استفاده نمی کند?

پس شما بگویید!

برخی حتی ادعا کرده اند که کل مرجع جعلی است: اما این خیال بافی است – هیچ مدرکی برای حمایت از چنین ادعایی وجود ندارد. نظر قاطع در میان مورخان با هر گرایش این است که این متن کاملاً واقعی است..

شهادت فلاویان

متن Testimonium Flavianum, همانطور که در کتاب آمده است 18, فصل 3, بخش 3 از تمام نسخه های موجود از Josephus’ آثار باستانی, ممکن است به صورت زیر ترجمه شود (انواع احتمالی نشان داده شده در پرانتز):

اوه نه اینطور نیست! این یک جعلی روسی است!

“در این زمان عیسی وجود داشت, یک مرد عاقل, اگر واقعاً باید او را مرد خطاب کرد. زیرا او کسی بود که اجرا می کرد (شگفت آور / فوق العاده) کار می کند, و معلم افرادی که دریافت کردند (حقیقت / غیر معمول) با لذت. او هم بسیاری از یهودیان و هم بسیاری از یونانیان را برانگیخت. او مسیح بود. و هنگامی که پیلاطس او را به صلیب محکوم کرد, از آنجایی که او توسط مردان برجسته در میان ما متهم شد, کسانی که از ابتدا او را دوست داشتند دست از این کار برنداشتند, زیرا او در روز سوم بر آنها ظاهر شد, زندگی دوباره داشتن, همانطور که انبیای خدا اینها و چیزهای شگفت انگیز بی شمار دیگری را درباره او پیشگویی کرده بودند. و تاکنون قبیله مسیحیان, به این نام از او, منقرض نشده است” (آثار باستانی, کتاب 3, بخش 3.)

این خیلی خوب است که درست باشد! چه کسی جز یک مسیحی قسمت های برجسته شده را می نوشت? در حقیقت, این نقل قول برای اولین بار توسط Eusebius در اوایل قرن چهارم ذکر شده است; در حالی که اوریجن, 100 سال قبل, درباره یوزفوس می گوید که, «در حالی که او عیسی را برای مسیح نپذیرفت, با این وجود او شهادت داد که جیمز مردی بسیار عادل بود.’ (تفسیر متی, 10.17.)

به وضوح, بنابراین, جوزفوس’ متن اصلی دارد تغییر کرده است. سوال این است, چقدر?

این موضوع مورد بحث های علمی بسیاری بوده است. برخی ادعا می کنند که کل متن جعلی است; اما دلایل معتبر تاریخی برای رد این دیدگاه وجود دارد.

• برخی از منتقدان ادعا می کنند که این متن "خارج از متن" است. فصل با شرح دو تقابل بین یهودیان و پیلاطس آغاز می شود, یکی در مورد تصاویر سزار و دیگری در مورد سوء استفاده از پول مقدس برای یک پروژه آب. سپس ما عیسی را داریم, توسط پیلاطس محکوم شد. پس از آن شرح مفصلی از رسوایی در معبد داعش در رم ارائه می شود, که به خاطر آن نابود شد و کاهنانش اعدام شدند, و سرانجام با شرح رسوایی دیگری که باعث تبعید یهودیان از روم شد. اگر هر یک از اینها "خارج از متن" بود, این می تواند حادثه داعش باشد, که هیچ ارتباط مستقیمی با امور یهود ندارد; اما هیچ کس شک ندارد که یوسفوس این را نوشته است, چون چنین مواردی که به هم متصل شده اند، نمونه ای از سبک او هستند.
• با این حال, متن این متن استدلال بسیار قوی تری ارائه می دهد علیه این درج مسیحی است, برای آن مقدم است روایت یحیی باپتیست, که دو فصل بعد ظاهر می شود, که در 18.5.2. ژوزفوس از یک زمان بندی دقیق پیروی نمی کند, و یوحنا را فقط به عنوان یک واعظ عدالت می بیند; بنابراین کاملاً از ذکر عیسی راضی است’ مرگ, در حالی که در مورد پیلاطس بحث می کرد, و سپس مرگ جان, در بحث بعدی درباره هیرودیس. اما از دیدگاه مسیحی, این راه کاملاً اشتباه است, همانطور که جان بود پیشرو از عیسی; یک مسیحی به سادگی این نکته را برای درج چنین نظری انتخاب نمی کرد.
  
  

  حیله گری, او نبود?
• جوزفوس’ ارجاع در قسمت جیمز, به عیسی, که مسیح نام داشت,’ خود نشان می دهد که او قبلاً از این عیسی خاص یاد کرده است. Testimonium Flavianum قبل از این مرجع است و توضیح واضحی برای Josephus است’ کنایه.
• همچنین نظر اوریژن را در نظر بگیرید که یوسفوس «عیسی را برای مسیح دریافت نکرد». از کجا می دانست? اگر ژوزفوس’ تنها مرجع بودند, عیسی, که مسیح نام داشت,’ به نظر می رسد که این ارجاعی بیش از حد بی مزه به نظر می رسد که نمی تواند قطعیت گفته اوریگن را توضیح دهد.
  
  

  جوزفوس’ مرجع اصلی احتمالاً بسیار کمتر تعریف شده است!
• از آنجایی که یوسفوس به وضوح وجود عیسی را با توصیف یعقوب عادل به عنوان برادر خود تصدیق می کند., چرا او حداقل ذکری از او نکرده است?

از سوی دیگر, اگر به سادگی بخش های مشکوک را حذف کنیم, ما این را دریافت می کنیم:

“در این زمان عیسی وجود داشت, یک مرد عاقل. زیرا او کسی بود که اجرا می کرد (شگفت آور / فوق العاده) کار می کند, و معلم افرادی که دریافت کردند (حقیقت / غیر معمول) با لذت. او هم بسیاری از یهودیان و هم بسیاری از یونانیان را برانگیخت. و هنگامی که پیلاطس او را به صلیب محکوم کرد, از آنجایی که او توسط مردان برجسته در میان ما متهم شد, کسانی که از ابتدا او را دوست داشتند دست از این کار برنداشتند. و تاکنون قبیله مسیحیان, به این نام از او, منقرض نشده است”

کلمه یونانی "پارادوکس".’ می تواند به عنوان "غافلگیر کننده" ترجمه شود, یا "شگفت انگیز". مترجمان مسیحی طبیعتاً دومی را فرض می کنند, در حالی که یوسفوس ممکن است منظور قبلی بوده باشد. کلمه ترجمه شده است, "حقیقت", "تالته" است; اما اغلب پیشنهاد می شود که این باید خوانده شود, 'تاته’ (غیر معمول). عبارت, "منصرف نشد", به گونه‌ای مختلف به صورت «نابود نشد» ارائه می‌شود (به او عشق بورزد)', '… (برای ایجاد دردسر)', و غیره, بسته به دیدگاه مترجم; اما, زیرا کلمات داخل پرانتز در متن ظاهر نمی شوند, من خودم را به یک تفسیر تحت اللفظی محدود کرده ام.

بنابراین, اگر اکنون ادله موافق و مخالف صحت متن باقیمانده را مرور کنیم, ما پیدا می کنیم:

• • آنچه باقی می ماند با کار یک یهودی غیر مسیحی سازگارتر است تا با کار یک مسیحی.
  • این توضیح می دهد که چرا اوریژن کاملاً مطمئن بود که یوسفوس عیسی را نمی پذیرد. هیچ مسیحی با چنین بیانیه ای مبهم و غیر متعهد راضی نخواهد شد, که هیچ انتقادی از اقدامات رهبران یهودی ندارد (برخلاف سنگسار جیمز) و از اینکه مسیحیان هنوز منقرض نشده اند کمی متعجب به نظر می رسد.
    
    

    پس اگر گذر وجود داشت, چرا اوریجن به آن اشاره نمی کند?
  • تحلیل متن نشان می دهد که, کاملا بر خلاف قسمت های حذف شده, واژگان و سبک به طور کامل با واژگان ژوزفوس در جاهای دیگر نوشته هایش سازگار است. این یک شاهکار قابل توجه حتی برای یک محقق مدرن خواهد بود. همانطور که جان پی. مایر, یکی از برجسته ترین مراجع در این زمینه نظر می دهد:

“مقایسه واژگان بین جوزفوس و NT راه حل دقیقی برای مشکل اصالت ارائه نمی دهد، اما ما را مجبور می کند بپرسیم که کدام یک از دو سناریوی ممکن محتمل تر است.. آیا یک مسیحی قرن ناشناخته چنان خود را در واژگان و سبک ژوزفوس غرق کرد که, بدون کمک هیچ فرهنگ لغت و همخوانی مدرن, او توانست (1) خود را از واژگان NT که به طور طبیعی از عیسی صحبت می‌کرد و (2) یونانی یوسفوس را به طور کامل در اکثر قسمت های Testimonium بازتولید کنید – بدون شک ایجاد فضایی از همه‌جانبه بودن – در حالی که در همان زمان با چند تصدیق آشکار مسیحی هوا را از بین می برد? یا احتمال بیشتری دارد که بیانیه اصلی باشد, (1) که ما ابتدا آن را صرفاً با استخراج آنچه که در نگاه اول به عنوان تصدیقات مسیحی به نظر می رسد، جدا کردیم, و (2) که سپس متوجه شدیم که با واژگان معمولی جوزفانی نوشته شده است که از کاربرد NT متفاوت است., در واقع توسط خود ژوزفوس نوشته شده است? از دو سناریو, من دومی را محتمل تر می دانم.” (مایر, "یهودی حاشیه ای: بازاندیشی درباره عیسی تاریخی)

موضوع اصلی صحت گواهینامه اغلب با نقل قول های اشتباه و اشتباه با دیگر قسمت های جوزفان مبهم است. (مانند داستان مصلوب شدن مناخیم), و همچنین با گمانه زنی ها در مورد دیگر منابع از دست رفته احتمالی. یوسفوس ممکن است کمی بیشتر در مورد عیسی گفته باشد, همانطور که توسط “کتاب العونوان” سند: از سوی دیگر, او ممکن است کمتر تعارف کرده باشد. تجزیه و تحلیل رایانه ای اخیر برخی موارد را نشان داده است شباهت های جذاب بین گواهینامه و بخش هایی از لوک 24, نشان می دهد که هر دو نویسنده ممکن است به منبع قبلی که حاوی گزارشی از عیسی است دسترسی داشته باشند’ مرگ و رستاخیز. اما باز هم, اگرچه این ممکن است نظر ما را در مورد جمله بندی دقیق یوسفوس تحت تأثیر قرار دهد’ متن اصلی, این واقعیت وجود دارد را تغییر نمی دهد.

دیدگاه ما در نهایت همیشه تابع نظر ما در مورد آنچه که جوزفوس به طور منطقی می‌توانست انتظار داشت بگوید، خواهد بود: اما احتمال این است که کاهش ذکر شده در بالا چارچوب اصلی آن را نشان دهد. برای ما, بر خلاف اوریجن, موضوع اصلی، تاریخی بودن عیسی مسیح است; و یک مرجع در این خطوط کلی (با اصلاحات مفسران خشمگین مسیحی تکمیل شد!) دقیقاً نوعی تأیید خارجی است که یک مورخ انتظار پیدا کردن آن را دارد.

واقعیت این است, اسناد اولیه یهودیان عیسی را به عنوان یک فرزند نامشروع به تصویر می کشند, یک شورشگر و یک جادوگر!

برگشت به مقاله اصلی.