چهره شدید عشق

در یک نظر در مورد پست من, ‘عشق به یک قهرمان نیاز دارد', پیتر کازمیر سوال جالبی پرسید. شروع کردم به جواب دادن: اما در نهایت به چیزی رسیدم که احساس کردم برای یک نظر صرف طولانی است; و بود, در واقع, به احتمال زیاد به خودی خود باعث ایجاد یک بحث گسترده خواهد شد. بنابراین تصمیم گرفتم آن را در یک پست جداگانه قرار دهم.

دوباره اینجاست نظر پیتر, با پاسخ من:

"کوین, گاهی پدری با فرزندی سرکش, کودکی که سایر کودکان را به وحشت می اندازد, باید اقدامی قوی برای توقف ترور انجام دهد. آیا فکر می کنید خداوند با ما نیز با همین معضل مواجه است؟? این اقدامات دفاعی چگونه ممکن است انجام شود? عشق می کند, گاهی اوقات به ناچار, چهره ای شدید به خود بگیرد?”

آره, بدون شک. در سطح انسانی, یک موقعیت شدید را می توان در نظر گرفت که در آن کودکی سرکش شده است (به عنوان مثال. یک قاتل یا تروریست خشن). ممکن است موقعیتی پیش بیاید که در آن پدر مجبور شود فرزند خود را بکشد تا از یک قتل عام قریب الوقوع جلوگیری کند. یا پدر, در نقش خود به عنوان قاضی یا حاکم بر مردم, ممکن است مجبور باشد برای جنایاتی که مرتکب شده است، مجازات نهایی را علیه فرزندش صادر کند. چنین مواردی نادر است, مگر در شرایطی که پیوند عشق پدر و فرزندی قبلاً از بین رفته باشد: اما اگر دل پدر با فرزند باشد، این احتمالاً دردناک ترین انتخابی است که پدر تا به حال انجام داده است..

تقریباً یک نمونه از این در کتاب مقدس وجود دارد. یکی از پسران پادشاه داوود, آمنون, خواهر ناتنی اش را دوست داشت, تامار, و در نهایت به او تجاوز کرد. اما دیوید, شاید تا حدی به دلیل احساس شرمندگی نسبت به زنای قبلی خود با بثشبا و تا حدودی به دلیل عشق به پسرش, نتوانست آمنون را مجازات کند. پس برادر کامل تامار, ابشالوم, آمنون را قبل از فرار به تبعید کشت. داوود اکنون بین عشقش به ابشالوم و وظیفه‌اش به عنوان پادشاه سرگردان بود: بنابراین دوباره او هول کرد. در همین حال، کینه ابشالوم از داوود افزایش یافت. او راه بازگشت به قصر را دستکاری کرد, سپس برای سرنگونی داوود نقشه کشید. 20,000 افراد در درگیری های بعدی جان باختند: اما بزرگترین اندوه شخصی داوود به خاطر مرگ ابشالوم بود. بلافاصله به سوگ پسرش رفت, تا اینکه فرمانده لشکر او را سرزنش کرد, گفتن, “امروز همه مردانت را تحقیر کردی, که به تازگی جان شما و پسران و دختران و همسران و صیغه هایتان را نجات داده اند.. شما عاشق کسانی هستید که از شما متنفرند و از کسانی که شما را دوست دارند متنفر هستید. شما امروز به صراحت اعلام کردید که فرماندهان و افراد آنها برای شما ارزشی ندارند. می بینم که اگر ابشالوم امروز زنده بود و همه ما مرده بودیم، خوشحال می شدی.” (2 Samuel 19:5-6.)

این یک تماس واقعا سخت برای دیوید بود: اما به وضوح عواقب بالقوه عدم اتخاذ موضع سخت در مواقع لزوم و معضل کسی که باید هم پدر و هم قاضی باشد را نشان می دهد..

پس در مورد سطح خدا چطور؟? در عهد عتیق قطعه ای وجود دارد که به طور خاص به این موضوع می پردازد:

اگر مردی پسری سرسخت و سرکش داشته باشد, که صدای پدرش را اطاعت نمی کند, یا صدای مادرش, و, هر چند او را تنبیه کنند, به آنها گوش نخواهد کرد; آنگاه پدر و مادرش او را خواهند گرفت, و او را نزد بزرگان شهرش بیاور, و به دروازه محل خود; و به بزرگان شهر او خواهند گفت, این پسر ما سرسخت و سرکش است, او صدای ما را اطاعت نخواهد کرد; او یک پرخور است, و یک مست. تمام مردان شهرش او را با سنگ سنگسار خواهند کرد: پس بدی را از میان خود دور خواهی کرد; و تمامی اسرائیل خواهند شنید, و ترس (Deut 21:18-21).

از انتهای این جمله می لرزیم. اما ما باید درک کنیم که این کلمات در چه زمینه ای گفته شده است. از نظر تاریخی, این اواخر عصر برنز بود. امنیت اجتماعی و نیروی انتظامی وجود نداشت. مردم برای حمایت و حمایت به خانواده یا قبیله خود وابسته بودند و جایی برای کسانی که از کشیدن وزن خودداری می کردند وجود نداشت.. بنابراین تأثیر پسری که اصرار داشت در خانه بماند, باعث می شود خانواده از او حمایت کنند, در حالی که از کار کردن امتناع می کند, سرپیچی از بزرگان و سرمشق قرار دادن رفتار مستی، رفاه کل قبیله را تهدید می کند.. در این شرایط, با توافق پدر و مادر به اضافه بزرگان شهر, اعدام او مجاز شد.

اما آیا این نتیجه مورد نظر پدر و مادرش بود؟, یا به خدا? البته نه! عیسی میل پدرانه خدا به همه فرزندانش را در مَثَل پسر ولخرج به وضوح نشان می دهد. (Lk. 15:11-32).

ما می توانیم به راحتی به خودمان بگوییم, “اما اگر خداوند قادر و دوستدار همه چیز باشد, مطمئناً او می تواند مجرم را بدون سخت گیری بیش از حد به خود بیاورد! پس از همه, او سائول تارسوس را به سنت سنت تبدیل کرد. پل, او نه? یا چرا نمی تواند افراد شرور را از آسیب رساندن به دیگران باز دارد?” به بیان خیلی ساده – به این سادگی نیست. عشق, مسئولیت اخلاقی, آزادی انتخاب و وابستگی متقابل آنقدر در هم تنیده شده اند که آثار خوب و بد ما همیشه بر دیگران تأثیر می گذارد., و اغلب به روش هایی که هرگز نمی توانستیم انتظار داشته باشیم. همانطور که در مورد داوود, چیزی که ممکن است یک موضوع نسبتا کوچک به نظر برسد, فقط بر تعداد کمی تاثیر می گذارد, ممکن است در واقع هزاران نفر را تحت تاثیر قرار دهد. ما فقط پیامدهای کوتاه مدت را می بینیم, در حالی که خداوند دیدگاهی بسیار گسترده تر و بلندمدت دارد. اما این نیز دیدگاهی است که با تعهد او به سپردن هر چه بیشتر انتخاب‌های ما به دست ما تعدیل می‌شود. حتی زمانی که عیسی به شائول گفت, “لگد زدن به گورها برای شما سخت است,” او هنوز انتخاب نهایی را به شائول واگذار کرد (Acts 26:13-19).

در مواقعی, زمان و دلیل اعمال خدا ما را متحیر می کند. ولی, بر خلاف ما, دانش محدودی که از نتایج آینده ما را مجبور می کند به یک سیستم عدالت مبتنی بر قوانین تکیه کنیم, خداوند تمام عواقب یک رویداد را می بیند. خدا احساس می کند, و هوشمند در, بی عدالتی های دنیا بسیار بیشتر از ماست (مقاله من در مورد را ببینید "ارتباط’ از خدا). و او قصد تسلیم ناپذیر خود را اعلام کرده است که در نهایت از همه کسانی که در انجام شرارت اصرار دارند انتقام خواهد گرفت.; و جبران همه کسانی که به ناحق رنج کشیده اند. اما او همچنین می‌داند که مداخله بیش از حد یا خیلی زود در امور انسانی، مانع رسیدن بشریت از دستیابی به پتانسیل نهایی آن است.. هر چند غم انگیز باشد, اغلب تنها زمانی که رنج ها و ویرانی های ناشی از خود محوری انسانی خود را مشاهده می کنیم، به جستجوی راهی برای عشق می افتیم که خداوند از همان ابتدا توصیه کرده است.. و تنها زمانی است که ما فواید و کاستی های آن مردان و زنان استثنایی را که در میان ما قیام کرده اند مشاهده می کنیم., برای تبدیل شدن به قهرمانان شناخته شده حقیقت و عدالت, که ما شروع به درک ضرورت الف می کنیم قهرمان برتر و قضاوت کنید که چه کسی می تواند پیروزی نهایی عشق را بر شر ایجاد کند.