About a week ago, Cariolan made a comment in ‘ Where were the disciples?‘ which included the following 2 سوالات:

“همانطور که عیسی محاکمه شد و در ملاء عام مصلوب شد, چرا او مخفیانه زنده شد زیرا رستاخیز پایه ایمان مسیحی است? … and at last, چرا معراج عیسی با تبلیغات بیشتر صورت نگرفت تا کار برای مؤمنان مشکوک آسان شود؟?
لطفا کمک کنید! کاریولان”

These are really good and important questions: but to answer them properly requires me to go well beyond the scope of the original post (که صرفاً در مورد شواهد تاریخی عیسی بود’ رستاخیز) برای بررسی دقیق‌تر آنچه که عیسی واقعاً آموزش داد; و چرا. پس به همین دلیل, I have decided that it is best to make them the subject of this, separate, post…

It’s important to understand how our natural expectations and priorities differ from those of Jesus. The Jewish people in Jesus’ day believed their Messiah was going to immediately drive out the Romans who were occupying their land and establish a worldwide reign of peace. But Jesus had other plans. Even after spending 2-3 years following Jesus and listening to his teachings, his disciples still hadn’t grasped this. وقتی عیسی مرد, they were initially shattered, زیرا به نظر می رسید که این با تمام اعتقادات سنتی آنها در مورد مسیح در تضاد است, با وجود عیسی’ تلاش برای هشدار دادن به آنها و تغییر دیدگاه آنها. حتی بعد از عیسی’ رستاخیز آنها هنوز تصور می کردند که پادشاهی عیسی که قرار است تأسیس کند اساساً یک حکومت سیاسی و مذهبی جدید است که اورشلیم در مرکز آن قرار دارد و عیسی به عنوان فرمانروای منصوب شده توسط خدا.. به عنوان مثال:

“اما ما امیدوار بودیم که این او باشد که اسرائیل را نجات دهد.” (لوک 24:20-27)

“خداوند, آیا اکنون پادشاهی را به اسرائیل باز می‌گردانی؟?” (اعمال 1:4-8)

عیسی’ دستور کار کاملا متفاوت بود.

“پادشاهی خدا با مشاهده نمی آید; آنها نمی گویند, 'نگاه کن, اینجا!’ یا, 'نگاه کن, وجود دارد!’ برای ببین, پادشاهی خدا در درون شماست.” (لوک 17:20-21)

“پادشاهی من از این دنیا نیست. اگر پادشاهی من از این دنیا بود, سپس بندگان من می جنگیدند, که من را به یهودیان تحویل نخواهند داد. اما اکنون پادشاهی من از اینجا نیست.” (جان 18:36)

برای شروع, او قصد نداشت پس از رستاخیز به شکل فیزیکی روی زمین بماند.

همانطور که آنها این چیزها را شنیدند, ادامه داد و مثلی گفت, زیرا او نزدیک اورشلیم بود, و آنها تصور می کردند که ملکوت خدا فوراً آشکار می شود. (لوک 19:11-27)

اندکی بعد, عیسی به جزئیات بسیار بیشتری با آنها پرداخت, به وضوح نشان می دهد که او برای مدت طولانی دور خواهد بود, و آنها برای ادامه کار او رها می شدند.

“زیرا ملت علیه ملت قیام خواهد کرد, و پادشاهی در برابر پادشاهی; و قحطی خواهد بود, طاعون, و زلزله در نقاط مختلف. … آنگاه شما را به ظلم و ستم خواهند سپرد, و تو را خواهد کشت. به خاطر نام من مورد نفرت همه ملتها قرار خواهید گرفت. … این بشارت ملکوت در سراسر جهان موعظه خواهد شد تا برای همه ملتها شهادت دهد, و سپس پایان فرا خواهد رسید.” (متیو 24:3-14)

آنها چگونه بدون او می توانستند مدیریت کنند? و منظور او چه بود که گفت که ملکوت خدا در درون شماست? در آخرین شب با هم بودن, عیسی با جزئیات بسیار بیشتری به این موضوع پرداخت, همانطور که جان در فصل ها ثبت کرده است 14-17 از انجیل او:

“من به پدر دعا خواهم کرد, و او مشاور دیگری به شما خواهد داد, تا او برای همیشه با شما باشد, – روح حقیقت, که دنیا نمی تواند آنها را دریافت کند; زیرا او را نمی بیند, هیچ کدام او را نمی شناسد. شما او را می شناسید, زیرا او با شما زندگی می کند, و در تو خواهد بود. من شما را یتیم نمی گذارم. من پیش شما خواهم آمد. با این حال مدت کمی, و دنیا دیگر مرا نخواهد دید; اما مرا خواهی دید. چون زندگی میکنم, شما نیز زندگی خواهید کرد. در آن روز خواهید دانست که من در پدر خود هستم, و تو در من, و من در تو” (جان 14:16-21)

توجه داشته باشید که عیسی در اینجا صحبت می کند 3 افراد: پدرش, مشاور (همچنین به عنوان "روح حقیقت" توصیف می شود) و خودش. این سه نفر هستند که به عنوان خدای واحد تثلیث مسیحی با هم متحد شده اند. (در این مقاله به طور کامل توضیح داده شده است, “خدای تثلیث“, در جای دیگر این سایت) اما اگر عیسی می رود, how will the disciples keep in touch with Him? Because from the time of his resurrection onward the disciples will be living in God and God will be living in them. Quite literally, the Kingdom of God, and God’s temple, will no longer be just an outward institution: but an inward reality. We are destined to become living temples for God’s Spirit to dwell in; and He will be the one who keeps us connected with both Jesus and the Father.

“If a man loves me, he will keep my word. پدرم او را دوست خواهد داشت, and we will come to him, and make our home with him. … اینها را به شما گفته ام, در حالی که هنوز با تو زندگی می کنم. اما مشاور, روح القدس, که پدر او را به نام من خواهد فرستاد, او همه چیز را به شما خواهد آموخت, and will remind you of all that I said to you.” (جان 14:23-26)

This is something entirely beyond the disciples previous experience of Jesus. Up to this point, they could only be aware of Jesus’ presence when he was physically present with them: but now they are to have a permanent connection even when He seems to be absent. از این به بعد, they will هرگز be alone. This is far better than their previous experience! And this is not just to be for them: but for all Jesus’ true followers in all succeeding generations!

“با این وجود من حقیقت را به شما می گویم: رفتن من به نفع توست, چون اگر نروم, مشاور پیش شما نمی آید. ولی اگه برم, من او را برای شما می فرستم. (جان 16:7)”
“هنوز چیزهای زیادی برای گفتن دارم, اما شما الان نمی توانید آنها را تحمل کنید. با این حال زمانی که او, روح حقیقت, آمده است, او شما را به تمام حقیقت راهنمایی خواهد کرد, زیرا او از خود سخن نخواهد گفت; اما هر چه او می شنود, او صحبت خواهد کرد. He will declare to you things that are coming.He will glorify me, زیرا او از آنچه مال من است خواهد گرفت, و آن را به شما اعلام خواهد کرد. All things whatever the Father has are mine; therefore I said that he takes of mine, and will declare it to you.” (جان 16:12-15)

“من فقط برای اینها دعا نمی کنم, بلکه برای کسانی که از طریق کلام خود به من ایمان دارند, تا همه یکی باشند; حتی مثل تو, پدر, در من هستند, و من در تو, تا آنها نیز در ما یکی باشند; تا دنیا باور کند که تو مرا فرستادی. جلالی که به من بخشیدی, به آنها داده ام; که ممکن است یکی باشند, حتی همانطور که ما یکی هستیم; من در آنها, و تو در من, تا ممکن است در یک واحد کامل شوند; تا دنیا بداند که تو مرا فرستادی, و آنها را دوست داشت, حتی همانطور که تو مرا دوست داشتی. (جان 17:20-23

But this is going to take a while for the disciples to get used to the idea. And the resurrection appearances were designed to help those first followers to discover what this meant. In the encounter on the Emmaeus road, Jesus really was there: yet somehow he didn’t look the same and they didn’t recognize him till right at the end. بعداً در همان روز, او به آنها ظاهر شد, همراه با ده نفر از دوازده رسول.

اما توماس, یکی از دوازده, به نام دیدیموس, وقتی عیسی آمد با آنها نبود. پس شاگردان دیگر به او گفتند, “ما پروردگار را دیده ایم!” اما او به آنها گفت, “مگر اینکه اثر ناخن را در دستانش ببینم, و دستم را در پهلویش گذاشتم, من باور نمی کنم.”
پس از هشت روز دوباره شاگردانش داخل شدند, و توماس با آنها بود. عیسی آمد, درها قفل شدن, و در میان ایستاد, و گفت, “درود بر شما” سپس به توماس گفت, “انگشت خود را به اینجا برسانید, و دستانم را ببین. دستت را به اینجا دراز کن, و آن را در پهلوی من بگذار. بی ایمان نباش, اما باور داشتن”
توماس به او پاسخ داد, “پروردگار من و خدای من!”
عیسی به او گفت, “چون مرا دیده ای, شما باور کرده اید. خوشا به حال کسانی که ندیده اند, و ایمان آورده اند.” (جان 20:24-29)

میبینی اینجا چی شد? عیسی, who seemingly wasn’t there when Thomas expressed his unbelief, immediately picks up the conversation where Thomas left off! Even though unseen, he was still there. But then Jesus affirms that those who believe without seeing are even more blessed. چرا? Because they have already begun to experience that better, inseparable, yet even more personal, relationship with Jesus and the Father, through the agency of the Holy Spirit. And there is more to come …

But you will receive power when the Holy Spirit has come upon you. You will be witnesses to me in Jerusalem, in all Judea and Samaria, and to the uttermost parts of the earth.”
(اعمال 1:8)

Paul tells us, که در 1کورینتیانس 15:6, that on one occasion he appeared to over 500 at once; most of whom were still alive when he wrote. ولی, در تعادل, this appears to have been a post-ascension appearance. When Jesus ascended he was neither needing nor seeking personal publicity. He was handing over responsibility to his disciples to continue his work under the direction and power of the Holy Spirit. And His final words to his disciples on that occasion were this simple reassurance:

“ببین, I am with you always, even to the end of the age.” تشک 28:20

Feel free to comment or ask further questions about this in the space below.

For more information about the ways in which the presence of the Holy Spirit empowers a Christian’s life, see the 3-part series, “قدرت قیام او” در “در مورد عیسی مسیح” section of this site.