نقل قول از اسناد گمشده.

استنادات در نوشته های پدران اولیه کلیسا نشان می دهد که اشاراتی به عیسی در سایر آثار سکولار وجود داشته که اکنون برای ما گم شده است..

اعمال پیلاطس

جاستین شهید, در حدود پس از میلاد 150, در دفاع از ایمان مسیحی به امپراتور روم آنتونیوس پیوس نوشت:

«و پس از مصلوب شدن او بر لباس او قرعه انداختند, و کسانی که او را مصلوب کردند، آن را در میان خود تقسیم کردند. و از اعمال پونتیوس پیلاطس می توانید متوجه شوید که این چیزها اتفاق افتاده است.’

و در جای دیگر می گوید:

اگر او این معجزات را انجام داد، شما به راحتی می توانید خود را از آن راضی کنید “اعمال” از پونتیوس پیلاطس.’

این «اعمال’ تواریخ رسمی بود که توسط فرمانداران استان به روم ارسال شد. جاستین اگر از حقایق خود مطمئن نبود اگر چنین چیزی را برای امپراتور بنویسد بسیار احمق بود.: اما او دانشمند بسیار با استعدادی بود و مطمئناً احمق نبود. متاسفانه, با این حال, این تواریخ تا به امروز باقی نمانده است (یک سند قرن چهارم به این نام یک جعلی است.)

مخالفان سعی می کنند نشان دهند که آنها عمدا نابود شده اند: اما واقعیت ساده این است که وجود دارد نه اسناد بازمانده از این نوع از هر استان رومی آن دوره.

تالوس و فلجون

قهوه آفریقایی (حدود 221 م) به ما می گوید که تالوس مورخ قرن اول, در جلد سوم تاریخ خود, سعی کرد تاریکی را در زمان عیسی توضیح دهد’ مرگ بر حسب خورشید گرفتگی. آفریقانوس به درستی به تالوس اشاره می کند’ توضیح نامعتبر است. او همچنین از مورخ دیگری یاد می کند, فلجون, به یک «کسوف» مشابه اشاره دارد’ تقریبا در همان زمان. همانطور که اغلب در مورد چنین تاریخ های قدیمی اتفاق می افتد, فقط تکه هایی از آفریقانوس’ اثر پنج جلدی اصلی باقی مانده است. نوشته های او در این زمینه در گاهشماری تاریخ جهان که توسط جورج سینسلوس در حدود سال 800 پس از میلاد گردآوری شده است حفظ شده است.:

“از Africanus در مورد وقایع مرتبط با اشتیاق منجی و رستاخیز حیات بخش

“در مورد هر یک از اعمال او و درمان او, هم از جسم و هم روح, و اسرار دانش او, و رستاخیز او از مردگان, این را شاگردان او و حواریون قبل از ما با کفایت کامل توضیح داده اند. وحشتناک ترین تاریکی سراسر جهان را فرا گرفت, صخره ها در اثر زلزله از هم جدا شدند, و بسیاری از جاها چه در یهودیه و چه در سایر نقاط جهان به زیر انداخته شد.

“در کتاب سوم از تاریخ خود, تالوس این تاریکی را به عنوان خورشید گرفتگی رد می کند. به نظر من, این مزخرف است. زیرا عبرانیان عید پسح را در لونا جشن می گیرند 14, و آنچه برای نجات دهنده اتفاق افتاد یک روز قبل از عید فصح رخ داد. اما خورشید گرفتگی زمانی رخ می دهد که ماه از زیر خورشید می گذرد. تنها زمانی که ممکن است این اتفاق بیفتد در فاصله زمانی بین اولین روز ماه نو و آخرین روز ماه قدیم است., هنگامی که آنها در ارتباط هستند. پس چگونه می توان باور کرد زمانی که ماه تقریباً در تقابل با خورشید قرار داشت، خسوف رخ داد? همینطور باشد. بگذار آنچه رخ داده توده ها را فریب دهد, و اجازه دهید این نشانه شگفت انگیز به جهان یک خورشید گرفتگی از طریق نوری در نظر گرفته شود (توهم).

“فلگان گزارش می دهد که در زمان سلطنت تیبریوس سزار یک خورشید گرفتگی کامل در ماه کامل از ساعت ششم تا نهم رخ داد.; واضح است که این یکی است. اما کسوف چه ربطی به زلزله دارد, سنگ ها در حال شکستن, رستاخیز مردگان, و یک اختلال جهانی از این نوع?

“مطمئناً رویدادی به این بزرگی مدت زیادی است که یادآوری نشده است. اما این تاریکی بود که خدا آفریده بود, زیرا در آن زمان خداوند اشتیاق خود را تجربه کرد.” (جورج سینسلوس, به نقل از آفریقانوس, که در
گزیده هایی از “گاه نگاری”.* )

* از “گاه نگاری جورج سینکلوس: تواریخ بیزانسی از تاریخ جهانی از زمان خلقت”, توسط ویلیام آدلر & پل تافین, انتشارات دانشگاه آکسفورد (2002).

برخی از مفسران آفریقایوس را به دلیل شناسایی "کسوف" فلگون مورد انتقاد قرار داده اند’ با تالوس. با این حال, اگر هر یک از جملات منسوب به Phlegon در مورد مدت یا وضعیت ماه صحیح باشد, او یک خورشید گرفتگی را توصیف نمی کند. حداکثر دوره تاریکی برای خورشید گرفتگی حدودا است 7.5 دقیقه: نه 3 ساعت.

فلگون تواریخ خود را نوشت (معروف به "المپیادها") در مورد 140 الحاق. اوریجن در نیز از او نقل کرده است 248 الحاق, به شرح زیر:

“حالا فلجون, در کتاب سیزدهم یا چهاردهم, من فکر می کنم, از تواریخ او, نه تنها آگاهی از وقایع آینده را به عیسی نسبت داد (اگرچه در مورد برخی از چیزهایی که به پیتر اشاره می کند دچار سردرگمی می شوند, گویی به عیسی اشاره کردند), اما همچنین شهادت داد که نتیجه با پیش بینی های او مطابقت دارد. به طوری که, او نیز, با همین اعترافات در مورد پیش آگاهی, گویی برخلاف میل او, اظهار داشت که آموزه های پدران نظام ما خالی از قدرت الهی نیست.” (“در مقابل سلسوس” کتاب 2, فصل 14.)

“و با توجه به کسوف در زمان تیبریوس سزار, به نظر می رسد که در سلطنت او عیسی مصلوب شده است, و زلزله های بزرگی که در آن زمان رخ داد, فلجون هم, من فکر می کنم, در کتاب سیزدهم یا چهاردهم تواریخ خود نوشته است.” (“در مقابل سلسوس” کتاب 2, فصل 33.)

“در این مورد ما در صفحات قبل دفاعیه خود را بیان کردیم, با توجه به توانایی ما, با آوردن شهادت فلگون, او می گوید که این وقایع در زمانی اتفاق افتاد که ناجی ما رنج کشید.” (“در مقابل سلسوس” کتاب 2, فصل 59.)

برگشت به مقاله اصلی.