[pm_title]

This posting arises from comments made by Erik Hallendorf in response to the article, ‘येशू साँच्चै Die गर्नुभयो?‘ पूर्णताको लागि, I’ll begin with his original post…

एरिक Hallendorff

हामीलाई दिइएको येशू मृत्युको खाताहरूको बाइबलीय खाता र साधारण मसीही व्याख्याहरु गरौं. These include that Jesus’ body was horribly mutilated and died a relatively quick death.

मृत्यु हामी मतलब कुनै मस्तिष्क गतिविधि र कुनै हृदय समारोह छ.

हामीलाई पनि दिइएको i.e रूपमा पुनरुत्थानको कथा गरौं. उहाँले पछि फेरि जीवित थियो 3 दिन, केवल आफ्नो पक्ष मा भेदी को चिह्न असर, खुट्टा र हात, तर पूर्ण भयंकर घाउ देखि बरामद. मरेको शरीर कुनै पनि निको गर्ने क्षमता हुन सक्छ देखि छैन, हामी येशूको नयाँ शरीर मा reappeared वा चमत्कारपूर्ण ढङ्गमा निको शरीर छ कि यो लिनुपर्छ, केही चिह्न doubters विश्वस्त लागि सुरक्षित.
येशूको बारेमा माथिको स्वीकार ख्रीष्टियन विश्वासबारे को प्रकाश मा, म सोध्न चाहन्छु: येशू साँच्चै कुन अर्थमा मर्न गर्नुभयो मा?

मलाई एक सम्पूर्ण उचित तरिकामा मृत्युको माथि परिभाषा परिमार्जन गरौं:

मृत्यु हामी मतलब कुनै मस्तिष्क गतिविधि र एक स्थायी राज्य कुनै हृदय समारोह छ. अर्को शब्दमा, मृत्युको सबैभन्दा आधारभूत बुझाइ यो जीवन एउटा स्थायी अन्त प्रतिनिधित्व छ. Jesus “death” does not satisfy this understanding of death simply because there is no permanence. Christian doctrine is at pains to prove that his “death” was only temporary, र यसो, यस प्रश्नको जवाफ प्रदान, येशू साँच्चै मर्न गर्नुभयो? स्पष्ट उहाँले गर्नुभयो.

हामी त्यो बस swooned वा fainted कि बारे तर्क गर्न आवश्यक छैन, वा आफ्नो हृदय र मस्तिष्क वास्तवमा रोकियो कि, चाहे त्यो चिकित्सकीय मृत वा लागि थियो 3 दिन. कि सबै अप्रासंगिक हुन्छ.

येशूको परम बलिदानको धेरै गरेको छ. हुँदा सबै परम थिएन. उहाँले अगाडि थाह विशेष गरी देखि उहाँले लागि मात्र गएको थियो 3 दिन. He knew before he “died” he would be “undead” in the blink of an eye.

यहाँ के यो तल फोडे छ. तपाईं थिए भने मलाई मलाई सधैंभरि विश्व शान्ति सुरक्षित गर्न सक्षम बनाउँछ सम्झौता प्रस्ताव, र म के गर्न छ सबै कार्यान्वयन गर्न छ (वास्तविक लागि), मरेको रहने 3 दिन, र त्यसपछि केही चमत्कारी संयन्त्र द्वारा, जो मलाई प्रत्याभूति छ, म मेरो कार्यान्वयन कुनै पनि पछि-प्रभाव बिना प्रत्यक्ष फर्कन थियो, म प्रश्न बिना स्वीकार हुनेछ. बस एक सप्ताह मार्फत निद्रामा सबै कुनै बलिदान, विशेष गरी सधैंभरि यदि मेरो ठूलो निद्रामा मेरो ठूलो गैर-बलिदान सम्झना गर्न लामो सप्ताह रूपमा सबैलाई दिइएको छ पछि.

तल लाइन: In what way does Jesus “death” satisfy the basic definition of a permanent ceasing of life? यसको आफ्नै खाता द्वारा सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण मसीही सिद्धान्त पनि यसको सबैभन्दा ठूलो con छ. यो भन्न थप सत्यवादी हुनेछ: "एक दिन को एक भाग को लागि भयंकर यातना पीडित भएपछि, येशूले भर्खरै लागि मृत्यु 3 आफ्नो पापको लागि दिन, उहाँले हुनेछ थाह थियो रूपमा तर त्यसपछि फेरि undead गरिएको थियो, पूर्णतया केही चिह्न उहाँले यातना थियो देखाउन बाहेक निको. उहाँले बलिदान 3 तपाईं को लागि आफ्नो जीवन को दिन. अब तपाईं उसलाई लागि आफ्नो सम्पूर्ण जीवन दिन आवश्यक ".

व्यवस्थापक भन्छन्:

नमस्ते, एरिक!

तपाईंको टिप्पणी लागि धन्यवाद. म एकदम येशूको सुसमाचार खाताहरूको historicity बारेमा मुख्य बिन्दु मान्नु इच्छुक देखिन्छ भनेर याद’ मृत्यु र पुनरुत्थानको. तर आफ्नो बिन्दु धेरै रोचक छ जो म गर्नेछु धेरै छोटकरीमा प्रतिक्रिया यहाँ: तर जो म merits लाग्छ धेरै फुलर चर्चा अन्यत्र. यदि तपाईं आपत्ति छैन, म तपाईंको सन्देश उर्तानु गर्न चाहनुहुन्छ र धेरै निकट भविष्य मा एक फुलर प्रतिक्रिया यस साइटमा अन्यत्र प्रस्ताव गर्नुपर्छ. म हुनेछ, पाठ्यक्रम, जब म त तपाईं लिंक पठाउन.

एक पत्रमा, तपाईं एक पटक परिसर अँगालेको यदि मृत्यु 'जीवन एक स्थायी अन्त प्रतिनिधित्व गर्ने’ त्यसपछि आफ्नो तर्क राम्रो अर्थमा बनाउँछ. साँच्चै, यो सत्य भए मात्र म, तर कहिल्यै बस्ने भएको छ जसले हरेक मसीही छ, सेन्ट को शब्दमा. पावलले, 'सबैभन्दा pitied गर्न’ ([x]1 कोरिन्थी 15:19[/x]). तर मूलभूत मसीही शिक्षाहरू यस मामला छैन भन्ने छ.

तर धेरै ठूलो मुद्दा त्यहाँ यहाँ. मृत्यु जीवनको एउटा स्थायी अन्त छैन भने, यो के हो? र येशूको वास्तविक प्रकृति र उद्देश्य के थियो’ दुःखकष्ट? म पूर्ण पछि यो थप छलफल गर्न चाहन्छु.

एरिक Hallendorff

अभिवादन र तपाईं आफ्नो प्रतिक्रिया को लागि धन्यवाद. म छिटो जवाफ प्रयास गरेको छैन साँच्चै प्रश्न मापन प्रतिक्रिया आवश्यकता र म तपाईंलाई प्रश्न अन्यत्र लाग्न लागि अधिक खुशी छु रूपमा खुसी छु. यो एक पहेली प्रतिनिधित्व, छैन यसलाई गर्छ?

मसीही मामलामा, मृत्यु पृथ्वीमा जीवन एक स्थायी अन्त र एक afterlife को साथ शुरुवात अर्थ, वा, एक फरक फारममा नयाँ जीवन.

– येशूले मृत्यु पृथ्वीमा जीवन एक स्थायी अन्त थिएन … त्यसैले के थियो आफ्नो “मृत्यु” त्यसपछि?

– येशूले हुनेछ थाह थियो “undead” पछि 3 दिन, त्यसैले को अवधारणा के के गर्छ भन्ने “परम बलिदान”. उहाँले जानुभन्दा निम्न उहाँले पूर्ण स्वर्गमा आफ्नो बुबासित reunited हुनेछ थाह थियो जब र कुन अर्थमा त्यहाँ सबै मा कुनै पनि बलिदान छ, को एक मानव फारम को बोझ बिना यो समय?

– म येशूको फोटो गर्न प्रचारकहरू बीच झुकाव उल्लेख छ’ धेरै ग्राफिक मामलामा दुःखकष्ट, जहाँ यो स्पष्ट हुन्छ तिनीहरूले येशूको देखाउन आवश्यकता उत्प्रेरित छन्’ शारीरिक दुःखकष्ट कहिल्यै कुनै पनि मानव द्वारा अनुभव गरिएको थियो अघि भन्दा अझ ठूलो थियो र भविष्यमा कुनै पनि मानव द्वारा अनुभव हुनेछ. यो साँच्चै एक निर्णायक आवश्यकता छ? यदि छैन, त्यसपछि किन बनाउन आफ्नो दुःख को धेरै? हो भने, त्यसपछि यो sadistic torturers को हात मा लामो समय को लागि उमेर भन्दा कहीं अधिक चरम व्यक्तिगत दुःख प्रमाण को अनुहार मा जगेडा गर्न कठिन देखिन्छ हुनेछ, तानाशाहहरूले, warmongers, genocidal maniacs, रोग आदि.

ख्रीष्टियन दुःख सन्दर्भमा किनभने यी महत्वपूर्ण प्रश्नहरू छन्, मृत्यु र पुनरुत्थानको यो विश्वास को cornerstones रूपमा, जो बिना त्यहाँ सबै उल्लेखनीय केही छ.

म यी प्रश्नहरू त बाटो जवाफ मा एक निहित चासो छैन दर्शाउन गर्नुपर्छ; म केवल प्रस्तुत कुनै पनि तर्क को निष्ठा मा इच्छुक छु.

My response:

Apologies for the delay responding: but I’ve been working to a deadline on a job and only just finished… तर विवरणहरूमा अलमल हुनबाट जोगिनको लागि मैले यो मुद्दाको सिंहावलोकन प्रस्तुत गर्ने प्रयास गर्न आवश्यक महसुस गरें.

मलाई लाग्छ कि हामीले पहिले सम्बोधन गर्नु पर्ने मुद्दा भनेको जीवन र मृत्युको बारेमा क्रिश्चियनहरूले के विश्वास गर्छन्: र म त्यहाँ थिए भनेर औंल्याएर सुरु गर्न चाहन्छु 2 येशूका यहूदीहरू बीच फरक दृष्टिकोण’ दिन. सदुकीहरू, भगवान मा विश्वास गर्दा, मृत्युपछिको जीवनमा विश्वास थिएन: जबकि फरिसीहरूले हाम्रो सामान्य धारणाभन्दा बाहिरको आध्यात्मिक संसारमा विश्वास गर्थे र तिनीहरूको वर्तमान नश्वर जीवन समाप्त भएपछि मानिस कुनै न कुनै रूपमा त्यो क्षेत्रमा प्रवेश गर्नेछ।. त्यसैले, येशूमा पनि’ दिन, धेरैलाई यस विषयमा शंका थियो. तर, अन्य धेरै मुद्दाहरूमा फरिसीहरूसँग उहाँको असहमति भएता पनि, येशूले (र उहाँका चेलाहरू) यस सन्दर्भमा सधैं दृढतापूर्वक तिनीहरूको पक्षमा आए (c.f. [x]माउन्ट 22:23-32 & कर्म 23:6-9[/x]).

मृत्युपछिको जीवन कस्तो हुन्छ भन्ने प्रश्न जटिल छ, जसमा क्रिस्चियनहरू पूर्णतया सहमत हुनु आवश्यक छैन. तर मृत्युको बारेमा केही आधारभूत तथ्यहरू स्थापित गर्न धेरै सजिलो छ. मानव मृत्युको पहिलो बाइबलीय सन्दर्भबाट सुरु गरौं - आदम र हव्वाको कथा. सम्बन्धविच्छेदको बिरूद्ध बाइबलीय मुद्दा बहस गर्दा येशू आफैले यो विवरण उद्धृत गर्नुभयो ([x]माउन्ट 19:3-8[/x]); त्यसैले हामीलाई थाहा छ उसले यसलाई धेरै गम्भीरताका साथ लियो. परमेश्वरले आदमलाई चेतावनी दिनुभएको थियो, '... तपाईंले खानु भएको दिनमा [निषेधित फल] तिमी पक्कै मर्नेछौ’ ([x]जनरल 2:17[/x]). अब धेरै सम्म आदम शारीरिक रूपमा मरेनन्, धेरै वर्ष पछि: अझै केहि धेरै महत्त्वपूर्ण गरे तुरुन्तै हुन्छ: उसलाई इडेनको बगैंचा र जीवनको रूखबाट प्रतिबन्ध लगाइएको थियो,’ जसमा उसलाई पहिले नि:शुल्क पहुँच थियो. त्यसकारण आदमले भोगेको मृत्यु पहिलो र सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण सम्बन्ध थियो - परमेश्वरको उपस्थिति र जीवनबाट काटिएको. शारीरिक मृत्यु र क्षय एक अन्तिम उप-उत्पादन थियो.

आज पनि, मानिसहरू सामान्यतया मर्दा तुरुन्तै अस्तित्व समाप्त हुँदैन. सम्पूर्ण शरीर र अंगहरू रहन्छ, र धेरै क्षय हुनु अघि चिकित्सा रूपमा पुनरुत्थान हुन सक्छ. तर मृत्युपछि शवसँगको सम्पर्क बन्द हुन्छ र त्यो व्यक्तिसँगको हाम्रो पहिलेको सम्बन्ध अचानक समाप्त हुन्छ.

त्यसैले, म के भन्छु त्यो हो, यदि तपाईं बाइबलीय शब्दावलीमा मृत्यु र पुनरुत्थानको अर्थ के हो भनेर बुझ्न चाहनुहुन्छ भने, तपाईंले आधुनिक क्लिनिकल परिभाषाहरू भन्दा संचार र सम्बन्धको सन्दर्भमा सोच्न सुरु गर्न आवश्यक छ. यो परिप्रेक्ष्य येशूको महत्त्वको पूर्ण समझको लागि महत्वपूर्ण छ’ क्रूसीकरण.

येशूले सम्बोधन गर्न आउनु भएको मुख्य समस्या परमेश्वरबाट मानिसको अलगाव थियो. यसले धेरै माध्यमिक समस्याहरू निम्त्यायो:

• भगवानको चरित्रको बारेमा बुझाइको हानि

• ब्रह्माण्डमा हाम्रो आफ्नै स्थान र उद्देश्यको बारेमा बुझाइको हानि,

• नैतिक पतन. (हरेक बच्चा अब भ्रष्ट वातावरणमा जन्मेका छन् जसले उनीहरूलाई थाहा नपाउनु अघि नै उनीहरूको चरित्रमा प्रभाव पार्न थाल्छ।) यसको सबैभन्दा गम्भीर पक्ष भनेको गर्व र आत्मकेन्द्रितता हो (प्रेम को एकदम विपरीत).

• हामीमा भएको पीडाबाट उत्पन्न हुने अपराध र लाज (अभिप्राय को विभिन्न डिग्री संग) अरूलाई प्रहार गरियो.

• रोग, क्षय र, अन्ततः, शारीरिक मृत्यु.

• मृत्यु पछि हामीलाई के हुन सक्छ भन्ने शंका र डर.

तपाईंले येशूको सेवकाईको जाँच गर्दा, तपाईले देख्नुहुनेछ कि उसले कसरी मानिसहरूको जीवनमा माथिका सबै मुद्दाहरूलाई सम्बोधन गर्छ; प्रदान गर्न सक्षम भएको दाबी, दार्शनिक पट्टी मात्र होइन, तर एक वास्तविक उपचार.

तर त्यहाँ एक माध्यमिक समस्या थियो: न्याय. र यो केवल मानिसको विद्रोहले परमेश्वरलाई अन्याय गरेको कुरा होइन. त्यो पनि एउटा मुद्दा थियो: किनभने मानवजातिले परमेश्वरको नतिजाको बारेमा चेताउनीहरूको बावजुद खुला रूपमा विद्रोह गरेको थियो. त्यसैले यदि उहाँले भर्खर भन्नुभयो, 'परिणाम बिर्सनुहोस्,’ जसले उहाँलाई झूटो बनाउनेछ. तर यसमा अन्य दुई समूह पनि संलग्न थिए. मानव जाति ती मध्ये एक थियो. अरूले चोट पुर्‍याएका मानिसहरू प्रायः बदला वा क्षतिपूर्तिको माग गर्छन्: र भगवान, जो सबै न्यायको नैतिक स्रोत हो, त्यो दावीलाई बेवास्ता गर्दैन.

तर तेस्रो पक्ष एक दावीकर्ता धेरै सूक्ष्म र धेरै कम सम्झौता गर्न खुला छ. मानिस छनौट गर्ने शक्ति भएको एक मात्र संवेदनशील प्राणी होइन. शैतान, यी मध्ये सबैभन्दा शक्तिशाली मध्ये एक (यद्यपि परमेश्वरको तुलनामा नराम्रो) स्वतन्त्रताको माग गरेको थियो र आदमको भन्दा धेरै ठूलो पतनमा परमेश्वरको उपस्थितिबाट निष्कासित गरिएको थियो. उहाँले नै आदम र हव्वाको मनमा अविश्वास रोप्नु भएको थियो. उनको लक्ष्य सरल थियो: मानव जाति र उनीहरूलाई नियन्त्रण गर्न दिइएको संसारमा कानुनी दाबी स्थापित गर्न; आफ्नो लागि ठाउँ सुरक्षित गर्न मानव जातिलाई बन्धक बनाउँदै.

अहिले पुरानो भनाईले भन्छ, ‘न्याय मात्र गरेर हुँदैन: गरेको देख्नुपर्छ।’ शैतान, यस्तो लाग्थ्यो कि उसको एक ब्यारेलमा भगवान छ, नैतिक रूपमा बोल्दै. परमेश्वरले सम्पूर्ण ग्रहमा मानिसलाई अधिकार दिनुभएको थियो. तर शैतानको सल्लाह पालन गरेर, परमेश्वरको भन्दा, मानिसले अनजानमा तर स्वेच्छाले आफूलाई शैतानको दास बनायो: त्यसैले अब शैतान, मान्छे होइन, पृथ्वी र यसका सबै बासिन्दाहरूको कानुनी मालिक थिए (c.f. [x]Lk 4:5-7[/x]).

अर्को बिन्दु: परमेश्वरको बारेमा तपाईंको बुझाइ, ब्रह्माण्ड, अनन्तता र येशू आफै धेरै सानो हुनुहुन्छ. यो किन यति महत्त्वपूर्ण छ हामी चाँडै हेर्नेछौं.

अहिले, तपाईंको विशेष प्रश्नहरूको रूपमा…

येशूले मृत्यु पृथ्वीमा जीवन एक स्थायी अन्त थिएन … त्यसैले के थियो आफ्नो “मृत्यु” त्यसपछि?

येशूले’ मृत्यु र पुनरुत्थान दुबै एक प्रदर्शन र बलिदान उपहार थियो जुन हामीले कहिल्यै राम्ररी कल्पना गर्न सक्दैनौं।.

• येशूको मृत शरीरलाई शारीरिक रूपमा पुनरुत्थान गरेर, यसले हामीलाई देखायो कि मृत्युको अर्को पक्षमा जीवन छ.

• यसले येशूलाई देखाउँछ, विश्वका सबै धार्मिक नेताहरूमध्ये अद्वितीय रूपमा, जो उनले दाबी गरेका थिए, उसले के कुरा गरिरहेको थियो भनेर ठ्याक्कै थाहा थियो र उसको शब्दहरूलाई प्रभावमा पार्ने अन्तिम शक्ति थियो.

• यसले परमेश्वरको अचम्मको प्रेम देखाउँछ; that he would do this for those who were, जे भएपनि, self-centred rebels against His law, with no right to expect anything from Him.

• It established a mechanism that was capable of anulling the legal claim that Satan had established over the human race.

• It paid a price greater than the sum total of all and every claim for justice and recompence for mankind’s wrongdoings that ever has or ever could be laid against us.

I think that the first 3 points are fairly self-explanatory: but now let me enlarge upon the last in relation to your other 2 प्रश्नहरू:

येशूले हुनेछ थाह थियो “undead” पछि 3 दिन, त्यसैले को अवधारणा के के गर्छ भन्ने “परम बलिदान”. ...

र …

I have noted a tendency among evangelists … जहाँ यो स्पष्ट हुन्छ तिनीहरूले येशूको देखाउन आवश्यकता उत्प्रेरित छन्’ physical suffering was far greater than … any human before and … in future. यो साँच्चै एक निर्णायक आवश्यकता छ?

हो, it is. As the Apostle John puts it, “It is he who is the atoning sacrifice for our sins, र हाम्रो लागि मात्र होइन, तर सारा संसारका लागि पनि।" ([x]1 ज 2:2[/x]) हामी मध्ये धेरै पुरानो भनाइ संग परिचित छ, ‘आँखाको सट्टा आँखा र दाँतको सट्टा दाँत।’ यदि कोही सारा संसारको पापको लागि तिर्न हो, त्यसोभए यसको अर्थ उनीहरूको पीडा भन्दा ठूलो हुनुपर्छ कुल योगफल सबै भन्दा धेरै को एक मामला को ‘दुखद यातना दिनेहरूका हातमा लामो समयसम्म चरम व्यक्तिगत पीडा, तानाशाहहरूले, warmongers, genocidal maniacs, रोग आदि.‘

र त्यो 'कुल योग’ हाम्रो गर्भधारण गर्ने क्षमता भन्दा बाहिर मात्र ठूलो छैन. यो सम्भावित असीम छ: किनभने हाम्रो विद्रोहको प्रभावले हामीलाई सदाका लागि परमेश्वरबाट अलग र शैतानको बन्धक बनाएको थियो.

मैले केही राम्रा ग्राफिक उपदेशहरू सुनेको छु र मेल गिब्सनको 'द प्यासन अफ द क्राइस्ट' हेरेको छु।’ यो क्रूर र आन्द्रा-wrenching छ: but in terms of what Jesus actually had to endure it’s not even remotely close. If I could produce a film to attempt to convey what was involved, I think I would start with scenes slowly and graphically displaying the kind of scenes you describe, then gradually accelerate into a rushing kaleidoscope of seemingly never-ending horrors, perhaps ending with that ear-splitting scream of ‘My God, मेरो भगवान, तिमीले मलाई किन त्याग्यौ?’ But nothing could ever come close to the reality of that billions-multiplied mass of agony – particularly as we could only watch it, whereas Jesus had to actually महसुस it all.

How could this be? If Jesus were just a man, it couldn’t. But Jesus claimed to be God. The apostle John describes him as the One through whom all of creation came into being ([x]ज 1:1-3 & 14[/x]). माछाको पीडाको लागि कति भावना र क्षमताको बारेमा राय फरक हुन सक्छ, वा कीरा वा माइक्रोब हुन सक्छ: तर धेरैले स्वीकार गर्नेछन् कि दिमाग जति ठूलो र जटिल हुन्छ, पीडाको लागि यसको सम्भावित क्षमता ठूलो हुन्छ. कति महान, त्यसपछि, ब्रह्माण्डभन्दा ठूलो र अनन्तकालमा बस्ने उहाँको हो? र, जहाँ तपाईं र म अरूको पीडामा मात्र समानुभूति गर्न सक्छौं, तिनीहरूको दिमागसँग कुनै सीधा सम्बन्ध छैन, हामी वास्तवमा महसुस गर्न सक्दैनौं; भगवान, हामी आफैलाई भन्दा हाम्रो विचारलाई कसले राम्रोसँग थाहा छ, सक्छ र महसुस गर्छ. (मैले 'द Connectedness of God' मा गरेको पोस्टिङमा मैले यसबारे थप चर्चा गरेको छु’ http मा://tbl.liegeman.org/the-connectedness-of-god (अहिले होस्ट गरिएको छ यहाँ यस साइटमा).)

तर, परमेश्वर सबै चीजहरूको अनन्त र अनन्त सृष्टिकर्ता हुनुहुन्छ भनेर दिइएको, यति ठूलो पीडा कसरी हुन सक्छ - यद्यपि, हाम्रो सीमित बाट, अस्थायी परिप्रेक्ष्य, यो हाम्रो समयको एक सीमित अवधिको लागि मात्र भएको जस्तो देखिन्छ - हामीले तिर्न बाँकी सबै ऋणहरूको लागि पूर्ण र पर्याप्त निपटान हुन सक्दैन।?