[pm_judul]

Dina koméntar dina tulisan kuring, ‘Naha dewa nyumput,’ Dongudi (pamajikan abdi, saleresna) nyarios yén, “Anjeun kedah naros, Milarian sareng sambel kanggo sababaraha waktos sateuacan panto dibuka sabab anjeun kedah siap nampi sareng polah upami éta kabuka.”

Kaseueuran jalma anu kantos milarian dewa tiasa mikirkeun waktos nalika aranjeunna ceurik, “Upami anjeun aya, Naha anjeun henteu nunjukkeun kuring? Abdi di dieu sareng kuring hoyong terang!” Sareng teu aya anu kajantenan. Henteu sakali; Henteu dua kali; henteu ngan ukur sababaraha menit: Tapi kadang-kadang salami anjeun bakal hilap yén anjeun kantos naros.

Dua jawaban saham pikeun patarosan ieu, “Kusabab anjeun henteu siap,” jeung, “Kusabab anjeun henteu ikhlas.” Tapi jalma anu ngajak sering ngabales, “Anjeun teu acan terang kumaha siap kuring sareng kumaha kuring hoyong terang.” Sareng éta leres. Jalma paling dipikaresep ceurik ka Gusti di momen anu sengit; sareng sering ngalakukeunana sareng fervensin sareng kesiapan pikeun ngarobih anu langkung tebih tibatan naon waé anu kantos kantos karaos. Acan Gusti henteu salawasna muncul nalika urang mikir anjeunna kedah. Sareng éta henteu adil. Janten naha éta?

Masalah konci di dieu waktos, Ngarobih sareng hakekat pilihan. Dina hormat anu tangtu sareng manusa béda pisan. Gusti abadi: Anjeunna sok aya sareng salawasna bakal. Kami, Di sisi séjén ngan ukur dimimitian dina jalur janten anu langgeng (éta, Upami anjeun percanten kana kahirupan saatos maot: upami henteu, Kami dina jalur pondok anu langkung pondok tina oblivion). Persepsi waktos dumasar kana naon anu urang parantos ngalaman jauh. Kuring ogé émut heran salaku anak upami kuring kantos janten dewasa, sareng dibantah di pikiran sabaraha lami dugi ka ulang taun salajengna kuring. Ayeuna, dina yuswa 67, Kuring kaget ku laju dina bulan, taun-taun malah dekade sigana dibungkus ku. Ti sudut pandang, Gusti kedah gaduh sikep santai pikeun waktos… (Kuring mimiti angkat kana spekulasi filosofis salaku sipat waktos dina waktos ieu: Tapi gancang sadar kuring bakal jauh teuing topik. Sababaraha waktos sanés, tiasa waé.)

Titik salajengna nyaéta petikan waktos ngarobih persepsi kami sareng ngarobih kami. Nalika Gusti ningali kahirupan urang, anjeunna ningali jaman baheula, ayeuna sareng masa depan salaku sakumna prosés, dimana urang parantos maturing ti hiji sél leutik kana jalma anu luar biasa anu ayeuna maca pesen ieu sareng ka hareup anu masih kénéh henteu dipikanyaho ku urang. Kami, di sisi anu sanésna, cicing di 'ayeuna’ jeung, alami nyarios, ngagaduhan ngan kunci urang sareng kakuatan warga anu wajib sareng kakuatan pikeun nungtun kami. Abdi sanés jalmi kuring salaku rumaja ngora; atanapi kuring henteu acan jalmi anu kuring hoyong atanapi jalma anu kuring bisa jadi (Upami kuring ngadamel pilihan anu salah, ngahasilkeun tekenan anu salah dina masa depan anu kuring henteu ningali). Janten nalika kuring ngomong, “Abdi siap,” “Abdi tulus,” – sanajan, “abdi bogoh ka anjeun,” – Abdi ngan ukur nyarios, “… dibandingkeun ku cara kuring karasa sateuacan sareng naon anu kuring tiasa ngabéréskeun naon anu aya.

Ieu nyababkeun kuring ka titik katilu kuring, Sifat pilihan manusa. Henteu aya pilihan urang salaku urusan instan. Sababaraha pilihan refleks ',’ sapertos ducking pikeun nyegah obyék anu badé pencét anjeun dina raray, gancang-gancang pikeun ngalibatkeun teu aya waktos pamikiran nyata dina bagian kami. Tapi paling, Malahan urang snap kami’ kaputusan, henteu hasil tina waktos anu sanés. Saeutik pisan kaputusan urang nyandak kami langsung sareng henteu teratur dina hiji titik mulang. Dina kalolobaan kasus urang kedah mutuskeun kana kursus tindakan teras teras tetep dina kaputusan anu cukup waktos pikeun nyandak parobahan anu dipikahoyong. Kendaraan dina kaputusan éta parobahan boh kami sareng kaayaan kami; sakumaha ogé henteu tahan atanapi procrastinating.

Abdi sering miharep éta, Dinten kuring masihan kahirupan kuring ka Yesus, Éta bisa geus tungtung masalah. Yén ti harita kuring bakal henteu kantos ngaharepkeun deui pikeun 'ngalakukeun hal kuring sorangan’ tinimbang Allah, sareng henteu sieun naon waé anu kantos panginten kuring atanapi ngalakukeun pikeun kuring kusabab kaputusan éta. Tapi henteu sapertos kitu. Sanaos kaputusan éta mangrupikeun kaputusan anu saé pisan dina kahirupan kuring, Ningali deui, Kuring henteu pernah sakali hanjakal, Kuring masih ditantang dina unggal dinten ku implikasi di handap ieu ngalangkungan. Sareng kuring sering gagal. Kuring masih diajar janten langkung siap, Sanggup sareng lapar kanggo hubungan anu langkung caket sareng Gusti tibatan sateuacanna.

Nalika urang nyarioskeun ka Gusti Kami siap sareng urang hoyong terang, Kami nyarios tina sudut pandang terbatas. Tapi Gusti ningali naon kaputusan kami ngabutuhkeun ti kami – sareng kumaha siap urang – jauh langkung jelas tibatan urang. Anjeunna hoyong urang suksés: tapi anjeunna ogé terang yén kadang éta mangrupikeun pangalaman hanjelu sareng gagal anu ahirna bakal ngajalankeun kami pikeun suksés. Janten, sakumaha Judy dititénan, Anjeun panginten kedah “naros, Neangan sareng sambel pikeun sababaraha waktos sateuacan panto dibuka;” Kusabab Gusti terang, langkung saé tibatan anjeun, Naon tantangan anjeun kedah siap nyanghareupan nalika éta.

Petikan pikeun ponder: [x]John 13:33-38&14:1-9, 21:15-19[/x].