मेरो अन्तिम पोस्टिंग मा (‘विश्वासघात संग जीवन') मैले विश्वास गरेको र प्रशंसा गरेका मानिसहरूले आफूले दाबी गरेको मापदण्डलाई धोका दिँदा मैले महसुस गरेको पीडाको बारेमा कुरा गरें।. अवश्य पनि, म यस सन्दर्भमा अद्वितीय हुनबाट टाढा छु. तथ्य यो हो, यदि हामीले कसैलाई प्रभावकारी स्थितिमा यसरी अपमान गरेको देखेका छौं, हामी मध्ये धेरैजसो त्यो व्यक्तिलाई फेरि विश्वास गर्न हिचकिचाउँदैनौं: हामी तिनीहरूका विगतका राम्रा कामहरूको सम्झनाहरूसँग पनि संघर्ष गर्छौं. अचानक, तिनीहरूका उत्कृष्ट कार्यहरू पनि हामीलाई कलंकित देखिन्छन्, हामी प्रश्न गर्छौं कि यदि तिनीहरूको मनसाय साँच्चै इमान्दार थियो र अरूले उनीहरूको प्रशंसा गर्न थाले भने भित्री रूपमा क्रिन्ज हुन्छ।.

भगवान धेरै फरक हुनुहुन्छ

हामीसँगको व्यवहारमा परमेश्वर साँच्चै फरक हुनुहुन्छ. 'भगवानको भेट हुनु अघि’ जसले मलाई 'प्रेमद्वारा रूपान्तरित' लेख्न प्रेरित गर्यो,’ मैले सोलोमनका लेखहरूप्रति मेरो मनोवृत्तिसँग संघर्ष गरें, किनभने उनी मीठो सुरु गरेर अमिलो अन्त्य गर्ने उत्कृष्ट उदाहरण हुन्. जवान मानिसको रूपमा, उहाँ नम्रताको नमूनाको रूपमा आउनुहुन्छ, भगवानको लागि जोश, मानिसहरू र बुद्धिको लागि प्रेम: तर पछिका वर्षहरूमा एक महिलावादीको रूपमा, झूटा देवताहरूको प्रायोजक, आनन्द र सनकी को प्रेमी.

सोलोमनको गीतको केन्द्रबिन्दु बन्ने युवती युवतीको जीवनमा उनको प्रेमले ल्याएको अद्भुत परिवर्तनको बारेमा लेखेपछि, उसको पछिल्ला वर्षहरूमा त्यो सम्बन्ध कसरी समाप्त भएको होला भनेर सोच्दा मलाई पीडा हुन्छ. के उसलाई धोका भएको महसुस भयो? मलाई डर छ उसले गर्यो. र के उसले गीतमा प्रस्तुत गरेको दर्शनलाई धोका दियो? हो.

असफल भइहाल्यो: तर खारेज गरिएको छैन

गोठालो राजाको आफ्नो दर्शन पूरा गर्न सुलेमानको प्रयास, प्रेम को राजा, सुरु देखि नै बर्बाद थियो. येशूले मात्र त्यो गर्न सक्नुहुन्थ्यो. सुलेमान एक त्रुटिपूर्ण मानिस थिए, हामी सबै जस्तै. तर मेरो वृत्ति उसबाट फर्केर भन्नु हो, 'यो बाइबलमा किन हुनुपर्छ?’ भगवानले त्यसो गर्नुहुन्न.

वास्तविकता यो हो कि हामी सबै त्रुटिपूर्ण छौं. यदि हामीले सोलोमनका लेखहरूलाई प्रहार गर्छौं, के हामीले दाऊदका भजनहरू पनि प्रहार गर्नु हुँदैन, जसले बेथशेबासँगको सम्बन्धमा व्यभिचार र हत्या दुवै गरेको थियो? यदि परमेश्वरले मानिसहरूलाई तिनीहरूको असफलताको बावजुद आशीर्वाद दिन र प्रयोग गर्न इच्छुक हुनुहुन्थ्यो भने अब्राहामको आधा सत्यताले उसलाई कम्तिमा दुई पटक आफ्नी पत्नीलाई खर्च गर्ने थियो।, मोशा’ इजिप्टियनको हत्याले उसलाई जीवनभर फरार बनाइदिएको थियो, पत्रुसको इन्कार उसको सेवकाईको अन्त्य हुने थियो, पावलले कहिल्यै सुरु गरेको थिएन र मार्कले आफ्नो सुसमाचार कहिल्यै लेखेका थिएनन्, उल्लेख गर्न तर केहि. यदि हामीले ती सबैको हिसाब राख्यौं, नतिजा बाइबल नै हुने थिएन, येशू र कुनै आशा छैन.

तर परमेश्‍वरले मानिसहरूलाई असफल हुँदा लेख्नुहुन्न. तिनीहरूको पहिलेका राम्रा कामहरू तिनीहरूको पतन पछि पनि हाम्रो साक्षीको रूपमा खडा छन्. र जहाँ भगवानले नम्र हृदय भेट्टाउनुहुन्छ, दाऊद वा पिटर जस्तै, यद्यपि हामी त्यो व्यक्तिलाई लेखेर इतिहासको पछाडिको पानामा पठाउन इच्छुक हुन सक्छौं, उहाँ तिनीहरूलाई उठाउन र तिनीहरूलाई फेरि शक्तिशाली प्रयोग गर्न इच्छुक हुनुहुन्छ.