Anggur haseum

The fathers have eaten sour grapes, and the children’s teeth are set on edge. (Ezekiel 18:2)

This is not about Aesop’s famous fable of the fox that couldn’t reach the grapes and went away claiming that they were sour anyway. That illustrates a different kind of excuse-making. The Jewish proverb quoted above is also an excuse: but of a far more subtle kind…

It has its roots in a statement made by God himself:

“Yahweh! Yahweh, a merciful and gracious God, slow to anger, and abundant in loving kindness and truth, keeping loving kindness for thousands, forgiving iniquity and disobedience and sin; and that will by no means clear the guilty, visiting the iniquity of the fathers on the children, and on the children’s children, on the third and on the fourth generation.” (Exo 34:6-7)

Urang sadayana resep bit anu nyarioskeun ngeunaan kanyaah sareng panghampura Gusti. Tapi urang hariwang lamun Allah lajeng nyebutkeun yen anjeunna moal mupus nu kaliru. Kumaha lamun urang nu salah? Naha éta hartosna urang teu tiasa dihampura? Tapi éta bit panungtungan nu bener meunang ka urang. Naon ieu ngeunaan Allah ngahukum barudak pikeun naon kolotna?

Hayu urang mimitian ku bit panggampangna. Babasan 'teu hartosna ngabéréskeun kasalahan' mangrupikeun usaha pikeun narjamahkeun idiom Ibrani anu sacara harfiah berbunyi, “henteu urang terang,” dimana urang terang hartina 'jadi (atawa nyieun) beresih.’* Rangkap kecap mawa rasa sangkan beresih pisan. Henteu aya panggunaan kecap 'kasalahan' atanapi 'kasalahan:' tapi éta tersirat ku kabutuhan pikeun beberesih. Sanajan, négatip nunjukkeun yén, sanajan kesiapan Allah ngahampura, aya hiji hal anu hampura teu bisa ngalakukeun. Gusti henteu ngabatalkeun jaman baheula sareng ngajantenkeun hal-hal éta henteu kantos kajantenan. Panghampura Allah bisa mulangkeun urang kana hubungan anu raket pisan jeung Mantenna nepi ka saolah-olah urang teu pernah ngalakukeun dosa. Tapi kalakuan urang baheula masih aya akibatna; sarta kami kudu nyanghareupan aranjeunna.

Nu brings kami ka bagian ahir pernyataan. Kumaha Allah ‘ngadatangkeun kajahatan bapa ka anak,'sareng naha? Kecap Ibrani ditarjamahkeun 'nganjang' nyaéta bungkus. Maksudna primér nyaéta, rada sacara harfiah, 'nganjang (kalawan niat ramah atawa mumusuhan).' Ku analogi bisa hartosna 'ngawaskeun, ngumpulkeun, muatan, miara, sono, neundeun duit, jsb.'* Perhatikeun utamana yén kecap teu nangtukeun naha niat ramah atawa mumusuhan: tapi éta nyarioskeun ka urang yén Allah mikaresep kana hiji prosés anu salah sahiji kalakuan bapa-bapa terus-terusan mangaruhan kana kahirupan budak..

Ieu bakal merenah dina titik ieu ngan saukur ngaku yen Allah ngan observer detached tina konsekuensi dibawa ka barudak ku bapa.; sarta yén manéhna sorangan teu boga tanggung jawab pikeun aranjeunna. Tapi éta bakal janten langkung nyederhanakeun anu serius. Dina petikan ieu, Allah kabuka ngaku involvement-Na dina prosés ieu. Malah aya sababaraha kasus dina Perjanjian Old dimana kalibet Gusti hartosna yén murangkalih maot kusabab kalakuan bapa.. Salaku conto, iraha 3 lalaki incited a pemberontakan ngalawan Musa aranjeunna, jeung sakabeh kulawarga maranéhanana, maot dina gempa (Angka 16:1-33). Jeung lamun David zinah jeung Bathsheba, anak kahiji ti uni éta maot (2 Samuel 12:14-23). Ku kituna naha ieu?

Masalah Warisan

Masarakat jaman harita lolobana patriarki. Kapercayaan dina alam baka henteu universal; jadi lalaki ditéang harti pamungkas maranéhanana jeung tujuan dina kahirupan ti possessions maranéhanana jeung, utamana, turunan maranéhanana. Barudak lalaki mangrupikeun jaminan pikeun reputasi anu langgeng. Jeung salaku euweuh schemes mancén kaayaan, anak-anakna, jeung meureun incu jeung buyutna (generasi katilu jeung kaopat) éta ogé kaamanan-Na dina sepuh. Dina masarakat sapertos loyalitas kulawarga éta pisan kuat. Lamun anggota kulawarga (utamana kokolot) anu slighted atanapi cilaka anggota kulawarga séjén ngarasa ngahargaan-kabeungkeut pikeun males kanyeri. Malah kiwari, dina masarakat tipe ieu, feuds getih bisa lumangsung pikeun generasi.

Lalaki bakal balik ka tebih hébat, kaasup rajapati, pikeun ngamankeun garis kulawarga jeung reputasi maranéhanana. Kalayan standar moral sareng agama anu béda-béda sareng 'kakuatan leres' sering janten prinsip anu dominan, hukuman kasar éta mindeng hijina cara maksakeun urutan. Sareng dina masarakat sapertos kitu, maot ieu mindeng teu katempo salaku hukuman pamungkas: malah éta yén ngaran jeung warisan hiji lalaki urang kudu blotted kaluar ku teu boga ahli waris salamet.

Nalika éta lalaki barontak ngalawan Musa, mun aranjeunna nyalira geus dihukum pemberontakan bakal simmered on ngaliwatan barudak maranéhanana. Ku kituna Musa nganuhunkeun ka Allah pikeun ngarengsekeun masalah ku ngaleungitkeun sakabeh kulawarga maranéhanana. Catetan, kumaha oge, yén ieu lain hartosna yén pamajikan jeung barudak dikutuk ka naraka. (Petikan ngajelaskeun aranjeunna turun hirup-hirup kana 'lubang': tapi ieu kecap Ibrani 'Sheol,' nu nuduhkeun tempat nu maot ngadagoan pangadilan Allah). Henteu aya anu nunjukkeun yén Gusti gaduh kabencian ka anak haram Daud.. Masalahna nyaéta yén tuladan Daud bakal nunjukkeun conto anu bahaya sareng masihan alesan anu saé pikeun musuh-musuh Allah.. Tapi lamun Solomon lahir sanggeus nikah Daud jeung Bathsheba, Allah masihan anjeunna nami husus - 'Jedidiah,' ('dipikanyaah ku Gusti') - salaku negeskeun yén anjeunna henteu nahan kasalahan baheula David ngalawan budak éta.

Kaulinan ngalepatkeun

Nyobaan pikeun ngalepatkeun kasalahan urang sorangan sepuh salaku umat manusa. Adam: 'Éta sanés kuring - éta awéwé anu dipasihkeun ka kuring.' Hawa: ’Éta éta oray.’ Teolog jeung skeptis: 'Naha éta oray jeung tangkal di taman di tempat munggaran?'

Urang geus katempo yen Allah teu bebek tanggung jawab pribadi-Na dina urusan ieu. Jelas, lamun Allah maha uninga, anjeunna pasti geus foreseen naon anu bakal kajadian. Tapi tujuan Allah nyaéta masarakat cinta sareng silih gumantung; sareng ieu teu mungkin upami jalma-jalma bébas milih naha aranjeunna bakal hirup pikeun tujuan egois sorangan atanapi pikeun kapentingan batur.. Lamun urang milih alus, urang sadaya rahayu. Lamun urang milih goréng, batur bakal sangsara jeung saterusna, tungtungna, bakal urang.

Urang henteu kedah ngantepkeun kaulinan anu nyalahkeun ngaganggu urang tina palaku utama - jalma anu terang-terangan ngadamel pilihan anu dipuseurkeun dina kaayaan naon waé.. Nu mawa urang deui kana buah anggur haseum.

Urang Israil di jaman Yéhéskél maén kaulinan anu disalahkeun. Aranjeunna ngagaduhan alesan pikeun ngawadul. Susunan raja-raja anu jahat parantos nyababkeun bangsana ka ambang karusakan sareng aranjeunna sangsara akibat tina dosa ramana.. Ku kituna maranéhna nganggap yén Allah sacara pribadi 'ngadatangan dosa bapa ka anak,' ngintunkeun amarah-Na pikeun dosa karuhun anu maot. Ieu teu lepat maranéhanana; teu aya anu tiasa dilakukeun ku aranjeunna; tur éta teu adil!

Tapi éta henteu leres.

Pamulihan - keteg jajantung Gusti

God was not angry with the Israelites because of their father’s sins: but because they were perpetuating them (and adding variants of their own). This is the vicious cycle that so often follows from a bad parental example. The children become victims, then go on to become victimizers, all the while excusing themselves on the grounds that this is what their parents did to them.

Nuhun, they were suffering the natural consequences of their father’s sins: and the path to restoration would not be easy. But God’s heart towards us is that, no matter how low we have sunk, he wants to raise us up again. And so he repudiates the ‘sour grapes’ proverb and spells out this message in Ezekiel, bab 18.

A man who does what is just and right is righteous; and will surely live. (Ez 18:4-9)

Upami anjeunna gaduh putra anu telenges sareng jahat, eta putra bakal maot pikeun kajahatan anjeunna geus dipigawé. Ieu bakal lepat putra sorangan. Nanging upami anjeunna gaduh putra saha, sadar kana gorengna kalakuan bapana, leuwih milih milih jalan Allah mangka eta putra pasti bakal hirup. (Ez 18:10-17)

Anu ngalakukeun dosa maot. Putra teu kabagéan kasalahan bapa, atawa bapana nu ti anak. Kabeneran jalma-jalma anu soleh dipasihan ka aranjeunna, jeung kajahatan nu jahat didakwa ngalawan maranehna. (Ez 18:20)

Tapi lamun jalma jahat balik ti jalan jahat maranéhanana jeung gantina indit jalan Allah, aranjeunna moal maot. Kajahatan anu kapungkur moal dilaksanakeun ngalawan aranjeunna. Maranehna bakal hirup lantaran kalakuanana nu bener. Allah nyatakeun yén Mantenna henteu resep kana maotna jalma jahat: tapi, rada, nyaeta pleased yén maranéhna tobat tur hirup. Tapi lamun hiji jalma abands urut kabiasaan soleh maranéhanana pikeun kahirupan jahat, amal kahadean maranéhanana saméméhna geus euweuh diitung nanaon. Maranehna bakal paeh pikeun kajahatan anu ayeuna maranehna laksanakeun. (Ez 18:21-24)

Jadi Allah ngabela, “Nyingkirkeun diri tina sagala kajahatan anu anjeun lakukeun, sarta meunang haté anyar jeung sumanget anyar. Naha anjeun bakal maot, urang Israil? Pikeun kuring henteu resep kana maotna saha waé, nyebutkeun PANGERAN Nu Maha Agung. Tobat sareng hirup!” (Ez 18:31-32 Niv)

Sapertos urang Israil anu dibawa ka tawanan pikeun dosa-dosa sorangan sareng dosa ramana, Gusti masih ngawaskeun (nganjang) aranjeunna, sarta brings aranjeunna pesen kanyamanan sarta harepan:

'Ngawangun imah sareng netepkeun. Melak kebon sareng tuang naon anu anjeun tumbuh di dinya. Kawin jeung boga anak. Lajeng hayu barudak anjeun nikah, ambéh maranéhanana ogé bisa boga anak. Anjeun kedah ningkatkeun jumlah sareng henteu ngirangan. Gawé pikeun kasaéan kota-kota anu ku Kami parantos ngajantenkeun anjeun janten tawanan. Neneda ka abdi atas nama maranéhanana, sabab lamun maranehna makmur, anjeun ogé bakal makmur.

'Nalika tujuh puluh taun Babylonia réngsé, Abdi bakal nunjukkeun perhatian kuring ka anjeun sareng netepkeun jangji kuring pikeun ngabawa anjeun balik ka bumi. Kuring nyalira terang rencana kuring pikeun anjeun, ngarencanakeun pikeun mawa anjeun kamakmuran sareng sanés musibah, ngarencanakeun pikeun ngawujudkeun masa depan anu anjeun ngarepkeun. Lajeng anjeun bakal nelepon kuring. Anjeun bakal sumping sareng neneda ka abdi, sarta kuring bakal ngajawab anjeun. Anjeun bakal neangan kuring, sarta anjeun bakal manggihan Kami sabab anjeun bakal neangan kuring kalayan sagala haté anjeun. Nuhun, ceuk kuring, anjeun bakal manggihan kuring, sareng kuring bakal mulangkeun anjeun ka tanah anjeun. Kami bakal ngumpulkeun anjeun ti unggal nagara sareng ti unggal tempat anu ku Kami paburencaykeun, sarta Kami bakal mawa maneh balik ka tanah ti mana kuring geus dikirim anjeun jauh ka pengasingan. Abdi, Allah, geus ngomong.' (Sabab 29:5-7,10-14. GNB)

Janten, nuhun, urang memang sangsara balukar tina kasalahan kolot urang. Tapi ieu sanés anu bakal nangtukeun urang atanapi nangtukeun takdir urang. Ieu respon pribadi urang ka Allah, anu salawasna longing pikeun ngaberkahan anjeun sarta mulangkeun anjeun hubungan cinta jeung dirina, pikeun ngabantosan anjeun makmur sareng masihan anjeun harepan seger pikeun masa depan.

* Konkordansi Analitik Strong.