በመጨረሻ ልጫዎቼ ውስጥ (‘ከከዋክብት ጋር መኖር'') እኔ እምነት የሚጣልባቸው ሰዎች እና አድናቆት የተናገሯቸውን መሥፈርቶች ቢገዙኝ ስለተሰማው ህመም ተናገርኩ. እንዴ በእርግጠኝነት, እኔ በጣም ልዩ ከመሆን በጣም የራቀ ነኝ. እውነታው ይህ ነው, አንድ ሰው በእንደዚህ ዓይነት ሁኔታ ውስጥ በተሰኘ ሁኔታ ውስጥ የሆነ ሰው ካየን, ብዙዎቻችን በጭራሽ ያንን ሰው በድጋሚ ለማመን ወደኋላ አንልም: ያለፉትን መልካም ተግባሮቻችን በማስታወስ እንኳን እንታገላለን. በድንገት, ምንም እንኳን የተሻሉ ተግባራቸውም እንኳ ለእኛ የተቆራረጡ ናቸው, ያነሳሳቸው ዓላማዎች በእውነቱ ከልብ እና ከወሊድ ጋር ከጭንቀት እና ከውስጣዊው የመጥፋቱ ሰዎች ነበሩ ብለዋል. ሌሎች ሰዎች እነሱን ማመስገን ከጀመሩ.

እግዚአብሔር በጣም የተለየ ነው

ከእኛ ጋር ባለው ግንኙነት እግዚአብሔር በእርግጥ የተለየ ነው. 'እግዚአብሔር ከመገናኘቱ በፊት’ ይህ 'በፍቅር የተለወጠ',’ ከሰለሞን ጽሑፎች ጋር ያለኝ አመለካከት ነበረብኝ, ምክንያቱም ጣፋጩን የጀመረው እና የተጠናቀቀ ጠላፊ ነው. እንደ ወጣት, እሱ እንደ የትሕትና አምሳያ ሆኖ ይመጣል, ለአምላክ ቅንዓት, ለሰዎች እና ለጥበብ ፍቅር: ግን በኋላ ላይ እንደ ሴት ልጅ, የሐሰት አማልክት ድጋፍ ሰጪ, ደስታ እና ሲኒኒክ.

ስለ አስደናቂው ለውጥ ስለ መፃፍ ፍቅር የሰለሞን መዝሙር ትኩረት በሚሰጥበት ወጣት ልጃገረድ ሕይወት ውስጥ ነው, ያ ግንኙነት በኋለኞቹ ዓመታት እንዴት ሊሠራ ይችላል ብላ ታሰላስላቸዋለሁ. እንደተታየች ሆኖ ተሰማት? አደርገዋለሁ ብዬ እፈራለሁ. እና እሱ ዘፈኑ ውስጥ የቀረበውን ራእይ አሳልፎ ሰጠው? አዎ.

እንዲሳካ ተደርጓል: ግን አልጣሉም

ሰለሞን የእረኛውን ቃል ራዕይ ለማሟላት ያደረገው ጥረት, የፍቅር ንጉሥ, ከጀማሪው የተጠመደ ነበር. ይህን ማድረግ የሚችለው ኢየሱስ ብቻ ነው. ሰለሞን እንከን የለሽ ሰው ነበር, ልክ እንደ ሌሎቹ. ነገር ግን ሀዘንዬ ግን ከእሱ ራሷን መመለስ ነው, ይህ ከመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ መሆን ያለበት ለምንድን ነው??’ እግዚአብሔር ያንን አያደርግም.

እውነታው ሁላችንም እንከን የለንም. የሰለሞንን ጽሑፎች ከወሰድን, እኛ ደግሞ የዳዊትን መዝሙር እንሰብካለን አይገባም, በቤርሳቤህ በነገሠበት ነገር ውስጥ ሁለቱንም ምንዝር እና ግድያን ግድ? አምላክ ስህተቶቻቸውን ቢፈጽሙም ሰዎች ቢባርክ ወይም ለመጠቀም ፈቃደኛ ባልሆኑ ኖሮ የአብርሃም ግማሽ እውነቶች ሚስቱን ቢያንስ ሁለት ጊዜ ያስከፍሉት ነበር, ሙሴ’ የግብፃዊው ሰው መግደል ለተቀረው የህይወቱ ህይወቱ ተሰናክለት ነበር, የጴጥሮስ መካድ የአገልግሎቱ መጨረሻ ነበር, የጳውሎስ በጭራሽ አልተጀመረም እናም ማርቆስ ከወንጌሉ በጭራሽ አልተጻፈም, ለመጥቀስ ግን ጥቂቶች. ከእነሱ ውስጥ ከወሰንን, ውጤቱም መጽሐፍ ቅዱስ አይሆንም, ምንም ኢየሱስን እና ተስፋ የለም.

ግን እግዚአብሔር በሚሳካልበት ጊዜ ሰዎችን አይጽፍም. ቀደም ሲል የመላኪያ ተግባራቸው አሁንም ከወደቁ በኋላም እንኳ ለእኛም እንደ ምስክርነት ይቆማሉ. እግዚአብሔር ትሑት ልብን የሚያገኝበት, እንደ ዳዊት ወይም ጴጥሮስ, ምንም እንኳን ያንን ሰው ለመፃፍ እና ወደ ታሪክ የኋላ ገጾች እንጻፍ ብንችል, እነሱን ለመምረጥ እና እንደገና እነሱን እንደገና ለመጠቀም ፈቃደኛ ነው.