قدرت قیام او (pt 2)

2.1 پستچی الهی – یا, «هدایای کیست?’

بخوانید 1 Cor 12:4-11 (nb. 1 Cor 12:7). هدایای روحانی توسط روح القدس به نفع همه داده می شود. شخصی که چنین هدیه ای را اعمال می کند نه مبدع آن است و نه (با یک استثنا که در ادامه به آن خواهیم پرداخت) گیرنده مورد نظر آن. بلکه, او «پستچی» خداست, وظیفه تحویل هدیه به گیرنده مورد نظر را بر عهده دارد. این روح القدس است که هدیه را می دهد و تصمیم می گیرد که چه کسی آن را تحویل دهد.

درک نادرست از این اصل ساده اما اساسی ریشه بسیاری از مشکلات ما در خدمت به قدرت خدا به دیگران است.. فرض کنید ما به تازگی با فردی مواجه شده‌ایم که در شرایط فوری نیاز دارد. واکنش ما چیه?

• "فقط اگر می توانستم کاری انجام دهم.’
• "چه چیزی برای دادن دارم?’
• "اگر فقط معنوی تر بودم, شاید بتوانم دعا کنم و معجزه ای داشته باشم.’
• چرا خدا کاری نمی کند?’

چیزی که ما از درک آن غافلیم این است که روح القدس در حال حاضر وجود دارد; درون ما, از دید ما به آن وضعیت نگاه کنیم. او روح مسیح است, شفیع, روح فیض و بخشنده هدایا. تنها چیزی که برای ایجاد ارتباط لازم است این است که ما باید آماده باشیم تا به عنوان پستچی او عمل کنیم – هر چه او در آن لحظه به ما می دهد را می گیریم و آن را منتقل می کنیم!

این یک اشتباه احمقانه است که فرض کنیم شایستگی شخصی ما بیش از حد به این موضوع مربوط می شود. آیا تا به حال از ارسال هدیه برای کسی امتناع کرده اید، زیرا به پستچی فکر نمی کنید? اساسا, من فقط می توانم به چهار چیز در مورد یک پستچی فکر کنم که باعث می شود آگاهانه از استفاده از خدمات او اجتناب کنم:

• اگر او نتوانست بسته را مطابق خواسته تحویل دهد (Ez. 3:18)
• اگر اجازه داد آسیب ببیند (Job 42:7, Jer. 23:28)
• اگر شروع به مطالبه پرداخت یا امتیازات از گیرنده کرد (Acts 8:20-1, 2 Kings 5:8-27).
• اگر او آن را طوری جلوه می داد که انگار خودش است, نه من, بخشنده بوده است (Is. 42:8 & 48:11)

توجه کنید که, با تعریف میوه به عنوان شاهد خداپرستی واقعی (Mt 7:20), عیسی در ادامه درباره کسانی که او را خداوند می نامند هشدار می دهد – حتی به نام او نبوت و معجزه می کرد – اما چه کسانی واقعاً بدکار هستند (Mt 7:21-3). به همین ترتیب, پس از گفتن به کلیسای قرنتیان، آنها «هیچ هدیه روحانی ندارند’ (1 Cor 1:5-7) پولس از آنها به عنوان «دنیوی» انتقاد می کند’ (1 Cor 3:3).

افرادی که به معنویت خود افتخار می کنند، زیرا اغلب برای خدمت به هدایای روحانی از آنها استفاده شده است، اشتباه بزرگی مرتکب می شوند. از سوی دیگر, اگر خدا بتواند از الاغ گنگ به عنوان سخنران خود استفاده کند (Num. 22:21-33), او مطمئناً می تواند از من استفاده کند!

(بازگشت به مطالب)

2.2 مظاهر و وزارتخانه ها

برخی از افراد به طور منظم در تمرین هدایای خاص استفاده می شوند; در حالی که سایرین فقط گاهی اوقات استفاده می شوند, و نه همیشه به یک شکل. پولس بین «تجلی» تمایز قائل می شود’ از روح و کسانی که به طور منظم در مناطق خاص خدمت می کنند, چه با مواهب ماوراء طبیعی مانند شفا و چه با مواهب طبیعی مانند مدیریت (1 Cor 12:7-10 & 28-30). اما شما باید این را درک کنید, حتی اگر خدا به طور معمول از شما به روش خاصی استفاده نکند, او می تواند هر یک از موهبت ها را در صورت نیاز از طریق شما آشکار کند. روح القدس در شما با روح القدسی که در پولس بود تفاوتی ندارد; یا حتی عیسی.

(بازگشت به مطالب)

2.3 هم زدن هدیه

پولس تأکید می کند که کسانی که به زبان ها نبوت می کنند و صحبت می کنند، می توانند انتخاب کنند که این کار را انجام دهند یا نه (1 Cor 14:26-32). او همچنین به قرنتیان می‌گوید که مشتاقانه هدایای بزرگ‌تر را آرزو کنند’ و تیموتائوس به «هدیه خدا شعله ور شوند, که با گذاشتن دستان من در توست.’ (1 Cor 12:31 & 2 Tim 1:6).

اگرچه روح نشان خواهد داد که چگونه و چه زمانی می خواهد از ما استفاده کند, این به ما بستگی دارد که میل و آمادگی را برای او پرورش دهیم. ما همچنین باید اطمینان حاصل کنیم که ثمره روح در عملکرد آنها دیده می شود (به همین دلیل است که پولس بحث خود را در مورد هدایا قطع می کند تا بر اهمیت عشق در آن تأکید کند 1 Cor 13:1-16). مثل پستچی, ما هدیه نمی فرستیم; اما ما زمان را تعیین می کنیم, چگونه و در چه شرایطی تحویل داده می شود.

(بازگشت به مطالب)

2.4 نحوه استفاده از هدایا?

2.4.1 هدایای تشخیص

اینها نشان می دهد که خدا از همه چیز ما آگاه است, و همیشه می داند چه باید بکند.

تشخیص ارواح آشکار شدن نیروهای معنوی است که در موقعیتی کار می کنند (فرشته ای, انسانی یا شیطانی) (Acts 16:16-8). Word of Knowledge اطلاعات خاصی را در مورد یک شخص یا موقعیت نشان می دهد (John 4:16-8): در حالی که کلام حکمت نشان می دهد که در مورد یک موقعیت چه باید کرد (Mt 22:15-22, Luke 21:12-5) یا بینش استثنایی به حقیقت معنوی (1 Cor 15:51).

اینها احتمالاً سخت ترین هدایایی برای ورزش هستند زیرا, اگر چه خداوند وحی می دهد, نحوه استفاده کاملاً به کسی که هدیه را اعمال می کند بستگی دارد. (عیسی چند راه دیگر می توانست از دانش مربوط به زن استفاده کند John 4:7-29, مثلا?) این هدایا باید در افرادی که از آنها استفاده می کنند به طور آزادانه با میوه های معنوی مخلوط شوند. همچنین برای تمایز قائل شدن بین آنچه از جانب خدا و تصورات خودمان می آید، به بلوغ معنوی نیاز است.

نحوه اعطای وحی متفاوت است. ممکن است تصاویر ذهنی باشد, افزایش آگاهی, رویاها, رویاها, رویدادهای طبیعی که به عنوان "مثل" عمل می کنند, کلمات کتاب مقدس که اهمیت ویژه ای دارند, کلمات یا دانشی که به وضوح و کاملاً ناخواسته در ذهن می آید, یا حتی یک صدای قابل شنیدن. از هر شکلی که خداوند استفاده کند, این آگاهی وجود خواهد داشت که او با شما صحبت می کند.

در یادگیری استفاده از این هدایا مهم است که یک نظر واقع بینانه نسبت به خود داشته باشیم. به ما گفته می شود, "اگر کسی صحبت کند, او باید این کار را به عنوان کسی که همان کلمات خدا را می گوید انجام دهد’ (1 Pet 4:11). اما ما نباید ایمان خود را زیاده روی کنیم و عقاید خود را به عنوان کلام خدا در میان بگذاریم; بنابراین باید یک تعادل در اینجا وجود داشته باشد. ما نباید ماهی بگیریم’ برای سرنخ ها و سپس برخی از مکاشفه های کور کننده را اعلام کنید. اگر شک دارید, بهتر است یا سکوت کنید و از اطلاعات برای راهنمایی سوالات خود استفاده کنید یا صریح بگویید, من فکر می کنم خدا می گوید…’

(بازگشت به مطالب)

2.4.2 هدایای نمایشی

اینها نشان می دهد که خدا قادر است و مایل است در زندگی ما دخالت کند.

در اینجا همپوشانی قابل توجهی وجود دارد. شفاها ممکن است آنقدر چشمگیر باشند که به عنوان معجزه توصیف شوند. معجزه هر تعلیق الهی از قوانین فیزیکی عادی را پوشش می دهد, مانند تغذیه 5,000 و زنده کردن مردگان. اگرچه هر مسیحی ایمان دارد, موهبت ایمان تزریقی ناگهانی است که برای شخصی که آن را انجام می دهد فراتر از حد معمول است.

نکته کلیدی که باید به خاطر بسپارید این است که خداوند هرگز "جادوی" بیهوده انجام نمی دهد’ فقط برای تحت تاثیر قرار دادن مردم. او فقط زمانی عمل می کند که نیاز واقعی به مداخله او وجود داشته باشد و افرادی وجود دارند که از نظر روحی آماده دریافت آن هستند. (Acts 14:8-10 & Mark 2:5). هنگامی که این اتفاق می افتد، شما به طور معمول از روح آگاه خواهید بود) برانگیختن دل در مورد وضعیت و ب) اصرار به انجام یا گفتن چیزی. وحشت نکنید. کار خودت را بکن و بقیه را به خدا بسپار.

(بازگشت به مطالب)

2.4.3 هدایای اعلامیه

اینها ما را قادر می سازند تا حقیقت خدا را خود به خود اعلام کنیم.

پیشگویی ها شامل درک کسی است که این هدیه را اعمال می کند; در حالی که زبان ها زبان هایی هستند که برای گوینده ناشناخته است, بنابراین درک دور می زند. در نتیجه, اگرچه زبان ها ممکن است فراطبیعی تر به نظر برسند, نبوت نیاز به بلوغ معنوی بیشتری دارد و اغلب با عطایای وحی مرتبط است, به ویژه در کسانی که خدمت نبوی دارند.

اگرچه قاعده کلی در مورد هدایا این است که به نفع کسی که آن را اعمال می کند داده نمی شود, زبان ها در درجه اول یک زبان دعای خصوصی هستند (1 Cor 14:4). هدف این است که مؤمن با توانمند شدن در دعا و ستایش آزادانه‌تر خداوند در روح خود ساخته شود و سپس در شهادت خود به خود سرازیر شود. (Acts 2:4-11).

تنها زمانی که زبان ها با تفسیر همراه شوند، به هدیه ای با ارزش عملی مستقیم برای کلیسا تبدیل می شوند (1 Cor 14:5-13). این یک پلی بین زبان ها و نبوت ایجاد می کند, آوردن درک زبان; اما برای قضاوت در مورد زمان و چگونگی استفاده از آن به همان سطح بلوغ نبوت نیاز ندارد. بعضی ها می گویند زبان ها همیشه دعاست, حتی وقتی تفسیر می شود: اما Acts 2:11 و 1 Cor. 14:5-6 ممکن است در غیر این صورت پیشنهاد کند.

بسیاری فکر می کنند که به نوعی ذهن, یا حداقل زبان, زمانی که مردم به زبان ها صحبت می کنند یا پیشگویی می کنند، تسخیر می شود. ولی, بر خلاف گفته های ناشی از خلسه, تصمیم گیری در مورد اینکه چه زمانی و در چه زمانی پیام ارسال شود به عهده گوینده است (1 Cor 14:27-32), اگرچه این روح القدس است که قادر می سازد (قدرت انجام درست آن را می دهد) (Acts 2:4). بنابراین, همانطور که برای هر هدیه معنوی لازم است با ایمان عمل کرد. (این نیاز به نگرش وابستگی کامل دارد که می گوید, «روح القدس, من می خواهم دهانم را باز کنم و هر کلمه ای را که در ذهنم می گذاری به زبان بیاورم. اگر کلمات درست را به من ندهید, این یک بار افتضاح از زباله خواهد بود: اما من می دانم که شما کار درست را انجام خواهید داد زیرا عیسی آن را وعده داده است.’ (Gal 3:5 & Luke 11:11-3).)

هنگام خواندن نماز به زبان، توجه خود را از خدا جلب نکنید (اونی که براش دعا میکنی) به صدای خود زبان. مثل پیتر, سعی می کند با چشمانش به امواج روی آب راه برود, شما دست و پا زدن. زبان اغلب عجیب به نظر می رسد, و ممکن است تکراری باشد: اما معمولاً وقتی قلب خود را به روی خداوند باز می کنید، روان تر می شود.

پیشگویی ها اغلب باعث یک "واکنش زنجیره ای" می شوند, با یکی تحریک کننده دیگری (1 Cor 14:29-31). زبان نیز تفسیر را تحریک می کند.

گاهی اوقات افرادی که در آستانه ارائه تفسیر هستند، زمانی که شخصی که ابتدا به آنجا می‌رسد، تفسیری متفاوت ارائه می‌دهد، گیج می‌شوند.. سه توضیح ممکن وجود دارد: من) تفسیرها ممکن است کاملاً متفاوت بیان شوند و در عین حال پیام یکسانی را منتقل کنند, ii) آنچه آنها یا کسی که اول صحبت می‌کرد، در واقع پیشگویی بود که زبان را تقویت می‌کرد) اشتباه متوجه شدند. شیطان همیشه سریع دومی را پیشنهاد می کند; اما واقعاً باید با کتاب مقدس و تشخیص دیگران ارزیابی شود.

(بازگشت به مطالب)

2.5 عمل کردن یا نکردن?

گاهی اوقات تلقین روح مانند یک «نجوای ملایم» است’ (1 Kings 19:12) و در برخی دیگر مانند آتش سوزان, در استخوان های من خفه شو’ (Jer 20:9). ما نباید خیلی از اشتباه کردن بترسیم – عیسی ما را رها نمی کند (Mt 14:25-33). همانطور که در همه زمان ها, مسئله کلیدی این است که "اجازه دهید صلح خدا حاکم شود." (داوری کند) در قلب شما’ (Col 3:15). از خود بپرسید, که صلح من را با خدا حفظ خواهد کرد – الان اقدام کنیم یا صبر کنیم?’ عواقبش را خدا عنایت کند.

(بازگشت به مطالب/به خواندن ادامه دهید)